Hymn to Hestia

ἑστίη, ἣ πάντων ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσιν

ἀθανάτωντε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένωντ’ἀνθρώπων

ἕδρην ἀίδιον ἔλαχες, πρεσβηίδα τιμήν,

καλὸν ἔχουσα γέρας καὶ τίμιον · οὐ γὰρ ἄτερ σοῦ

εἰλαπίναι θνητοῖσιν, ἵν’οὐ πρώτῃ πυμάτῃτε

Ἑστίῃ ἀρχόμενος σπένδει μελιηδέα οἶνον ·

καὶ σύ μοι, Ἀργειφόντα, Διὸς καὶ Μαιάδος υἱέ,

ἄγγελε τῶν μακάρων, χρυσόρραπι, δῶτορ ἐάων,

ἵλαος ὢν ἐπάρηγε σὺν αἰδοίῃτε φίλῃτε.

ναίετε δώματα καλά, φίλα φρεσὶν ἀλλήλοισιν

εἰδότες · ἀμφότεροι γὰρ ἐπιχθονίων ἀνθρώπων

εἰδότες ἔργματα καλὰ νόῳθ’ἕσπεσθε καὶ ἥβῃ.

χαῖρε, Κρόνου θύγατερ, σύτε καὶ χρυσόρραπις Ἑρμῆς ·

αὐτὰρ ἐγὼν ὑμέωντε καὶ ἄλλης μνήσομ’ἀοιδῆς.