Hymn to Dionysus

κισσοκόμην Διόνυσον ἐρίβρομον ἄρχομ’ἀείδειν,

Ζηνὸς καὶ Σεμέλης ἐρικυδέος ἀγλαὸν υἱόν,

ὃν τρέφον ἠύκομοι Νύμφαι παρὰ πατρὸς ἄνακτος

δεξάμεναι κόλποισι καὶ ἐνδυκέως ἀτίταλλον

Νύσης ἐν γυάλοις · ὃ δ’ἀέξετο πατρὸς ἕκητι

ἄντρῳ ἐν εὐώδει μεταρίθμιος ἀθανάτοισιν.

αὐτὰρ ἐπειδὴ τόνδε θεαὶ πολύυμνον ἔθρεψαν,

δὴ τότε φοιτίζεσκε καθ’ὑλήεντας ἐναύλους,

κισσῷ καὶ δάφνῃ πεπυκασμένος · αἳ δ’ἅμ’ἕποντο

Νύμφαι, ὃ δ’ἐξηγεῖτο · βρόμος δ’ἔχεν ἄσπετον ὕλην.

καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε, πολυστάφυλ’ὦ Διόνυσε ·

δὸς δ’ἡμᾶς χαίροντας ἐς ὥρας αὖτις ἱκέσθαι,

ἐκ δ’αὖθ’ὡράων εἰς τοὺς πολλοὺς ἐνιαυτούς.