Απολλων

Απ.

[…] κιοG?

[…] πειταG?

[…] ἐπεσσύθην

[…] γG?λG?

[…] ωG?

πᾶσιν θεοῖς καὶ πᾶσιν ἀγγέλλω βροτοῖς

καὶ […] δῶρ’ὑπισχνοῦμαι τελεῖν

[…] ἀπόπροθεν ·

G?ονG? δύσλοφον φρενὶ

G?ταG? βοῦς ἀμολγάδας

μόσχουςτε καὶ νέων νόμευμα πορτίδων

ἅπαντα φροῦδα καὶ μάτην ἰχνοσκοπῶ

λαθραῖ’ἰόντα τῆλε βουστάθμου κάπης

ἀφανῶς τέχναισιν · ὡς ἐγὼ οὐκ ἂν ᾠόμην

οὔτ’ἂν θεῶν τιν’οὔτ’ἐφημέρων βροτῶν

δρᾶσαι τόδ’ἔργον οὐ δὲ πρὸς τόλμαν πεσεῖν.

ταῦτ’οὖν ἐπείπερ ἔμαθον ἐκπλαγεὶς ὄκνῳ

στείχῶ, ματεύω, παντελὲς κήρυγμ’ἔχων

θεοῖς βροτοῖςτε μηδέν’ἀγνοεῖν τάδε.

ἀκολουθίᾳ γὰρ ἐμμανὴς κυνηγετῶ ·

Θρᾳκῶν δ’ἐπῆλθον φῦλα τοῦ παντὸς στρατοῦ

ἀλλ’οὔτις […]

G?σG?

G?λG?κιοG?

G?ισG? ἔπειτα δὲ

τὰ Θεσσαλῶντ’ἔγκαρπα πεδί’ἐπεσσύθην

Βοιωτίαςτε γῆς πολυκτήτους πόλεις,

ἔπειτα δ’[…]

G?ς ΔωρικοG?

[…] γείτον’

ἐνθενG?ήκω ξυνG?αG?

[…] Κυλλήνηςτε δύσβατον

G?τε χῶρον, ἐς δ’ὑλG?

ὡς εἴτε ποιμὴν εἴτ’ἀγρωστήρων τις ἢ

μαριλοκαυτῶν ἐν λόγῳ παρίσταται

ἢ τῶν ὀρείων νυμφογεννήτου γένους

θηρῶν τίς ἐστι, πᾶσιν ἀγγέλλω τάδε,

τὸν φῶρα τῶν Παιῶνος ὅστις ἂν λάβῃ,

τῷδ’αὐτόχρημα μισθός ἐσθ’ὁ κείμενος.

Σιληνος

Σι.

ὦ Φοῖβε, σοῦ φωνήμαθ’ὡς ἐπέκλυον

βοῶντος ὀρθίοισι σὺν κηρύγμασι,

σπουδῇ τάδ’, ἣ πάρεστι πρεσβύτῃ μαθών

σοί, Φοῖβ’Ἄπολλον, προσφιλὴς εὐεργέτης

θέλων γενέσθαι τῷδ’ἐπεσσύθην δρόμῳ,

ἄν πως τὸ χρῆμα τοῦτό σοι κυνηγέσω.

τὸτ’ἄγγελός μοι κείμενον χρυσὸν στέφε

μάλιστ’ἐπG?αισι πρόσθε σG?ν,

παῖδας δ’ἐμοὺς ὄσσοισι G?αυεG?βαG?

G?ιμ’ἂν εἴπερ ἐκτελεῖς ἅπερ λέγεις

Απολλων

Απ.

G?ώσω · μοῦνον ἐμπέδου τάδε.

Σιληνος

Σι.

τὰς βοῦς ἀπάξω σοι · σὺ δ’ἐμπέδου δόσιν.

Απολλων

Απ.

ἕξει σφ’ὁ γ’εὑρὼν ὅστις ἔσθ’· ἑτοῖμα δέ.

Σιληνος

Σι.

G?ις […] εG?ζητG?G?

Απολλων

Απ.

G?εσοG? […]

G?αG? […]

Σιληνος

Σι.

τί τοῦτο; ποιG? λέγεις;

Απολλων

Απ.

ἐλεύθερος σὺ πᾶντε γένος ἔσται τέκνων.

Χορος Σατυρων

Χο.

ἴθ’ἄγε δG?

πόδα βάσιν τεG?ν

ἀπαπαπαῖ […]

ὢ ὤ, σέ τοι […] […]

ἔπιθι κλωπG? […]

ὑπόνομα κG? […]

διανύτων όG? […]

πατρικὰν γῆρυν […]

πῶς πᾷ τὰ λάθρια νύχια […]

κλέμματα ποσσὶG? […]

εἴ πως, ἂν τύχω, ποG?

πατρίτ’ἐλεύθερον βG?G?μετG?

ξυνάμα θεὸς ὁ φίλος ἀνέτω

πόνους, προφήνας ἀρίζηλα

χρυσοῦ παραδείγματα.

Σιληνος

Σι.

θεὸς Τύχη καὶ δαῖμον ἰθυντήριε,

τυχεῖν με πράγους οὗ δράμημ’ἐπείγεται,

λείαν ἄγραν σύλησιν ἐκκυνηγέσαι

Φοίβου κλοπαίας βοῦς ἀπεστερημένου.

τῶν εἴ τις ὀπτήρ ἐστιν ἢ κατήκοος,

ἐμοίτ’ἂν εἴη προσφιλὴς φράσας τόδε

Φοίβῳτ’ἄνακτι συντελὴς εὐεργέτης.

G?αG?τG?ς τοῦ λόγουG?θ’ἅμαG? […]

μήνυτρα

Χορος

Χο.

ἰὼ σG?

ϋηοG?

δ’οὐδG?

Σιληνος

Σι.

φησίν τις; ἢG?

ἔοικεν ἤδη κG?

ἄγ’εἷα δὴ πᾶς σG?

ῥινηλατῶν ὀσμαῖσι

αὔρας ἐάν πῃ πρG? […]

διπλοῦς ὀκλάζων G?ν

ὕποσμος ἐν χρῷ […] […]

οὕτως ἔρευναν καὶ πG?

ἅπαντα χρηστὰ καὶ […] τελεῖν.

Ημιχορος α

Ημ.

100

θεὸς θεὸς θεὸς θεός · ἔα ἔα ·

101

ἔχειν ἔοιγμεν · ἴσχε, μὴ συρG?τει.

Ημιχορος β

Ημ.

102

ταῦτ’ἔστ’ἐκεῖνα · τῶν βοῶν τὰ σήματα.

Ημιχορος α

Ημ.

103

σίγα · θεός τις τὴν ἀποικίαν ἄγει.

Ημιχορος β

Ημ.

104

τί δρῶμεν, ὦ τᾶν; ἦ τὸ δέον ἐξήνομεν;

Ημιχορος α

Ημ.

105

τί; τοῖσι ταύτῃ πῶς δοκεῖ;

Ημιχορος β

Ημ.

105b

δοκεῖ πάνυ.

106

σαφῆ γὰρ αὔθ’ἕκαστα σημαίνει τάδε.

Ημιχορος α

Ημ.

107

ἰδοὺ ἰδού ·

108

καὶ τοὐπίσημον αὐτὸ τῶν ὁπλῶν πάλιν.

Ημιχορος β

Ημ.

109

ἄθρει μάλα.

110

αὔτ’ἐστι τοῦτο μέτρον ἐκμεG?τρούμενον.

Ημιχορος α

Ημ.

111

χώρει δρόμῳ καὶ ταG?ν ἔχου

112

G?οπG?G?μενος

113

ῥοίβδημ’ἐάν τι τῶν βοῶν δι’οὖς λάβῃ

Ημιχορος β

Ημ.

114

οὐκ εἰσακούω πω τορῶς τοῦ φθέγματος.

115

ἀλλ’αὐτὰ μὴν ἴχνητε χὠ στίβος τάδε

116

κείνων ἐναργῆ τῶν βοῶν μαθεῖν πάρα.

Ημιχορος α

Ημ.

117

ἔα μάλα ·

118

παλινστραφῆ τοι ναὶ μὰ Δία τὰ βήματα

119

εἰς τοὔμπαλιν δέδορκεν αὖ · τάδ’εἴσιδε.

120

τί ἐστὶ τουτί; τίς ὁ τρόχος τοῦ τάγματος;

121

εἰς τοὐπίσω τὰ πρόσθεν ἤλλακται, τὰ δ’αὖ

122

ἐναντί’ἀλλήλοισι συμπεπλεγμένα ·

123

δεινὸς κυκησμὸς εἶχε τὸν βοηλάτην.

Σιληνος

Σι.

124

τίν’αὖ τέχνην σὺ τήνδ’ἄρ’ἐξηῦρες, τίν’αὖ,

125

πρόσπαιον ὧδε κεκλιμένον κυνηγετεῖν

126

πρὸς γῇ; τίς ὑμῶν ὁ τρόπος; οὐχὶ μανθάνω ·

127

ἐχῖνος ὥς τις ἐν λόχμῃ κεῖσαι πεσών,

128

ἤ τις πίθηκος κύβδα θυμαίνεις τινί.

129

τί ταῦτα; ποῦ γῆς ἐμάθετ’ἐν ποίῳ τόπῳ;

130

σημήνατ’, οὐ γὰρ ἴδρις εἰμὶ τοῦ τρόπου.

Χορος

Χο.

131

ὕ ὗ ὕ ὗ.

Σιληνος

Σι.

132

τί τοῦτ’ἰύζεις; τίνα φοβῇ; τίν’εἰσορᾷς;

133

τί δεῖμ’ὄπωπας; τί ποτε βακχεύεις ἔχων;

134

ἀγχοῦ τις ἤχει κέρχνος · ἱμείρεις μαθεῖν

135

τίς ἦν; τί σιγᾶτ’, ὦ πρὸ τοῦ λαλίστατοι;

Χορος

Χο.

136

σίγα μὲν οὖν.

Σιληνος

Σι.

137

τίν’ἔστ’ἐκεῖθεν ἁπονοσφίζεις ἔχων;

Χορος

Χο.

138

ἄκουε δή. […]

Σιληνος

Σι.

139

καλῶς ἀκούσω μηδενὸς φωνὴν κλύων;

Χορος

Χο.

140

ἐμοὶ πιθοῦ.

Σιληνος

Σι.

141

ἐμὸν δίωγμά γ’οὐδαμῶς ὀνήσετε.

Χορος

Χο.

142

ἄκουσον αὖ τοῦ χρήματος χρόνον τινά,

143

οἵῳ ’κπλαγέντες ἐνθάδ’ἐξενίσμεθα

144

ψόφῳ, τὸν οὐδεὶς πώποτ’ἤκουσεν βροτῶν.

Σιληνος

Σι.

145

τί μοι ψόφον; φοβεῖσθε καὶ δειμαίνετε,

146

μάλθης ἄναγνα σώματ’ἐκμεμαγμένα

147

κάκιστα θηρῶν ὄντες, ἐν πάσῃ σκιᾷ

148

φόβον βλέποντες, πάντα δειματούμενοι,

149

ἄνευρα κἀκόμιστα κἀνελεύθερα

150

διακονοῦντες, σώματ’εἰσιδεῖν μόνον

151

καὶ γλῶσσα καὶ φαλῆτες. εἰ δέ που δέῃ,

152

πιστοὶ λόγοισιν ὄντες ἔργα φεύγετε.

153

τοιοῦδε πατρός, ὦ κάκιστα θηρίων,

154

οὗ πόλλ’ἐφ’ἥβης μνήματ’ἀνδρείας ὕπο

155

κεῖται παρ’οἴκοις νυμφικοῖς ἠσκημένα,

156

οὐκ εἰς φυγὴν κλίνοντος, οὐ δουλουμένου,

157

οὐ δὲ ψόφοισι τῶν ὀρειτρόφων βοτῶν

158

πτήσσοντος, ἀλλ’ἀκμαῖσιν ἐξειργασμένου

159

ἃ νῦν ὑφ’ὑμῶν λάμπρ’ὑπορρυπαίνεται

160

ψόφῳ νεώρει κόλακι ποιμένων ποθέν,

161

ὃν δὴ φοβεῖσθε παῖδες ὣς πρὶν εἰσιδεῖν,

162

πλοῦτον δὲ χρυσόφαντον ἐξαφίετε,

163

ὃν Φοῖβος ὑμῖν εἶπε κἀνεδέξατο,

164

καὶ τὴν ἐλευθέρωσιν ἣν κατῄνεσεν

165

ὑμῖντε κἀμοί · ταῦτ’ἀφέντες εὕδετε.

166

εἰ μὴ ’νανοστήσαντες ἐξιχνεύσετε

167

τὰς βοῦς ὅπῃ βεβᾶσι καὶ τὸν βουκόλον,

168

κλαίοντες αὐτῇ δειλίᾳ ψοφήσετε.

Χορος

Χο.

169

πάτερ, παρὼν αὐτός με συμποδηγέτει,

170

ἵν’εὖ κατείδῃς εἴ τίς ἐστι δειλία ·

171

γνώσηι γὰρ αὐτός, ἂν παρῇς, οὐδὲν λέγων.

Σιληνος

Σι.

172

ἐγὼ παρὼν αὐτός σε προσβιβῶ λόγῳ,

173

κυνορτικὸν σύριγμα διακαλούμενος.

174

ἀλλ’εἷ’ἐφίστω τριζύγης οἵμου βάσιν ·

175

ἐγὼ δ’ἐν ἔργοις παρμένων σ’ἀπευθυνῶ.

Χορος

Χο.

176

ὗ ὗ ὗ, ψ ψ, ἆ ἆ. λέγ’ὅ τι πονεῖς.

177

τί μάτην ὑπέκλαγες, ὑπέκριγες

178

ὑπό μ’ἴδες; ἔχεται

179

ἐν πρώτῳ τίς ὅδε τρόπῳ;

180

ἔχει. ἐλήλυθεν, ἐλήλυθεν.

181

ἐμὸς εἶ, ἀνάγου.

182

δεῦτ’ὤ, τίς ὅδε […] G?της

183

ὁ δράκις, ὁ γράπις, […]

184

Οὐρίας Οὐρίας, αδG?κεις

παρέβης · μεθυG?

ὅ τι ποτε φερεG?ιG?ν

ἔποχον ἔχει τιG?

στίβος ὁδενεσG?

στράτιος, στράτιος G?υG?

δεῦρ’ἕπου · τG?δρG?

ἔνι βοῦς ἔνι πονοG?

μὴ μεθῇ κροκιG?

σὺ τί καλὸν ἐπιδG?

ὅδε γ’ἀγαθὸς ὁ τρεG?

κατὰ νόμον ἕπεται

ἐφέπου, ἐφέπου μG?

ὀπποποῖ · ἆ μιαρέ, γεG?

ἦ τάχ’ὁπόταν ἀπίηις

ἀπελεύθερος ὢν ολG?

ἀλλὰ μὴ παραπλακG?

ἔπιθ’ἔπεχ’εἴσιθ’ἴθι […]

202

τὸ δὲ πλάγιον ἔχομεν

203

πάτερ, τί σιγᾷς; μῶν ἀληθὲς εἴπομεν;

204

οὐκ εἰσακούεις; ἦ κεκώφησαι, ψόφον;

Σιληνος

Σι.

205

σίγα · τί ἔστιν;

Χορος

Χο.

205b

οὐ μενῶ.

Σιληνος

Σι.

205c

μέν’, εἰ δύνᾳ.

Χορος

Χο.

206

οὐκ ἔστιν. ἀλλ’αὐτὸς σὺ ταῦθ’ὅπῃ θέλεις

207

ζήτειτε κἀξίχνευε καὶ πλούτει λαβὼν

208

τὰς βοῦςτε καὶ τὸν χρυσὸν […] εG?

209

μὴ πλεῖστον ἔτι σG?ν […] χρόνον.

Σιληνος

Σι.

210

ἀλλ’οὔ τι μή σοί μ’ἐκλιπεῖν ἐφήσομαι

211

οὐ δ’ἐξυπελθεῖν τοῦ πόνου πρίν γ’ἂν σαφῶς

212

εἰδῶμεν ὅντιν’ἔνδον ἥδ’ἔχει στέγη.

Χορος

Χο.

ἰὼ γG?

φθέγμα G?ου

G?ηδG?

μισθὸν δόμοισιν ὀλβίσῃς.

217

ὁ δ’οὐ φανεῖται τοῖσιν. ἀλλ’ἐγὼ τάχα

218

φέρων κτύπον πέδορτον ἐξαναγκάσω

219

πηδήμασιν κραιπνοῖσι καὶ λακτίσμασιν

220

ὥστ’εἰσακοῦσαι κεἰ λίαν κωφός τις ᾖ.

Κυλληνη

Κυ.

221

θῆρες, τί τόνδε χλοερὸν ὑλώδη πάγον

222

ἔνθηρον ὡρμήθητε σὺν πολλῇ βοῇ;

223

τίς ἥδε τέχνη; τίς μετάστασις πόνων,

224

οὓς πρόσθεν εἶχες δεσπότῃ χάριν φέρων,

225

ὑμεῖν ὃς αἰεὶ νεβρίνῃ καθημμένος

226

δορᾷ χεροῖντε θύρσον εὐπαλῆ φέρων

227

ὄπισθεν εὐίαζετ’ἀμφὶ τὸν θεὸν

228

σὺν ἐγγόνοις νύμφαισι καὶ παίδων ὄχλῳ;

229

νῦν δ’ἀγνοῶ τὸ χρῆμα · ποῖ στροφαὶ νέων

230

μανιῶν στρέφουσι; θαῦμα γὰρ κατέκλυον

231

ὁμοῦ πρέπον κέλευμά πως κυνηγετῶν

232

ἐγγὺς μολόντων θηρὸς εὐναίου τροφῆς,

233

ὁμοῦ δ’ἂν αὖτις […] G?αι φωρG?

234

γλώσσης ἐτείνετ’εἰς κλοπὴν G?έναι ·

235

αὖτις δ’αG?τG? G?G?μενων G?α

236

κηρυκG?G?ιG? κήρυγμα […]

237

καὶ ταῦτ’ἀφεῖσα σὺν ποδῶν λακτίσμασι

238

κληδὼν ὁμοῦ πάμφυρτ’ἐγειτνία στέγῃ

239

καὶ ταῦτ’ἂν ἄλλως ἢ κλG?μG?

240

φωνῶν ἀκούσασ’ὧδε παραπεπαισμένων

241

G?φG?ηG?νων ὑμᾶς νοσεῖν

242

νοσG? τί νύμφην ἔτι ποεῖτ’ἀναιτίαν;

Χορος

Χο.

243

νύμφη βαθύζωνε παῦσαι χόλου

244

τοῦδ’, οὔτε γὰρ νεῖκος ἥκει σέ τοι

245

δᾴου μάχας οὐ δ’ἄξενός που σέθεν

246

γλῶσσαν μάταιόςτ’ἀφ’ἡμῶν θίγοι.

247

μή με μὴ προψαλάξῃς κακοῖς,

248

ἀλλ’εὐπετῶς μοι πρόφανον τὸ

249

πρᾶγμ’, ἐν τόποις τοῖσδε τίς νέρθε γᾶς ὧδ’

250

ἀγαστῶς ἐγάρυσε θέσπιν αὐδάν.

Κυλληνη

Κυ.

251

ταῦτ’ἔστ’ἐκείνων νῦν τρόπων πεπαίτερα,

252

καὶ τοῖσδε θηρῶν ἐκπύθοιο μᾶλλον ἂν

253

ἀλκασμάτων δειλῆςτε πειρατηρίων

254

νύμφης · ἐμοὶ γὰρ οὐκ ἀρεστόν ἐστ’ἔριν

255

ὀρθοψάλακτον ἐν λόγοισιν ἱστάναι.

256

ἀλλ’ἥσυχος πρόφαινε καὶ μήνυέ μοι

257

ὅτου μάλιστα πράγματος χρείαν ἔχεις.

Χορος

Χο.

258

τόπων ἄνασσα τῶνδε, Κυλλήνης σθένος,

259

ὅτου μὲν οὕνεκ’ἦλθον, ὕστερον φράσω ·

260

τὸ φθέγμα δ’ἡμῖν τοῦθ’ὅπερ φωνεῖ φράσον

261

καὶ τίς ποτ’αὐτῷ διαχαράσσεται βροτῶν.

Κυλληνη

Κυ.

262

ὑμᾶς μὲν αὐτοὺς χρὴ τάδ’εἰδέναι σαφῶς

263

ὡς εἰ φανεῖτε τὸν λόγον τὸν ἐξ ἐμοῦ,

264

αὐτοῖσιν ὑμῖν ζημία πορίζεται ·

265

καὶ γὰρ κέκρυπται τοὖργον ἐν θεῶν ἕδραις,

266

Ἥραν ὅπως μὴ πύστις ἵξεται λόγου.

267

Ζεὺς γὰρ κρυφαίαν ἐς στέγην Ἀτλαντίδος

268

G?εύσατο ·

269

G?υ G?φιλας

270

[…] λήθῃ τῆς βαθυζώνου θεᾶς

271

κατὰ σπέος δὲ παῖδ’ἐφίτυσεν μόνον ·

272

τοῦτον δὲ χερσὶ ταῖς ἐμαῖς ἐγὼ τρέφω ·

273

μητρὸς γὰρ ἰσχὺς ἐν νόσῳ χειμάζεται ·

274

κἀδεστὰ καὶ ποτῆτα καὶ κοιμήματα

275

πρὸς σπαργάνοις μένουσα λικνῖτιν τροφὴν

276

ἐξευθετίζω νύκτα καὶ καθ’ἡμέραν.

277

ὁ δ’αὔξεται κατ’ἦμαρ οὐκ ἐπεικότα

278

μέγιστος, ὥστε θαῦμα καὶ φόβος μ’ἔχει.

279

οὔπω γὰρ ἑκτὸν ἦμαρ ἐκπεφασμένος

280

γυίοις ἐρείδει παιδὸς εἰς ἥβης ἀκμήν,

281

κἀξορμενίζει κοὐκέτι σχολάζεται

282

βλάστη · τοιόνδε παῖδα θησαυρὸς στέγει.

283

δυσεύρετόςτ’ἔτ’ἐστι τοῦ πατρὸς θέσει.

284

ἀφανεῖ δ’ὃ πεύθῃ φθέγμα μηχανῇ βρέμον

285

καὶ πόλλ’ἐθάμβεις αὐτὸς, ἡμέρᾳ μιᾷ

286

ἐξ ὑπτίας κίστη γ’ἐμηχανήσατο ·

287

τοιόνδε θηρὸς ἐκ θανόντος ἡδονῆς

288

ἔμμεστον ἄγγος εὗρε καὶ κάτω δονεῖ.

Χορος

Χο.

290

ἄφραστο […] παῖς βοῆς

παιδοG?μαζεισG?

θήρευμα […] λέγεις

φώνημα […] σεθουG?

τόνδ’αφG?

ονG?τως ἐξεφG?

G?ροντ’ἄπαG? […] ἐκ

θανόντος πορίζειν τοιάνδε γῆρυν.

Κυλληνη

Κυ.

298

μὴ νῦν ἀπίστει · πιστὰ γάρ σε προσγελᾷ θεᾶς ἔπη.

Χορος

Χο.

300

καὶ πῶς πίθωμαι τοῦ θανόντος φθέγμα τοιοῦτον βρέμειν;

Κυλληνη

Κυ.

301

πιθοῦ · θανὼν γὰρ ἔσχε φωνήν, ζῶν δ’ἄναυδος ἦν ὁ θήρ.

Χορος

Χο.

302

ποῖός τις ἦν εἶδος; προμήκης, ἢ ’πίκυρτος, ἢ βραχύς;

Κυλληνη

Κυ.

303

βραχύς, χυτρώδης, ποικίλῃ δορᾷ κατερρικνωμένος.

Χορος

Χο.

304

ὡς αἰέλουρος εἰκάσαι πέφυκεν ἢ τὼς πόρδαλις;

Κυλληνη

Κυ.

305

πλεῖστον μεταξύ · γογγύλον γάρ ἐστι καὶ βραχυσκελές.

Χορος

Χο.

306

οὐ δ’ὡς ἰχνεύμων προσφερὲς πέφυκεν οὐ δ’ὡς καρκίνος;

Κυλληνη

Κυ.

307

οὐ δ’αὖ τοιοῦτόν ἐστιν · ἀλλ’ἄλλον τιν’ἐξευροῦ τρόπον.

Χορος

Χο.

308

ἀλλ’ὡς κεράστης κάνθαρος δῆτ’ἐστὶν Αἰτναῖος φυήν;

Κυλληνη

Κυ.

309

νῦν ἐγγὺς ἔγνως ᾧ μάλιστα προσφερὲς τὸ κνώδαλον.

Χορος

Χο.

310

τί δ’αὖ τὸ φωνοῦν ἐστιν αὐτοῦ, τοὐντὸς ἢ τοὔξω, φράσον.

Κυλληνη

Κυ.

311

G?λοG? φορίνη σύγγονος τῶν ὀστράκων.

Χορος

Χο.

312

ποῖον δὲ τοὔνομ’ἐννέπεις; πόρσυνον, εἴ τι πλέον ἔχεις.

Κυλληνη

Κυ.

313

τὸν θῆρα μὲν χέλυν, τὸ φωνοῦν δ’αὖ λύραν ὁ παῖς καλεῖ.

Χορος

Χο.

314

[…] κτέανον ησύG? τινι;

Κυλληνη

Κυ.

314b

[…] […] δέρμα κG?στ […]

315

[…] G?ον ὧδε κλαγγάνει […]

G?όρως ἐρείδεται

G?πλεκτα […]

G?λάδος κG?

[…] κόλλοπες δεG?

G?αμματω […]

G?ονG?

καὶ τοῦτο λύπης ἔστ’ἄκεστρον καὶ παραψυκτήριον

326

κείνῳ μόνον, χαίρει δ’ἀλύων καί τι προσφωνῶν μέλος

327

ξύμφωνον · ἐξαίρει γὰρ αὐτὸν αἰόλισμα τῆς λύρας.

328

οὕτως ὁ παῖς θανόντι θηρὶ φθέγμ’ἐμηχανήσατο.

Χορος

Χο.

329

ὀρθοψάλακτός τις ὀμφὴ κατοιχνεῖ τόπου,

330

πρεπτὰ δ’αὖ διὰ τόνου φάσματ’

331

ἔγχωρ’ἐπανθεμίζει.

332

τὸ πρᾶγμα δ’οὗπερ πορεύω βάδην,

333

ἴσθι τὸν δαίμον’, ὅστις ποθ’ὃς

334

ταῦτ’ἐτεχνήσατ’, οὐκ ἄλλος ἐστὶν κλοπεὺς

335

ἀντ’ἐκείνου, γύναι, σάφ’ἴσθι.

336

σὺ δ’ἀντὶ τῶνδε μὴ

337

χαλεφθῇς μη δὲ δυσφορηθῇς.

Κυλληνη

Κυ.

338

τίς ἔχει πλάνη σε; τίνα κλοπὴν ὠνείδισας;

Χορος

Χο.

339

οὐ μὰ Δία σ’, ὦ πρέσβειρα χειμάζειν θέλω.

Κυλληνη

Κυ.

340

μῶν τὸν Διὸς παῖδ’ὄντα φηλήτην καλεῖς;

Χορος

Χο.

341

G?αν αὐτῇ τῇ κλοπῇ.

Κυλληνη

Κυ.

342

[…] εἴ γε τἀληθῆ λέγεις.

Χορος

Χο.

[…] τἀληθῆ λέγω.

[…] κεκλοφέναι σαφG?

G?δε βοῦς πάνυ

G?ᾳ καθήρμοσε

G?λου τεμὼν

G?φο […] δοραG?

κυλληνη

κυ.

352

[…] ἄρτι μανθάνω χρόνῳ

353

[…] ἐγχάσκοντα τῇ ’μῇ μωρίᾳ

354

[…] οὐδέν, ἀλλὰ παιδιᾶς χάριν.

355

σὺ δ’οὖν τὸ λοιπὸν εἰς ἔμ’εὐδίαν ἔχων,

356

εἴ σοι φέρει χάρμ’ἤ τι κερδαίνειν δοκεῖς

357

ὅπως θέλεις κάχαζε καὶ τέρπου φρένα ·

358

τὸν παῖδα δ’ὄντα τοῦ Διὸς σαφεῖ λόγῳ

359

μὴ σκῶπτε ποιῶν ἐν νέῳ νέον λόγον ·

360

οὗτος γὰρ οὔτε πρὸς πατρὸς κλέπτης ἔφυ

361

οὔτ’αὖτις ἐν μήτρωσιν ἡ κλοπὴ κρατεῖ.

362

εἰ δὴ κλοπή τίς ἐστι, τὸν κλέπτην σκόπει

363

ἄπορον ἄκαρπον · τοῦδε δ’οὐ πεινῇ δόμος.

364

ἄθρει γένος πρόσαπτε τὴν πονηρίαν

365

πρὸς ὅντιν’ἥκει · τῷδε δ’οὐχ οὕτω πρέπει.

366

ἀλλ’αἰὲν εἶ σὺ παῖς · νέος γὰρ ὢν ἀνὴρ

367

πώγωνι θάλλων ὡς τράγος κνήκῳ χλιδᾷς.

368

παύου τὸ λεῖον φαλακρὸν ἡδονῇ πιτνάς.

369

οὐκ ἐκ θεῶν τὰ μῶρα καὶ γέλοια χρὴ

370

χανόντα κλαίειν ὕστερ’; ὡς ἐγὼ λέγω.

Χορος

Χο.

371

στρέφου λυγίζουτε μύθοις,

372

ὁποίαν θέλεις βάξιν εὕρισκ’

373

ἀπόψηκτον · οὐ γάρ με ταῦτα πείσεις,

374

ὅπως τὸ χρῆμ’οὗτος εἰργασμένος

375

ῥινοκόλλητον ἄλλων ἔκλεψεν βοῶν

376

που δοράς ἢ ’πὸ τῶν Λοξίου.

377

μή με τᾶσδ’ἐξ ὁδοῦ βίβαζε.

379

ὁ Ζεὺς γὰρ […]

Κυλληνη

Κυ.

380

ὁ παῖς κλοπG?

Χορος

Χο.

381

εἰ τοι πονηρὰ δρᾷ, πονηρὸς ὢν κυρεῖ.

Κυλληνη

Κυ.

382

κακῶς ἀκούειν οὐ πρέπει Διὸς γόνῳ.

Χορος

Χο.

383

εἰ δ’ἔστ’ἀληθῆ, χρή με καὶ λέγειν τάδε.

Κυλληνη

Κυ.

384

οὐ μὴ ταδ’εἴπῃς

395

ποῦ καὶ βόες νέμουσι τG?

Χορος

Χο.

396

πλείους δέ γ’ἤδη νῦν […]

Κυλληνη

Κυ.

397

τίς, ὦ πόνηρ’, ἔχει; τί πλεG?

Χορος

Χο.

398

ὁ παῖς ὃς ἔνδον ἐστὶν ἐγκεκληιμένος.

Κυλληνη

Κυ.

399

τὸν παῖδα παῦσαι τοῦ Διὸς κακῶς λέγων.

Χορος

Χο.

400

παύοιμ’ἄν, εἰ τὰς βοῦς τις ἐξελᾶν θέλοι.

Κυλληνη

Κυ.

401

ἤδη με πνίγεις καὶ σὺ χαἰ βόες σέθεν.

Χορος

Χο.

402

G?λεισεπG?υG? ἐξελαυνG? […]

404

ἰοὺ ἰοὺ […]

405

ἥντ’ἔφη πG?

406

οὗτος οὐ φG?

Σιληνος

Σι.

407

ὦ Λοξία

408

ἰὼ δG?

Χορος

Χο.

409

ὦ Λοξία, δεG?

410

καὶ παρηG?

411

τῶν βοῶν

Απολλων

Απ.

G?νυG?

εG?ειG?

βοG?

οποG?

πρG?

μισθὸς […]

ἐλεύθεροG?

Σιληνος

Σι.

419

τὸν ἐγG?