Παιδαγωγος

Πα.

ὦ τοῦ στρατηγήσαντος ἐν Τροίᾳ ποτὲ

Ἀγαμέμνονος παῖ, νῦν ἐκεῖν’ἔξεστί σοι

παρόντι λεύσσειν, ὧν πρόθυμος ἦσθ’ἀεί.

τὸ γὰρ παλαιὸν Ἄργος οὑπόθεις τόδε,

τῆς οἰστροπλῆγος ἄλσος Ἰνάχου κόρης ·

αὕτη δ’, Ὀρέστα, τοῦ λυκοκτόνου θεοῦ

ἀγορὰ Λύκειος · οὑξ ἀριστερᾶς δ’ὅδε

Ἥρας ὁ κλεινὸς ναός · οἷ δ’ἱκάνομεν,

φάσκειν Μυκήνας τὰς πολυχρύσους ὁρᾶν

πολύφθορόντε δῶμα Πελοπιδῶν τόδε,

ὅθεν σε πατρὸς ἐκ φονῶν ἐγώ ποτε

πρὸς σῆς ὁμαίμου καὶ κασιγνήτης λαβὼν

ἤνεγκα κἀξέσωσα κἀξεθρεψάμην

τοσόνδ’ἐς ἥβης, πατρὶ τιμωρὸν φόνου.

νῦν οὖν, Ὀρέστα καὶ σὺ φίλτατε ξένων

Πυλάδη, τί χρὴ δρᾶν ἐν τάχει βουλευτέον ·

ὡς ἡμὶν ἤδη λαμπρὸν ἡλίου σέλας

ἑῷα κινεῖ φθέγματ’ὀρνίθων σαφῆ

μέλαινάτ’ἄστρων ἐκλέλοιπεν εὐφρόνη.

πρὶν οὖν τιν’ἀνδρῶν ἐξοδοιπορεῖν στέγης,

ξυνάπτετον λόγοισιν · ὡς ἐνταῦθ’ἐμέν,

ἵν’οὐκέτ’ὀκνεῖν καιρός, ἀλλ’ἔργων ἀκμή.

Ορεστης

Ορ.

ὦ φίλτατ’ἀνδρῶν προσπόλων, ὥς μοι σαφῆ

σημεῖα φαίνεις ἐσθλὸς εἰς ἡμᾶς γεγώς.

ὥσπερ γὰρ ἵππος εὐγενής, κἂν ᾖ γέρων,

ἐν τοῖσι δεινοῖς θυμὸν οὐκ ἀπώλεσεν,

ἀλλ’ὀρθὸν οὖς ἵστησιν, ὡσαύτως δὲ σὺ

ἡμᾶςτ’ὀτρύνεις καὐτὸς ἐν πρώτοις ἕπει.

τοιγὰρ τὰ μὲν δόξαντα δηλώσω, σὺ δὲ

ὀξεῖαν ἀκοὴν τοῖς ἐμοῖς λόγοις διδούς,

εἰ μή τι καιροῦ τυγχάνω, μεθάρμοσον.

ἐγὼ γὰρ ἡνίχ’ἱκόμην τὸ Πυθικὸν

μαντεῖον, ὡς μάθοιμ’ὅτῳ τρόπῳ πατρὶ

δίκας ἀροίμην τῶν φονευσάντων πάρα,

χρῇ μοι τοιαῦθ’ὁ Φοῖβος ὧν πεύσει τάχα ·

ἄσκευον αὐτὸν ἀσπίδωντε καὶ στρατοῦ

δόλοισι κλέψαι χειρὸς ἐνδίκους σφαγάς.

ὅτ’οὖν τοιόνδε χρησμὸν εἰσηκούσαμεν,

σὺ μὲν μολών, ὅταν σε καιρὸς εἰσάγῃ,

δόμων ἔσω τῶνδ’, ἴσθι πᾶν τὸ δρώμενον,

ὅπως ἂν εἰδὼς ἡμὶν ἀγγείλῃς σαφῆ.

οὐ γάρ σε μὴ γήρᾳτε καὶ χρόνῳ μακρῷ

γνῶσ’, οὐ δ’ὑποπτεύσουσιν ὧδ’ἠνθισμένον.

λόγῳ δὲ χρῶ τοιῷδ’, ὅτι ξένος μὲν εἶ

Φωκέως παρ’ἀνδρὸς Φανοτέως ἥκων · ὃ γὰρ

μέγιστος αὐτοῖς τυγχάνει δορυξένων.

ἄγγελλε δ’ὅρκον προστιθεὶς ὁθούνεκα

τέθνηκ’Ὀρέστης ἐξ ἀναγκαίας τύχης,

ἄθλοισι Πυθικοῖσιν ἐκ τροχηλάτων

δίφρων κυλισθείς · ὧδ’ὁ μῦθος ἑστάτω.

ἡμεῖς δὲ πατρὸς τύμβον, ὡς ἐφίετο,

λοιβαῖσι πρῶτον καὶ καρατόμοις χλιδαῖς

στέψαντες εἶτ’ἄψορρον ἥξομεν πάλιν,

τύπωμα χαλκόπλευρον ἠρμένοι χεροῖν,

ὃ καὶ σὺ θάμνοις οἶσθά που κεκρυμμένον,

ὅπως λόγῳ κλέπτοντες ἡδεῖαν φάτιν

φέρωμεν αὐτοῖς, τοὐμὸν ὡς ἔρρει δέμας

φλογιστὸν ἤδη καὶ κατηνθρακωμένον.

τί γάρ με λυπεῖ τοῦθ’, ὅταν λόγῳ θανὼν

ἔργοισι σωθῶ κἀξενέγκωμαι κλέος;

δοκῶ μέν, οὐδὲν ῥῆμα σὺν κέρδει κακόν.

ἤδη γὰρ εἶδον πολλάκις καὶ τοὺς σοφοὺς

λόγῳ μάτην θνῄσκοντας · εἶθ’, ὅταν δόμους

ἔλθωσιν αὖθις, ἐκτετίμηνται πλέον ·

ὡς κἄμ’ἐπαυχῶ τῆσδε τῆς φήμης ἄπο

δεδορκότ’ἐχθροῖς ἄστρον ὣς λάμψειν ἔτι.

ἀλλ’, ὦ πατρῴα γῆ θεοίτ’ἐγχώριοι,

δέξασθέ μ’εὐτυχοῦντα ταῖσδε ταῖς ὁδοῖς,

σύτ’, ὦ πατρῷον δῶμα · σοῦ γὰρ ἔρχομαι

δίκῃ καθαρτὴς πρὸς θεῶν ὡρμημένος ·

καὶ μή μ’ἄτιμον τῆσδ’ἀποστείλητε γῆς,

ἀλλ’ἀρχέπλουτον καὶ καταστάτην δόμων.

εἴρηκα μέν νυν ταῦτα · σοὶ δ’ἤδη, γέρον,

τὸ σὸν μελέσθω βάντι φρουρῆσαι χρέος.

νὼ δ’ἔξιμεν · καιρὸς γάρ, ὅσπερ ἀνδράσιν

μέγιστος ἔργου παντός ἐστ’ἐπιστάτης.

Ηλεκτρα

Ηλ.

ἰώ μοί μοι δύστηνος.

Παιδαγωγος

Πα.

καὶ μὴν θυρῶν ἔδοξα προσπόλων τινὸς

ὑποστενούσης ἔνδον αἰσθέσθαι, τέκνον.

Ορεστης

Ορ.

ἆρ’ἐστὶν ἡ δύστηνος Ἠλέκτρα · θέλεις

μείνωμεν αὐτοῦ κἀπακούσωμεν γόων;

Παιδαγωγος

Πα.

ἥκιστα · μηδὲν πρόσθεν ἢ τὰ Λοξίου

πειρώμεθ’ἔρδειν κἀπὸ τῶνδ’ἀρχηγετεῖν,

πατρὸς χέοντες λουτρά · ταῦτα γὰρ φέρει

νίκηντ’ἐφ’ἡμῖν καὶ κράτος τῶν δρωμένων.

Ηλεκτρα

Ηλ.

ὦ φάος ἁγνὸν

καὶ γῆς ἰσόμοιρ’ἀήρ, ὥς μοι

πολλὰς μὲν θρήνων ᾠδάς,

πολλὰς δ’ἀντήρεις ᾔσθου

στέρνων πληγὰς αἱμασσομένων,

ὁπόταν δνοφερὰ νὺξ ὑπολειφθῇ ·

τὰ δὲ παννυχίδων ἤδη στυγεραὶ

ξυνίσασ’εὐναὶ μογερῶν οἴκων,

ὅσα τὸν δύστηνον ἐμὸν θρηνῶ

πατέρ’, ὃν κατὰ μὲν βάρβαρον αἶαν

φοίνιος Ἄρης οὐκ ἐξένισεν,

μήτηρ δ’ἡμὴ χὠ κοινολεχὴς

Αἴγισθος ὅπως δρῦν ὑλοτόμοι

σχίζουσι κάρα φονίῳ πελέκει,

100

κοὐδεὶς τούτων οἶκτος ἀπ’ἄλλης

101

ἢ ’μοῦ φέρεται, σοῦ, πάτερ, οὕτως

102

αἰκῶς οἰκτρῶςτε θανόντος.

103

ἀλλ’οὐ μὲν δὴ

104

λήξω θρήνων στυγερῶντε γόων,

105

ἔστ’ἂν παμφεγγεῖς ἄστρων

106

ῥιπάς, λεύσσω δὲ τόδ’ἦμαρ,

107

μὴ οὐ τεκνολέτειρ’ὥς τις ἀηδὼν

108

ἐπὶ κωκυτῷ τῶνδε πατρῴων

109

πρὸ θυρῶν ἠχὼ πᾶσι προφωνεῖν.

110

ὦ δῶμ’Ἀΐδου καὶ Περσεφόνης,

111

ὦ χθόνι’Ἑρμῆ καὶ πότνι’Ἀρὰ

112

σεμναίτε θεῶν παῖδες Ἐρινύες,

113

αἳ τοὺς ἀδίκως θνῄσκοντας ὁρᾶθ’,

114

αἳ τοὺς εὐνὰς ὑποκλεπτομένους,

115

ἔλθετ’, ἀρήξατε, τίσασθε πατρὸς

116

φόνον ἡμετέρου,

117

καί μοι τὸν ἐμὸν πέμψατ’ἀδελφόν ·

118

μούνη γὰρ ἄγειν οὐκέτι σωκῶ

120

λύπης ἀντίρροπον ἄχθος.

Χορος

Χο.

121

ὦ παῖ, παῖ δυστανοτάτας

122

Ἠλέκτρα ματρός, τίν’ἀεὶ

123

τάκεις ὧδ’ἀκόρεστον οἰμωγὰν

124

τὸν πάλαι ἐκ δολερᾶς ἀθεώτατα

125

ματρὸς ἁλόντ’ἀπάταις Ἀγαμέμνονα

126

κακᾷτε χειρὶ πρόδοτον; ὡς ὁ τάδε πορὼν

127

ὄλοιτ’, εἴ μοι θέμις τάδ’αὐδᾶν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

128

ὦ γενέθλα γενναίων,

130

ἥκετ’ἐμῶν καμάτων παραμύθιον.

131

οἶδάτε καὶ ξυνίημι τάδ’, οὔ τί με

132

φυγγάνει, οὐ δ’ἐθέλω προλιπεῖν τόδε,

133

μὴ οὐ τὸν ἐμὸν στενάχειν πατέρ’ἄθλιον.

134

ἀλλ’ὦ παντοίας φιλότητος ἀμειβόμεναι χάριν,

135

ἐᾶτέ μ’ὧδ’ἀλύειν,

136

αἰαῖ, ἱκνοῦμαι.

Χορος

Χο.

137

ἀλλ’οὔτοι τόν γ’ἐξ Ἀΐδα

138

παγκοίνου λίμνας πατέρ’

139

ἀνστάσεις οὔτε γόοισιν οὔτ’εὐχαῖς.

140

ἀλλ’ἀπὸ τῶν μετρίων ἐπ’ἀμήχανον

141

ἄλγος ἀεὶ στενάχουσα διόλλυσαι,

142

ἐν οἷς ἀνάλυσίς ἐστιν οὐδεμία κακῶν.

143

τί μοι τῶν δυσφόρων ἐφίει;

Ηλεκτρα

Ηλ.

144

νήπιος ὃς τῶν οἰκτρῶς

145

οἰχομένων γονέων ἐπιλάθεται.

146

ἀλλ’ἐμέ γ’ἁ στονόεσσ’ἄραρεν φρένας,

147

ἃ Ἴτυν, αἰὲν Ἴτυν ὀλοφύρεται,

148

ὄρνις ἀτυζομένα, Διὸς ἄγγελος.

150

ἰὼ παντλάμων Νιόβα, σὲ δ’ἔγωγε νέμω θεόν,

151

ἅτ’ἐν τάφῳ πετραίῳ

152

αἰεὶ δακρύεις.

Χορος

Χο.

153

οὔτοι σοὶ μούνᾳ, τέκνον,

155

ἄχος ἐφάνη βροτῶν,

156

πρὸς ὅ τι σὺ τῶν ἔνδον εἶ περισσά,

157

οἷς ὁμόθεν εἶ καὶ γονᾷ ξύναιμος,

158

οἵα Χρυσόθεμις ζώει καὶ Ἰφιάνασσα,

159

κρυπτᾷτ’ἀχέων ἐν ἥβᾳ,

160

ὄλβιος, ὃν ἁ κλεινὰ

161

γᾶ ποτε Μυκηναίων

162

δέξεται εὐπατρίδαν, Διὸς εὔφρονι

163

βήματι μολόντα τάνδε γᾶν Ὀρέσταν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

164

ὅν γ’ἐγὼ ἀκάματα προσμένουσ’, ἄτεκνος,

165

τάλαιν’, ἀνύμφευτος αἰὲν οἰχνῶ,

166

δάκρυσι μυδαλέα, τὸν ἀνήνυτον

167

οἶτον ἔχουσα κακῶν · ὁ δὲ λάθεται

168

ὧντ’ἔπαθ’ὧντ’ἐδάη. τί γὰρ οὐκ ἐμοὶ

170

ἔρχεται ἀγγελίας ἀπατώμενον;

171

ἀεὶ μὲν γὰρ ποθεῖ,

172

ποθῶν δ’οὐκ ἀξιοῖ φανῆναι.

Χορος

Χο.

173

θάρσει μοι, θάρσει, τέκνον.

175

ἔτι μέγας οὐρανῷ

176

Ζεύς, ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ κρατύνει ·

177

ᾧ τὸν ὑπεραλγῆ χόλον νέμουσα

178

μήθ’οἷς ἐχθαίρεις ὑπεράχθεο μήτ’ἐπιλάθου ·

179

χρόνος γὰρ εὐμαρὴς θεός.

180

οὔτε γὰρ ὁ τὰν Κρῖσαν

181

βούνομον ἔχων ἀκτὰν

182

παῖς Ἀγαμεμνονίδας ἀπερίτροπος

183

οὔθ’ὁ παρὰ τὸν Ἀχέροντα θεὸς ἀνάσσων.

Ηλεκτρα

Ηλ.

185

ἀλλ’ἐμὲ μὲν ὁ πολὺς ἀπολέλοιπεν ἤδη

186

βίοτος ἀνέλπιστος, οὐ δ’ἔτ’ἀρκῶ ·

187

ἅτις ἄνευ τεκέων κατατάκομαι,

188

ἇς φίλος οὔτις ἀνὴρ ὑπερίσταται,

189

ἀλλ’ἁπερεί τις ἔποικος ἀναξία

190

οἰκονομῶ θαλάμους πατρός, ὧδε μὲν

191

ἀεικεῖ σὺν στολᾷ,

192

κεναῖς δ’ἀμφίσταμαι τραπέζαις.

Χορος

Χο.

193

οἰκτρὰ μὲν νόστοις αὐδά,

194

οἰκτρὰ δ’ἐν κοίταις πατρῴαις

195

ὅτε οἱ παγχάλκων ἀνταία

196

γενύων ὡρμάθη πλαγά.

197

δόλος ἦν ὁ φράσας, ἔρος ὁ κτείνας,

198

δεινὰν δεινῶς προφυτεύσαντες

199

μορφάν, εἴτ’οὖν θεὸς εἴτε βροτῶν

200

ἦν ὁ ταῦτα πράσσων.

Ηλεκτρα

Ηλ.

201

ὦ πασᾶν κείνα πλέον ἁμέρα

202

ἐλθοῦσ’ἐχθίστα δή μοι ·

203

ὦ νύξ, ὦ δείπνων ἀρρήτων

204

ἔκπαγλ’ἄχθη,

205

τοὺς ἐμὸς ἴδε πατὴρ

206

θανάτους αἰκεῖς διδύμαιν χειροῖν,

207

αἳ τὸν ἐμὸν εἷλον βίον πρόδοτον, αἵ μ’ἀπώλεσαν ·

208

οἷς θεὸς ὁ μέγας Ὀλύμπιος

210

ποίνιμα πάθεα παθεῖν πόροι,

211

μη δέ ποτ’ἀγλαΐας ἀποναίατο

212

τοιάδ’ἀνύσαντες ἔργα.

Χορος

Χο.

213

φράζου μὴ πόρσω φωνεῖν.

214

οὐ γνώμαν ἴσχεις ἐξ οἵων

215

τὰ παρόντ’οἰκείας εἰς ἄτας

216

ἐμπίπτεις οὕτως αἰκῶς;

217

πολὺ γάρ τι κακῶν ὑπερεκτήσω,

218

σᾷ δυσθύμῳ τίκτουσ’ἀεὶ

219

ψυχᾷ πολέμους · τὰ δὲ τοῖς δυνατοῖς

220

οὐκ ἐριστὰ πλάθειν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

221

δεινοῖς ἠναγκάσθην, δεινοῖς ·

222

ἔξοιδ’, οὐ λάθει μ’ὀργά.

223

ἀλλ’ἐν γὰρ δεινοῖς οὐ σχήσω

224

ταύτας ἄτας,

225

ὄφρα με βίος ἔχῃ.

226

τίνι γάρ ποτ’ἄν, ὦ φιλία γενέθλα,

227

πρόσφορον ἀκούσαιμ’ἔπος, τίνι φρονοῦντι καίρια;

228

ἄνετέ μ’ἄνετε, παράγοροι ·

229

τάδε γὰρ ἄλυτα κεκλήσεται,

230

οὐ δέ ποτ’ἐκ καμάτων ἀποπαύσομαι

231

ἀνάριθμος ὧδε θρήνων.

Χορος

Χο.

232

ἀλλ’οὖν εὐνοίᾳ γ’αὐδῶ,

233

μάτηρ ὡσεί τις πιστά,

235

μὴ τίκτειν σ’ἄταν ἄταις.

Ηλεκτρα

Ηλ.

236

καὶ τί μέτρον κακότατος ἔφυ; φέρε,

237

πῶς ἐπὶ τοῖς φθιμένοις ἀμελεῖν καλόν;

238

ἐν τίνι τοῦτ’ἔβλαστ’ἀνθρώπων;

239

μήτ’εἴην ἔντιμος τούτοις

240

μήτ’, εἴ τῳ πρόσκειμαι χρηστῷ,

241

ξυνναίοιμ’εὔκηλος, γονέων

242

ἐκτίμους ἴσχουσα πτέρυγας

243

ὀξυτόνων γόων.

245

εἰ γὰρ ὁ μὲν θανὼν γᾶτε καὶ οὐδὲν ὢν

246

κείσεται τάλας,

247

οἱ δὲ μὴ πάλιν

248

δώσουσ’ἀντιφόνους δίκας,

249

ἔρροιτ’ἂν αἰδὼς

250

ἁπάντωντ’εὐσέβεια θνατῶν.

Χορος

Χο.

251

ἐγὼ μέν, ὦ παῖ, καὶ τὸ σὸν σπεύδουσ’ἅμα

252

καὶ τοὐμὸν αὐτῆς ἦλθον · εἰ δὲ μὴ καλῶς

253

λέγω, σὺ νίκα · σοὶ γὰρ ἑψόμεσθ’ἅμα.

Ηλεκτρα

Ηλ.

254

αἰσχύνομαι μέν, ὦ γυναῖκες, εἰ δοκῶ

255

πολλοῖσι θρήνοις δυσφορεῖν ὑμῖν ἄγαν.

256

ἀλλ’ἡ βία γὰρ ταῦτ’ἀναγκάζει με δρᾶν,

257

σύγγνωτε · πῶς γὰρ ἥτις εὐγενὴς γυνή,

258

πατρῷ’ὁρῶσα πήματ’, οὐ δρῴη τάδ’ἄν;

259

ἁγὼ κατ’ἦμαρ καὶ κατ’εὐφρόνην ἀεὶ

260

θάλλοντα μᾶλλον ἢ καταφθίνονθ’ὁρῶ ·

261

ᾗ πρῶτα μὲν τὰ μητρός, ἥ μ’ἐγείνατο,

262

ἔχθιστα συμβέβηκεν · εἶτα δώμασιν

263

ἐν τοῖς ἐμαυτῆς τοῖς φονεῦσι τοῦ πατρὸς

264

ξύνειμι, κἀκ τῶνδ’ἄρχομαι κἀκ τῶνδέ μοι

265

λαβεῖνθ’ὁμοίως καὶ τὸ τητᾶσθαι πέλει.

266

ἔπειτα ποίας ἡμέρας δοκεῖς μ’ἄγειν,

267

ὅταν θρόνοις Αἴγισθον ἐνθακοῦντ’ἴδω

268

τοῖσιν πατρῴοις, εἰσίδω δ’ἐσθήματα

269

φοροῦντ’ἐκείνῳ ταὐτὰ καὶ παρεστίους

270

σπένδοντα λοιβὰς ἔνθ’ἐκεῖνον ὤλεσεν,

271

ἴδω δὲ τούτων τὴν τελευταίαν ὕβριν,

272

τὸν αὐτοέντην ἡμὶν ἐν κοίτῃ πατρὸς

273

ξὺν τῇ ταλαίνῃ μητρί, μητέρ’εἰ χρεὼν

274

ταύτην προσαυδᾶν τῷδε συγκοιμωμένην ·

275

ἡ δ’ὧδε τλήμων ὥστε τῷ μιάστορι

276

ξύνεστ’, ἐρινὺν οὔτιν’ἐκφοβουμένη ·

277

ἀλλ’ὥσπερ ἐγγελῶσα τοῖς ποιουμένοις,

278

εὑροῦσ’ἐκείνην ἡμέραν, ἐν ᾗ τότε

279

πατέρα τὸν ἀμὸν ἐκ δόλου κατέκτανεν,

280

ταύτῃ χοροὺς ἵστησι καὶ μηλοσφαγεῖ

281

θεοῖσιν ἔμμην’ἱερὰ τοῖς σωτηρίοις.

282

ἐγὼ δ’ὁρῶσ’ἡ δύσμορος κατὰ στέγας

283

κλαίω, τέτηκα, κἀπικωκύω πατρὸς

284

τὴν δυστάλαιναν δαῖτ’ἐπωνομασμένην

285

αὐτὴ πρὸς αὑτήν. οὐ δὲ γὰρ κλαῦσαι πάρα

286

τοσόνδ’ὅσον μοι θυμὸς ἡδονὴν φέρει.

287

αὕτη γὰρ ἡ λόγοισι γενναία γυνὴ

288

φωνοῦσα τοιάδ’ἐξονειδίζει κακά ·

289

ὦ δύσθεον μίσημα, σοὶ μόνῃ πατὴρ

290

τέθνηκεν; ἄλλος δ’οὔτις ἐν πένθει βροτῶν;

291

κακῶς ὄλοιο, μη δέ σ’ἐκ γόων ποτὲ

292

τῶν νῦν ἀπαλλάξειαν οἱ κάτω θεοί.

293

τάδ’ἐξυβρίζει · πλὴν ὅταν κλύῃ τινὸς

294

ἥξοντ’Ὀρέστην · τηνικαῦτα δ’ἐμμανὴς

295

βοᾷ παραστᾶσ’· οὐ σύ μοι τῶνδ’αἰτία;

296

οὐ σὸν τόδ’ἐστὶ τοὔργον, ἥτις ἐκ χερῶν

297

κλέψασ’Ὀρέστην τῶν ἐμῶν ὑπεξέθου;

298

ἀλλ’ἴσθι τοι τίσουσά γ’ἀξίαν δίκην.

299

τοιαῦθ’ὑλακτεῖ, σὺν δ’ἐποτρύνει πέλας

300

ὁ κλεινὸς αὐτῇ ταὐτὰ νυμφίος παρών,

301

ὁ πάντ’ἄναλκις οὗτος, ἡ πᾶσα βλάβη,

302

ὁ σὺν γυναιξὶ τὰς μάχας ποιούμενος.

303

ἐγὼ δ’Ὀρέστην τῶνδε προσμένουσ’ἀεὶ

304

παυστῆρ’ἐφήξειν ἡ τάλαιν’ἀπόλλυμαι.

305

μέλλων γὰρ ἀεὶ δρᾶν τι τὰς οὔσαςτέ μου

306

καὶ τὰς ἀπούσας ἐλπίδας διέφθορεν.

307

ἐν οὖν τοιούτοις οὔτε σωφρονεῖν, φίλαι,

308

οὔτ’εὐσεβεῖν πάρεστιν · ἀλλ’ἔν τοι κακοῖς

309

πολλή ’στ’ἀνάγκη κἀπιτηδεύειν κακά.

Χορος

Χο.

310

φέρ’εἰπέ, πότερον ὄντος Αἰγίσθου πέλας

311

λέγεις τάδ’ἡμῖν ἢ βεβῶτος ἐκ δόμων;

Ηλεκτρα

Ηλ.

312

ἦ κάρτα · μὴ δόκει μ’ἄν, εἴπερ ἦν πέλας,

313

θυραῖον οἰχνεῖν · νῦν δ’ἀγροῖσι τυγχάνει.

Χορος

Χο.

314

ἦ κἂν ἐγὼ θαρσοῦσα μᾶλλον ἐς λόγους

315

τοὺς σοὺς ἱκοίμην, εἴπερ ὧδε ταῦτ’ἔχει;

Ηλεκτρα

Ηλ.

316

ὡς νῦν ἀπόντος ἱστόρει · τί σοι φίλον;

Χορος

Χο.

317

καὶ δή σ’ἐρωτῶ · τοῦ κασιγνήτου τί φής,

318

ἥξοντος ἢ μέλλοντος; εἰδέναι θέλω.

Ηλεκτρα

Ηλ.

319

φησίν γε · φάσκων δ’οὐδὲν ὧν λέγει ποεῖ.

Χορος

Χο.

320

φιλεῖ γὰρ ὀκνεῖν πρᾶγμ’ἀνὴρ πράσσων μέγα.

Ηλεκτρα

Ηλ.

321

καὶ μὴν ἔγωγ’ἔσωσ’ἐκεῖνον οὐκ ὄκνῳ.

Χορος

Χο.

322

θάρσει · πέφυκεν ἐσθλός, ὥστ’ἀρκεῖν φίλοις.

Ηλεκτρα

Ηλ.

323

πέποιθ’, ἐπεί τἂν οὐ μακρὰν ἔζων ἐγώ.

Χορος

Χο.

324

μὴ νῦν ἔτ’εἴπῃς μηδέν · ὡς δόμων ὁρῶ

325

τὴν σὴν ὅμαιμον ἐκ πατρὸς ταὐτοῦ φύσιν,

326

Χρυσόθεμιν, ἔκτε μητρός, ἐντάφια χεροῖν

327

φέρουσαν, οἷα τοῖς κάτω νομίζεται.

Χρυσοθεμις

Χρ.

328

τίν’αὖ σὺ τήνδε πρὸς θυρῶνος ἐξόδοις

329

ἐλθοῦσα φωνεῖς, ὦ κασιγνήτη, φάτιν,

330

κοὐ δ’ἐν χρόνῳ μακρῷ διδαχθῆναι θέλεις

331

θυμῷ ματαίῳ μὴ χαρίζεσθαι κενά;

332

καίτοι τοσοῦτόν γ’οἶδα κἀμαυτήν, ὅτι

333

ἀλγῶ ’πὶ τοῖς παροῦσιν · ὥστ’ἄν, εἰ σθένος

334

λάβοιμι, δηλώσαιμ’ἂν οἷ’αὐτοῖς φρονῶ.

335

νῦν δ’ἐν κακοῖς μοι πλεῖν ὑφειμένῃ δοκεῖ,

336

καὶ μὴ δοκεῖν μὲν δρᾶν τι, πημαίνειν δὲ μή ·

337

τοιαῦτα δ’ἄλλα καὶ σὲ βούλομαι ποεῖν.

338

καίτοι τὸ μὲν δίκαιον οὐχ ᾗ ’γὼ λέγω,

339

ἀλλ’ᾗ σὺ κρίνεις · εἰ δ’ἐλευθέραν με δεῖ

340

ζῆν, τῶν κρατούντων ἐστὶ πάντ’ἀκουστέα.

Ηλεκτρα

Ηλ.

341

δεινόν γέ σ’οὖσαν πατρὸς οὗ σὺ παῖς ἔφυς,

342

κείνου λελῆσθαι, τῆς δὲ τικτούσης μέλειν.

343

ἅπαντα γάρ σοι τἀμὰ νουθετήματα

344

κείνης διδακτά, κοὐδὲν ἐκ σαυτῆς λέγεις.

345

ἔπειθ’ἑλοῦ γε θάτερ’, ἢ φρονεῖν κακῶς

346

ἢ τῶν φίλων φρονοῦσα μὴ μνήμην ἔχειν ·

347

ἥτις λέγεις μὲν ἀρτίως ὡς, εἰ λάβοις

348

σθένος, τὸ τούτων μῖσος ἐκδείξειας ἄν,

349

ἐμοῦ δὲ πατρὶ πάντα τιμωρουμένης

350

οὔτε ξυνέρδεις τήντε δρῶσαν ἐκτρέπεις.

351

οὐ ταῦτα πρὸς κακοῖσι δειλίαν ἔχει;

352

ἐπεὶ δίδαξον, ἢ μάθ’ἐξ ἐμοῦ, τί μοι

353

κέρδος γένοιτ’ἂν τῶνδε ληξάσῃ γόων.

354

οὐ ζῶ; κακῶς μέν, οἶδ’, ἐπαρκούντως δ’ἐμοί.

355

λυπῶ δὲ τούτους, ὥστε τῷ τεθνηκότι

356

τιμὰς προσάπτειν, εἴ τις ἔστ’ἐκεῖ χάρις.

357

σὺ δ’ἡμὶν ἡ μισοῦσα μισεῖς μὲν λόγῳ,

358

ἔργῳ δὲ τοῖς φονεῦσι τοῦ πατρὸς ξύνει.

359

ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ ἄν ποτ’, οὐ δ’εἴ μοι τὰ σὰ

360

μέλλοι τις οἴσειν δῶρ’, ἐφ’οἷσι νῦν χλιδᾷς,

361

τούτοις ὑπεικάθοιμι · σοὶ δὲ πλουσία

362

τράπεζα κείσθω καὶ περιρρείτω βίος.

363

ἐμοὶ γὰρ ἔστω τοὐμὲ μὴ λυπεῖν μόνον

364

βόσκημα · τῆς σῆς δ’οὐκ ἐρῶ τιμῆς τυχεῖν,

365

οὐ δ’ἂν σύ, σώφρων γ’οὖσα. νῦν δ’ἐξὸν πατρὸς

366

πάντων ἀρίστου παῖδα κεκλῆσθαι, καλοῦ

367

τῆς μητρός · οὕτω γὰρ φανεῖ πλείστοις κακή,

368

θανόντα πατέρα καὶ φίλους προδοῦσα σούς.

Χορος

Χο.

369

μηδὲν πρὸς ὀργήν, πρὸς θεῶν · ὡς τοῖς λόγοις

370

ἔνεστιν ἀμφοῖν κέρδος, εἰ σὺ μὲν μάθοις

371

τοῖς τῆσδε χρῆσθαι, τοῖς δὲ σοῖς αὕτη πάλιν.

Χρυσοθεμις

Χρ.

372

ἐγὼ μέν, ὦ γυναῖκες, ἠθάς εἰμί πως

373

τῶν τῆσδε μύθων · οὐ δ’ἂν ἐμνήσθην ποτέ,

374

εἰ μὴ κακὸν μέγιστον εἰς αὐτὴν ἰὸν

375

ἤκουσ’, ὃ ταύτην τῶν μακρῶν σχήσει γόων.

Ηλεκτρα

Ηλ.

376

φέρ’εἰπὲ δὴ τὸ δεινόν · εἰ γὰρ τῶνδέ μοι

377

μεῖζόν τι λέξεις, οὐκ ἂν ἀντείποιμ’ἔτι.

Χρυσοθεμις

Χρ.

378

ἀλλ’ἐξερῶ σοι πᾶν ὅσον κάτοιδ’ἐγώ.

379

μέλλουσι γάρ σ’, εἰ τῶνδε μὴ λήξεις γόων,

380

ἐνταῦθα πέμψειν ἔνθα μή ποθ’ἡλίου

381

φέγγος προσόψει, ζῶσα δ’ἐν κατηρεφεῖ

382

στέγῃ χθονὸς τῆσδ’ἐκτὸς ὑμνήσεις κακά.

383

πρὸς ταῦτα φράζου καί με μή ποθ’ὕστερον

384

παθοῦσα μέμψῃ · νῦν γὰρ ἐν καλῷ φρονεῖν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

385

ἦ ταῦτα δή με καὶ βεβούλευνται ποεῖν;

Χρυσοθεμις

Χρ.

386

μάλισθ’· ὅταν περ οἴκαδ’Αἴγισθος μόλῃ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

387

ἀλλ’ἐξίκοιτο τοῦδέ γ’οὕνεκ’ἐν τάχει.

Χρυσοθεμις

Χρ.

388

τίν’, ὦ τάλαινα, τόνδ’ἐπηράσω λόγον;

Ηλεκτρα

Ηλ.

389

ἐλθεῖν ἐκεῖνον, εἴ τι τῶνδε δρᾶν νοεῖ.

Χρυσοθεμις

Χρ.

390

ὅπως πάθῃς τί χρῆμα; ποῦ ποτ’εἶ φρενῶν;

Ηλεκτρα

Ηλ.

391

ὅπως ἀφ’ὑμῶν ὡς προσωτάτω φύγω.

Χρυσοθεμις

Χρ.

392

βίου δὲ τοῦ παρόντος οὐ μνείαν ἔχεις;

Ηλεκτρα

Ηλ.

393

καλὸς γὰρ οὑμὸς βίοτος ὥστε θαυμάσαι.

Χρυσοθεμις

Χρ.

394

ἀλλ’ἦν ἄν, εἰ σύ γ’εὖ φρονεῖν ἠπίστασο.

Ηλεκτρα

Ηλ.

395

μή μ’ἐκδίδασκε τοῖς φίλοις εἶναι κακήν.

Χρυσοθεμις

Χρ.

396

ἀλλ’οὐ διδάσκω · τοῖς κρατοῦσι δ’εἰκαθεῖν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

397

σὺ ταῦτα θώπευ’· οὐκ ἐμοὺς τρόπους λέγεις.

Χρυσοθεμις

Χρ.

398

καλόν γε μέντοι μὴ ’ξ ἀβουλίας πεσεῖν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

399

πεσούμεθ’, εἰ χρή, πατρὶ τιμωρούμενοι.

Χρυσοθεμις

Χρ.

400

πατὴρ δὲ τούτων, οἶδα, συγγνώμην ἔχει.

Ηλεκτρα

Ηλ.

401

ταῦτ’ἐστὶ τἄπη πρὸς κακῶν ἐπαινέσαι.

Χρυσοθεμις

Χρ.

402

σὺ δ’οὐχὶ πείσει καὶ συναινέσεις ἐμοί;

Ηλεκτρα

Ηλ.

403

οὐ δῆτα · μή πω νοῦ τοσόνδ’εἴην κενή.

Χρυσοθεμις

Χρ.

404

χωρήσομαί τἄρ’οἷπερ ἐστάλην ὁδοῦ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

405

ποῖ δ’ἐμπορεύει; τῷ φέρεις τάδ’ἔμπυρα;

Χρυσοθεμις

Χρ.

406

μήτηρ με πέμπει πατρὶ τυμβεῦσαι χοάς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

407

πῶς εἶπας; ἦ τῷ δυσμενεστάτῳ βροτῶν;

Χρυσοθεμις

Χρ.

408

ὃν ἔκταν’αὐτή · τοῦτο γὰρ λέξαι θέλεις.

Ηλεκτρα

Ηλ.

409

ἐκ τοῦ φίλων πεισθεῖσα; τῷ τοῦτ’ἤρεσεν;

Χρυσοθεμις

Χρ.

410

ἐκ δείματός του νυκτέρου, δοκεῖν ἐμοί;

Ηλεκτρα

Ηλ.

411

ὦ θεοὶ πατρῷοι, συγγένεσθέ γ’ἀλλὰ νῦν.

Χρυσοθεμις

Χρ.

412

ἔχεις τι θάρσος τοῦδε τοῦ τάρβους πέρι;

Ηλεκτρα

Ηλ.

413

εἴ μοι λέγοις τὴν ὄψιν, εἴποιμ’ἂν τότε.

Χρυσοθεμις

Χρ.

414

ἀλλ’οὐ κάτοιδα πλὴν ἐπὶ σμικρὸν φράσαι.

Ηλεκτρα

Ηλ.

415

λέγ’ἀλλὰ τοῦτο · πολλά τοι σμικροὶ λόγοι

416

ἔσφηλαν ἤδη καὶ κατώρθωσαν βροτούς.

Χρυσοθεμις

Χρ.

417

λόγος τις αὐτήν ἐστιν εἰσιδεῖν πατρὸς

418

τοῦ σοῦτε κἀμοῦ δευτέραν ὁμιλίαν

419

ἐλθόντος ἐς φῶς · εἶτα τόνδ’ἐφέστιον

420

πῆξαι λαβόντα σκῆπτρον οὑφόρει ποτὲ

421

αὐτός, τανῦν δ’Αἴγισθος · ἐκ δὲ τοῦδ’ἄνω

422

βλαστεῖν βρύοντα θαλλόν, ᾧ κατάσκιον

423

πᾶσαν γενέσθαι τὴν Μυκηναίων χθόνα.

424

τοιαῦτά του παρόντος, ἡνίχ’Ἡλίῳ

425

δείκνυσι τοὔναρ, ἔκλυον ἐξηγουμένου.

426

πλείω δὲ τούτων οὐ κάτοιδα, πλὴν ὅτι

427

πέμπει με κείνη τοῦδε τοῦ φόβου χάριν.

428

πρός νυν θεῶν σε λίσσομαι τῶν ἐγγενῶν

429

ἐμοὶ πιθέσθαι μη δ’ἀβουλίᾳ πεσεῖν ·

430

εἰ γάρ μ’ἀπώσει, σὺν κακῷ μέτει πάλιν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

431

ἀλλ’, ὦ φίλη, τούτων μὲν ὧν ἔχεις χεροῖν

432

τύμβῳ προσάψῃς μηδέν · οὐ γάρ σοι θέμις

433

οὐ δ’ὅσιον ἐχθρᾶς ἀπὸ γυναικὸς ἱστάναι

434

κτερίσματ’οὐ δὲ λουτρὰ προσφέρειν πατρί ·

435

ἀλλ’ἢ πνοαῖσιν ἢ βαθυσκαφεῖ κόνει

436

κρύψον νιν, ἔνθα μή ποτ’εἰς εὐνὴν πατρὸς

437

τούτων πρόσεισι μηδέν · ἀλλ’ὅταν θάνῃ

438

κειμήλι’αὐτῇ ταῦτα σῳζέσθω κάτω.

439

ἀρχὴν δ’ἄν, εἰ μὴ τλημονεστάτη γυνὴ

440

πασῶν ἔβλαστε, τάσδε δυσμενεῖς χοὰς

441

οὐκ ἄν ποθ’ὅν γ’ἔκτεινε, τῷδ’ἐπέστεφε.

442

σκέψαι γὰρ εἴ σοι προσφιλῶς αὐτῇ δοκεῖ

443

γέρα τάδ’οὑν τάφοισι δέξασθαι νέκυς,

444

ὑφ’ἧς θανὼν ἄτιμος, ὥστε δυσμενής,

445

ἐμασχαλίσθη, κἀπὶ λουτροῖσιν κάρᾳ

446

κηλῖδας ἐξέμαξεν. ἆρα μὴ δοκεῖς

447

λυτήρι’αὐτῇ ταῦτα τοῦ φόνου φέρειν;

448

οὐχ ἔστιν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν μέθες · σὺ δὲ

449

τεμοῦσα κρατὸς βοστρύχων ἄκρας φόβας

450

κἀμοῦ ταλαίνης, σμικρὰ μὲν τάδ’, ἀλλ’ὅμως

451

ἅχω, δὸς αὐτῷ, τήνδ’ἀλιπαρῆ τρίχα

452

καὶ ζῶμα τοὐμὸν οὐ χλιδαῖς ἠσκημένον.

453

αἰτοῦ δὲ προσπίτνουσα γῆθεν εὐμενῆ

454

ἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν εἰς ἐχθροὺς μολεῖν,

455

καὶ παῖδ’Ὀρέστην ἐξ ὑπερτέρας χερὸς

456

ἐχθροῖσιν αὐτοῦ ζῶντ’ἐπεμβῆναι ποδί,

457

ὅπως τὸ λοιπὸν αὐτὸν ἀφνεωτέραις

458

χερσὶν στέφωμεν ἢ τανῦν δωρούμεθα.

459

οἶμαι μὲν οὖν, οἶμαί τι κἀκείνῳ μέλον

460

πέμψαι τάδ’αὐτῇ δυσπρόσοπτ’ὀνείρατα ·

461

ὅμως δ’, ἀδελφή, σοίθ’ὑπούργησον τάδε

462

ἐμοίτ’ἀρωγὰ τῷτε φιλτάτῳ βροτῶν

463

πάντων, ἐν Ἅιδου κειμένῳ κοινῷ πατρί.

Χορος

Χο.

464

πρὸς εὐσέβειαν ἡ κόρη λέγει · σὺ δέ,

465

εἰ σωφρονήσεις, ὦ φίλη, δράσεις τάδε.

Χρυσοθεμις

Χρ.

466

δράσω · τὸ γὰρ δίκαιον οὐχ ἔχει λόγον

467

δυοῖν ἐρίζειν, ἀλλ’ἐπισπεύδειν τὸ δρᾶν.

468

πειρωμένῃ δὲ τῶνδε τῶν ἔργων ἐμοὶ

469

σιγὴ παρ’ὑμῶν, πρὸς θεῶν, ἔστω, φίλαι ·

470

ὡς εἰ τάδ’ἡ τεκοῦσα πεύσεται, πικρὰν

471

δοκῶ με πεῖραν τήνδε τολμήσειν ἔτι.

Χορος

Χο.

472

εἰ μὴ ’γὼ παράφρων μάντις ἔφυν καὶ γνώμας

473

λειπομένα σοφᾶς,

474

εἶσιν ἁ πρόμαντις

475

Δίκα δίκαια φερομένα χεροῖν κράτη ·

476

μέτεισιν, ὦ τέκνον, οὐ μακροῦ χρόνου.

ὕπεστί μοι θάρσος,

ἁδυπνόων κλύουσαν

ἀρτίως ὀνειράτων.

οὐ γάρ ποτ’ἀμναστεῖ γ’ὁ φύσας σ’Ἑλλάνων ἄναξ,

485

οὐ δ’ἁ παλαιὰ χαλκόπλακτος ἀμφάκης γένυς,

486

ἅ νιν κατέπεφνεν αἰσχίσταις ἐν αἰκίαις.

487

ἥξει καὶ πολύπους καὶ πολύχειρ ἁ δεινοῖς

490

κρυπτομένα λόχοις

491

χαλκόπους Ἐρινύς.

492

ἄλεκτρ’ἄνυμφα γὰρ ἐπέβα μιαιφόνων

493

γάμων ἁμιλλήμαθ’οἷσιν οὐ θέμις.

πρὸ τῶνδέ τοί μ’ἔχει

μή ποτε μή ποθ’ἡμῖν

ἀψεγὲς πελᾶν τέρας

τοῖς δρῶσι καὶ συνδρῶσιν. ἤ τοι μαντεῖαι βροτῶν

501

οὐκ εἰσὶν ἐν δεινοῖς ὀνείροις οὐ δ’ἐν θεσφάτοις,

502

εἰ μὴ τόδε φάσμα νυκτὸς εὖ κατασχήσει.

ὦ Πέλοπος ἁ πρόσθεν

πολύπονος ἱππεία,

ὡς ἔμολες αἰανὴς

τᾷδε γᾷ.

εὖτε γὰρ ὁ ποντισθεὶς

Μυρτίλος ἐκοιμάθη,

παγχρύσων δίφρων

δυστάνοις αἰκίαις

πρόρριζος ἐκριφθείς,

οὔ τί πω

ἔλειπεν ἐκ τοῦδ’οἴκου

515

πολύπονος αἰκία.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

516

ἀνειμένη μέν, ὡς ἔοικας, αὖ στρέφει ·

517

οὐ γὰρ πάρεστ’Αἴγισθος, ὅς σ’ἐπεῖχ’ἀεὶ

518

μή τοι θυραίαν γ’οὖσαν αἰσχύνειν φίλους ·

519

νῦν δ’ὡς ἄπεστ’ἐκεῖνος, οὐδὲν ἐντρέπει

520

ἐμοῦ γε · καίτοι πολλὰ πρὸς πολλούς με δὴ

521

ἐξεῖπας ὡς θρασεῖα καὶ πέρα δίκης

522

ἄρχω, καθυβρίζουσα καὶ σὲ καὶ τὰ σά ·

523

ἐγὼ δ’ὕβριν μὲν οὐκ ἔχω, κακῶς δέ σε

524

λέγω κακῶς κλύουσα πρὸς σέθεν θαμά.

525

πατὴρ γάρ, οὐδὲν ἄλλο, σοὶ πρόσχημ’ἀεὶ

526

ὡς ἐξ ἐμοῦ τέθνηκεν. ἐξ ἐμοῦ · καλῶς

527

ἔξοιδα · τῶνδ’ἄρνησις οὐκ ἔνεστί μοι ·

528

ἡ γὰρ Δίκη νιν εἷλεν, οὐκ ἐγὼ μόνη,

529

ᾗ χρῆν σ’ἀρήγειν, εἰ φρονοῦσ’ἐτύγχανες ·

530

ἐπεὶ πατὴρ σὸς οὗτος, ὃν θρηνεῖς ἀεί,

531

τὴν σὴν ὅμαιμον μοῦνος Ἑλλήνων ἔτλη

532

θῦσαι θεοῖσιν, οὐκ ἴσον καμὼν ἐμοὶ

533

λύπης, ὅτ’ἔσπειρ’, ὥσπερ ἡ τίκτουσ’ἐγώ.

534

εἶεν, δίδαξον δή με τοῦ χάριν, τίνων

535

ἔθυσεν αὐτήν · πότερον Ἀργείων ἐρεῖς;

536

ἀλλ’οὐ μετῆν αὐτοῖσι τήν γ’ἐμὴν κτανεῖν.

537

ἀλλ’ἀντ’ἀδελφοῦ δῆτα Μενέλεω κτανὼν

538

τἄμ’, οὐκ ἔμελλε τῶνδέ μοι δώσειν δίκην;

539

πότερον ἐκείνῳ παῖδες οὐκ ἦσαν διπλοῖ,

540

οὓς τῆσδε μᾶλλον εἰκὸς ἦν θνῄσκειν, πατρὸς

541

καὶ μητρὸς ὄντας, ἧς ὁ πλοῦς ὅδ’ἦν χάριν;

542

ἢ τῶν ἐμῶν Ἅιδης τιν’ἵμερον τέκνων

543

ἢ τῶν ἐκείνης ἔσχε δαίσασθαι πλέον;

544

ἢ τῷ πανώλει πατρὶ τῶν μὲν ἐξ ἐμοῦ

545

παίδων πόθος παρεῖτο, Μενέλεω δ’ἐνῆν;

546

οὐ ταῦτ’ἀβούλου καὶ κακοῦ γνώμην πατρός;

547

δοκῶ μέν, εἰ καὶ σῆς δίχα γνώμης λέγω ·

548

φαίη δ’ἂν ἡ θανοῦσά γ’, εἰ φωνὴν λάβοι.

549

ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ εἰμὶ τοῖς πεπραγμένοις

550

δύσθυμος · εἰ δὲ σοὶ δοκῶ φρονεῖν κακῶς,

551

γνώμην δικαίαν σχοῦσα τοὺς πέλας ψέγε.

Ηλεκτρα

Ηλ.

552

ἐρεῖς μὲν οὐχὶ νῦν γέ μ’ὡς ἄρξασά τι

553

λυπηρὸν εἶτα σοῦ τάδ’ἐξήκουσ’ὕπο ·

554

ἀλλ’ἢν ἐφῇς μοι, τοῦ τεθνηκότοςθ’ὕπερ

555

λέξαιμ’ἂν ὀρθῶς τῆς κασιγνήτηςθ’ὁμοῦ.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

556

καὶ μὴν ἐφίημ’· εἰ δέ μ’ὧδ’ἀεὶ λόγους

557

ἐξῆρχες, οὐκ ἂν ἦσθα λυπηρὰ κλύειν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

558

καὶ δὴ λέγω σοι. πατέρα φὴς κτεῖναι. τίς ἂν

559

τούτου λόγος γένοιτ’ἂν αἰσχίων ἔτι,

560

εἴτ’οὖν δικαίως εἴτε μή; λέξω δέ σοι

561

ὡς οὐ δίκῃ γ’ἔκτεινας, ἀλλά σ’ἔσπασεν

562

πειθὼ κακοῦ πρὸς ἀνδρός, ᾧ τανῦν ξύνει.

563

ἐροῦ δὲ τὴν κυναγὸν Ἄρτεμιν, τίνος

564

ποινὰς τὰ πολλὰ πνεύματ’ἔσχ’ἐν Αὐλίδι ·

565

ἢ ’γὼ φράσω · κείνης γὰρ οὐ θέμις μαθεῖν.

566

πατήρ ποθ’ οὑμός, ὡς ἐγὼ κλύω, θεᾶς

567

παίζων κατ’ἄλσος ἐξεκίνησεν ποδοῖν

568

στικτὸν κεράστην ἔλαφον, οὗ κατὰ σφαγὰς

569

ἐκκομπάσας ἔπος τι τυγχάνει βαλών.

570

κἀκ τοῦδε μηνίσασα Λητῴα κόρη

571

κατεῖχ’Ἀχαιούς, ὡς πατὴρ ἀντίσταθμον

572

τοῦ θηρὸς ἐκθύσειε τὴν αὑτοῦ κόρην.

573

ὧδ’ἦν τὰ κείνης θύματ’· οὐ γὰρ ἦν λύσις

574

ἄλλη στρατῷ πρὸς οἶκον οὐ δ’εἰς Ἴλιον.

575

ἀνθ’ὧν, βιασθεὶς πολλὰ κἀντιβάς, μόλις

576

ἔθυσεν αὐτήν, οὐχὶ Μενέλεω χάριν.

577

εἰ δ’οὖν, ἐρῶ γὰρ καὶ τὸ σόν, κεῖνον θέλων

578

ἐπωφελῆσαι ταῦτ’ἔδρα, τούτου θανεῖν

579

χρῆν αὐτὸν οὕνεκ’ἐκ σέθεν; ποίῳ νόμῳ;

580

ὅρα τιθεῖσα τόνδε τὸν νόμον βροτοῖς

581

μὴ πῆμα σαυτῇ καὶ μετάγνοιαν τιθῇς.

582

εἰ γὰρ κτενοῦμεν ἄλλον ἀντ’ἄλλου, σύ τοι

583

πρώτη θάνοις ἄν, εἰ δίκης γε τυγχάνοις.

584

ἀλλ’εἰσόρα μὴ σκῆψιν οὐκ οὖσαν τίθης.

585

εἰ γὰρ θέλεις, δίδαξον ἀνθ’ὅτου τανῦν

586

αἴσχιστα πάντων ἔργα δρῶσα τυγχάνεις,

587

ἥτις ξυνεύδεις τῷ παλαμναίῳ, μεθ’οὗ

588

πατέρα τὸν ἀμὸν πρόσθεν ἐξαπώλεσας,

589

καὶ παιδοποιεῖς, τοὺς δὲ πρόσθεν εὐσεβεῖς

590

κἀξ εὐσεβῶν βλαστόντας ἐκβαλοῦσ’ἔχεις.

591

πῶς ταῦτ’ἐπαινέσαιμ’ἄν; ἢ καὶ ταῦτ’ἐρεῖς

592

ὡς τῆς θυγατρὸς ἀντίποινα λαμβάνεις;

593

αἰσχρῶς δ’, ἐάν περ καὶ λέγῃς · οὐ γὰρ καλὸν

594

ἐχθροῖς γαμεῖσθαι τῆς θυγατρὸς οὕνεκα.

595

ἀλλ’οὐ γὰρ οὐ δὲ νουθετεῖν ἔξεστί σε,

596

ἣ πᾶσαν ἵης γλῶσσαν ὡς τὴν μητέρα

597

κακοστομοῦμεν. καί σ’ἔγωγε δεσπότιν

598

ἢ μητέρ’οὐκ ἔλασσον εἰς ἡμᾶς νέμω,

599

ἣ ζῶ βίον μοχθηρόν, ἔκτε σοῦ κακοῖς

600

πολλοῖς ἀεὶ ξυνοῦσα τοῦτε συννόμου ·

601

ὃ δ’ἄλλος ἔξω, χεῖρα σὴν μόλις φυγών,

602

τλήμων Ὀρέστης δυστυχῆ τρίβει βίον ·

603

ὃν πολλὰ δή με σοὶ τρέφειν μιάστορα

604

ἐπῃτιάσω · καὶ τόδ’, εἴπερ ἔσθενον,

605

ἔδρων ἄν, εὖ τοῦτ’ἴσθι · τοῦδέ γ’οὕνεκα

606

κήρυσσέ μ’εἰς ἅπαντας, εἴτε χρῇς κακὴν

607

εἴτε στόμαργον εἴτ’ἀναιδείας πλέαν.

608

εἰ γὰρ πέφυκα τῶνδε τῶν ἔργων ἴδρις,

609

σχεδόν τι τὴν σὴν οὐ καταισχύνω φύσιν.

Χορος

Χο.

610

ὁρῶ μένος πνέουσαν · εἰ δὲ σὺν δίκῃ

611

ξύνεστι, τοῦδε φροντίδ’οὐκέτ’εἰσορῶ.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

612

ποίας δ’ἐμοὶ δεῖ πρός γε τήνδε φροντίδος,

613

ἥτις τοιαῦτα τὴν τεκοῦσαν ὕβρισεν,

614

καὶ ταῦτα τηλικοῦτος; ἆρά σοι δοκεῖ

615

χωρεῖν ἂν εἰς πᾶν ἔργον αἰσχύνης ἄτερ;

Ηλεκτρα

Ηλ.

616

εὖ νυν ἐπίστω τῶνδέ μ’αἰσχύνην ἔχειν,

617

κεἰ μὴ δοκῶ σοι · μανθάνω δ’ὁθούνεκα

618

ἔξωρα πράσσω κοὐκ ἐμοὶ προσεικότα.

619

ἀλλ’ἡ γὰρ ἐκ σοῦ δυσμένεια καὶ τὰ σὰ

620

ἔργ’ἐξαναγκάζει με ταῦτα δρᾶν βίᾳ ·

621

αἰσχροῖς γὰρ αἰσχρὰ πράγματ’ἐκδιδάσκεται.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

622

ὦ θρέμμ’ἀναιδές, ἦ σ’ἐγὼ καὶ τἄμ’ἔπη

623

καὶ τἄργα τἀμὰ πόλλ’ἄγαν λέγειν ποεῖ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

624

σύ τοι λέγεις νιν, οὐκ ἐγώ · σὺ γὰρ ποεῖς

625

τοὔργον · τὰ δ’ἔργα τοὺς λόγους εὑρίσκεται.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

626

ἀλλ’οὐ μὰ τὴν δέσποιναν Ἄρτεμιν θράσους

627

τοῦδ’οὐκ ἀλύξεις, εὖτ’ἂν Αἴγισθος μόλῃ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

628

ὁρᾷς; πρὸς ὀργὴν ἐκφέρει, μεθεῖσά μοι

629

λέγειν ἃ χρῄζοιμ’, οὐ δ’ἐπίστασαι κλύειν.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

630

οὔκουν ἐάσεις οὐ δ’ὑπ’εὐφήμου βοῆς

631

θῦσαί μ’, ἐπειδὴ σοί γ’ἐφῆκα πᾶν λέγειν;

Ηλεκτρα

Ηλ.

632

ἐῶ, κελεύω, θῦε · μη δ’ἐπαιτιῶ

633

τοὐμὸν στόμ’, ὡς οὐκ ἂν πέρα λέξαιμ’ἔτι.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

634

ἔπαιρε δὴ σὺ θύμαθ’ἡ παροῦσά μοι

635

πάγκαρπ’, ἄνακτι τῷδ’ὅπως λυτηρίους

636

εὐχὰς ἀνάσχω δειμάτων, ἃ νῦν ἔχω.

637

κλύοις ἂν ἤδη, Φοῖβε προστατήριε,

638

κεκρυμμένην μου βάξιν · οὐ γὰρ ἐν φίλοις

639

ὁ μῦθος, οὐ δὲ πᾶν ἀναπτύξαι πρέπει

640

πρὸς φῶς παρούσης τῆσδε πλησίας ἐμοί,

641

μὴ σὺν φθόνῳτε καὶ πολυγλώσσῳ βοῇ

642

σπείρῃ ματαίαν βάξιν εἰς πᾶσαν πόλιν.

643

ἀλλ’ὧδ’ἄκουε · τῇδε γὰρ κἀγὼ φράσω.

644

ἃ γὰρ προσεῖδον νυκτὶ τῇδε φάσματα

645

δισσῶν ὀνείρων, ταῦτά μοι, Λύκει’ἄναξ,

646

εἰ μὲν πέφηνεν ἐσθλά, δὸς τελεσφόρα,

647

εἰ δ’ἐχθρά, τοῖς ἐχθροῖσιν ἔμπαλιν μέθες ·

648

καὶ μή με πλούτου τοῦ παρόντος εἴ τινες

649

δόλοισι βουλεύουσιν ἐκβαλεῖν, ἐφῇς,

650

ἀλλ’ὧδέ μ’αἰεὶ ζῶσαν ἀβλαβεῖ βίῳ

651

δόμους Ἀτρειδῶν σκῆπτράτ’ἀμφέπειν τάδε,

652

φίλοισίτε ξυνοῦσαν οἷς ξύνειμι νῦν

653

εὐημεροῦσαν καὶ τέκνων ὅσων ἐμοὶ

654

δύσνοια μὴ πρόσεστιν ἢ λύπη πικρά.

655

ταῦτ’, ὦ Λύκει’Ἄπολλον, ἵλεως κλύων

656

δὸς πᾶσιν ἡμῖν ὥσπερ ἐξαιτούμεθα.

657

τὰ δ’ἄλλα πάντα καὶ σιωπώσης ἐμοῦ

658

ἐπαξιῶ σε δαίμον’ὄντ’ἐξειδέναι ·

659

τοὺς ἐκ Διὸς γὰρ εἰκός ἐστι πάνθ’ὁρᾶν.

Παιδαγωγος

Πα.

660

ξέναι γυναῖκες, πῶς ἂν εἰδείην σαφῶς

661

εἰ τοῦ τυράννου δώματ’Αἰγίσθου τάδε;

Χορος

Χο.

662

τάδ’ἐστίν, ὦ ξέν’· αὐτὸς ᾔκασας καλῶς.

Παιδαγωγος

Πα.

663

ἦ καὶ δάμαρτα τήνδ’ἐπεικάζων κυρῶ

664

κείνου; πρέπει γὰρ ὡς τύραννος εἰσορᾶν.

Χορος

Χο.

665

μάλιστα πάντων · ἥδε σοι κείνη πάρα.

Παιδαγωγος

Πα.

666

ὦ χαῖρ’, ἄνασσα · σοὶ φέρων ἥκω λόγους

667

ἡδεῖς φίλου παρ’ἀνδρὸς Αἰγίσθῳθ’ὁμοῦ.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

668

ἐδεξάμην τὸ ῥηθέν · εἰδέναι δέ σου

669

πρώτιστα χρῄζω τίς σ’ἀπέστειλεν βροτῶν.

Παιδαγωγος

Πα.

670

Φανοτεὺς ὁ Φωκεύς, πρᾶγμα πορσύνων μέγα.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

671

τὸ ποῖον, ὦ ξέν’; εἰπέ · παρὰ φίλου γὰρ ὢν

672

ἀνδρός, σάφ’οἶδα, προσφιλεῖς λέξεις λόγους.

Παιδαγωγος

Πα.

673

τέθνηκ’Ὀρέστης · ἐν βραχεῖ ξυνθεὶς λέγω.

Ηλεκτρα

Ηλ.

674

οἲ ’γὼ τάλαιν’, ὄλωλα τῇδ’ἐν ἡμέρᾳ.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

675

τί φής, τί φής, ὦ ξεῖνε; μὴ ταύτης κλύε.

Παιδαγωγος

Πα.

676

θανόντ’Ὀρέστην νῦντε καὶ πάλαι λέγω.

Ηλεκτρα

Ηλ.

677

ἀπωλόμην δύστηνος, οὐδέν εἰμ’ἔτι.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

678

σὺ μὲν τὰ σαυτῆς πρᾶσσ’, ἐμοὶ δὲ σύ, ξένε,

679

τἀληθὲς εἰπέ, τῷ τρόπῳ διόλλυται;

Παιδαγωγος

Πα.

680

κἀπεμπόμην πρὸς ταῦτα καὶ τὸ πᾶν φράσω.

681

κεῖνος γὰρ ἐλθὼν εἰς τὸ κλεινὸν Ἑλλάδος

682

πρόσχημ’ἀγῶνος Δελφικῶν ἄθλων χάριν,

683

ὅτ’ᾔσθετ’ἀνδρὸς ὀρθίων κηρυγμάτων

684

δρόμον προκηρύξαντος, οὗ πρώτη κρίσις,

685

εἰσῆλθε λαμπρός, πᾶσι τοῖς ἐκεῖ σέβας ·

686

δρόμου δ’ἰσώσας τῇ φύσει τὰ τέρματα

687

νίκης ἔχων ἐξῆλθε πάντιμον γέρας.

688

χὤπως μὲν ἐν πολλοῖσι παῦρά σοι λέγω

689

οὐκ οἶδα τοιοῦδ’ἀνδρὸς ἔργα καὶ κράτη ·

690

ἓν δ’ἴσθ’· ὅσων γὰρ εἰσεκήρυξαν βραβῆς

691

692

τούτων ἐνεγκὼν πάντα τἀπινίκια

693

ὠλβίζετ’, Ἀργεῖος μὲν ἀνακαλούμενος,

694

ὄνομα δ’Ὀρέστης, τοῦ τὸ κλεινὸν Ἑλλάδος

695

Ἀγαμέμνονος στράτευμ’ἀγείραντός ποτε.

696

καὶ ταῦτα μὲν τοιαῦθ’· ὅταν δέ τις θεῶν

697

βλάπτῃ, δύναιτ’ἂν οὐ δ’ἂν ἰσχύων φυγεῖν.

698

κεῖνος γὰρ ἄλλης ἡμέρας, ὅθ’ἱππικῶν

699

ἦν ἡλίου τέλλοντος ὠκύπους ἀγών,

700

εἰσῆλθε πολλῶν ἁρματηλατῶν μέτα.

701

εἷς ἦν Ἀχαιός, εἷς ἀπὸ Σπάρτης, δύο

702

Λίβυες ζυγωτῶν ἁρμάτων ἐπιστάται ·

703

κἀκεῖνος ἐν τούτοισι, Θεσσαλὰς ἔχων

704

ἵππους, ὁ πέμπτος · ἕκτος ἐξ Αἰτωλίας

705

ξανθαῖσι πώλοις · ἕβδομος Μάγνης ἀνήρ ·

706

ὁ δ’ὄγδοος λεύκιππος, Αἰνιὰν γένος ·

707

ἔνατος Ἀθηνῶν τῶν θεοδμήτων ἄπο ·

708

Βοιωτὸς ἄλλος, δέκατον ἐκπληρῶν ὄχον.

709

στάντες δ’ὅθ’αὐτοὺς οἱ τεταγμένοι βραβῆς

710

κλήροις ἔπηλαν καὶ κατέστησαν δίφρους,

711

χαλκῆς ὑπαὶ σάλπιγγος ᾖξαν · οἱ δ’ἅμα

712

ἵπποις ὁμοκλήσαντες ἡνίας χεροῖν

713

ἔσεισαν · ἐν δὲ πᾶς ἐμεστώθη δρόμος

714

κτύπου κροτητῶν ἁρμάτων · κόνις δ’ἄνω

715

φορεῖθ’· ὁμοῦ δὲ πάντες ἀναμεμιγμένοι

716

φείδοντο κέντρων οὐδέν, ὡς ὑπερβάλοι

717

χνόας τις αὐτῶν καὶ φρυάγμαθ’ἱππικά.

718

ὁμοῦ γὰρ ἀμφὶ νῶτα καὶ τροχῶν βάσεις

719

ἤφριζον, εἰσέβαλλον ἱππικαὶ πνοαί.

720

κεῖνος δ’ὑπ’αὐτὴν ἐσχάτην στήλην ἔχων

721

ἔχριμπτ’ἀεὶ σύριγγα, δεξιὸν δ’ἀνεὶς

722

σειραῖον ἵππον εἶργε τὸν προσκείμενον.

723

καὶ πρὶν μὲν ὀρθοὶ πάντες ἕστασαν δίφροι ·

724

ἔπειτα δ’Αἰνιᾶνος ἀνδρὸς ἄστομοι

725

πῶλοι βίᾳ φέρουσιν · ἐκ δ’ὑποστροφῆς

726

τελοῦντες ἕκτον ἕβδομόντ’ἤδη δρόμον

727

μέτωπα συμπαίουσι Βαρκαίοις ὄχοις ·

728

κἀντεῦθεν ἄλλος ἄλλον ἐξ ἑνὸς κακοῦ

729

ἔθραυε κἀνέπιπτε, πᾶν δ’ἐπίμπλατο

730

ναυαγίων Κρισαῖον ἱππικῶν πέδον.

731

γνοὺς δ’οὑξ Ἀθηνῶν δεινὸς ἡνιοστρόφος

732

ἔξω παρασπᾷ κἀνακωχεύει παρεὶς

733

κλύδων’ἔφιππον ἐν μέσῳ κυκώμενον.

734

ἤλαυνε δ’ἔσχατος μέν, ὑστέρας ἔχων

735

πώλους Ὀρέστης, τῷ τέλει πίστιν φέρων ·

736

ὅπως δ’ὁρᾷ μόνον νιν ἐλλελειμμένον,

737

ὀξὺν δι’ὤτων κέλαδον ἐνσείσας θοαῖς

738

πώλοις διώκει, κἀξισώσαντε ζυγὰ

739

ἠλαυνέτην, τότ’ἄλλος, ἄλλοθ’ἅτερος

740

κάρα προβάλλων ἱππικῶν ὀχημάτων.

741

καὶ τοὺς μὲν ἄλλους πάντας ἀσφαλεῖς δρόμους

742

ὠρθοῦθ’ὁ τλήμων ὀρθὸς ἐξ ὀρθῶν δίφρων ·

743

ἔπειτα λύων ἡνίαν ἀριστερὰν

744

κάμπτοντος ἵππου λανθάνει στήλην ἄκραν

745

παίσας · ἔθραυσε δ’ἄξονος μέσας χνόας

746

κἀξ ἀντύγων ὤλισθεν · ἐν δ’ἑλίσσεται

747

τμητοῖς ἱμᾶσι · τοῦ δὲ πίπτοντος πέδῳ

748

πῶλοι διεσπάρησαν ἐς μέσον δρόμον.

749

στρατὸς δ’ὅπως ὁρᾷ νιν ἐκπεπτωκότα

750

δίφρων, ἀνωλόλυξε τὸν νεανίαν,

751

οἷ’ἔργα δράσας οἷα λαγχάνει κακά,

752

φορούμενος πρὸς οὖδας, ἄλλοτ’οὐρανῷ

753

σκέλη προφαίνων, ἔστε νιν διφρηλάται,

754

μόλις κατασχεθόντες ἱππικὸν δρόμον,

755

ἔλυσαν αἱματηρόν, ὥστε μηδένα

756

γνῶναι φίλων ἰδόντ’ἂν ἄθλιον δέμας.

757

καί νιν πυρᾷ κέαντες εὐθὺς ἐν βραχεῖ

758

χαλκῷ μέγιστον σῶμα δειλαίας σποδοῦ

759

φέρουσιν ἄνδρες Φωκέων τεταγμένοι,

760

ὅπως πατρῴας τύμβον ἐκλάχῃ χθονός.

761

τοιαῦτά σοι ταῦτ’ἐστίν, ὡς μὲν ἐν λόγῳ

762

ἀλγεινά, τοῖς δ’ἰδοῦσιν, οἵπερ εἴδομεν,

763

μέγιστα πάντων ὧν ὄπωπ’ἐγὼ κακῶν.

Χορος

Χο.

764

φεῦ φεῦ · τὸ πᾶν δὴ δεσπόταισι τοῖς πάλαι

765

πρόρριζον, ὡς ἔοικεν, ἔφθαρται γένος.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

766

ὦ Ζεῦ, τί ταῦτα, πότερον εὐτυχῆ λέγω,

767

ἢ δεινὰ μέν, κέρδη δέ; λυπηρῶς δ’ἔχει,

768

εἰ τοῖς ἐμαυτῆς τὸν βίον σῴζω κακοῖς.

Παιδαγωγος

Πα.

769

τί δ’ὧδ’ἀθυμεῖς, ὦ γύναι, τῷ νῦν λόγῳ;

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

770

δεινὸν τὸ τίκτειν ἐστίν · οὐ δὲ γὰρ κακῶς

771

πάσχοντι μῖσος ὧν τέκῃ προσγίγνεται.

Παιδαγωγος

Πα.

772

μάτην ἄρ’ἡμεῖς, ὡς ἔοικεν, ἥκομεν.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

773

οὔτοι μάτην γε · πῶς γὰρ ἂν μάτην λέγοις,

774

εἴ μοι θανόντος πίστ’ἔχων τεκμήρια

775

προσῆλθες, ὅστις τῆς ἐμῆς ψυχῆς γεγώς,

776

μαστῶν ἀποστὰς καὶ τροφῆς ἐμῆς, φυγὰς

777

ἀπεξενοῦτο καί μ’, ἐπεὶ τῆσδε χθονὸς

778

ἐξῆλθεν, οὐκέτ’εἶδεν, ἐγκαλῶν δέ μοι

779

φόνους πατρῴους δείν’ἐπηπείλει τελεῖν;

780

ὥστ’οὔτε νυκτὸς ὕπνον οὔτ’ἐξ ἡμέρας

781

ἐμὲ στεγάζειν ἡδύν, ἀλλ’ὁ προστατῶν

782

χρόνος διῆγέ μ’αἰὲν ὡς θανουμένην.

783

νῦν δ’— ἡμέρᾳ γὰρ τῇδ’ἀπήλλαγμαι φόβου

784

πρὸς τῆσδ’ἐκείνουθ’· ἥδε γὰρ μείζων βλάβη

785

ξύνοικος ἦν μοι, τοὐμὸν ἐκπίνουσ’ἀεὶ

786

ψυχῆς ἄκρατον αἷμα — νῦν δ’ἕκηλά που

787

τῶν τῆσδ’ἀπειλῶν οὕνεχ’ἡμερεύσομεν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

788

οἴμοι τάλαινα · νῦν γὰρ οἰμῶξαι πάρα,

789

Ὀρέστα, τὴν σὴν ξυμφοράν, ὅθ’ὧδ’ἔχων

790

πρὸς τῆσδ’ὑβρίζει μητρός. ἆρ’ἔχει καλῶς;

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

791

οὔτοι σύ · κεῖνος δ’ὡς ἔχει καλῶς ἔχει.

Ηλεκτρα

Ηλ.

792

ἄκουε, Νέμεσι τοῦ θανόντος ἀρτίως.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

793

ἤκουσεν ὧν δεῖ κἀπεκύρωσεν καλῶς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

794

ὕβριζε · νῦν γὰρ εὐτυχοῦσα τυγχάνεις.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

795

οὔκουν Ὀρέστης καὶ σὺ παύσετον τάδε.

Ηλεκτρα

Ηλ.

796

πεπαύμεθ’ἡμεῖς, οὐχ ὅπως σὲ παύσομεν.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

797

πολλῶν ἂν ἥκοις, ὦ ξέν’, ἄξιος τυχεῖν,

798

εἰ τήνδ’ἔπαυσας τῆς πολυγλώσσου βοῆς.

Παιδαγωγος

Πα.

799

οὐκοῦν ἀποστείχοιμ’ἄν, εἰ τάδ’εὖ κυρεῖ.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

800

ἥκιστ’· ἐπείπερ οὔτ’ἐμοῦ κατάξι’ἂν

801

πράξειας οὔτε τοῦ πορεύσαντος ξένου.

802

ἀλλ’εἴσιθ’εἴσω · τήνδε δ’ἔκτοθεν βοᾶν

803

ἔα τάθ’αὑτῆς καὶ τὰ τῶν φίλων κακά.

Ηλεκτρα

Ηλ.

804

ἆρ’ὑμὶν ὡς ἀλγοῦσα κὠδυνωμένη

805

δεινῶς δακρῦσαι κἀπικωκῦσαι δοκεῖ

806

τὸν υἱὸν ἡ δύστηνος ὧδ’ὀλωλότα;

807

ἀλλ’ἐγγελῶσα φροῦδος · ὦ τάλαιν’ἐγώ.

808

Ὀρέστα φίλταθ’, ὥς μ’ἀπώλεσας θανών.

809

ἀποσπάσας γὰρ τῆς ἐμῆς οἴχει φρενὸς

810

αἵ μοι μόναι παρῆσαν ἐλπίδων ἔτι,

811

σὲ πατρὸς ἥξειν ζῶντα τιμωρόν ποτε

812

κἀμοῦ ταλαίνης. νῦν δὲ ποῖ με χρὴ μολεῖν;

813

μόνη γάρ εἰμι, σοῦτ’ἀπεστερημένη

814

καὶ πατρός. ἤδη δεῖ με δουλεύειν πάλιν

815

ἐν τοῖσιν ἐχθίστοισιν ἀνθρώπων ἐμοὶ

816

φονεῦσι πατρός. ἆρά μοι καλῶς ἔχει;

817

ἀλλ’οὔ τι μὴν ἔγωγε τοῦ λοιποῦ χρόνου

818

ξύνοικος, εἴσειμ’, ἀλλὰ τῇδε πρὸς πύλῃ

819

παρεῖσ’ἐμαυτὴν ἄφιλος αὐανῶ βίον.

820

πρὸς ταῦτα καινέτω τις, εἰ βαρύνεται,

821

τῶν ἔνδον ὄντων · ὡς χάρις μέν, ἢν κτάνῃ,

822

λύπη δ’, ἐὰν ζῶ · τοῦ βίου δ’οὐδεὶς πόθος.

Χορος

Χο.

823

ποῦ ποτε κεραυνοὶ Διὸς ἢ ποῦ φαέθων

825

Ἅλιος, εἰ ταῦτ’ἐφορῶντες κρύπτουσιν ἕκηλοι;

Ηλεκτρα

Ηλ.

826

ἒ ἔ, αἰαῖ.

Χορος

Χο.

827

ὦ παῖ, τί δακρύεις;

Ηλεκτρα

Ηλ.

828

φεῦ.

Χορος

Χο.

830

μηδὲν μέγ’ἀΰσῃς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

831

ἀπολεῖς.

Χορος

Χο.

832

πῶς;

Ηλεκτρα

Ηλ.

833

εἰ τῶν φανερῶς οἰχομένων

834

εἰς Ἀΐδαν ἐλπίδ’ὑποίσεις, κατ’ἐμοῦ τακομένας

835

μᾶλλον ἐπεμβάσει.

Χορος

Χο.

836

οἶδα γὰρ ἄνακτ’Ἀμφιάρεων χρυσοδέτοις

837

ἕρκεσι κρυφθέντα γυναικῶν · καὶ νῦν ὑπὸ γαίας

Ηλεκτρα

Ηλ.

840

ἒ ἔ, ἰώ.

Χορος

Χο.

841

πάμψυχος ἀνάσσει.

Ηλεκτρα

Ηλ.

842

φεῦ.

Χορος

Χο.

843

φεῦ δῆτ’· ὀλοὰ γὰρ

Ηλεκτρα

Ηλ.

844

ἐδάμη.

Χορος

Χο.

845

ναί.

Ηλεκτρα

Ηλ.

846

οἶδ’οἶδ’· ἐφάνη γὰρ μελέτωρ

847

ἀμφὶ τὸν ἐν πένθει · ἐμοὶ δ’οὔτις ἔτ’ἔσθ’· ὃς γὰρ ἔτ’ἦν,

848

φροῦδος ἀναρπασθείς.

Χορος

Χο.

849

δειλαία δειλαίων κυρεῖς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

850

κἀγὼ τοῦδ’ἴστωρ, ὑπερίστωρ,

851

πανσύρτῳ παμμήνῳ πολλῶν

852

δεινῶν στυγνῶντ’αἰῶνι.

Χορος

Χο.

853

εἴδομεν ἁθρήνεις.

Ηλεκτρα

Ηλ.

855

μή μέ νυν μηκέτι

856

παραγάγῃς, ἵν’οὐ

Χορος

Χο.

857

τί φής;

Ηλεκτρα

Ηλ.

858

πάρεισιν ἐλπίδων ἔτι κοινοτόκων

859

εὐπατριδᾶν ἀρωγαί.

Χορος

Χο.

860

πᾶσι θνατοῖς ἔφυ μόρος.

Ηλεκτρα

Ηλ.

861

ἦ καὶ χαλάργοις ἐν ἁμίλλαις

862

οὕτως, ὡς κείνῳ δυστάνῳ,

863

τμητοῖς ὁλκοῖς ἐγκῦρσαι;

Χορος

Χο.

864

ἄσκοπος ἁ λώβα.

Ηλεκτρα

Ηλ.

865

πῶς γὰρ οὔκ; εἰ ξένος

866

ἄτερ ἐμᾶν χερῶν

Χορος

Χο.

867

παπαῖ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

868

κέκευθεν, οὔτε του τάφου ἀντιάσας

870

οὔτε γόων παρ’ἡμῶν.

Χρυσοθεμις

Χρ.

871

ὑφ’ἡδονῆς τοι, φιλτάτη, διώκομαι

872

τὸ κόσμιον μεθεῖσα σὺν τάχει μολεῖν ·

873

φέρω γὰρ ἡδονάςτε κἀνάπαυλαν ὧν

874

πάροιθεν εἶχες καὶ κατέστενες κακῶν

Ηλεκτρα

Ηλ.

875

πόθεν δ’ἂν εὕροις τῶν ἐμῶν σὺ πημάτων

876

ἄρηξιν, οἷς ἴασιν οὐκ ἔνεστ’ἰδεῖν;

Χρυσοθεμις

Χρ.

877

πάρεστ’Ὀρέστης ἡμίν, ἴσθι τοῦτ’ἐμοῦ

878

κλύουσ’, ἐναργῶς, ὥσπερ εἰσορᾷς ἐμέ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

879

ἀλλ’ἦ μέμηνας, ὦ τάλαινα, κἀπὶ τοῖς

880

σαυτῆς κακοῖσι κἀπὶ τοῖς ἐμοῖς γελᾷς;

Χρυσοθεμις

Χρ.

881

μὰ τὴν πατρῴαν ἑστίαν, ἀλλ’οὐχ ὕβρει

882

λέγω τάδ’, ἀλλ’ἐκεῖνον ὡς παρόντα νῷν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

883

οἴμοι τάλαινα · καὶ τίνος βροτῶν λόγον

884

τόνδ’εἰσακούσασ’ὧδε πιστεύεις ἄγαν;

Χρυσοθεμις

Χρ.

885

ἐγὼ μὲν ἐξ ἐμοῦτε κοὐκ ἄλλης, σαφῆ

886

σημεῖ’ἰδοῦσα, τῷδε πιστεύω λόγῳ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

887

τίν’, ὦ τάλαιν’, ἔχουσα πίστιν; ἐς τί μοι

888

βλέψασα θάλπει τῷδ’ἀνηκέστῳ πυρί;

Χρυσοθεμις

Χρ.

889

πρός νυν θεῶν ἄκουσον, ὡς μαθοῦσά μου

890

τὸ λοιπὸν ἢ φρονοῦσαν ἢ μωρὰν λέγῃς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

891

σὺ δ’οὖν λέγ’, εἴ σοι τῷ λόγῳ τις ἡδονή.

Χρυσοθεμις

Χρ.

892

καὶ δὴ λέγω σοι πᾶν ὅσον κατειδόμην.

893

ἐπεὶ γὰρ ἦλθον πατρὸς ἀρχαῖον τάφον,

894

ὁρῶ κολώνης ἐξ ἄκρας νεορρύτους

895

πηγὰς γάλακτος καὶ περιστεφῆ κύκλῳ

896

πάντων ὅσ’ἐστὶν ἀνθέων θήκην πατρός.

897

ἰδοῦσα δ’ἔσχον θαῦμα, καὶ περισκοπῶ

898

μή πού τις ἡμῖν ἐγγὺς ἐγχρίμπτῃ βροτῶν.

899

ὡς δ’ἐν γαλήνῃ πάντ’ἐδερκόμην τόπον,

900

τύμβου προσεῖρπον ἆσσον · ἐσχάτης δ’ὁρῶ

901

πυρᾶς νεώρη βόστρυχον τετμημένον ·

902

κεὐθὺς τάλαιν’ὡς εἶδον, ἐμπαίει τί μοι

903

ψυχῇ σύνηθες ὄμμα, φιλτάτου βροτῶν

904

πάντων Ὀρέστου τοῦθ’ὁρᾶν τεκμήριον ·

905

καὶ χερσὶ βαστάσασα δυσφημῶ μὲν οὔ,

906

χαρᾷ δὲ πίμπλημ’εὐθὺς ὄμμα δακρύων.

907

καὶ νῦνθ’ὁμοίως καὶ τότ’ἐξεπίσταμαι

908

μή του τόδ’ἀγλάϊσμα πλὴν κείνου μολεῖν ·

909

τῷ γὰρ προσήκει πλήν γ’ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε;

910

κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτ’ἐπίσταμαι,

911

οὐ δ’αὖ σύ · πῶς γάρ; ᾗ γε μη δὲ πρὸς θεοὺς

912

ἔξεστ’ἀκλαύστῳ τῆσδ’ἀποστῆναι στέγης.

913

ἀλλ’οὐ δὲ μὲν δὴ μητρὸς οὔθ’ὁ νοῦς φιλεῖ

914

τοιαῦτα πράσσειν οὔτε δρῶσ’ἐλάνθαν’ἄν ·

915

ἀλλ’ἔστ’Ὀρέστου ταῦτα τἀπιτύμβια.

916

ἀλλ’, ὦ φίλη, θάρσυνε · τοῖς αὐτοῖσί τοι

917

οὐχ αὑτὸς αἰεὶ δαιμόνων παραστατεῖ.

918

νῷν ἦν τὰ πρόσθεν στυγνός · ἡ δὲ νῦν ἴσως

919

πολλῶν ὑπάρξει κῦρος ἡμέρα καλῶν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

920

φεῦ, τῆς ἀνοίας ὥς σ’ἐποικτίρω πάλαι.

Χρυσοθεμις

Χρ.

921

τί δ’ἔστιν; οὐ πρὸς ἡδονὴν λέγω τάδε;

Ηλεκτρα

Ηλ.

922

οὐκ οἶσθ’ὅποι γῆς οὐ δ’ὅποι γνώμης φέρει.

Χρυσοθεμις

Χρ.

923

πῶς δ’οὐκ ἐγὼ κάτοιδ’ἅ γ’εἶδον ἐμφανῶς;

Ηλεκτρα

Ηλ.

924

τέθνηκεν, ὦ τάλαινα, τἀκείνου δέ σοι

925

σωτήρι’ἔρρει · μηδὲν εἰς κεῖνόν γ’ὅρα.

Χρυσοθεμις

Χρ.

926

οἴμοι τάλαινα · τοῦ τάδ’ἤκουσας βροτῶν;

Ηλεκτρα

Ηλ.

927

τοῦ πλησίον παρόντος, ἡνίκ’ὤλλυτο.

Χρυσοθεμις

Χρ.

928

καὶ ποῦ ’στιν οὗτος; θαῦμά τοί μ’ὑπέρχεται.

Ηλεκτρα

Ηλ.

929

κατ’οἶκον, ἡδὺς οὐ δὲ μητρὶ δυσχερής.

Χρυσοθεμις

Χρ.

930

οἴμοι τάλαινα · τοῦ γὰρ ἀνθρώπων ποτ’ἦν

931

τὰ πολλὰ πατρὸς πρὸς τάφον κτερίσματα;

Ηλεκτρα

Ηλ.

932

οἶμαι μάλιστ’ἔγωγε τοῦ τεθνηκότος

933

μνημεῖ’Ὀρέστου ταῦτα προσθεῖναί τινα.

Χρυσοθεμις

Χρ.

934

ὦ δυστυχής · ἐγὼ δὲ σὺν χαρᾷ λόγους

935

τοιούσδ’ἔχουσ’ἔσπευδον, οὐκ εἰδυῖ’ἄρα

936

ἵν’ἦμεν ἄτης · ἀλλὰ νῦν, ὅθ’ἱκόμην,

937

τάτ’ὄντα πρόσθεν ἄλλαθ’εὑρίσκω κακά.

Ηλεκτρα

Ηλ.

938

οὕτως ἔχει σοι ταῦτ’· ἐὰν δέ μοι πίθῃ,

939

τῆς νῦν παρούσης πημονῆς λύσεις βάρος.

Χρυσοθεμις

Χρ.

940

ἦ τοὺς θανόντας ἐξαναστήσω ποτέ;

Ηλεκτρα

Ηλ.

941

οὐκ ἔσθ’ὅ γ’εἶπον · οὐ γὰρ ὧδ’ἄφρων ἔφυν.

Χρυσοθεμις

Χρ.

942

τί γὰρ κελεύεις ὧν ἐγὼ φερέγγυος;

Ηλεκτρα

Ηλ.

943

τλῆναί σε δρῶσαν ἃν ἐγὼ παραινέσω.

Χρυσοθεμις

Χρ.

944

ἀλλ’εἴ τις ὠφέλειά γ’, οὐκ ἀπώσομαι.

Ηλεκτρα

Ηλ.

945

ὅρα, πόνου τοι χωρὶς οὐδὲν εὐτυχεῖ.

Χρυσοθεμις

Χρ.

946

ὁρῶ. ξυνοίσω πᾶν ὅσονπερ ἂν σθένω.

Ηλεκτρα

Ηλ.

947

ἄκουε δή νυν ᾗ βεβούλευμαι ποεῖν.

948

παρουσίαν μὲν οἶσθα καὶ σύ που φίλων

949

ὡς οὔτις ἡμῖν ἔστιν, ἀλλ’Ἅιδης λαβὼν

950

ἀπεστέρηκε καὶ μόνα λελείμμεθον.

951

ἐγὼ δ’ἕως μὲν τὸν κασίγνητον βίῳ

952

θάλλοντ’ἔτ’εἰσήκουον, εἶχον ἐλπίδας

953

φόνου ποτ’αὐτὸν πράκτορ’ἵξεσθαι πατρός ·

954

νῦν δ’ἡνίκ’οὐκέτ’ἔστιν, εἰς σὲ δὴ βλέπω,

955

ὅπως τὸν αὐτόχειρα πατρῴου φόνου

956

ξὺν τῇδ’ἀδελφῇ μὴ κατοκνήσεις κτανεῖν

957

Αἴγισθον · οὐδὲν γάρ σε δεῖ κρύπτειν μ’ἔτι.

958

ποῖ γὰρ μενεῖς ῥᾴθυμος, εἰς τίν’ἐλπίδων

959

βλέψασ’ἔτ’ὀρθήν; ᾗ πάρεστι μὲν στένειν

960

πλούτου πατρῴου κτῆσιν ἐστερημένῃ,

961

πάρεστι δ’ἀλγεῖν ἐς τοσόνδε τοῦ χρόνου

962

ἄλεκτρα γηράσκουσαν ἀνυμέναιάτε.

963

καὶ τῶνδε μέντοι μηκέτ’ἐλπίσῃς ὅπως

964

τεύξει ποτ’· οὐ γὰρ ὧδ’ἄβουλός ἐστ’ἀνὴρ

965

Αἴγισθος ὥστε σόν ποτ’ἢ κἀμὸν γένος

966

βλαστεῖν ἐᾶσαι, πημονὴν αὑτῷ σαφῆ.

967

ἀλλ’ἢν ἐπίσπῃ τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν,

968

πρῶτον μὲν εὐσέβειαν ἐκ πατρὸς κάτω

969

θανόντος οἴσει τοῦ κασιγνήτουθ’ἅμα ·

970

ἔπειτα δ’, ὥσπερ ἐξέφυς, ἐλευθέρα

971

καλεῖ τὸ λοιπὸν καὶ γάμων ἐπαξίων

972

τεύξει · φιλεῖ γὰρ πρὸς τὰ χρηστὰ πᾶς ὁρᾶν.

973

λόγων γε μὴν εὔκλειαν οὐχ ὁρᾷς ὅσην

974

σαυτῇτε κἀμοὶ προσβαλεῖς πεισθεῖσ’ἐμοί;

975

τίς γάρ ποτ’ἀστῶν ἢ ξένων ἡμᾶς ἰδὼν

976

τοιοῖσδ’ἐπαίνοις οὐχὶ δεξιώσεται ·

977

ἴδεσθε τώδε τὼ κασιγνήτω, φίλοι,

978

ὣ τὸν πατρῷον οἶκον ἐξεσωσάτην,

979

ὣ τοῖσιν ἐχθροῖς εὖ βεβηκόσιν ποτὲ

980

ψυχῆς ἀφειδήσαντε προὐστήτην φόνου ·

981

τούτω φιλεῖν χρή, τώδε χρὴ πάντας σέβειν,

982

τώδ’ἔνθ’ἑορταῖς ἔντε πανδήμῳ πόλει

983

τιμᾶν ἅπαντας οὕνεκ’ἀνδρείας χρεών.

984

τοιαῦτά τοι νὼ πᾶς τις ἐξερεῖ βροτῶν,

985

ζώσαιν θανούσαινθ’ὥστε μὴ ’κλιπεῖν κλέος.

986

ἀλλ’, ὦ φίλη, πείσθητι, συμπόνει πατρί,

987

σύγκαμν’ἀδελφῷ, παῦσον ἐκ κακῶν ἐμέ,

988

παῦσον δὲ σαυτήν, τοῦτο γιγνώσκουσ’ὅτι

989

ζῆν αἰσχρὸν αἰσχρῶς τοῖς καλῶς πεφυκόσιν.

Χορος

Χο.

990

ἐν τοῖς τοιούτοις ἐστὶν ἡ προμηθία

991

καὶ τῷ λέγοντι καὶ κλύοντι σύμμαχος.

Χρυσοθεμις

Χρ.

992

καὶ πρίν γε φωνεῖν, ὦ γυναῖκες, εἰ φρενῶν

993

ἐτύγχαν’αὕτη μὴ κακῶν, ἐσῴζετ’ἂν

994

τὴν εὐλάβειαν, ὥσπερ οὐχὶ σῴζεται.

995

ποῖ γάρ ποτ’ἐμβλέψασα τοιοῦτον θράσος

996

αὐτήθ’ὁπλίζει κἄμ’ὑπηρετεῖν καλεῖς;

997

οὐκ εἰσορᾷς; γυνὴ μὲν οὐ δ’ἀνὴρ ἔφυς,

998

σθένεις δ’ἔλασσον τῶν ἐναντίων χερί.

999

δαίμων δὲ τοῖς μὲν εὐτυχεῖ καθ’ἡμέραν,

1000

ἡμῖν δ’ἀπορρεῖ κἀπὶ μηδὲν ἔρχεται.

1001

τίς οὖν τοιοῦτον ἄνδρα βουλεύων ἑλεῖν

1002

ἄλυπος ἄτης ἐξαπαλλαχθήσεται;

1003

ὅρα κακῶς πράσσοντε μὴ μείζω κακὰ

1004

κτησώμεθ’, εἴ τις τούσδ’ἀκούσεται λόγους.

1005

λύει γὰρ ἡμῖν οὐδὲν οὐ δ’ἐπωφελεῖ

1006

βάξιν καλὴν λαβόντε δυσκλεῶς θανεῖν.

1007

οὐ γὰρ θανεῖν ἔχθιστον, ἀλλ’ὅταν θανεῖν

1008

χρῄζων τις εἶτα μη δὲ τοῦτ’ἔχῃ λαβεῖν.

1009

ἀλλ’ἀντιάζω, πρὶν πανωλέθρους τὸ πᾶν

1010

ἡμᾶςτ’ὀλέσθαι κἀξερημῶσαι γένος,

1011

κατάσχες ὀργήν. καὶ τὰ μὲν λελεγμένα

1012

ἄρρητ’ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι,

1013

αὐτὴ δὲ νοῦν σχὲς ἀλλὰ τῷ χρόνῳ ποτέ,

1014

σθένουσα μηδὲν τοῖς κρατοῦσιν εἰκαθεῖν.

Χορος

Χο.

1015

πείθου · προνοίας οὐδὲν ἀνθρώποις ἔφυ

1016

κέρδος λαβεῖν ἄμεινον οὐ δὲ νοῦ σοφοῦ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1017

ἀπροσδόκητον οὐδὲν εἴρηκας · καλῶς δ’

1018

ᾔδη σ’ἀπορρίψουσαν ἁπηγγελλόμην.

1019

ἀλλ’αὐτόχειρί μοι μόνῃτε δραστέον

1020

τοὔργον τόδ’· οὐ γὰρ δὴ κενόν γ’ἀφήσομεν.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1021

φεῦ ·

1021a

εἴθ’ὤφελες τοιάδε τὴν γνώμην πατρὸς

1022

θνῄσκοντος εἶναι · πᾶν γὰρ ἂν κατειργάσω.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1023

ἀλλ’ἦ φύσιν γε, τὸν δὲ νοῦν ἥσσων τότε.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1024

ἄσκει τοιαύτη νοῦν δι’αἰῶνος μένειν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1025

ὡς οὐχὶ συνδράσουσα νουθετεῖς τάδε.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1026

εἰκὸς γὰρ ἐγχειροῦντα καὶ πράσσειν κακῶς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1027

ζηλῶ σε τοῦ νοῦ, τῆς δὲ δειλίας στυγῶ.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1028

ἀνέξομαι κλύουσα χὤταν εὖ λέγῃς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1029

ἀλλ’οὔ ποτ’ἐξ ἐμοῦ γε μὴ πάθῃς τόδε.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1030

μακρὸς τὸ κρῖναι ταῦτα χὠ λοιπὸς χρόνος.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1031

ἄπελθε · σοὶ γὰρ ὠφέλησις οὐκ ἔνι.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1032

ἔνεστιν · ἀλλὰ σοὶ μάθησις οὐ πάρα.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1033

ἐλθοῦσα μητρὶ ταῦτα πάντ’ἔξειπε σῇ.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1034

οὐ δ’αὖ τοσοῦτον ἔχθος ἐχθαίρω σ’ἐγώ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1035

ἀλλ’οὖν ἐπίστω γ’οἷ μ’ἀτιμίας ἄγεις.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1036

ἀτιμίας μὲν οὔ, προμηθίας δὲ σοῦ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1037

τῷ σῷ δικαίῳ δῆτ’ἐπισπέσθαι με δεῖ;

Χρυσοθεμις

Χρ.

1038

ὅταν γὰρ εὖ φρονῇς, τόθ’ἡγήσει σὺ νῷν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1039

ἦ δεινὸν εὖ λέγουσαν ἐξαμαρτάνειν.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1040

εἴρηκας ὀρθῶς ᾧ σὺ πρόσκεισαι κακῷ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1041

τί δ’; οὐ δοκῶ σοι ταῦτα σὺν δίκῃ λέγειν;

Χρυσοθεμις

Χρ.

1042

ἀλλ’ἔστιν ἔνθα χἠ δίκη βλάβην φέρει.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1043

τούτοις ἐγὼ ζῆν τοῖς νόμοις οὐ βούλομαι.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1044

ἀλλ’εἰ ποήσεις ταῦτ’, ἐπαινέσεις ἐμέ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1045

καὶ μὴν ποήσω γ’οὐδὲν ἐκπλαγεῖσά σε.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1046

καὶ τοῦτ’ἀληθές, οὐ δὲ βουλεύσει πάλιν;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1047

βουλῆς γὰρ οὐδέν ἐστιν ἔχθιον κακῆς.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1048

φρονεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν ἐγὼ λέγω.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1049

πάλαι δέδοκται ταῦτα κοὐ νεωστί μοι.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1050

ἄπειμι τοίνυν · οὔτε γὰρ σὺ τἄμ’ἔπη

1051

τολμᾷς ἐπαινεῖν οὔτ’ἐγὼ τοὺς σοὺς τρόπους.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1052

ἀλλ’εἴσιθ’. οὔ σοι μὴ μεθέψομαί ποτε,

1053

οὐ δ’ἢν σφόδρ’ἱμείρουσα τυγχάνῃς · ἐπεὶ

1054

πολλῆς ἀνοίας καὶ τὸ θηρᾶσθαι κενά.

Χρυσοθεμις

Χρ.

1055

ἀλλ’εἰ σεαυτῇ τυγχάνεις δοκοῦσά τι

1056

φρονεῖν, φρόνει τοιαῦθ’. ὅταν γὰρ ἐν κακοῖς

1057

ἤδη βεβήκῃς, τἄμ’ἐπαινέσεις ἔπη.

Χορος

Χο.

1060

τί τοὺς ἄνωθεν φρονιμωτάτους οἰωνοὺς ἐσορώμενοι τροφᾶς

1061

κηδομένους ἀφ’ὧντε βλάστωσιν ἀφ’ὧντ’ὄνασιν

1062

εὕρωσι, τάδ’οὐκ ἐπ’ἴσας τελοῦμεν;

1063

ἀλλ’οὐ τὰν Διὸς ἀστραπὰν

1064

καὶ τὰν οὐρανίαν Θέμιν,

1065

δαρὸν οὐκ ἀπόνητοι.

1066

ὦ χθονία βροτοῖσι φάμα, κατά μοι βόασον οἰκτρὰν

1067

ὄπα τοῖς ἔνερθ’Ἀτρείδαις, ἀχόρευτα φέρουσ’

1068

ὀνείδη ·

1070

ὅτι σφὶν ἤδη τὰ μὲν ἐκ δόμων νοσεῖ δή, τὰ δὲ πρὸς τέκνων διπλῆ

1071

φύλοπις οὐκέτ’ἐξισοῦται φιλοτασίῳ

1072

διαίτᾳ · πρόδοτος δὲ μόνα σαλεύει

1075

Ἠλέκτρα, τὸν ἀεὶ πατρὸς

1076

δειλαία στενάχουσ’, ὅπως

1077

ἁ πάνδυρτος ἀηδών,

1078

οὔτε τι τοῦ θανεῖν προμηθὴς τότε μὴ βλέπειν ἑτοίμα,

1080

διδύμαν ἑλοῦσ’Ἐρινύν · τίς ἂν εὔπατρις ὧδε βλάστοι;

1081

οὐδεὶς τῶν ἀγαθῶν γὰρ

1082

ζῶν κακῶς εὔκλειαν αἰσχῦναι θέλει

1083

νώνυμος, ὦ παῖ παῖ.

1085

ὡς καὶ σὺ πάγκλαυτον αἰῶνα κοινὸν εἵλου,

1086

τὸ μὴ καλὸν καθοπλίσασα, δύο φέρειν ἐν ἑνὶ λόγῳ,

1087

σοφάτ’ἀρίστατε παῖς κεκλῆσθαι.

1090

ζῴης μοι καθύπερθεν

1091

χειρὶ καὶ πλούτῳ τεῶν ἐχθρῶν ὅσον

1092

νῦν ὑπόχειρ ναίεις ·

1093

ἐπεί σ’ἐφηύρηκα μοίρᾳ μὲν οὐκ ἐν ἐσθλᾷ

1095

βεβῶσαν, ἃ δὲ μέγιστ’ἔβλαστε νόμιμα, τῶνδε φερομέναν

1096

ἄριστα τᾷ Ζηνὸς εὐσεβείᾳ.

Ορεστης

Ορ.

1097

ἆρ’, ὦ γυναῖκες, ὀρθάτ’εἰσηκούσαμεν

1098

ὀρθῶςθ’ὁδοιποροῦμεν ἔνθα χρῄζομεν;

Χορος

Χο.

1100

τί δ’ἐξερευνᾷς καὶ τί βουληθεὶς πάρει;

Ορεστης

Ορ.

1101

Αἴγισθον ἔνθ’ᾤκηκεν ἱστορῶ πάλαι.

Χορος

Χο.

1102

ἀλλ’εὖθ’ἱκάνεις χὠ φράσας ἀζήμιος.

Ορεστης

Ορ.

1103

τίς οὖν ἂν ὑμῶν τοῖς ἔσω φράσειεν ἂν

1104

ἡμῶν ποθεινὴν κοινόπουν παρουσίαν;

Χορος

Χο.

1105

ἥδ’, εἰ τὸν ἄγχιστόν γε κηρύσσειν χρεών.

Ορεστης

Ορ.

1106

ἴθ’, ὦ γύναι, δήλωσον εἰσελθοῦσ’ὅτι

1107

Φωκῆς ματεύουσ’ἄνδρες Αἴγισθόν τινες,

Ηλεκτρα

Ηλ.

1108

οἴμοι τάλαιν’, οὐ δή ποθ’ἧς ἠκούσαμεν

1109

φήμης φέροντες ἐμφανῆ τεκμήρια;

Ορεστης

Ορ.

1110

οὐκ οἶδα τὴν σὴν κληδόν’· ἀλλά μοι γέρων

1111

ἐφεῖτ’Ὀρέστου Στρόφιος ἀγγεῖλαι πέρι.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1112

τί δ’ἔστιν, ὦ ξέν’; ὥς μ’ὑπέρχεται φόβος.

Ορεστης

Ορ.

1113

φέροντες αὐτοῦ σμικρὰ λείψαν’ἐν βραχεῖ

1114

τεύχει θανόντος, ὡς ὁρᾷς, κομίζομεν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1115

οἲ ’γὼ τάλαινα, τοῦτ’ἐκεῖν’ἤδη σαφὲς

1116

πρόχειρον ἄχθος, ὡς ἔοικε, δέρκομαι.

Ορεστης

Ορ.

1117

εἴπερ τι κλαίεις τῶν Ὀρεστείων κακῶν,

1118

τόδ’ἄγγος ἴσθι σῶμα τοὐκείνου στέγον.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1119

ὦ ξεῖνε, δός νυν, πρὸς θεῶν, εἴπερ τόδε

1120

κέκευθεν αὐτὸν τεῦχος, εἰς χεῖρας λαβεῖν,

1121

ὅπως ἐμαυτὴν καὶ γένος τὸ πᾶν ὁμοῦ

1122

ξὺν τῇδε κλαύσω κἀποδύρωμαι σποδῷ.

Ορεστης

Ορ.

1123

δόθ’, ἥτις ἐστί, προσφέροντες · οὐ γὰρ ὡς

1124

ἐν δυσμενείᾳ γ’οὖσ’ἐπαιτεῖται τάδε,

1125

ἀλλ’ἢ φίλων τις ἢ πρὸς αἵματος φύσιν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1126

ὦ φιλτάτου μνημεῖον ἀνθρώπων ἐμοὶ

1127

ψυχῆς Ὀρέστου λοιπόν, ὥς σ’ἀπ’ἐλπίδων

1128

οὐχ ὧνπερ ἐξέπεμπον εἰσεδεξάμην.

1129

νῦν μὲν γὰρ οὐδὲν ὄντα βαστάζω χεροῖν,

1130

δόμων δέ σ’, ὦ παῖ, λαμπρὸν ἐξέπεμψ’ἐγώ.

1131

ὡς ὤφελον πάροιθεν ἐκλιπεῖν βίον,

1132

πρὶν ἐς ξένην σε γαῖαν ἐκπέμψαι χεροῖν

1133

κλέψασα ταῖνδε κἀνασώσασθαι φόνου,

1134

ὅπως θανὼν ἔκεισο τῇ τόθ’ἡμέρᾳ,

1135

τύμβου πατρῴου κοινὸν εἰληχὼς μέρος.

1136

νῦν δ’ἐκτὸς οἴκων κἀπὶ γῆς ἄλλης φυγὰς

1137

κακῶς ἀπώλου, σῆς κασιγνήτης δίχα,

1138

κοὔτ’ἐν φίλαισι χερσὶν ἡ τάλαιν’ἐγὼ

1139

λουτροῖς σ’ἐκόσμησ’οὔτε παμφλέκτου πυρὸς

1140

ἀνειλόμην, ὡς εἰκός, ἄθλιον βάρος,

1141

ἀλλ’ἐν ξέναισι χερσὶ κηδευθεὶς τάλας

1142

σμικρὸς προσήκεις ὄγκος ἐν σμικρῷ κύτει.

1143

οἴμοι τάλαινα τῆς ἐμῆς πάλαι τροφῆς

1144

ἀνωφελήτου, τὴν ἐγὼ θάμ’ἀμφὶ σοὶ

1145

πόνῳ γλυκεῖ παρέσχον · οὔτε γάρ ποτε

1146

μητρὸς σύ γ’ἦσθα μᾶλλον ἢ κἀμοῦ φίλος,

1147

οὔθ’οἱ κατ’οἶκον ἦσαν, ἀλλ’ἐγὼ τροφός,

1148

ἐγὼ δ’ἀδελφὴ σοὶ προσηυδώμην ἀεί.

1149

νῦν δ’ἐκλέλοιπε ταῦτ’ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ

1150

θανόντι σὺν σοί · πάντα γὰρ συναρπάσας

1151

θύελλ’ὅπως βέβηκας. οἴχεται πατήρ ·

1152

τέθνηκ’ἐγὼ σοί · φροῦδος αὐτὸς εἶ θανών ·

1153

γελῶσι δ’ἐχθροί · μαίνεται δ’ὑφ’ἡδονῆς

1154

μήτηρ ἀμήτωρ, ἧς ἐμοὶ σὺ πολλάκις

1155

φήμας λάθρᾳ προύπεμπες ὡς φανούμενος

1156

τιμωρὸς αὐτός. ἀλλὰ ταῦθ’ὁ δυστυχὴς

1157

δαίμων ὁ σόςτε κἀμὸς ἐξαφείλετο,

1158

ὅς σ’ὧδέ μοι προύπεμψεν ἀντὶ φιλτάτης

1159

μορφῆς σποδόντε καὶ σκιὰν ἀνωφελῆ.

1160

οἴμοι μοι.

1161

ὦ δέμας οἰκτρόν. φεῦ φεῦ.

1162

ὦ δεινοτάτας, οἴμοι μοι,

1163

πεμφθεὶς κελεύθους, φίλταθ’, ὥς μ’ἀπώλεσας ·

1164

ἀπώλεσας δῆτ’, ὦ κασίγνητον κάρα.

1165

τοιγὰρ σὺ δέξαι μ’ἐς τὸ σὸν τόδε στέγος,

1166

τὴν μηδὲν εἰς τὸ μηδέν, ὡς σὺν σοὶ κάτω

1167

ναίω τὸ λοιπόν · καὶ γὰρ ἡνίκ’ἦσθ’ἄνω,

1168

ξὺν σοὶ μετεῖχον τῶν ἴσων, καὶ νῦν ποθῶ

1169

τοῦ σοῦ θανοῦσα μὴ ἀπολείπεσθαι τάφου.

1170

τοὺς γὰρ θανόντας οὐχ ὁρῶ λυπουμένους.

Χορος

Χο.

1171

θνητοῦ πέφυκας πατρός, Ἠλέκτρα, φρόνει,

1172

θνητὸς δ’Ὀρέστης. ὥστε μὴ λίαν στένε.

1173

πᾶσιν γὰρ ἡμῖν τοῦτ’ὀφείλεται παθεῖν.

Ορεστης

Ορ.

1174

φεῦ φεῦ. τί λέξω; ποῖ λόγων ἀμηχανῶν

1175

ἔλθω; κρατεῖν γὰρ οὐκέτι γλώσσης σθένω.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1176

τί δ’ἔσχες ἄλγος; πρὸς τί τοῦτ’εἰπὼν κυρεῖς;

Ορεστης

Ορ.

1177

ἦ σὸν τὸ κλεινὸν εἶδος Ἠλέκτρας τόδε;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1178

τόδ’ἔστ’ἐκεῖνο, καὶ μάλ’ἀθλίως ἔχον.

Ορεστης

Ορ.

1179

οἴμοι ταλαίνης ἆρα τῆσδε συμφορᾶς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1180

οὐ δή ποτ’, ὦ ξέν’, ἀμφ’ἐμοὶ στένεις τάδε;

Ορεστης

Ορ.

1181

ὦ σῶμ’ἀτίμως κἀθέως ἐφθαρμένον.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1182

οὔτοι ποτ’ἄλλην ἢ ’μὲ δυσφημεῖς, ξένε.

Ορεστης

Ορ.

1183

φεῦ τῆς ἀνύμφου δυσμόρουτε σῆς τροφῆς,

Ηλεκτρα

Ηλ.

1184

τί δή ποτ’, ὦ ξέν’, ὧδ’ἐπισκοπῶν στένεις;

Ορεστης

Ορ.

1185

ὡς οὐκ ἄρ’ᾔδη τῶν ἐμῶν οὐδὲν κακῶν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1186

ἐν τῷ διέγνως τοῦτο τῶν εἰρημένων;

Ορεστης

Ορ.

1187

ὁρῶν σε πολλοῖς ἐμπρέπουσαν ἄλγεσιν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1188

καὶ μὴν ὁρᾷς γε παῦρα τῶν ἐμῶν κακῶν.

Ορεστης

Ορ.

1189

καὶ πῶς γένοιτ’ἂν τῶνδ’ἔτ’ἐχθίω βλέπειν;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1190

ὁθούνεκ’εἰμὶ τοῖς φονεῦσι σύντροφος

Ορεστης

Ορ.

1191

τοῖς τοῦ; πόθεν τοῦτ’ἐξεσήμηνας κακόν;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1192

τοῖς πατρός · εἶτα τοῖσδε δουλεύω βίᾳ.

Ορεστης

Ορ.

1193

τίς γάρ σ’ἀνάγκῃ τῇδε προτρέπει βροτῶν;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1194

μήτηρ καλεῖται, μητρὶ δ’οὐδὲν ἐξισοῖ.

Ορεστης

Ορ.

1195

τί δρῶσα; πότερα χερσὶν ἢ λύμῃ βίου;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1196

καὶ χερσὶ καὶ λύμαισι καὶ πᾶσιν κακοῖς.

Ορεστης

Ορ.

1197

οὐ δ’οὑπαρήξων οὐ δ’ὁ κωλύσων πάρα;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1198

οὐ δῆθ’. ὃς ἦν γάρ μοι σὺ προὔθηκας σποδόν.

Ορεστης

Ορ.

1199

ὦ δύσποτμ’, ὡς ὁρῶν σ’ἐποικτίρω πάλαι.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1200

μόνος βροτῶν νυν ἴσθ’ἐποικτίρας ποτέ.

Ορεστης

Ορ.

1201

μόνος γὰρ ἥκω τοῖς ἴσοις ἀλγῶν κακοῖς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1202

οὐ δή ποθ’ἡμῖν ξυγγενὴς ἥκεις ποθέν;

Ορεστης

Ορ.

1203

ἐγὼ φράσαιμ’ἄν, εἰ τὸ τῶνδ’εὔνουν πάρα.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1204

ἀλλ’ἐστὶν εὔνουν, ὥστε πρὸς πιστὰς ἐρεῖς.

Ορεστης

Ορ.

1205

μέθες τόδ’ἄγγος νῦν, ὅπως τὸ πᾶν μάθῃς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1206

μὴ δῆτα πρὸς θεῶν τοῦτό μ’ἐργάσῃ, ξένε.

Ορεστης

Ορ.

1207

πείθου λέγοντι κοὐχ ἁμαρτήσει ποτέ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1208

μή, πρὸς γενείου, μὴ ’ξέλῃ τὰ φίλτατα.

Ορεστης

Ορ.

1209

οὔ φημ’ἐάσειν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1209a

ὦ τάλαιν’ἐγὼ σέθεν,

1210

Ὀρέστα, τῆς σῆς εἰ στερήσομαι ταφῆς.

Ορεστης

Ορ.

1211

εὔφημα φώνει · πρὸς δίκης γὰρ οὐ στένεις.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1212

πῶς τὸν θανόντ’ἀδελφὸν οὐ δίκῃ στένω;

Ορεστης

Ορ.

1213

οὔ σοι προσήκει τήνδε προσφωνεῖν φάτιν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1214

οὕτως ἄτιμός εἰμι τοῦ τεθνηκότος;

Ορεστης

Ορ.

1215

ἄτιμος οὐδενὸς σύ · τοῦτο δ’οὐχὶ σόν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1216

εἴπερ γ’Ὀρέστου σῶμα βαστάζω τόδε;

Ορεστης

Ορ.

1217

ἀλλ’οὐκ Ὀρέστου, πλὴν λόγῳ γ’ἠσκημένον.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1218

ποῦ δ’ἔστ’ἐκείνου τοῦ ταλαιπώρου τάφος;

Ορεστης

Ορ.

1219

οὐκ ἔστι · τοῦ γὰρ ζῶντος οὐκ ἔστιν τάφος.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1220

πῶς εἶπας, ὦ παῖ;

Ορεστης

Ορ.

1220a

ψεῦδος οὐδὲν ὧν λέγω.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1221

ἦ ζῇ γὰρ ἁνήρ;

Ορεστης

Ορ.

1221a

εἴπερ ἔμψυχός γ’ἐγώ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1222

ἦ γὰρ σὺ κεῖνος;

Ορεστης

Ορ.

1222a

τήνδε προσβλέψασά μου

1223

σφραγῖδα πατρὸς ἔκμαθ’εἰ σαφῆ λέγω.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1224

ὦ φίλτατον φῶς.

Ορεστης

Ορ.

1224a

φίλτατον, συμμαρτυρῶ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1225

ὦ φθέγμ’, ἀφίκου;

Ορεστης

Ορ.

1225a

μηκέτ’ἄλλοθεν πύθῃ,

Ηλεκτρα

Ηλ.

1226

ἔχω σε χερσίν;

Ορεστης

Ορ.

1226a

ὡς τὰ λοίπ’ἔχοις ἀεί.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1227

ὦ φίλταται γυναῖκες, ὦ πολίτιδες,

1228

ὁρᾶτ’Ὀρέστην τόνδε, μηχαναῖσι μὲν

1229

θανόντα, νῦν δὲ μηχαναῖς σεσωσμένον.

Χορος

Χο.

1230

ὁρῶμεν, ὦ παῖ, κἀπὶ συμφοραῖσί μοι

1231

γεγηθὸς ἕρπει δάκρυον ὀμμάτων ἄπο.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1232

ἰὼ γοναί,

1233

γοναὶ σωμάτων ἐμοὶ φιλτάτων,

1234

ἐμόλετ’ἀρτίως,

1235

ἐφηύρετ’, ἤλθετ’, εἴδεθ’οὓς ἐχρῄζετε.

Ορεστης

Ορ.

1236

πάρεσμεν · ἀλλὰ σῖγ’ἔχουσα πρόσμενε.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1237

τί δ’ἔστιν;

Ορεστης

Ορ.

1238

σιγᾶν ἄμεινον, μή τις ἔνδοθεν κλύῃ.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1239

ἀλλ’οὐ μὰ τὴν ἄδμητον αἰὲν Ἄρτεμιν,

1240

τόδε μὲν οὔ ποτ’ἀξιώσω τρέσαι,

1241

περισσὸν ἄχθος ἔνδον

1242

γυναικῶν ὂν αἰεί.

Ορεστης

Ορ.

1243

ὅρα γε μὲν δὴ κἀν γυναιξὶν ὡς Ἄρης

1244

ἔνεστιν · εὖ δ’ἔξοισθα πειραθεῖσά που.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1245

ὀτοτοτοτοῖ τοτοῖ,

1246

ἀνέφελον ἐνέβαλες οὔ ποτε καταλύσιμον,

1247

οὐ δέ ποτε λησόμενον ἁμέτερον

1250

οἷον ἔφυ κακόν.

Ορεστης

Ορ.

1251

ἔξοιδα, παῖ, ταῦτ’· ἀλλ’ὅταν παρουσία

1252

φράζῃ, τότ’ἔργων τῶνδε μεμνῆσθαι χρεών.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1253

ὁ πᾶς ἐμοί,

1254

ὁ πᾶς ἂν πρέποι παρὼν ἐννέπειν

1255

τάδε δίκᾳ χρόνος ·

1256

μόλις γὰρ ἔσχον νῦν ἐλεύθερον στόμα.

Ορεστης

Ορ.

1257

ξύμφημι κἀγώ · τοιγαροῦν σῴζου τόδε.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1258

τί δρῶσα;

Ορεστης

Ορ.

1259

οὗ μή ’στι καιρὸς μὴ μακρὰν βούλου λέγειν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1260

τίς οὖν ἂν ἀξίαν γε σοῦ πεφηνότος

1261

μεταβάλοιτ’ἂν ὧδε σιγὰν λόγων;

1262

ἐπεί σε νῦν ἀφράστως

1263

ἀέλπτωςτ’ἐσεῖδον.

Ορεστης

Ορ.

1264

τότ’εἶδες, εὖτε θεοί μ’ἐπώτρυναν μολεῖν

1265

[…]

Ηλεκτρα

Ηλ.

1266

ἔφρασας ὑπερτέραν

1267

τᾶς πάρος ἔτι χάριτος, εἴ σε θεὸς ἐπόρισεν

1268

ἁμέτερα πρὸς μέλαθρα · δαιμόνιον

1270

αὐτὸ τίθημ’ἐγώ.

Ορεστης

Ορ.

1271

τὰ μέν σ’ὀκνῶ χαίρουσαν εἰργαθεῖν, τὰ δὲ

1272

δέδοικα λίαν ἡδονῇ νικωμένην.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1273

ἰὼ χρόνῳ μακρῷ φιλτάταν ὁδὸν

1274

ἐπαξιώσας ὧδέ μοι φανῆναι,

1275

μή τί με, πολύπονον ὧδ’ἰδὼν

Ορεστης

Ορ.

1276

τί μὴ ποήσω;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1277

μή μ’ἀποστερήσῃς

1278

τῶν σῶν προσώπων ἁδονὰν μεθέσθαι.

Ορεστης

Ορ.

1279

ἦ κάρτα κἂν ἄλλοισι θυμοίμην ἰδών.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1280

ξυναινεῖς;

Ορεστης

Ορ.

1281

τί μὴν οὔ;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1282

ὦ φίλαι, ἔκλυον ἃν ἐγὼ οὐ δ’ἂν ἤλπισ’αὐδάν,

1283

οὐ δ’ἂν ἔσχον ὁρμὰν

1284

ἄναυδον οὐ δὲ σὺν βοᾷ κλύουσα,

1285

τάλαινα. νῦν δ’ἔχω σε · προυφάνης δὲ

1286

φιλτάταν ἔχων πρόσοψιν,

1287

ἇς ἐγὼ οὐ δ’ἂν ἐν κακοῖς λαθοίμαν.

Ορεστης

Ορ.

1288

τὰ μὲν περισσεύοντα τῶν λόγων ἄφες,

1289

καὶ μήτε μήτηρ ὡς κακὴ δίδασκέ με,

1290

μήθ’ὡς πατρῴαν κτῆσιν Αἴγισθος δόμων

1291

ἀντλεῖ, τὰ δ’ἐκχεῖ, τὰ δὲ διασπείρει μάτην ·

1292

χρόνου γὰρ ἄν σοι καιρὸν ἐξείργοι λόγος.

1293

ἃ δ’ἁρμόσει μοι τῷ παρόντι νῦν χρόνῳ

1294

σήμαιν’, ὅπου φανέντες ἢ κεκρυμμένοι

1295

γελῶντας ἐχθροὺς παύσομεν τῇ νῦν ὁδῷ.

1296

οὕτω δ’ὅπως μήτηρ σε μὴ ’πιγνώσεται

1297

φαιδρῷ προσώπῳ νῷν ἐπελθόντοιν δόμους ·

1298

ἀλλ’ὡς ἐπ’ἄτῃ τῇ μάτην λελεγμένῃ

1299

στέναζ’· ὅταν γὰρ εὐτυχήσωμεν, τότε

1300

χαίρειν παρέσται καὶ γελᾶν ἐλευθέρως.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1301

ἀλλ’ὦ κασίγνηθ’, ὧδ’ὅπως καὶ σοὶ φίλον

1302

καὶ τοὐμὸν ἔσται τῇδ’· ἐπεὶ τὰς ἡδονὰς

1303

πρὸς σοῦ λαβοῦσα κοὐκ ἐμὰς ἐκτησάμην,

1304

κοὐ δ’ἄν σε λυπήσασα δεξαίμην βραχὺ

1305

αὐτὴ μέγ’εὑρεῖν κέρδος · οὐ γὰρ ἂν καλῶς

1306

ὑπηρετοίην τῷ παρόντι δαίμονι.

1307

ἀλλ’οἶσθα μὲν τἀνθένδε, πῶς γὰρ οὔ; κλύων

1308

ὁθούνεκ’Αἴγισθος μὲν οὐ κατὰ στέγας,

1309

μήτηρ δ’ἐν οἴκοις · ἣν σὺ μὴ δείσῃς ποθ’ὡς

1310

γέλωτι τοὐμὸν φαιδρὸν ὄψεται κάρα.

1311

μῖσόςτε γὰρ παλαιὸν ἐντέτηκέ μοι,

1312

κἀπεί σ’ἐσεῖδον, οὔ ποτ’ἐκλήξω χαρᾷ

1313

δακρυρροοῦσα · πῶς γὰρ ἂν λήξαιμ’ἐγώ,

1314

ἥτις μιᾷ σε τῇδ’ὁδῷ θανόντατε

1315

καὶ ζῶντ’ἐσεῖδον; εἴργασαι δέ μ’ἄσκοπα ·

1316

ὥστ’εἰ πατήρ μοι ζῶν ἵκοιτο, μηκέτ’ἂν

1317

τέρας νομίζειν αὐτό, πιστεύειν δ’ὁρᾶν.

1318

ὅτ’οὖν τοιαύτην ἡμὶν ἐξήκεις ὁδόν,

1319

ἄρχ’αὐτὸς ὥς σοι θυμός · ὡς ἐγὼ μόνη

1320

οὐκ ἂν δυοῖν ἥμαρτον · ἢ γὰρ ἂν καλῶς

1321

ἔσωσ’ἐμαυτὴν ἢ καλῶς ἀπωλόμην.

Ορεστης

Ορ.

1322

σιγᾶν ἐπῄνεσ’ὡς ἐπ’ἐξόδῳ κλύω τῶν ἔνδοθεν χωροῦντος.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1323

εἴσιτ’, ὦ ξένοι,

1324

ἄλλωςτε καὶ φέροντες οἷ’ἂν οὔτε τις

1325

δόμων ἀπώσαιτ’οὔτ’ἂν ἡσθείη λαβών.

Παιδαγωγος

Πα.

1326

ὦ πλεῖστα μῶροι καὶ φρενῶν τητώμενοι,

1327

πότερα παρ’οὐδὲν τοῦ βίου κήδεσθ’ἔτι

1328

ἢ νοῦς ἔνεστιν οὔτις ὑμὶν ἐγγενής,

1329

ὅτ’οὐ παρ’αὐτοῖς, ἀλλ’ἐν αὐτοῖσιν κακοῖς

1330

τοῖσιν μεγίστοις ὄντες οὐ γιγνώσκετε;

1331

ἀλλ’εἰ σταθμοῖσι τοῖσδε μὴ ’κύρουν ἐγὼ

1332

πάλαι φυλάσσων, ἦν ἂν ὑμὶν ἐν δόμοις

1333

τὰ δρώμεν’ὑμῶν πρόσθεν ἢ τὰ σώματα ·

1334

νῦν δ’εὐλάβειαν τῶνδε προυθέμην ἐγώ.

1335

καὶ νῦν ἀπαλλαχθέντε τῶν μακρῶν λόγων

1336

καὶ τῆς ἀπλήστου τῆσδε σὺν χαρᾷ βοῆς

1337

εἴσω παρέλθεθ’, ὡς τὸ μὲν μέλλειν κακὸν

1338

ἐν τοῖς τοιούτοις ἔστ’, ἀπηλλάχθαι δ’ἀκμή.

Ορεστης

Ορ.

1339

πῶς οὖν ἔχει τἀντεῦθεν εἰσιόντι μοι;

Παιδαγωγος

Πα.

1340

καλῶς · ὑπάρχει γάρ σε μὴ γνῶναί τινα.

Ορεστης

Ορ.

1341

ἤγγειλας, ὡς ἔοικεν, ὡς τεθνηκότα.

Παιδαγωγος

Πα.

1342

εἷς τῶν ἐν Ἅιδου μάνθαν’ἐνθάδ’ὢν ἀνήρ.

Ορεστης

Ορ.

1343

χαίρουσιν οὖν τούτοισιν; ἢ τίνες λόγοι;

Παιδαγωγος

Πα.

1344

τελουμένων εἴποιμ’ἄν · ὡς δὲ νῦν ἔχει,

1345

καλῶς τὰ κείνων πάντα, καὶ τὰ μὴ καλῶς.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1346

τίς οὗτός ἐστ’, ἀδελφέ; πρὸς θεῶν φράσον.

Ορεστης

Ορ.

1347

οὐχὶ ξυνίης;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1347a

οὐ δέ γ’ἐς θυμὸν φέρω.

Ορεστης

Ορ.

1348

οὐκ οἶσθ’ὅτῳ μ’ἔδωκας εἰς χέρας ποτέ;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1349

ποίῳ; τί φωνεῖς;

Ορεστης

Ορ.

1349a

οὗ τὸ Φωκέων πέδον

1350

ὑπεξεπέμφθην σῇ προμηθίᾳ χεροῖν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1351

ἦ κεῖνος οὗτος, ὅν ποτ’ἐκ πολλῶν ἐγὼ

1352

μόνον προσηῦρον πιστὸν ἐν πατρὸς φόνῳ;

Ορεστης

Ορ.

1353

ὅδ’ἐστί · μή μ’ἔλεγχε πλείοσιν λόγοις.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1354

ὦ φίλτατον φῶς, ὦ μόνος σωτὴρ δόμων

1355

Ἀγαμέμνονος, πῶς ἦλθες; ἦ σὺ κεῖνος εἶ,

1356

ὃς τόνδε κἄμ’ἔσωσας ἐκ πολλῶν πόνων;

1357

ὦ φίλταται μὲν χεῖρες, ἥδιστον δ’ἔχων

1358

ποδῶν ὑπηρέτημα, πῶς οὕτω πάλαι

1359

ξυνών μ’ἔληθες οὐ δ’ἔφαινες, ἀλλά με

1360

λόγοις ἀπώλλυς, ἔργ’ἔχων ἥδιστ’ἐμοί;

1361

χαῖρ’, ὦ πάτερ · πατέρα γὰρ εἰσορᾶν δοκῶ ·

1362

χαῖρ’· ἴσθι δ’ὡς μάλιστά σ’ἀνθρώπων ἐγὼ

1363

ἤχθηρα κἀφίλησ’ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ.

Παιδαγωγος

Πα.

1364

ἀρκεῖν δοκεῖ μοι · τοὺς γὰρ ἐν μέσῳ λόγους

1365

πολλαὶ κυκλοῦνται νύκτες ἡμέραιτ’ἴσαι,

1366

αἳ ταῦτά σοι δείξουσιν, Ἠλέκτρα, σαφῆ.

1367

σφῷν δ’ἐννέπω γε τοῖν παρεστώτοιν ὅτι

1368

νῦν καιρὸς ἔρδειν · νῦν Κλυταιμνήστρα μόνη,

1369

νῦν οὔτις ἀνδρῶν ἔνδον · εἰ δ’ἐφέξετον,

1370

φροντίζεθ’ὡς τούτοιςτε καὶ σοφωτέροις

1371

ἄλλοισι τούτων πλείοσιν μαχούμενοι.

Ορεστης

Ορ.

1372

οὐκ ἂν μακρῶν ἔθ’ἡμὶν οὐδὲν ἂν λόγων,

1373

Πυλάδη, τόδ’εἴη τοὔργον, ἀλλ’ὅσον τάχος

1374

χωρεῖν ἔσω, πατρῷα προσκύσανθ’ἕδη

1375

θεῶν, ὅσοιπερ πρόπυλα ναίουσιν τάδε.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1376

ἄναξ Ἄπολλον, ἵλεως αὐτοῖν κλύε

1377

ἐμοῦτε πρὸς τούτοισιν, ἥ σε πολλὰ δὴ

1378

ἀφ’ὧν ἔχοιμι λιπαρεῖ προύστην χερί.

1379

νῦν δ’, ὦ Λύκει’Ἄπολλον, ἐξ οἵων ἔχω

1380

αἰτῶ, προπίτνω, λίσσομαι, γενοῦ πρόφρων

1381

ἡμῖν ἀρωγὸς τῶνδε τῶν βουλευμάτων,

1382

καὶ δεῖξον ἀνθρώποισι τἀπιτίμια

1383

τῆς δυσσεβείας οἷα δωροῦνται θεοί.

Χορος

Χο.

1384

ἴδεθ’ὅποι προνέμεται

1385

τὸ δυσέριστον αἷμα φυσῶν Ἄρης.

1386

βεβᾶσιν ἄρτι δωμάτων ὑπόστεγοι

1387

μετάδρομοι κακῶν πανουργημάτων ἄφυκτοι κύνες,

1388

ὥστ’οὐ μακρὰν ἔτ’ἀμμενεῖ

1390

τοὐμὸν φρενῶν ὄνειρον αἰωρούμενον.

1391

παράγεται γὰρ ἐνέρων

1392

δολιόπους ἀρωγὸς εἴσω στέγας,

1393

ἀρχαιόπλουτα πατρὸς εἰς ἑδώλια,

1394

νεακόνητον αἷμα χειροῖν ἔχων · ὁ Μαίας δὲ παῖς

1395

Ἑρμῆς σφ’ἄγει δόλον σκότῳ

1396

κρύψας πρὸς αὐτὸ τέρμα κοὐκέτ’ἀμμένει.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1397

ὦ φίλταται γυναῖκες, ἅνδρες αὐτίκα

1398

τελοῦσι τοὔργον · ἀλλὰ σῖγα πρόσμενε.

Χορος

Χο.

1399

πῶς δή; τί νῦν πράσσουσιν;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1400

ἡ μὲν ἐς τάφον

1401

λέβητα κοσμεῖ, τὼ δ’ἐφέστατον πέλας.

Χορος

Χο.

1402

σὺ δ’ἐκτὸς ᾖξας πρὸς τί;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1402a

φρουρήσουσ’ὅπως

1403

Αἴγισθος ἡμᾶς μὴ λάθῃ μολὼν ἔσω.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

1404

αἰαῖ. ἰὼ στέγαι

1405

φίλων ἔρημοι, τῶν δ’ἀπολλύντων πλέαι.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1406

βοᾷ τις ἔνδον · οὐκ ἀκούετ’, ὦ φίλαι;

Χορος

Χο.

1407

ἤκουσ’ἀνήκουστα δύστανος, ὥστε φρῖξαι.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

1408

οἴμοι τάλαιν’· Αἴγισθε, ποῦ ποτ’ὢν κυρεῖς;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1409

ἰδοὺ μάλ’αὖ θροεῖ τις.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

1410

ὦ τέκνον τέκνον, οἴκτιρε τὴν τεκοῦσαν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1411

ἀλλ’οὐκ ἐκ σέθεν

1412

ᾠκτίρεθ’οὗτος οὐ δ’ὁ γεννήσας πατήρ.

Χορος

Χο.

1413

ὦ πόλις, ὦ γενεὰ τάλαινα, νῦν σοι

1414

μοῖρα καθαμερία φθίνει φθίνει.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

1415

ὤμοι πέπληγμαι.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1416

παῖσον, εἰ σθένεις, διπλῆν.

Κλυταιμνηστρα

Κλ.

1417

ὤμοι μάλ’αὖθις.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1418

εἰ γὰρ Αἰγίσθῳθ’ὁμοῦ.

Χορος

Χο.

1419

τελοῦσ’ἀραί · ζῶσιν οἱ γᾶς ὑπαὶ κείμενοι.

1420

παλίρρυτον γὰρ αἷμ’ὑπεξαιροῦσι τῶν

1421

κτανόντων οἱ πάλαι θανόντες.

1422

καὶ μὴν πάρεισιν οἵδε · φοινία δὲ χεὶρ

1423

στάζει θυηλῆς Ἄρεος, οὐ δ’ἔχω ψέγειν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1424

Ὀρέστα, πῶς κυρεῖτε;

Ορεστης

Ορ.

1424a

τἀν δόμοισι μὲν

1425

καλῶς, Ἀπόλλων εἰ καλῶς ἐθέσπισεν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1426

τέθνηκεν ἡ τάλαινα;

Ορεστης

Ορ.

1427

μηκέτ’ἐκφοβοῦ

1428

μητρῷον ὥς σε λῆμ’ἀτιμάσει ποτέ.

Χορος

Χο.

1429

παύσασθε · λεύσσω γὰρ Αἴγισθον ἐκ προδήλου.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1430

ὦ παῖδες, οὐκ ἄψορρον;

Ορεστης

Ορ.

1431

εἰσορᾶτε ποῦ τὸν ἄνδρ’;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1432

ἐφ’ἡμῖν οὗτος ἐκ προαστίου

1433

χωρεῖ γεγηθὼς […]

Χορος

Χο.

1434

βᾶτε κατ’ἀντιθύρων ὅσον τάχιστα,

1435

νῦν, τὰ πρὶν εὖ θέμενοι, τάδ’ὡς πάλιν.

Ορεστης

Ορ.

1436

θάρσει · τελοῦμεν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1437

ᾗ νοεῖς ἔπειγέ νυν.

Ορεστης

Ορ.

1438

καὶ δὴ βέβηκα.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1438a

τἀνθάδ’ἂν μέλοιτ’ἐμοί.

Χορος

Χο.

1439

δι’ὠτὸς ἂν παῦρά γ’ὡς ἠπίως ἐννέπειν

1440

πρὸς ἄνδρα τόνδε συμφέροι, λαθραῖον ὡς

1441

ὀρούσῃ πρὸς δίκας ἀγῶνα.

Αιγισθος

Αι.

1442

τίς οἶδεν ὑμῶν ποῦ ποθ’οἱ Φωκῆς ξένοι,

1443

οὕς φασ’Ὀρέστην ἡμὶν ἀγγεῖλαι βίον

1444

λελοιπόθ’ἱππικοῖσιν ἐν ναυαγίοις;

1445

σέ τοι, σὲ κρίνω, ναὶ σέ, τὴν ἐν τῷ πάρος

1446

χρόνῳ θρασεῖαν · ὡς μάλιστα σοὶ μέλειν

1447

οἶμαι, μάλιστα δ’ἂν κατειδυῖαν φράσαι.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1448

ἔξοιδα · πῶς γὰρ οὐχί; συμφορᾶς γὰρ ἂν

1449

ἔξωθεν εἴην τῶν ἐμῶν τῆς φιλτάτης.

Αιγισθος

Αι.

1450

ποῦ δῆτ’ἂν εἶεν οἱ ξένοι; δίδασκέ με.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1451

ἔνδον · φίλης γὰρ προξένου κατήνυσαν.

Αιγισθος

Αι.

1452

ἦ καὶ θανόντ’ἤγγειλαν ὡς ἐτητύμως;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1453

οὔκ, ἀλλὰ κἀπέδειξαν, οὐ λόγῳ μόνον.

Αιγισθος

Αι.

1454

πάρεστ’ἄρ’ἡμῖν ὥστε κἀμφανῆ μαθεῖν;

Ηλεκτρα

Ηλ.

1455

πάρεστι δῆτα, καὶ μάλ’ἄζηλος θέα.

Αιγισθος

Αι.

1456

ἦ πολλὰ χαίρειν μ’εἶπας οὐκ εἰωθότως.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1457

χαίροις ἄν, εἴ σοι χαρτὰ τυγχάνει τάδε.

Αιγισθος

Αι.

1458

σιγᾶν ἄνωγα κἀναδεικνύναι πύλας

1459

πᾶσιν Μυκηναίοισιν Ἀργείοιςθ’ὁρᾶν,

1460

ὡς εἴ τις αὐτῶν ἐλπίσιν κεναῖς πάρος

1461

ἐξῄρετ’ἀνδρὸς τοῦδε, νῦν ὁρῶν νεκρὸν

1462

στόμια δέχηται τἀμὰ μη δὲ πρὸς βίαν

1463

ἐμοῦ κολαστοῦ προστυχὼν φύσῃ φρένας.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1464

καὶ δὴ τελεῖται τἀπ’ἐμοῦ · τῷ γὰρ χρόνῳ

1465

νοῦν ἔσχον, ὥστε συμφέρειν τοῖς κρείσσοσιν.

Αιγισθος

Αι.

1466

ὦ Ζεῦ, δέδορκα φάσμ’ἄνευ φθόνου μὲν οὐ

1467

πεπτωκός · εἰ δ’ἔπεστι νέμεσις, οὐ λέγω.

1468

χαλᾶτε πᾶν κάλυμμ’ἀπ’ὀφθαλμῶν, ὅπως

1469

τὸ συγγενές τοι κἀπ’ἐμοῦ θρήνων τύχῃ.

Ορεστης

Ορ.

1470

αὐτὸς σὺ βάσταζ’· οὐκ ἐμὸν τόδ’, ἀλλὰ σόν,

1471

τὸ ταῦθ’ὁρᾶντε καὶ προσηγορεῖν φίλως.

Αιγισθος

Αι.

1472

ἀλλ’εὖ παραινεῖς κἀπιπείσομαι · σὺ δέ,

1473

εἴ που κατ’οἶκόν μοι Κλυταιμνήστρα, κάλει.

Ορεστης

Ορ.

1474

αὕτη πέλας σοῦ · μηκέτ’ἄλλοσε σκόπει.

Αιγισθος

Αι.

1475

οἴμοι, τί λεύσσω;

Ορεστης

Ορ.

1476

τίνα φοβεῖ; τίν’ἀγνοεῖς;

Αιγισθος

Αι.

1477

τίνων ποτ’ἀνδρῶν ἐν μέσοις ἀρκυστάτοις πέπτωχ’ὁ τλήμων;

Ορεστης

Ορ.

1478

οὐ γὰρ αἰσθάνει πάλαι

1479

ζῶν τοῖς θανοῦσιν οὕνεκ’ἀνταυδᾷς ἴσα;

Αιγισθος

Αι.

1480

οἴμοι, ξυνῆκα τοὔπος · οὐ γὰρ ἔσθ’ὅπως

1481

ὅδ’οὐκ Ὀρέστης ἔσθ’ὁ προσφωνῶν ἐμέ.

Ορεστης

Ορ.

1482

καὶ μάντις ὢν ἄριστος ἐσφάλλου πάλαι.

Αιγισθος

Αι.

1483

ὄλωλα δὴ δείλαιος. ἀλλά μοι πάρες

1484

κἂν σμικρὸν εἰπεῖν.

Ηλεκτρα

Ηλ.

1484a

μὴ πέρα λέγειν ἔα

1485

πρὸς θεῶν, ἀδελφέ, μη δὲ μηκύνειν λόγους.

1486

τί γὰρ βροτῶν ἂν σὺν κακοῖς μεμιγμένων

1487

θνῄσκειν ὁ μέλλων οὐ χρόνου κέρδος φέροι;

1488

ἀλλ’ὡς τάχιστα κτεῖνε καὶ κτανὼν πρόθες

1489

ταφεῦσιν, ὧν τόνδ’εἰκός ἐστι τυγχάνειν,

1490

ἄποπτον ἡμῶν · ὡς ἐμοὶ τόδ’ἂν κακῶν

1490a

μόνον γένοιτο τῶν πάλαι λυτήριον.

Ορεστης

Ορ.

1491

χωροῖς ἂν εἴσω σὺν τάχει · λόγων γὰρ οὐ

1492

νῦν ἐστιν ἁγών, ἀλλὰ σῆς ψυχῆς πέρι.

Αιγισθος

Αι.

1493

τί δ’ἐς δόμους ἄγεις με; πῶς, τόδ’εἰ καλὸν

1494

τοὔργον, σκότου δεῖ κοὐ πρόχειρος εἶ κτανεῖν;

Ορεστης

Ορ.

1495

μὴ τάσσε · χώρει δ’ἔνθαπερ κατέκτανες

1496

πατέρα τὸν ἀμόν, ὡς ἂν ἐν ταὐτῷ θάνῃς.

Αιγισθος

Αι.

1497

ἦ πᾶσ’ἀνάγκη τήνδε τὴν στέγην ἰδεῖν

1498

τάτ’ὄντα καὶ μέλλοντα Πελοπιδῶν κακά;

Ορεστης

Ορ.

1499

τὰ γοῦν σ’· ἐγώ σοι μάντις εἰμὶ τῶνδ’ἄκρος.

Αιγισθος

Αι.

1500

ἀλλ’οὐ πατρῴαν τὴν τέχνην ἐκόμπασας.

Ορεστης

Ορ.

1501

πόλλ’ἀντιφωνεῖς, ἡ δ’ὁδὸς βραδύνεται.

1502

ἀλλ’ἕρφ’.

Αιγισθος

Αι.

1502a

ὑφηγοῦ.

Ορεστης

Ορ.

1502b

σοὶ βαδιστέον πάρος.

Αιγισθος

Αι.

1503

ἦ μὴ φύγω σε;

Ορεστης

Ορ.

1503a

μὴ μὲν οὖν καθ’ἡδονὴν

1504

θάνῃς · φυλάξαι δεῖ με τοῦτό σοι πικρόν.

1505

χρῆν δ’εὐθὺς εἶναι τήνδε τοῖς πᾶσιν δίκην,

1506

ὅστις πέρα πράσσειν τι τῶν νόμων θέλει,

1507

κτείνειν · τὸ γὰρ πανοῦργον οὐκ ἂν ἦν πολύ.

Χορος

Χο.

1508

ὦ σπέρμ’Ἀτρέως, ὡς πολλὰ παθὸν

1509

δι’ἐλευθερίας μόλις ἐξῆλθες

1510

τῇ νῦν ὁρμῇ τελεωθέν.