Hymn to Hephaistos

Ἥφαιστον κλυτόμητιν ἀείσεο, Μοῦσα λίγεια,

ὃς μετ’Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἀγλαὰ ἔργα

ἀνθρώπους ἐδίδαξεν ἐπὶ χθονός, οἳ τὸ πάρος περ

ἄντροις ναιετάασκον ἐν οὔρεσιν, ἠύτε θῆρες.

νῦν δὲ δι’Ἥφαιστον κλυτοτέχνην ἔργα δαέντες

ῥηιδίως αἰῶνα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν

εὔκηλοι διάγουσιν ἐνὶ σφετέροισι δόμοισιν.

ἀλλ’ἵληθ’, Ἥφαιστε · δίδου δ’ἀρετήντε καὶ ὄλβον.