Χορος

Χο.

βᾶθι πρὸς εὐνὰς τὰς Ἑκτορέους.

τίς ὑπασπιστῶν ἄγρυπνος βασιλέως,

ἢ τευχοφόρων;

δέξαιτο νέων κληδόνα μύθων,

οἳ τετράμοιρον νυκτὸς φυλακὴν

πάσης στρατιᾶς προκάθηνται.

ὄρθου κεφαλὴν πῆχυν ἐρείσας,

λῦσον βλεφάρων γοργωπὸν ἕδραν,

λεῖπε χαμεύνας φυλλοστρώτους,

Ἕκτορ · καιρὸς γὰρ ἀκοῦσαι.

Εκτωρ

Εκ.

τίς ὅδ’; ἦ φίλιος φθόγγος · τίς ἀνήρ;

τί τὸ σῆμα; θρόει ·

τίνες ἐκ νυκτῶν τὰς ἡμετέρας

κοίτας πλάθουσ’; ἐνέπειν χρή.

Χορος

Χο.

φύλακες στρατιᾶς.

Εκτωρ

Εκ.

15b

τί φέρῃ θορύβῳ;

Χορος

Χο.

θάρσει.

Εκτωρ

Εκ.

16b

θαρσῶ.

μῶν τις λόχος ἐκ νυκτῶν;

Χορος

Χο.

17b

Εκτωρ

Εκ.

17c

τί σὺ γὰρ

φυλακὰς προλιπὼν κινεῖς στρατιάν,

εἰ μή τιν’ἔχων νυκτηγορίαν;

οὐκ οἶσθα δορὸς πέλας Ἀργείου

νυχίαν ἡμᾶς

κοίταν πανόπλους κατέχοντας;

Χορος

Χο.

ὁπλίζου χέρα · συμμάχων,

Ἕκτορ, βᾶθι πρὸς εὐνάς,

ὄτρυνον ἔγχος αἴρειν, ἀφύπνισον.

— πέμπε φίλους ἰέναι ποτὶ σὸν λόχον,

ἁρμόσατε ψαλίοις ἵππους.

— τίς εἶσ’ἐπὶ Πανθοΐδαν,

ἢ τὸν Εὐρώπας, Λυκίων ἀγὸν ἀνδρῶν;

— ποῦ σφαγίων ἔφοροι;

— ποῦ δὲ γυμνήτων μόναρχοι

τοξοφόροιτε Φρυγῶν;

— ζεύγνυτε κερόδετα τόξα νευραῖς.

Εκτωρ

Εκ.

τὰ μὲν ἀγγέλλεις δείματ’ἀκούειν,

τὰ δὲ θαρσύνεις, κοὐδὲν καθαρῶς.

ἀλλ’ἦ Κρονίου Πανὸς τρομερᾷ

μάστιγι φοβῇ;

τί θροεῖς; τί σε φῶ

νέον ἀγγέλλειν; πολλὰ γὰρ εἰπὼν

οὐδὲν τρανῶς ἀπέδειξας.

Χορος

Χο.

πύρ’αἴθει στρατὸς Ἀργόλας,

Ἕκτορ, πᾶσαν ἀν’ὄρφναν,

διειπετῆ δὲ ναῶν πυρσοῖς σταθμά.

πᾶς δ’Ἀγαμεμνονίαν προσέβα στρατὸς

ἐννύχιος θορύβῳ σκηνάν,

νέαν τιν’ἐφιέμενοι

βάξιν. οὐ γάρ πω πάρος ὧδ’ἐφοβήθη

ναυσιπόρος στρατιά.

σοὶ δ’, ὑποπτεύων τὸ μέλλον,

ἤλυθον ἄγγελος, ὡς

μήποτ’ἐς ἐμέ τινα μέμψιν εἴπῃς.

Εκτωρ

Εκ.

ἐς καιρὸν ἥκεις, καίπερ ἀγγέλλων φόβον ·

ἅνδρες γὰρ ἐκ γῆς τῆσδε νυκτέρῳ πλάτῃ

λαθόντες ὄμμα τοὐμὸν ἀρεῖσθαι φυγὴν

μέλλουσι · σαίνει μ’ἔννυχος φρυκτωρία.

ὦ δαῖμον, ὅστις μ’εὐτυχοῦντ’ἐνόσφισας

θοίνης λέοντα, πρὶν τὸν Ἀργείων στρατὸν

σύρδην ἅπαντα τῷδ’ἀναλῶσαι δορί.

εἰ γὰρ φαεννοὶ μὴ ξυνέσχον ἡλίου

λαμπτῆρες, οὔτἂν ἔσχον εὐτυχοῦν δόρυ,

πρὶν ναῦς πυρῶσαι καὶ διὰ σκηνῶν μολεῖν

κτείνων Ἀχαιοὺς τῇδε πολυφόνῳ χερί.

κἀγὼ μὲν ἦ πρόθυμος ἱέναι δόρυ

ἐν νυκτὶ χρῆσθαίτ’εὐτυχεῖ ῥύμῃ θεοῦ ·

ἀλλ’οἱ σοφοί με καὶ τὸ θεῖον εἰδότες

μάντεις ἔπεισαν ἡμέρας μεῖναι φάος

κἄπειτ’Ἀχαιῶν μηδέν’ἐν χέρσῳ λιπεῖν.

οἳ δ’οὐ μένουσι τῶν ἐμῶν θυοσκόων

βουλάς · ἐν ὄρφνῃ δραπέτης μέγα σθένει.

ἀλλ’ὡς τάχιστα χρὴ παραγγέλλειν στρατῷ

τεύχη πρόχειρα λαμβάνειν λῆξαίθ’ὕπνου,

ὡς ἄν τις αὐτῶν καὶ νεὼς θρῴσκων ἔπι

νῶτον χαραχθεὶς κλίμακας ῥάνῃ φόνῳ,

οἳ δ’ἐν βρόχοισι δέσμιοι λελημμένοι

Φρυγῶν ἀρούρας ἐκμάθωσι γαπονεῖν.

Χορος

Χο.

Ἕκτορ, ταχύνεις πρὶν μαθεῖν τὸ δρώμενον ·

ἅνδρες γὰρ εἰ φεύγουσιν οὐκ ἴσμεν τορῶς.

Εκτωρ

Εκ.

τίς γὰρ πύρ’αἴθειν πρόφασις Ἀργείων στρατόν;

Χορος

Χο.

οὐκ οἶδ’· ὕποπτον δ’ἐστὶ κάρτ’ἐμῇ φρενί.

Εκτωρ

Εκ.

πάντ’ἂν φοβηθεὶς ἴσθι, δειμαίνων τόδε.

Χορος

Χο.

οὔπω πρὶν ἧψαν πολέμιοι τοσόνδε φῶς.

Εκτωρ

Εκ.

οὐ δ’ὧδέ γ’αἰσχρῶς ἔπεσον ἐν τροπῇ δορός.

Χορος

Χο.

σὺ ταῦτ’ἔπραξας · καὶ τὰ λοιπὰ νῦν σκόπει.

Εκτωρ

Εκ.

ἁπλοῦς ἐπ’ἐχθροῖς μῦθος ὁπλίζειν χέρα.

Χορος

Χο.

καὶ μὴν ὅδ’Αἰνέας καὶ μάλα σπουδῇ ποδὸς

στείχει, νέον τι πρᾶγμ’ἔχων φίλοις φράσαι.

Αινειας

Αι.

Ἕκτορ, τί χρῆμα νύκτεροι κατὰ στρατὸν

τὰς σὰς πρὸς εὐνὰς φύλακες ἐλθόντες φόβῳ

νυκτηγοροῦσι καὶ κεκίνηται · στρατός;

Εκτωρ

Εκ.

Αἰνέα, πύκαζε τεύχεσιν δέμας σέθεν.

Αινειας

Αι.

τί δ’ἔστι; μῶν τις πολεμίων ἀγγέλλεται

δόλος κρυφαῖος ἑστάναι κατ’εὐφρόνην;

Εκτωρ

Εκ.

φεύγουσιν ἅνδρες κἀπιβαίνουσιν νεῶν.

Αινειας

Αι.

τί τοῦδ’ἂν εἴποις ἀσφαλὲς τεκμήριον;

Εκτωρ

Εκ.

αἴθουσι πᾶσαν νύκτα λαμπάδας πυρός ·

καί μοι δοκοῦσιν οὐ μενεῖν ἐς αὔριον,

ἀλλ’ἐκκέαντες πύρσ’ἐπ’εὐσέλμων νεῶν

φυγῇ πρὸς οἴκους τῆσδ’ἀφορμήσειν χθονός.

Αινειας

Αι.

σὺ δ’ὡς τί δράσων πρὸς τάδ’ὁπλίζῃ χέρας;

Εκτωρ

Εκ.

100

φεύγοντας αὐτοὺς κἀπιθρῴσκοντας νεῶν

101

λόγχῃ καθέξω κἀπικείσομαι βαρύς ·

102

αἰσχρὸν γὰρ ἡμῖν, καὶ πρὸς αἰσχύνῃ κακόν,

103

θεοῦ διδόντος πολεμίους ἄνευ μάχης

104

φεύγειν ἐᾶσαι πολλὰ δράσαντας κακά.

Αινειας

Αι.

105

εἴθ’ἦσθ’ἀνὴρ εὔβουλος ὡς δρᾶσαι χερί.

106

ἀλλ’οὐ γὰρ αὑτὸς πάντ’ἐπίστασθαι βροτῶν

107

πέφυκεν · ἄλλῳ δ’ἄλλο πρόσκειται γέρας,

108

σὲ μὲν μάχεσθαι, τοὺς δὲ βουλεύειν καλῶς ·

109

ὅστις πυρὸς λαμπτῆρας ἐξήρθης κλύων

110

φλέγειν Ἀχαιούς, καὶ στρατὸν μέλλεις ἄγειν

111

τάφρους ὑπερβὰς νυκτὸς ἐν καταστάσει.

112

καίτοι περάσας κοῖλον αὐλώνων βάθος,

113

εἰ μὴ κυρήσεις πολεμίους ἀπὸ χθονὸς

114

φεύγοντας, ἀλλὰ σὸν βλέποντας ἐς δόρυ,

115

νικώμενος μὲν οὔτι μὴ μόλῃς πάλιν ·

116

πῶς γὰρ περάσει σκόλοπας ἐν τροπῇ στρατός;

117

πῶς δ’αὖ γεφύρας διαβαλοῦσ’ἱππηλάται,

118

ἢν ἆρα μὴ θραύσαντες ἀντύγων χνόας;

119

νικῶν δ’ἔφεδρον παῖδ’ἔχεις τὸν Πηλέως,

120

ὅς σ’οὐκ ἐάσει ναυσὶν ἐμβαλεῖν φλόγα,

121

οὐ δ’ὧδ’Ἀχαιούς, ὡς δοκεῖς, ἀναρπάσαι.

122

αἴθων γὰρ ἁνὴρ καὶ πεπύργωται χερί.

123

ἀλλὰ στρατὸν μὲν ἥσυχον παρ’ἀσπίδας

124

εὕδειν ἐῶμεν ἐκ κόπων ἀρειφάτων,

125

κατάσκοπον δὲ πολεμίων, ὃς ἂν θέλῃ,

126

πέμπειν δοκεῖ μοι · κἂν μὲν αἴρωνται φυγήν,

127

στείχοντες ἐμπέσωμεν Ἀργείων στρατῷ ·

128

εἰ δ’ἐς δόλον τιν’ἥδ’ἄγει φρυκτωρία,

129

μαθόντες ἐχθρῶν μηχανὰς κατασκόπου

130

βουλευσόμεσθα · τήνδ’ἔχω γνώμην, ἄναξ.

Χορος

Χο.

131

τάδε δοκεῖ, τάδε μεταθέμενος νόει.

132

σφαλερὰ δ’οὐ φιλῶ στρατηγῶν κράτη.

133

τί γὰρ ἄμεινον ἢ

134

ταχυβάταν νεῶν κατόπταν μολεῖν

135

πέλας ὅ τί ποτ’ἄρα δαΐοις

136

πυρὰ κατ’ἀντίπρῳρα ναυστάθμων δαίεται;

Εκτωρ

Εκ.

137

νικᾶτ’, ἐπειδὴ πᾶσιν ἁνδάνει τάδε.

138

στείχων δὲ κοίμα συμμάχους · τάχ’ἂν στρατὸς

139

κινοῖτ’ἀκούσας νυκτέρους ἐκκλησίας.

140

ἐγὼ δὲ πέμψω πολεμίων κατάσκοπον.

141

κἂν μέν τιν’ἐχθρῶν μηχανὴν πυθώμεθα,

142

σὺ πάντ’ἀκούσῃ καὶ παρὼν εἴσῃ λόγον ·

143

ἐὰν δ’ἀπαίρωσ’ἐς φυγὴν ὁρμώμενοι,

144

σάλπιγγος αὐδὴν προσδοκῶν καραδόκει,

145

ὡς οὐ μενοῦντά μ’· ἀλλὰ προσμείξω νεῶν

146

ὁλκοῖσι νυκτὸς τῆσδ’ἐπ’Ἀργείων στρατῷ.

Αινειας

Αι.

147

πέμφ’ὡς τάχιστα · νῦν γὰρ ἀσφαλῶς φρονεῖς.

148

σὺν σοὶ δ’ἔμ’ὄψῃ καρτεροῦνθ’, ὅταν δέῃ.

Εκτωρ

Εκ.

149

τίς δῆτα Τρώων οἳ πάρεισιν ἐν λόγῳ

150

θέλει κατόπτης ναῦς ἐπ’Ἀργείων μολεῖν;

151

τίς ἂν γένοιτο τῆσδε γῆς εὐεργέτης;

152

τίς φησιν; οὔτοι πάντ’ἐγὼ δυνήσομαι

153

πόλει πατρῴᾳ συμμάχοιςθ’ὑπηρετεῖν.

Δολων

Δο.

154

ἐγὼ πρὸ γαίας τόνδε κίνδυνον θέλω

155

ῥίψας κατόπτης ναῦς ἐπ’Ἀργείων μολεῖν,

156

καὶ πάντ’Ἀχαιῶν ἐκμαθὼν βουλεύματα

157

ἥξω · ἐπὶ τούτοις τόνδ’ὑφίσταμαι πόνον.

Εκτωρ

Εκ.

158

ἐπώνυμος μὲν κάρτα καὶ φιλόπτολις

159

Δόλων · πατρὸς δὲ καὶ πρὶν εὐκλεᾶ δόμον

160

νῦν δὶς τόσως ἔθηκας εὐκλεέστερον.

Δολων

Δο.

161

οὐκοῦν πονεῖν μὲν χρή, πονοῦντα δ’ἄξιον

162

μισθὸν φέρεσθαι. παντὶ γὰρ προσκείμενον

163

κέρδος πρὸς ἔργῳ τὴν χάριν τίκτει διπλῆν.

Εκτωρ

Εκ.

164

ναί, καὶ δίκαια ταῦτα κοὐκ ἄλλως λέγω.

165

τάξαι δὲ μισθόν, πλὴν ἐμῆς τυραννίδος.

Δολων

Δο.

166

οὐ σῆς ἐρῶμεν πολιόχου τυραννίδος.

Εκτωρ

Εκ.

167

σὺ δ’ἀλλὰ γήμας Πριαμιδῶν γαμβρὸς γενοῦ.

Δολων

Δο.

168

οὐ δ’ἐξ ἐμαυτοῦ μειζόνων γαμεῖν θέλω.

Εκτωρ

Εκ.

169

χρυσὸς πάρεστιν, εἰ τόδ’αἰτήσεις γέρας.

Δολων

Δο.

170

ἀλλ’ἔστ’ἐν οἴκοις · οὐ βίου σπανίζομεν.

Εκτωρ

Εκ.

171

τί δῆτα χρῄζεις ὧν κέκευθεν Ἴλιος;

Δολων

Δο.

172

ἑλὼν Ἀχαιοὺς δῶρά μοι ξυναίνεσον.

Εκτωρ

Εκ.

173

δώσω · σὺ δ’αἴτει πλὴν στρατηλάτας νεῶν.

Δολων

Δο.

174

κτεῖν’, οὔ σ’ἀπαιτῶ Μενέλεω σχέσθαι χέρα.

Εκτωρ

Εκ.

175

οὐ μὴν τὸν Ἰλέως παῖδά μ’ἐξαιτῇ λαβεῖν;

Δολων

Δο.

176

κακαὶ γεωργεῖν χεῖρες εὖ τεθραμμέναι.

Εκτωρ

Εκ.

177

τίν’οὖν Ἀχαιῶν ζῶντ’ἀποινᾶσθαι θέλεις;

Δολων

Δο.

178

καὶ πρόσθεν εἶπον · ἔστι χρυσὸς ἐν δόμοις.

Εκτωρ

Εκ.

179

καὶ μὴν λαφύρων γ’αὐτὸς αἱρήσῃ παρών.

Δολων

Δο.

180

θεοῖσιν αὐτὰ πασσάλευε πρὸς δόμοις.

Εκτωρ

Εκ.

181

τί δῆτα μεῖζον τῶνδέ μ’αἰτήσεις γέρας;

Δολων

Δο.

182

ἵππους Ἀχιλλέως · χρὴ δ’ἐπ’ἀξίοις πονεῖν

183

ψυχὴν προβάλλοντ’ἐν κύβοισι δαίμονος.

Εκτωρ

Εκ.

184

καὶ μὴν ἐρῶντί γ’ἀντερᾷς ἵππων ἐμοί ·

185

ἐξ ἀφθίτων γὰρ ἄφθιτοι πεφυκότες

186

τὸν Πηλέως φέρουσι θούριον γόνον ·

187

δίδωσι δ’αὐτοὺς πωλοδαμνήσας ἄναξ

188

Πηλεῖ Ποσειδῶν, ὡς λέγουσι, πόντιος.

189

ἀλλ’οὔ σ’ἐπάρας ψεύσομαι · δώσω δέ σοι,

190

κάλλιστον οἴκοις κτῆμ’, Ἀχιλλέως ὄχον.

Δολων

Δο.

191

αἰνῶ · λαβὼν δ’ἄν φημι κάλλιστον Φρυγῶν

192

δῶρον δέχεσθαι τῆς ἐμῆς εὐσπλαγχνίας.

193

σὲ δ’οὐ φθονεῖν χρή · μυρί’ἔστιν ἄλλα σοι,

194

ἐφ’οἷσι τέρψῃ τῆσδ’ἀριστεύων χθονός.

Χορος

Χο.

195

μέγας ἀγών, μεγάλα δ’ἐπινοεῖς ἑλεῖν ·

196

μακάριός γε μὴν κυρήσας ἔσῃ.

197

πόνος ὅδ’εὐκλεής ·

198

μέγα δὲ κοιράνοισι γαμβρὸν πέλειν.

199

τὰ θεόθεν ἐπιδέτω Δίκα,

200

τὰ δὲ παρ’ἀνδράσιν τέλειά σοι φαίνεται.

Δολων

Δο.

201

στείχοιμ’ἄν · ἐλθὼν δ’ἐς δόμους ἐφέστιος

202

σκευῇ πρεπόντως σῶμ’ἐμὸν καθάψομαι,

203

κἀκεῖθεν ἥσω ναῦς ἐπ’Ἀργείων πόδα.

Χορος

Χο.

204

ἐπεὶ τίν’ἄλλην ἀντὶ τῆσδ’ἕξεις στολήν;

Δολων

Δο.

205

πρέπουσαν ἔργῳ κλωπικοῖςτε βήμασι.

Χορος

Χο.

206

σοφοῦ παρ’ἀνδρὸς χρὴ σοφόν τι μανθάνειν ·

207

λέξον, τίς ἔσται τοῦδε σώματος σαγή;

Δολων

Δο.

208

λύκειον ἀμφὶ νῶτ’ἐνάψομαι δορὰν

209

καὶ χάσμα θηρὸς ἀμφ’ἐμῷ θήσω κάρᾳ,

210

βάσιντε χερσὶ προσθίαν καθαρμόσας

211

καὶ κῶλα κώλοις, τετράπουν μιμήσομαι

212

λύκου κέλευθον πολεμίοις δυσεύρετον,

213

τάφροις πελάζων καὶ νεῶν προβλήμασιν.

214

ὅταν δ’ἔρημον χῶρον ἐμβαίνω ποδί,

215

δίβαμος εἶμι · τῇδε σύγκειται δόλος.

Χορος

Χο.

216

ἀλλ’εὖ σ’ὁ Μαίας παῖς ἐκεῖσε καὶ πάλιν

217

πέμψειεν Ἑρμῆς, ὅς γε φηλητῶν ἄναξ.

218

ἔχεις δὲ τοὔργον · εὐτυχεῖν μόνον σε δεῖ.

Δολων

Δο.

219

σωθήσομαί γε καὶ κτανὼν Ὀδυσσέως

220

οἴσω κάρα σοι — σύμβολον δ’ἔχων σαφὲς

221

φήσεις Δόλωνα ναῦς ἐπ’Ἀργείων μολεῖν —

222

ἢ παῖδα Τυδέως · οὐ δ’ἀναιμάκτῳ χερὶ

223

ἥξω πρὸς οἴκους πρὶν φάος μολεῖν χθόνα.

Χορος

Χο.

224

Θυμβραῖε καὶ Δάλιε καὶ Λυκίας

225

ναὸν ἐμβατεύων

226

Ἄπολλον, ὦ δία κεφαλά, μόλε

227

τοξήρης, ἱκοῦ ἐννύχιος

229

καὶ γενοῦ σωτήριος ἀνέρι πομπᾶς

230

ἁγεμὼν καὶ ξύλλαβε Δαρδανίδαις,

231

ὦ παγκρατές, ὦ Τροΐας

232

τείχη παλαιὰ δείμας.

233

μόλοι δὲ ναυκλήρια, καὶ στρατιᾶς

234

Ἑλλάδος διόπτας

235

ἵκοιτο, καὶ κάμψειε πάλιν θυμέλας

236

οἴκων πατρὸς Ἰλιάδας.

237

φθιάδων δ’ἵππων ποτ’ἐπ’ἄντυγα βαίη,

238

δεσπότου πέρσαντος Ἀχαιὸν Ἄρη,

240

τὰς πόντιος Αἰακίδᾳ

241

Πηλεῖ δίδωσι δαίμων.

243

ἐπεὶ πρότ’οἴκων πρότε γᾶς ἔτλα μόνος

244

ναύσταθμα βὰς κατιδεῖν · ἄγαμαι

245

λήματος · ἦ σπανία τις

τῶν ἀγαθῶν, ὅταν ᾖ

δυσάλιος ἐν πελάγει

καὶ σαλεύῃ

πόλις. ἔστι Φρυγῶν τις ἔστιν ἄλκιμος ·

251

ἔνι δὲ θράσος ἐν

252

αἰχμᾷ · πόθι Μυσῶν ὃς ἐμὰν

253

συμμαχίαν ἀτίζει;

254

τίν’ἄνδρ’Ἀχαιῶν ὁ πεδοστιβὴς σφαγεὺς

255

οὐτάσει ἐν κλισίαις, τετράπουν

256

μῖμον ἔχων ἐπιγαίου

257

θηρός; ἕλοι Μενέλαν,

258

κτανὼν δ’Ἀγαμεμνόνιον

259

κρᾶτ’ἐνέγκοι

260

Ἑλένᾳ κακόγαμβρον ἐς χέρας γόον,

261

ὃς ἐπὶ πόλιν, ὃς ἐπὶ

262

γᾶν Τροΐαν χιλιόναυν

263

ἤλυθ’ἔχων στρατείαν.

Αγγελος Ποιμην

Αγ.

264

ἄναξ, τοιούτων δεσπόταισιν ἄγγελος

265

εἴην τὸ λοιπὸν οἷά σοι φέρω μαθεῖν.

Εκτωρ

Εκ.

266

ἦ πόλλ’ἀγρώταις σκαιὰ πρόσκειται φρενί ·

267

καὶ γὰρ σὺ ποίμνας δεσπόταις τευχεσφόροις

268

ἥκειν ἔοικας ἀγγελῶν ἵν’οὐ πρέπει.

269

οὐκ οἶσθα δῶμα τοὐμὸν ἢ θρόνους πατρός,

270

οἷ χρῆν γεγωνεῖν σ’εὐτυχοῦντα ποίμνια;

Αγγελος

Αγ.

271

σκαιοὶ βοτῆρές ἐσμεν · οὐκ ἄλλως λέγω.

272

ἀλλ’οὐδὲν ἧσσον σοι φέρω κεδνοὺς λόγους.

Εκτωρ

Εκ.

273

παῦσαι λέγων μοι τὰς προσαυλείους τύχας ·

274

μάχας πρὸ χειρῶν καὶ δόρη βαστάζομεν.

Αγγελος

Αγ.

275

τοιαῦτα κἀγὼ σημανῶν ἐλήλυθα ·

276

ἀνὴρ γὰρ ἀλκῆς μυρίας στρατηλατῶν

277

στείχει φίλος σοὶ σύμμαχόςτε τῇδε γῇ.

Εκτωρ

Εκ.

278

ποίας πατρῴας γῆς ἐρημώσας πέδον;

Αγγελος

Αγ.

279

Θρῄκης · πατρὸς δὲ Στρυμόνος κικλήσκεται.

Εκτωρ

Εκ.

280

Ῥῆσον τιθέντ’ἔλεξας ἐν Τροίᾳ πόδα;

Αγγελος

Αγ.

281

ἔγνως · λόγου δὲ δὶς τόσου μ’ἐκούφισας.

Εκτωρ

Εκ.

282

καὶ πῶς πρὸς Ἴδης ὀργάδας πορεύεται,

283

πλαγχθεὶς πλατείας πεδιάδοςθ’ἁμαξιτοῦ;

Αγγελος

Αγ.

284

οὐκ οἶδ’ἀκριβῶς · εἰκάσαι γε μὴν πάρα.

285

νυκτὸς γὰρ οὔτι φαῦλον ἐμβαλεῖν στρατόν,

286

κλύοντα πλήρη πεδία πολεμίας χερός.

287

φόβον δ’ἀγρώσταις, οἳ κατ’Ἰδαῖον λέπας

288

οἰκοῦμεν αὐτόρριζον ἑστίαν χθονός,

289

παρέσχε δρυμὸν νυκτὸς ἔνθηρον μολών.

290

πολλῇ γὰρ ἠχῇ Θρῄκιος ῥέων στρατὸς

291

ἔστειχε · θάμβει δ’ἐκπλαγέντες ἵεμεν

292

ποίμνας πρὸς ἄκρας, μή τις Ἀργείων μόλῃ

293

λεηλατήσων καὶ σὰ πορθήσων σταθμά,

294

πρὶν δὴ δι’ὤτων γῆρυν οὐχ Ἑλληνικὴν

295

ἐδεξάμεσθα καὶ μετέστημεν φόβου.

296

στείχων δ’ἄνακτος προυξερευνητὰς ὁδοῦ

297

ἀνιστόρησα Θρῃκίοις προσφθέγμασι,

298

τίς ὁ στρατηγὸς καὶ τίνος κεκλημένος

299

στείχει πρὸς ἄστυ Πριαμίδαισι σύμμαχος;

300

καὶ πάντ’ἀκούσας ὧν ἐφιέμην μαθεῖν,

301

ἔστην · ὁρῶ δὲ Ῥῆσον ὥστε δαίμονα

302

ἑστῶτ’ἐν ἵπποις Θρῃκίοιςτ’ὀχήμασι.

303

χρυσῆ δὲ πλάστιγξ αὐχένα ζυγηφόρον

304

πώλων ἔκλῃε χιόνος ἐξαυγεστέρων.

305

πέλτη δ’ἐπ’ὤμων χρυσοκολλήτοις τύποις

306

ἔλαμπε · Γοργὼν δ’ὡς ἐπ’αἰγίδος θεᾶς

307

χαλκῆ μετώποις ἱππικοῖσι πρόσδετος

308

πολλοῖσι σὺν κώδωσιν ἐκτύπει φόβον.

309

στρατοῦ δὲ πλῆθος οὐ δ’ἂν ἐν ψήφου λόγῳ

310

θέσθαι δυναίμην, ὡς ἄπλατον ἦν ἰδεῖν,

311

πολλοὶ μὲν ἱππῆς, πολλὰ πελταστῶν τέλη,

312

πολλοὶ δ’ἀτράκτων τοξόται, πολὺς δ’ὄχλος

313

γυμνὴς ὁμαρτῇ, Θρῃκίαν ἔχων στολήν.

314

τοιόσδε Τροίᾳ σύμμαχος πάρεστ’ἀνήρ,

315

ὃν οὔτε φεύγων οὔθ’ὑποσταθεὶς δορὶ

316

ὁ Πηλέως παῖς ἐκφυγεῖν δυνήσεται.

Χορος

Χο.

317

ὅταν πολίταις εὐσταθῶσι δαίμονες,

318

ἕρπει κατάντης ξυμφορὰ πρὸς τἀγαθά.

Εκτωρ

Εκ.

319

πολλούς, ἐπειδὴ τοὐμὸν εὐτυχεῖ δόρυ

320

καὶ Ζεὺς πρὸς ἡμῶν ἐστιν, εὑρήσω φίλους.

321

ἀλλ’οὐδὲν αὐτῶν δεόμεθ’, οἵτινες πάλαι

322

μὴ ξυμπονοῦσιν, ἡνίκ’ἐξώστης Ἄρης

323

ἔθραυε λαίφη τῆσδε γῆς μέγας πνέων.

324

Ῥῆσος δ’ἔδειξεν οἷος ἦν Τροίᾳ φίλος ·

325

ἥκει γὰρ ἐς δαῖτ’, οὐ παρὼν κυνηγέταις

326

αἱροῦσι λείαν οὐ δὲ συγκαμὼν δορί.

Χορος

Χο.

327

ὀρθῶς ἀτίζεις κἀπίμομφος εἶ φίλοις ·

328

δέχου δὲ τοὺς θέλοντας ὠφελεῖν πόλιν.

Εκτωρ

Εκ.

329

ἀρκοῦμεν οἱ σῴζοντες Ἴλιον πάλαι.

Χορος

Χο.

330

πέποιθας ἤδη πολεμίους ᾑρηκέναι;

Εκτωρ

Εκ.

331

πέποιθα · δείξει τοὐπιὸν σέλας θεοῦ.

Χορος

Χο.

332

ὅρα τὸ μέλλον · πόλλ’ἀναστρέφει θεός.

Εκτωρ

Εκ.

333

μισῶ φίλοισιν ὕστερον βοηδρομεῖν.

336

ὃ δ’οὖν, ἐπείπερ ἦλθε, σύμμαχος μὲν οὔ,

337

ξένος δὲ πρὸς τράπεζαν ἡκέτω ξένων ·

338

χάρις γὰρ αὐτῷ Πριαμιδῶν διώλετο.

Χορος

Χο.

334

ἄναξ, ἀπωθεῖν συμμάχους ἐπίφθονον.

Αγγελος

Αγ.

335

φόβος γένοιτ’ἂν πολεμίοις ὀφθεὶς μόνον.

Εκτωρ

Εκ.

339

σύτ’εὖ παραινεῖς καὶ σὺ καιρίως σκοπεῖς.

340

ὁ χρυσοτευχὴς δ’οὕνεκ’ἀγγέλου λόγων

341

Ῥῆσος παρέστω τῇδε σύμμαχος χθονί.

Χορος

Χο.

342

Ἀδράστεια μὲν ἁ Διὸς

343

παῖς εἴργοι στομάτων φθόνον ·

344

φράσω γὰρ δὴ ὅσον μοι ψυχᾷ

345

προσφιλές ἐστιν εἰπεῖν.

346

ἥκεις, ὦ ποταμοῦ παῖ,

347

ἥκεις, ἐπλάθης Φιλίου πρὸς αὐλὰν

348

ἀσπαστός, ἐπεί σε χρόνῳ

349

Πιερὶς μάτηρ ὅτε

350

καλλιγέφυρος ποταμὸς πορεύει

351

Στρυμών, ὅς ποτε τᾶς

352

μελῳδοῦ Μούσας δι’ἀκηράτων

353

δινηθεὶς ὑδροειδὴς κόλπων

354

σὰν ἐφύτευσεν ἥβαν.

355

σύ μοι Ζεὺς ὁ φαναῖος

356

ἥκεις διφρεύων βαλιαῖσι πώλοις.

357

νῦν, ὦ πατρὶς ὦ Φρυγία,

358

ξὺν θεῷ νῦν σοι τὸν ἐλευθέριον

359

Ζῆνα πάρεστιν εἰπεῖν.

360

ἆρά ποτ’αὖθις ἁ παλαιὰ Τροΐα

361

τοὺς προπότας

362

παναμερεύσει θιάσους ἐρώτων

363

ψαλμοῖσι καὶ κυλίκων

364

οἰνοπλανήτοις ὑποδεξίαις

365

ἁμίλλαις κατὰ πόντον Ἀτρειδᾶν

Σπάρταν οἰχομένων

Ἰλιάδος παρ’ἀκτᾶς;

ὦ φίλος, εἴθε μοι

σᾷ χερὶ καὶ σῷ δορὶ

πράξας τάδ’ἐς οἶκον ἔλθοις.

370

ἐλθέ, φάνηθι, τὰν ζάχρυσον προβαλοῦ

371

Πηλεΐδα κατ’ὄμμα

372

πέλταν δοχμίαν πεδαίρων

373

σχιστὰν παρ’ἄντυγα, πώλους

374

ἐρεθίζων δίβολόντ’ἄκοντα

375

πάλλων. σὲ γὰρ οὔτις ὑποστὰς

376

Ἀργείας ποτ’ἐν

377

Ἥρας δαπέδοις χορεύσει ·

377b

ἀλλά νιν ἅδε γᾶ

378

καπφθίμενον Θρῃκὶ μόρῳ

378b

φίλτατον ἄχθος οἴσει.

379

ἰὼ ἰώ, μέγας ὦ βασιλεῦ.

380

καλόν, ὦ Θρῄκη,

381

σκύμνον ἔθρεψας πολίαρχον ἰδεῖν.

382

ἴδε χρυσόδετον σώματος ἀλκήν,

383

κλύε καὶ κόμπους κωδωνοκρότους

384

παρὰ πορπάκων κελαδοῦντας.

385

θεός, ὦ Τροία, θεός, αὐτὸς Ἄρης

386

ὁ Στρυμόνιος πῶλος ἀοιδοῦ

387

Μούσης ἥκων καταπνεῖ σε.

Ρησος

Ρη.

388

χαῖρ’, ἐσθλὸς ἐσθλοῦ παῖς, τύραννε τῆσδε γῆς,

389

Ἕκτορ · παλαιᾷ σ’ἡμέρᾳ προσεννέπω.

390

χαίρω δέ σ’εὐτυχοῦντα καὶ προσήμενον

391

πύργοισιν ἐχθρῶν · συγκατασκάψων δ’ἐγὼ

392

τείχη πάρειμι καὶ νεῶν πρήσων σκάφη.

Εκτωρ

Εκ.

393

παῖ τῆς μελῳδοῦ μητέρος Μουσῶν μιᾶς

394

Θρῃκόςτε ποταμοῦ Στρυμόνος, φιλῶ λέγειν

395

τἀληθὲς αἰεὶ κοὐ διπλοῦς πέφυκ’ἀνήρ.

396

πάλαι πάλαι χρῆν τῇδε συγκάμνειν χθονὶ

397

ἐλθόντα, καὶ μὴ τοὐπί σ’Ἀργείων ὕπο

398

Τροίαν ἐᾶσαι πολεμίῳ πεσεῖν δορί.

399

οὐ γάρ τι λέξεις ὡς ἄκλητος ὢν φίλοις

400

οὐκ ἦλθες οὐ δ’ἤμυνας οὐ δ’ἐπεστράφης.

401

τίς γάρ σε κῆρυξ ἢ γερουσία Φρυγῶν

402

ἐλθοῦσ’ἀμύνειν οὐκ ἐπέσκηψεν πόλει;

403

ποῖον δὲ δώρων κόσμον οὐκ ἐπέμψαμεν;

404

σὺ δ’ἐγγενὴς ὢν βάρβαρόςτε βαρβάρους

405

Ἕλλησιν ἡμᾶς προύπιες τὸ σὸν μέρος.

406

καίτοι σε μικρᾶς ἐκ τυραννίδος μέγαν

407

Θρῃκῶν ἄνακτα τῇδ’ἔθηκ’ἐγὼ χερί,

408

ὅτ’ἀμφὶ Πάγγαιόντε Παιόνωντε γῆν

409

Θρῃκῶν ἀρίστοις ἐμπεσὼν κατὰ στόμα

410

ἔρρηξα πέλτην, σοὶ δὲ δουλώσας λεὼν

411

παρέσχον · ὧν σὺ λακτίσας πολλὴν χάριν,

412

φίλων νοσούντων ὕστερος βοηδρομεῖς.

413

οἱ δ’οὐδὲν ἡμῖν ἐν γένει πεφυκότες,

414

πάλαι παρόντες, οἳ μὲν ἐν χωστοῖς τάφοις

415

κεῖνται πεσόντες, πίστις οὐ σμικρὰ πόλει,

416

οἳ δ’ἔνθ’ὅπλοισι καὶ παρ’ἱππείοις ὄχοις

417

ψυχρὰν ἄησιν δίψιόντε πῦρ θεοῦ

418

μένουσι καρτεροῦντες, οὐκ ἐν δεμνίοις

419

πυκνὴν ἄμυστιν ὡς σὺ δεξιούμενοι.

420

ταῦθ’, ὡς ἂν εἰδῇς Ἕκτορ’ὄντ’ἐλεύθερον,

421

καὶ μέμφομαί σοι καὶ λέγω κατ’ὄμμα σόν.

Ρησος

Ρη.

422

τοιοῦτός εἰμι καὐτός, εὐθεῖαν λόγων

423

τέμνων κέλευθον, κοὐ διπλοῦς πέφυκ’ἀνήρ.

424

ἐγὼ δὲ μεῖζον ἢ σὺ τῆσδ’ἀπὼν χθονὸς

425

λύπῃ πρὸς ἧπαρ δυσφορῶν ἐτειρόμην ·

426

ἀλλ’ἀγχιτέρμων γαῖά μοι, Σκύθης λεώς,

427

μέλλοντι νόστον τὸν πρὸς Ἴλιον περᾶν

428

ξυνῆψε πόλεμον · εὐξένου δ’ἀφικόμην

429

πόντου πρὸς ἀκτάς, Θρῇκα πορθμεύσων στρατόν.

430

ἔνθ’αἱματηρὸς πέλανος ἐς γαῖαν Σκύθης

431

ἠντλεῖτο λόγχῃ Θρῄξτε συμμιγὴς φόνος.

432

τοιάδε τοί μ’ἀπεῖργε συμφορὰ πέδον

433

Τροίας ἱκέσθαι σύμμαχόντέ σοι μολεῖν.

434

ἐπεὶ δ’ἔπερσα, τῶνδ’ὁμηρεύσας τέκνα

435

τάξαςτ’ἔτειον δασμὸν ἐς δόμους φέρειν,

436

ἥκω περάσας ναυσὶ πόντιον στόμα,

437

τὰ δ’ἄλλα πεζὸς γῆς περῶν ὁρίσματα —

438

οὐχ ὡς σὺ κομπεῖς τὰς ἐμὰς ἀμύστιδας,

439

οὐ δ’ἐν ζαχρύσοις δώμασιν κοιμώμενος,

440

ἀλλ’οἷα πόντον Θρῄκιον φυσήματα

441

κρυσταλλόπηκτα Παιόναςτ’ἐπεζάρει,

442

ξὺν τοῖσδ’ἄυπνος οἶδα τλὰς πορπάμασιν.

443

ἀλλ’ὕστερος μὲν ἦλθον, ἐν καιρῷ δ’ὅμως ·

444

σὺ μὲν γὰρ ἤδη δέκατον αἰχμάζεις ἔτος

445

κοὐδὲν περαίνεις, ἡμέραν δ’ἐξ ἡμέρας

446

πίπτεις κυβεύων τὸν πρὸς Ἀργείους Ἄρη ·

447

ἐμοὶ δὲ φῶς ἓν ἡλίου καταρκέσει

448

πέρσαντι πύργους ναυστάθμοις ἐπεσπεσεῖν

449

κτεῖναίτ’Ἀχαιούς · θατέρᾳ δ’ἀπ’Ἰλίου

450

πρὸς οἶκον εἶμι, συντεμὼν τοὺς σοὺς πόνους,

451

ὑμῶν δὲ μή τις ἀσπίδ’ἄρηται χερί ·

452

ἐγὼ γὰρ ἕξω τοὺς μέγ’αὐχοῦντας δορὶ

453

πέρσας Ἀχαιούς, καίπερ ὕστερος μολών.

Χορος

Χο.

454

ἰὼ ἰώ.

455

φίλα θροεῖς, φίλος Διόθεν εἶ · μόνον

456

φθόνον ἄμαχον ὕπατος

457

Ζεὺς θέλοι ἀμφὶ σοῖς λόγοισιν εἴργειν.

459

τὸ δὲ νάιον Ἀργόθεν δόρυ

460

οὔτε πρίν τιν’οὔτε νῦν

461

ἀνδρῶν ἐπόρευσε σέθεν κρείσσω. πῶς μοι

462

Ἀχιλεὺς τὸ σὸν ἔγχος ἂν δύναιτο,

463

πῶς δ’Αἴας ὑπομεῖναι;

464

εἰ γὰρ ἐγὼ τόδ’ἦμαρ εἰσίδοιμ’, ἄναξ,

465

ὅτῳ πολυφόνου

466

χειρὸς † ἀποινάσαιο † λόγχᾳ.

Ρησος

Ρη.

467

τοιαῦτα μέν σοι τῆς μακρᾶς ἀπουσίας

468

πρᾶξαι παρέξω — σὺν δ’Ἀδραστείᾳ λέγω —

469

ἐπειδἂν ἐχθρῶν τήνδ’ἐλευθέραν πόλιν

470

θῶμεν θεοῖσίτ’ἀκροθίνι’ἐξέλῃς,

471

ξὺν σοὶ στρατεύειν γῆν ἐπ’Ἀργείων θέλω

472

καὶ πᾶσαν ἐλθὼν Ἑλλάδ’ἐκπέρσαι δορί,

473

ὡς ἂν μάθωσιν ἐν μέρει πάσχειν κακῶς.

Εκτωρ

Εκ.

474

εἰ τοῦ παρόντος τοῦδ’ἀπαλλαχθεὶς κακοῦ

475

πόλιν νεμοίμην ὡς τὸ πρίν ποτ’ἀσφαλῆ,

476

ἦ κάρτα πολλὴν θεοῖς ἂν εἰδείην χάριν.

477

τὰ δ’ἀμφίτ’Ἄργος καὶ νομὸν τὸν Ἑλλάδος

478

οὐχ ὧδε πορθεῖν ῥᾴδι’, ὡς λέγεις, δορί.

Ρησος

Ρη.

479

οὐ τούσδ’ἀριστέας φασὶν Ἑλλήνων μολεῖν;

Εκτωρ

Εκ.

480

κοὐ μεμφόμεσθά γ’, ἀλλ’ἄδην ἐλαύνομεν.

Ρησος

Ρη.

481

οὐκ οὖν κτανόντες τούσδε πᾶν εἰργάσμεθα;

Εκτωρ

Εκ.

482

μή νυν τὰ πόρρω τἀγγύθεν μεθεὶς σκόπει.

Ρησος

Ρη.

483

ἀρκεῖν ἔοικέ σοι παθεῖν, δρᾶσαι δὲ μή.

Εκτωρ

Εκ.

484

πολλῆς γὰρ ἄρχω κἀνθάδ’ὢν τυραννίδος.

485

ἀλλ’εἴτε λαιὸν εἴτε δεξιὸν κέρας

486

εἴτ’ἐν μέσοισι συμμάχοις πάρεστί σοι

487

πέλτην ἐρεῖσαι καὶ καταστῆσαι στρατόν.

Ρησος

Ρη.

488

μόνος μάχεσθαι πολεμίοις, Ἕκτορ, θέλω.

489

εἰ δ’αἰσχρὸν ἡγῇ μὴ συνεμπρῆσαι νεῶν

490

πρύμνας, πονήσας τὸν πάρος πολὺν χρόνον,

491

τάξον μ’Ἀχιλλέως καὶ στρατοῦ κατὰ στόμα.

Εκτωρ

Εκ.

492

οὐκ ἔστ’ἐκείνῳ θοῦρον ἐντάξαι δόρυ.

Ρησος

Ρη.

493

καὶ μὴν λόγος γ’ἦν ὡς ἔπλευσ’ἐπ’Ἴλιον.

Εκτωρ

Εκ.

494

ἔπλευσε καὶ πάρεστιν · ἀλλὰ μηνίων

495

στρατηλάταισιν οὐ συναίρεται δόρυ.

Ρησος

Ρη.

496

τίς δὴ μετ’αὐτὸν ἄλλος εὐδοξεῖ στρατοῦ;

Εκτωρ

Εκ.

497

αἴας ἐμοὶ μὲν οὐδὲν ἡσσᾶσθαι δοκεῖ

498

χὡ Τυδέως παῖς · ἔστι δ’αἱμυλώτατον

499

κρότημ’Ὀδυσσεύς, λῆμάτ’ἀρκούντως θρασὺς

500

καὶ πλεῖστα χώραν τήνδ’ἀνὴρ καθυβρίσας ·

501

ὃς εἰς Ἀθάνας σηκὸν ἔννυχος μολὼν

502

κλέψας ἄγαλμα ναῦς ἐπ’Ἀργείων φέρει.

503

ἤδη δ’ἀγύρτης πτωχικὴν ἔχων στολὴν

504

ἐσῆλθε πύργους, πολλὰ δ’Ἀργείοις κακὰ

505

ἠρᾶτο, πεμφθεὶς Ἰλίου κατάσκοπος ·

506

κτανὼν δὲ φρουροὺς καὶ παραστάτας πυλῶν

507

ἐξῆλθεν · αἰεὶ δ’ἐν λόχοις εὑρίσκεται

508

Θυμβραῖον ἀμφὶ βωμὸν ἄστεως πέλας

509

θάσσων · κακῷ δὲ μερμέρῳ παλαίομεν.

Ρησος

Ρη.

510

οὐδεὶς ἀνὴρ εὔψυχος ἀξιοῖ λάθρᾳ

511

κτεῖναι τὸν ἐχθρόν, ἀλλ’ἰὼν κατὰ στόμα.

512

τοῦτον δ’ὃν ἵζειν φὴς σὺ κλωπικὰς ἕδρας

513

καὶ μηχανᾶσθαι, ζῶντα συλλαβὼν ἐγὼ

514

πυλῶν ἐπ’ἐξόδοισιν ἀμπείρας ῥάχιν

515

στήσω πετεινοῖς γυψὶ θοινατήριον.

516

λῃστὴν γὰρ ὄντα καὶ θεῶν ἀνάκτορα

517

συλῶντα δεῖ νιν τῷδε κατθανεῖν μόρῳ.

Εκτωρ

Εκ.

518

νῦν μὲν καταυλίσθητε · καὶ γὰρ εὐφρόνη.

519

δείξω δ’ἐγώ σοι χῶρον, ἔνθα χρὴ στρατὸν

520

τὸν σὸν νυχεῦσαι τοῦ τεταγμένου δίχα.

521

ξύνθημα δ’ἡμῖν Φοῖβος, ἤν τι καὶ δέῃ ·

522

μέμνησ’ἀκούσας, Θρῃκίτ’ἄγγειλον στρατῷ.

523

ὑμᾶς δὲ βάντας χρὴ προταινὶ τάξεων

524

φρουρεῖν ἐγερτὶ καὶ νεῶν κατάσκοπον

525

δέχθαι Δόλωνα · καὶ γάρ, εἴπερ ἐστὶ σῶς,

526

ἤδη πελάζει στρατοπέδοισι Τρωικοῖς.

Χορος

Χο.

527

τίνος ἁ φυλακά; τίς ἀμείβει

528

τὰν ἐμάν; πρῶτα

529

δύεται σημεῖα καὶ ἑπτάποροι

530

Πλειάδες αἰθέριαι · μέσα δ’αἰετὸς οὐρανοῦ ποτᾶται.

532

— ἔγρεσθε, τί μέλλετε; κοιτᾶν

533

ἔγρεσθε πρὸς φυλακάν.

534

οὐ λεύσσετε μηνάδος αἴγλαν;

535

— ἀὼς δὴ πέλας, ἀὼς

536

γίγνεται, καί τις προδρόμων

537

ὅδε γ’ἐστὶν ἀστήρ.

538

— τίς ἐκηρύχθη πρώτην φυλακήν;

539

— Μυγδόνος υἱόν φασι Κόροιβον.

540

— τίς γὰρ ἐπ’αὐτῷ; — Κίλικας Παίων

541

στρατὸς ἤγειρεν, Μυσοὶ δ’ἡμᾶς.

543

— οὐκ οὖν Λυκίους πέμπτην φυλακὴν

544

βάντας ἐγείρειν

545

καιρὸς κλήρου κατὰ μοῖραν;

547

καὶ μὴν ἀΐω · Σιμόεντος

548

ἡμένα κοίτας

549

φοινίας ὑμνεῖ πολυχορδοτάτᾳ

550

γήρυϊ παιδολέτωρ μελοποιὸν ἀηδονὶς μέριμναν.

551

— ἤδη δὲ νέμουσι κατ’Ἴδαν

552

ποίμνια · νυκτιβρόμου

553

σύριγγος ἰὰν κατακούω.

554

— θέλγει δ’ὄμματος ἕδραν

555

ὕπνος · ἅδιστος γὰρ ἔβα

556

βλεφάροις πρὸς ἀοῦς.

557

— τί ποτ’οὐ πλάθει σκοπός, ὃν ναῶν

558

Ἕκτωρ ὤτρυνε κατόπταν;

559

— ταρβῶ · χρόνιος γὰρ ἄπεστιν.

560

— ἀλλ’ἦ κρυπτὸν λόχον ἐσπαίσας

561

διόλωλε; — τάχ’ἄν. φοβερόν μοι.

562

— αὐδῶ Λυκίους πέμπτην φυλακὴν

563

βάντας ἐγείρειν

564

ἡμᾶς κλήρου κατὰ μοῖραν.

Οδυσσευς

Οδ.

565

Διόμηδες, οὐκ ἤκουσας — ἢ κενὸς ψόφος

566

στάζει δι’ὤτων; — τευχέων τινὰ κτύπον;

Διομηδης

Δι.

567

οὔκ, ἀλλὰ δεσμὰ πωλικῶν ἐξ ἀντύγων

568

κλάζει σιδήρου · κἀμέ τοι, πρὶν ᾐσθόμην

569

δεσμῶν ἀραγμὸν ἱππικῶν, ἔδυ φόβος.

Οδυσσευς

Οδ.

570

ὅρα κατ’ὄρφνην μὴ φύλαξιν ἐντύχῃς.

Διομηδης

Δι.

571

φυλάξομαί τοι κἀν σκότῳ τιθεὶς πόδα.

Οδυσσευς

Οδ.

572

ἢν δ’οὖν ἐγείρῃς, οἶσθα σύνθημα στρατοῦ;

Διομηδης

Δι.

573

Φοῖβον Δόλωνος οἶδα σύμβολον κλύων.

Οδυσσευς

Οδ.

574

ἔα ·

575

εὐνὰς ἐρήμους τάσδε πολεμίων ὁρῶ.

Διομηδης

Δι.

575

καὶ μὴν Δόλων γε τάσδ’ἔφραζεν Ἕκτορος

576

κοίτας, ἐφ’ᾧπερ ἔγχος εἵλκυσται τόδε.

Οδυσσευς

Οδ.

577

τί δῆτ’ἂν εἴη; μῶν λόχος βέβηκέ ποι;

Διομηδης

Δι.

578

ἴσως ἐφ’ἡμῖν μηχανὴν στήσων τινά.

Οδυσσευς

Οδ.

579

θρασὺς γὰρ Ἕκτωρ νῦν, ἐπεὶ κρατεῖ, θρασύς.

Διομηδης

Δι.

580

τί δῆτ’, Ὀδυσσεῦ, δρῶμεν; οὐ γὰρ ηὕρομεν

581

τὸν ἄνδρ’ἐν εὐναῖς, ἐλπίδων δ’ἡμάρτομεν.

Οδυσσευς

Οδ.

582

στείχωμεν ὡς τάχιστα ναυστάθμων πέλας.

583

σῴζει γὰρ αὐτὸν ὅστις εὐτυχῆ θεῶν

584

τίθησιν · ἡμῖν δ’οὐ βιαστέον τύχην.

Διομηδης

Δι.

585

οὐκ οὖν ἐπ’Αἰνέαν ἢ τὸν ἔχθιστον Φρυγῶν

586

Πάριν μολόντε χρὴ καρατομεῖν ξίφει;

Οδυσσευς

Οδ.

587

πῶς οὖν ἐν ὄρφνῃ πολεμίων ἀνὰ στρατὸν

588

ζητῶν δυνήσῃ τούσδ’ἀκινδύνως κτανεῖν;

Διομηδης

Δι.

589

αἰσχρόν γε μέντοι ναῦς ἐπ’Ἀργείων μολεῖν

590

δράσαντε μηδὲν πολεμίους νεώτερον.

Οδυσσευς

Οδ.

591

πῶς δ’οὐ δέδρακας; οὐ κτανόντε ναυστάθμων

592

κατάσκοπον Δόλωνα σῴζομεν τάδε

593

σκυλεύματ’; ἢ πᾶν στρατόπεδον πέρσειν δοκεῖς;

Διομηδης

Δι.

594

πείθεις, πάλιν στείχωμεν · εὖ δ’εἴη τυχεῖν.

Αθηνα

Αθ.

595

ποῖ δὴ λιπόντες Τρωικῶν ἐκ τάξεων

596

χωρεῖτε, λύπῃ καρδίαν δεδηγμένοι,

597

εἰ μὴ κτανεῖν σφῷν Ἕκτορ’ἢ Πάριν θεὸς

598

δίδωσιν; ἄνδρα δ’οὐ πέπυσθε σύμμαχον

599

Τροίᾳ μολόντα Ῥῆσον οὐ φαύλῳ τρόπῳ.

600

ὃς εἰ διοίσει νύκτα τήνδ’ἐς αὔριον,

601

οὔτε σφ’Ἀχιλλεὺς οὔτ’ἂν Αἴαντος δόρυ

602

μὴ πάντα πέρσαι ναύσταθμ’Ἀργείων σχέθοι,

603

τείχη κατασκάψαντα καὶ πυλῶν ἔσω

604

λόγχῃ πλατεῖαν ἐσδρομὴν ποιούμενον.

605

τοῦτον κατακτὰς πάντ’ἔχεις. τὰς δ’Ἕκτορος

606

εὐνὰς ἔασον καὶ καρατόμους σφαγάς ·

607

ἔσται γὰρ αὐτῷ θάνατος ἐξ ἄλλης χερός.

Οδυσσευς

Οδ.

608

δέσποιν’Ἀθάνα, φθέγματος γὰρ ᾐσθόμην

609

τοῦ σοῦ συνήθη γῆρυν · ἐν πόνοισι γὰρ

610

παροῦσ’ἀμύνεις τοῖς ἐμοῖς ἀεί ποτε ·

611

τὸν ἄνδρα δ’ἡμῖν, ποῦ κατηύνασται, φράσον ·

612

πόθεν τέτακται βαρβάρου στρατεύματος;

Αθηνα

Αθ.

613

ὅδ’ἐγγὺς ἧσται κοὐ συνήθροισται στρατῷ,

614

ἀλλ’ἐκτὸς αὐτὸν τάξεων κατηύνασεν

615

Ἕκτωρ, ἕως ἂν νὺξ ἀμείψηται φάος.

616

πέλας δὲ πῶλοι Θρῃκίων ἐξ ἁρμάτων

617

λευκαὶ δέδενται, διαπρεπεῖς ἐν εὐφρόνῃ ·

618

στίλβουσι δ’ὥστε ποταμίου κύκνου πτερόν.

619

ταύτας, κτανόντες δεσπότην, κομίζετε,

620

κάλλιστον οἴκοις σκῦλον · οὐ γὰρ ἔσθ’ὅπου

621

τοιόνδ’ὄχημα χθὼν κέκευθε πωλικόν.

Οδυσσευς

Οδ.

622

Διόμηδες, ἢ σὺ κτεῖνε Θρῄκιον λεών,

623

ἢ ’μοὶ πάρες γε, σοὶ δὲ χρὴ πώλους μέλειν.

Διομηδης

Δι.

624

ἐγὼ φονεύσω, πωλοδαμνήσεις δὲ σύ ·

625

τρίβων γὰρ εἶ τὰ κομψὰ καὶ νοεῖν σοφός.

626

χρὴ δ’ἄνδρα τάσσειν οὗ μάλιστ’ἂν ὠφελοῖ.

Αθηνα

Αθ.

627

καὶ μὴν καθ’ἡμᾶς τόνδ’Ἀλέξανδρον βλέπω

628

στείχοντα, φυλάκων ἔκ τινος πεπυσμένον

629

δόξας ἀσήμους πολεμίων μεμβλωκότων.

Διομηδης

Δι.

630

πότερα σὺν ἄλλοις ἢ μόνος πορεύεται;

Αθηνα

Αθ.

631

μόνος · πρὸς εὐνὰς δ’, ὡς ἔοικεν, Ἕκτορος

632

χωρεῖ, κατόπτας σημανῶν ἥκειν στρατοῦ.

Διομηδης

Δι.

633

οὐκ οὖν ὑπάρχειν τόνδε κατθανόντα χρή;

Αθηνα

Αθ.

634

οὐκ ἂν δύναιο τοῦ πεπρωμένου πλέον.

635

τοῦτον δὲ πρὸς σῆς χειρὸς οὐ θέμις θανεῖν.

636

ἀλλ’ᾧπερ ἥκεις μορσίμους φέρων σφαγάς,

637

τάχυν’· ἐγὼ δέ, τῷδε σύμμαχος Κύπρις

638

δοκοῦσ’ἀρωγὸς ἐν πόνοις παραστατεῖν,

639

σαθροῖς λόγοισιν ἐχθρὸν ἄνδρ’ἀμείψομαι.

640

καὶ ταῦτ’ἐγὼ μὲν εἶπον · ὃν δὲ χρὴ παθεῖν,

641

οὐκ οἶδεν οὐ δ’ἤκουσεν ἐγγὺς ὢν λόγου.

Αλεξανδρος

Αλ.

642

σὲ τὸν στρατηγὸν καὶ κασίγνητον λέγω,

643

Ἕκτορ, καθεύδεις; οὐκ ἐγείρεσθαί σε χρῆν;

644

ἐχθρῶν τις ἡμῖν χρίμπτεται στρατεύματι,

645

ἢ κλῶπες ἄνδρες ἢ κατάσκοποί τινες.

Αθηνα

Αθ.

646

θάρσει · φυλάσσει σ’ἥδε πρευμενὴς Κύπρις.

647

μέλει δ’ὁ σός μοι πόλεμος, οὐ δ’ἀμνημονῶ

648

τιμῆς, ἐπαινῶ δ’εὖ παθοῦσα πρὸς σέθεν.

649

καὶ νῦν ἐπ’εὐτυχοῦντι Τρωικῷ στρατῷ

650

ἥκω πορεύουσ’ἄνδρα σοι μέγαν φίλον,

651

τῆς ὑμνοποιοῦ παῖδα Θρῄκιον θεᾶς

652

Μούσης · πατρὸς δὲ Στρυμόνος κικλήσκεται.

Αλεξανδρος

Αλ.

653

αἰεί ποτ’εὖ φρονοῦσα τυγχάνεις πόλει

654

κἀμοί, μέγιστον δ’ἐν βίῳ κειμήλιον

655

κρίνας σέ φημι τῇδε προσθέσθαι πόλει.

656

ἥκω δ’ἀκούσας οὐ τορῶς — φήμη δέ τις

657

φύλαξιν ἐμπέπτωκεν — ὡς κατάσκοποι

658

ἥκουσ’Ἀχαιῶν. χὣ μὲν οὐκ ἰδὼν λέγει,

659

ὃ δ’εἰσιδὼν μολόντας οὐκ ἔχει φράσαι ·

660

ὧν οὕνεκ’εὐνὰς ἤλυθον πρὸς Ἕκτορος.

Αθηνα

Αθ.

661

μηδὲν φοβηθῇς · οὐδὲν ἐν στρατῷ νέον ·

662

Ἕκτωρ δὲ φροῦδος Θρῇκα κοιμήσων στρατόν.

Αλεξανδρος

Αλ.

663

σύ τοί με πείθεις, σοῖς δὲ πιστεύων λόγοις

664

τάξιν φυλάξων εἶμ’ἐλεύθερος φόβου.

Αθηνα

Αθ.

665

χώρει · μέλειν γὰρ πάντ’ἐμοὶ δόκει τὰ σά,

666

ὥστ’εὐτυχοῦντας συμμάχους ἐμοὺς ὁρᾶν.

667

γνώσῃ δὲ καὶ σὺ τὴν ἐμὴν προθυμίαν.

668

ὑμᾶς δ’ἀυτῶ τοὺς ἄγαν ἐρρωμένους,

669

Λαερτίου παῖ, θηκτὰ κοιμίσαι ξίφη.

670

κεῖται γὰρ ἡμῖν Θρῄκιος στρατηλάτης,

671

ἵπποιτ’ἔχονται, πολέμιοι δ’ᾐσθημένοι

672

χωροῦσ’ἐφ’ὑμᾶς · ἀλλ’ὅσον τάχιστα χρὴ

673

φεύγειν πρὸς ὁλκοὺς ναυστάθμων. τί μέλλετε

674

σκηπτοῦ ’πιόντος πολεμίων σῷσαι βίον;

Χορος

Χο.

ἔα ἔα ·

βάλε βάλε βάλε βάλε.

θένε θένε.

— τίς ἁνήρ; λεύσσετε · τοῦτον αὐδῶ.

679

— κλῶπες οἵτινες κατ’ὄρφνην τόνδε κινοῦσι στρατόν.

680

— δεῦρο δεῦρο πᾶς.

681

— τούσδ’ἔχω, τούσδ’ἔμαρψα.

682

— τίς ὁ λόχος; πόθεν ἔβας; ποδαπὸς εἶ;

Οδυσσευς

Οδ.

683

οὔ σε χρὴ εἰδέναι · θανῇ γὰρ σήμερον δράσας κακῶς.

Χορος

Χο.

684

οὐκ ἐρεῖς ξύνθημα, λόγχην πρὶν διὰ στέρνων μολεῖν;

Οδυσσευς

Οδ.

685

ἵστω. θάρσει.

Χορος

Χο.

685b

πέλας ἴθι. παῖε πᾶς.

Οδυσσευς

Οδ.

686

ἦ σὺ δὴ Ῥῆσον κατέκτας;

Χορος

Χο.

686b

ἀλλὰ τὸν κτενοῦντα σὲ […]

Οδυσσευς

Οδ.

687

ἴσχε πᾶς τις.

Χορος

Χο.

687b

οὐ μὲν οὖν.

Οδυσσευς

Οδ.

687c

ἆ · φίλιον ἄνδρα μὴ θένῃς.

Χορος

Χο.

688

καὶ τί δὴ τὸ σῆμα;

Οδυσσευς

Οδ.

688b

Φοῖβος.

Χορος

Χο.

688c

ἔμαθον · ἴσχε πᾶς δόρυ.

689

οἶσθ’ὅποι βεβᾶσιν ἅνδρες;

Οδυσσευς

Οδ.

689b

τῇδέ πῃ κατείδομεν.

Χορος

Χο.

690

ἕρπω πᾶς κατ’ἴχνος αὐτῶν. ἢ βοὴν ἐγερτέον;

691

ἀλλὰ συμμάχους ταράσσειν δεινὸν ἐκ νυκτῶν φόβῳ.

692

τίς ἀνδρῶν ὁ βάς;

693

τίς ὁ μέγα θρασὺς ἐπεύξεται

χέρα φυγὼν ἐμάν;

πόθεν νιν κυρήσω;

τίνι προσεικάσω,

ὅστις δι’ὄρφνης ἦλθ’ἀδειμάντῳ ποδὶ

698

διάτε τάξεων καὶ φυλάκων ἕδρας;

699

Θεσσαλὸς ἢ

700

παραλίαν Λοκρῶν νεμόμενος πόλιν;

701

ἢ νησιώτην σποράδα κέκτηται βίον;

702

τίς ἦν; πόθεν; ποίας πάτρας;

703

ποῖον δ’εὔχεται τὸν ὕπατον θεῶν;

704

— ἆρ’ἔστ’Ὀδυσσέως τοὔργον ἢ τίνος τόδε;

705

εἰ τοῖς πάροιθε χρὴ τεκμαίρεσθαι · τί μήν;

706

— δοκεῖς γάρ;

706b

— τί μὴν οὔ;

707

— θρασὺς γοῦν ἐς ἡμᾶς.

708

— τίν’ἀλκήν; τίν’αἰνεῖς;

708b

— Ὀδυσσῆ.

709

— μὴ κλωπὸς αἴνει φωτὸς αἱμύλον δόρυ.

710

ἔβα καὶ πάρος

711

κατὰ πόλιν, ὕπαφρον ὄμμ’ἔχων,

ῥακοδύτῳ στολᾷ

πυκασθείς, ξιφήρης

κρύφιος ἐν πέπλοις.

βίον δ’ἐπαιτῶν εἷρπ’ἀγύρτης τις λάτρις,

716

ψαφαρόχρουν κάρα πολυπινέςτ’ἔχων ·

717

πολλὰ δὲ τὰν

718

βασιλίδ’ἑστίαν Ἀτρειδᾶν κακῶς

719

ἔβαζε δῆθεν ἐχθρὸς ὢν στρατηλάταις.

720

ὄλοιτ’ὄλοιτο πανδίκως,

721

πρὶν ἐπὶ γᾶν Φρυγῶν ποδὸς ἴχνος βαλεῖν.

722

— εἴτ’οὖν Ὀδυσσέως εἴτε μή, φόβος μ’ἔχει ·

723

Ἕκτωρ γὰρ ἡμῖν τοῖς φύλαξι μέμψεται.

724

— τί λάσκων;

724b

— δυσοίζων.

725

— τί δρᾶσαι; τί ταρβεῖς;

726

— καθ’ἡμᾶς περᾶσαι […]

726b

— τίν’ἀνδρῶν;

727

— οἳ τῆσδε νυκτὸς ἦλθον ἐς Φρυγῶν στρατόν.

Ηνιοχος

Ην.

728

ἰὼ, ἰώ, δαίμονος τύχα βαρεῖα. φεῦ φεῦ.

Χορος

Χο.

729

ἔα, ἔα ·

730

σῖγα πᾶς ὕφιζ’· ἴσως γὰρ ἐς βόλον τις ἔρχεται.

Ηνιοχος

Ην.

731

ἰὼ ἰώ,

732

συμφορὰ βαρεῖα Θρῃκῶν.

Χορος

Χο.

732b

συμμάχων τις ὁ στένων.

Ηνιοχος

Ην.

733

ἰὼ ἰώ,

734

δύστηνος ἐγώ · σύτ’, ἄναξ Θρῃκῶν,

735

ὦ στυγνοτάτην Τροίαν ἐσιδών, οἷόν σε βίου τέλος εἷλεν.

Χορος

Χο.

736

τίς εἶ ποτ’ἀνδρῶν συμμάχων; κατ’εὐφρόνην

737

ἀμβλῶπες αὐγαὶ κοὔ σε γιγνώσκω τορῶς.

Ηνιοχος

Ην.

738

ποῦ τιν’ἀνάκτων Τρωικῶν εὕρω;

739

ποῦ δῆθ’Ἕκτωρ

740

τὸν ὑπασπίδιον κοῖτον ἰαύει;

741

τίνι σημήνω διόπων στρατιᾶς

742

οἷα πεπόνθαμεν, οἷά τις ἡμᾶς

743

δράσας ἀφανῆ φροῦδος, φανερὸν

744

Θρῃξὶν πένθος τολυπεύσας;

Χορος

Χο.

745

κακὸν κυρεῖν τι Θρῃκίῳ στρατεύματι

746

ἔοικεν, οἷα τοῦδε γιγνώσκω κλύων.

Ηνιοχος

Ην.

747

ἔρρει στρατιά, πέπτωκεν ἄναξ

748

δολίῳ πληγῇ.

749

ἆ ἆ ἆ ἆ,

750

οἵα μ’ὀδύνη τείρει φονίου

751

τραύματος εἴσω. πῶς ἂν ὀλοίμην;

752

χρῆν γάρ μ’ἀκλεῶς Ῥῆσόντε θανεῖν,

753

Τροίᾳ κέλσαντ’ἐπίκουρον;

Χορος

Χο.

754

τάδ’οὐκ ἐν αἰνιγμοῖσι σημαίνει κακά ·

755

σαφῶς γὰρ αὐδᾷ συμμάχους ὀλωλότας.

Ηνιοχος

Ην.

756

κακῶς πέπρακται κἀπὶ τοῖς κακοῖσι πρὸς

757

αἴσχιστα · καίτοι δὶς τόσον κακὸν τόδε ·

758

θανεῖν γὰρ εὐκλεῶς μέν, εἰ θανεῖν χρεών,

759

λυπρὸν μὲν οἶμαι τῷ θανόντι — πῶς γὰρ οὔ; —

760

τοῖς ζῶσι δ’ὄγκος καὶ δόμων εὐδοξία.

761

ἡμεῖς δ’ἀβούλως κἀκλεῶς ὀλώλαμεν.

762

ἐπεὶ γὰρ ἡμᾶς ηὔνασ’Ἑκτόρεια χείρ,

763

ξύνθημα λέξας, ηὕδομεν πεδοστιβεῖ

764

κόπῳ δαμέντες, οὐ δ’ἐφρουρεῖτο στρατὸς

765

φυλακαῖσι νυκτέροισιν, οὐ δ’ἐν τάξεσιν

766

ἔκειτο τεύχη, πλῆκτράτ’οὐκ ἐπὶ ζυγοῖς

767

ἵππων καθήρμοσθ’, ὡς ἄναξ ἐπεύθετο

768

κρατοῦντας ὑμᾶς κἀφεδρεύοντας νεῶν

769

πρύμναισι · φαύλως δ’ηὕδομεν πεπτωκότες.

770

κἀγὼ μελούσῃ καρδίᾳ λήξας ὕπνου

771

πώλοισι χόρτον, προσδοκῶν ἑωθινὴν

772

ζεύξειν ἐς ἀλκήν, ἀφθόνῳ μετρῶ χερί.

773

λεύσσω δὲ φῶτε περιπολοῦνθ’ἡμῶν στρατὸν

774

πυκνῆς δι’ὄρφνης · ὡς δ’ἐκινήθην ἐγώ,

775

ἐπτηξάτηντε κἀνεχωρείτην πάλιν ·

776

ἤπυσα δ’αὐτοῖς μὴ πελάζεσθαι στρατῷ,

777

κλῶπας δοκήσας συμμάχων πλάθειν τινάς.

778

οἳ δ’οὐδέν · οὐ μὴν οὐ δ’ἐγὼ τὰ πλείονα.

779

ηὗδον δ’ἀπελθὼν αὖθις ἐς κοίτην πάλιν.

780

καί μοι καθ’ὕπνον δόξα τις παρίσταται ·

781

ἵππους γὰρ ἃς ἔθρεψα κἀδιφρηλάτουν

782

Ῥήσῳ παρεστώς, εἶδον, ὡς ὄναρ δοκῶν,

783

λύκους ἐπεμβεβῶτας ἑδραίαν ῥάχιν ·

784

θείνοντε δ’οὐρᾷ πωλικῆς ῥινοῦ τρίχα

785

ἤλαυνον, αἳ δ’ἔρρεγκον ἐξ ἀντηρίδων

786

θυμὸν πνέουσαι κἀνεχαίτιζον φόβῳ.

787

ἐγὼ δ’ἀμύνων θῆρας ἐξεγείρομαι

788

πώλοισιν · ἔννυχος γὰρ ἐξώρμα φόβος.

789

κλύω δ’ἐπάρας κρᾶτα μυχθισμὸν νεκρῶν.

790

θερμὸς δὲ κρουνὸς δεσπότου πάρα σφαγαῖς

791

βάλλει με δυσθνῄσκοντος αἵματος νέου.

792

ὀρθὸς δ’ἀνᾴσσω χειρὶ σὺν κενῇ δορός.

793

καί μ’ἔγχος αὐγάζοντα καὶ θηρώμενον

794

παίει παραστὰς νεῖραν ἐς πλευρὰν ξίφει

795

ἀνὴρ ἀκμάζων · φασγάνου γὰρ ᾐσθόμην

796

πληγῆς, βαθεῖαν ἄλοκα τραύματος λαβών.

797

πίπτω δὲ πρηνής · οἳ δ’ὄχημα πωλικὸν

798

λαβόντες ἵππων ἵεσαν φυγῇ πόδα.

799

ἆ ἆ.

800

ὀδύνη με τείρει, κοὐκέτ’ὀρθοῦμαι τάλας. καὶ ξυμφορὰν μὲν οἶδ’ὁρῶν, τρόπῳ δ’ὅτῳ

801

τεθνᾶσιν οἱ θανόντες οὐκ ἔχω φράσαι,

802

οὐ δ’ἐξ ὁποίας χειρός. εἰκάσαι δέ μοι

803

πάρεστι λυπρὰ πρὸς φίλων πεπονθέναι.

Χορος

Χο.

804

ἡνίοχε Θρῃκὸς τοῦ κακῶς πεπραγότος,

805

μηδὲν δυσοίζου · πολέμιοι ’δρασαν τάδε.

806

Ἕκτωρ δὲ καὐτὸς συμφορᾶς πεπυσμένος

807

χωρεῖ · συναλγεῖ δ’, ὡς ἔοικε, σοῖς κακοῖς.

Εκτωρ

Εκ.

808

πῶς, ὦ μέγιστα πήματ’ἐξειργασμένοι,

809

μολόντες ὑμᾶς πολεμίων κατάσκοποι

810

λήθουσιν αἰσχρῶς, καὶ κατεσφάγη στρατός,

811

κοὔτ’εἰσιόντας στρατόπεδ’ἐξαπώσατε

812

οὔτ’ἐξιόντας; τῶνδε τίς τείσει δίκην

813

πλὴν σοῦ; σὲ γὰρ δὴ φύλακά φημ’εἶναι στρατοῦ.

814

φροῦδοι δ’ἄπληκτοι, τῇ Φρυγῶν κακανδρίᾳ

815

πόλλ’ἐγγελῶντες τῷ στρατηλάτῃτ’ἐμοί.

816

εὖ νυν τόδ’ἴστε — Ζεὺς ὀμώμοται πατήρ —

817

ἤτοι μάραγνά γ’ἢ καρανιστὴς μόρος

818

μένει σε δρῶντα τοιάδ’, ἢ τὸν Ἕκτορα

819

τὸ μηδὲν εἶναι καὶ κακὸν νομίζετε.

Χορος

Χο.

820

ἰὼ ἰώ,

821

μετὰ σέ, ναί, μετὰ σέ, ὦ πολίοχον κράτος,

822

τότ’ἄρ’ἔμολον, ὅτε σοι

824

ἄγγελος ἦλθον ἀμφὶ ναῦς πύρ’αἴθειν ·

825

ἐπεὶ ἄγρυπνον ὄμμ’ἐν εὐφρόνῃ

826

οὔτ’ἐκοίμισ’οὔτ’ἔβριξ’,

827

οὐ τὰς Σιμοεντιάδας πηγάς · μή μοι

828

κότον, ὦ ἄνα, θῇς · ἀναίτιος γὰρ

829

[…] ἔγωγε πάντων.

830

εἰ δὲ χρόνῳ παράκαιρον ἔργον ἢ λόγον

831

πύθῃ, κατά με γᾶς

832

ζῶντα πόρευσον · οὐ παραιτοῦμαι.

Ηνιοχος

Ην.

833

τί τοῖσδ’ἀπειλεῖς βάρβαρόςτε βαρβάρου

834

γνώμην ὑφαιρῇ τὴν ἐμήν, πλέκων λόγους;

835

σὺ ταῦτ’ἔδρασας · οὐδέν’ἂν δεξαίμεθα

836

οὔθ’οἱ θανόντες οὔτ’ἂν οἱ τετρωμένοι

837

ἄλλον · μακροῦ γε δεῖ σε καὶ σοφοῦ λόγου,

838

ὅτῳ με πείσεις μὴ φίλους κατακτανεῖν,

839

ἵππων ἐρασθείς, ὧν ἕκατι συμμάχους

840

τοὺς σοὺς φονεύεις, πόλλ’ἐπισκήπτων μολεῖν.

841

ἦλθον, τεθνᾶσιν · εὐπρεπέστερον Πάρις

842

ξενίαν κατῄσχυν’ἢ σὺ συμμάχους κτανών.

843

μὴ γάρ τι λέξῃς ὥς τις Ἀργείων μολὼν

844

διώλεσ’ἡμᾶς · τίς δ’ὑπερβαλὼν λόχους

845

Τρώων ἐφ’ἡμᾶς ἦλθεν, ὥστε καὶ λαθεῖν;

846

σὺ πρόσθεν ἡμῶν ἧσο καὶ Φρυγῶν στρατός.

847

τίς οὖν τέτρωται, τίς τέθνηκε συμμάχων

848

τῶν σῶν, μολόντων ὧν σὺ πολεμίων λέγεις;

849

ἡμεῖς δ’ἑκὰς τετρώμεθ’, οἳ δὲ μειζόνως

850

παθόντες οὐχ ὁρῶσιν ἡλίου φάος.

851

ἁπλῶς δ’Ἀχαιῶν οὐδέν’αἰτιώμεθα.

852

τίς δ’ἂν χαμεύνας πολεμίων κατ’εὐφρόνην

853

Ῥήσου μολὼν ἐξηῦρεν, εἰ μή τις θεῶν

854

ἔφραζε τοῖς κτανοῦσιν; οὐ δ’ἀφιγμένον

855

τὸ πάμπαν ᾖσαν · ἀλλὰ μηχανᾷ τάδε.

Εκτωρ

Εκ.

856

χρόνον μὲν ἤδη συμμάχοισι χρώμεθα

857

ὅσονπερ ἐν γῇ τῇδ’Ἀχαιικὸς λεώς,

858

κοὐδὲν πρὸς αὐτῶν οἶδα πλημμελὲς κλύων ·

859

ἐν σοὶ δ’ἂν ἀρχοίμεσθα. μή μ’ἔρως ἕλοι

860

τοιοῦτος ἵππων ὥστ’ἀποκτείνειν φίλους.

861

καὶ ταῦτ’Ὀδυσσεύς · τίς γὰρ ἄλλος ἄν ποτε

862

ἔδρασεν ἢ ’βούλευσεν Ἀργείων ἀνήρ;

863

δέδοικα δ’αὐτὸν καί τί μου θράσσει φρένας,

864

μὴ καὶ Δόλωνα συντυχὼν κατακτάνῃ ·

865

χρόνον γὰρ ἤδη φροῦδος ὢν οὐ φαίνεται.

Ηνιοχος

Ην.

866

οὐκ οἶδα τοὺς σοὺς οὓς λέγεις Ὀδυσσέας ·

867

ἡμεῖς δ’ὑπ’ἐχθρῶν οὐδενὸς πεπλήγμεθα.

Εκτωρ

Εκ.

868

σὺ δ’οὖν νόμιζε ταῦτ’, ἐπείπερ σοι δοκεῖ.

Ηνιοχος

Ην.

869

ὦ γαῖα πατρίς, πῶς ἂν ἐνθάνοιμί σοι;

Εκτωρ

Εκ.

870

μὴ θνῇσχ’· ἅλις γὰρ τῶν τεθνηκότων ὄχλος.

Ηνιοχος

Ην.

871

ποῖ δὴ τράπωμαι δεσποτῶν μονούμενος;

Εκτωρ

Εκ.

872

οἶκός σε κεύθων οὑμὸς ἐξιάσεται.

Ηνιοχος

Ην.

873

καὶ πῶς με κηδεύσουσιν αὐθεντῶν χέρες;

Εκτωρ

Εκ.

874

ὅδ’αὖ τὸν αὐτὸν μῦθον οὐ λήξει λέγων.

Ηνιοχος

Ην.

875

ὄλοιθ’ὁ δράσας. οὐ γὰρ ἐς σὲ τείνεται

876

γλῶσσ’, ὡς σὺ κομπεῖς · ἡ Δίκη δ’ἐπίσταται.

Εκτωρ

Εκ.

877

λάζυσθ’· ἄγοντες δ’αὐτὸν ἐς δόμους ἐμούς,

878

οὕτως ὅπως ἂν μὴ ’γκαλῇ πορσύνετε ·

879

ὑμᾶς δ’ἰόντας τοῖσιν ἐν τείχει χρεὼν

880

Πριάμῳτε καὶ γέρουσι σημῆναι νεκροὺς

881

θάπτειν κελεύθου λεωφόρου πρὸς ἐκτροπάς.

Χορος

Χο.

882

τί ποτ’εὐτυχίας ἐκ τῆς μεγάλης

883

Τροίαν ἀνάγει πάλιν ἐς πένθη

884

δαίμων ἄλλος, τί φυτεύων;

885

ἔα ἔα.

886

τίς ὑπὲρ κεφαλῆς θεός, ὦ βασιλεῦ,

887

τὸν νεόκμητον νεκρὸν ἐν χειροῖν

888

φοράδην πέμπει;

889

ταρβῶ, λεύσσων τόδε, πῆμα.

Μουσα

Μο.

890

ὁρᾶν πάρεστι, Τρῶες · ἡ γὰρ ἐν σοφοῖς

891

τιμὰς ἔχουσα Μοῦσα συγγόνων μία

892

πάρειμι, παῖδα τόνδ’ὁρῶσ’οἰκτρῶς φίλον

893

θανόνθ’ὑπ’ἐχθρῶν · ὅν ποθ’ὁ κτείνας χρόνῳ

894

δόλιος Ὀδυσσεὺς ἀξίαν τείσει δίκην.

895

ἰαλέμῳ αὐθιγενεῖ,

896

τέκνον, σ’ὀλοφύρομαι, ὦ

897

ματρὸς ἄλγος, οἵαν

898

ἔκελσας ὁδὸν ποτὶ Τροίαν ·

899

ἦ δυσδαίμονα καὶ μελέαν,

900

ἀπομεμφομένας ἐμοῦ πορευθείς,

901

ἀπὸ δ’ἀντομένου πατρὸς βιαίως.

902

ὤμοι ἐγὼ σέθεν, ὦ φιλία

903

φιλία κεφαλά, τέκνον, ὤμοι.

Χορος

Χο.

904

ὅσον προσήκει μὴ γένους κοινωνίαν

905

ἔχοντι λύπῃ τὸν σὸν οἰκτίρω γόνον.

Μουσα

Μο.

ὄλοιτο μὲν Οἰνεΐδας,

ὄλοιτο δὲ Λαρτιάδας,

ὅς μ’ἄπαιδα γέννας

ἔθηκεν ἀριστοτόκοιο ·

910

ἅθ’Ἕλλανα λιποῦσα δόμον

911

Φρυγίων λεχέων ἔπλευσε πλαθεῖσ’

912

† ὑπ’Ἰλίῳ † ὤλεσε μὲν σ’ἕκατι Τροίας,

913

φίλτατε, μυριάδαςτε πόλεις

914

ἀνδρῶν ἀγαθῶν ἐκένωσεν.

915

ἦ πολλὰ μὲν ζῶν, πολλὰ δ’εἰς Ἅιδου μολών,

916

Φιλάμμονος παῖ, τῆς ἐμῆς ἥψω φρενός ·

917

ὕβρις γάρ, ἥ σ’ἔσφηλε, καὶ Μουσῶν ἔρις

918

τεκεῖν μ’ἔθηκε τόνδε δύστηνον γόνον.

919

περῶσα γὰρ δὴ ποταμίους διὰ ῥοὰς

920

λέκτροις ἐπλάθην Στρυμόνος φυταλμίοις,

921

ὅτ’ἤλθομεν γῆς χρυσόβωλον ἐς λέπας

922

Πάγγαιον ὀργάνοισιν ἐξησκημέναι

923

Μοῦσαι μεγίστην εἰς ἔριν μελῳδίας

924

κείνῳ σοφιστῇ Θρῃκί, κἀκτυφλώσαμεν

925

Θάμυριν, ὃς ἡμῶν πόλλ’ἐδέννασεν τέχνην.

926

κἀπεὶ σὲ τίκτω, συγγόνους αἰδουμένη

927

καὶ παρθενείαν, ἧκ’ἐς εὐύδρου πατρὸς

928

δίνας · τρέφειν δέ σ’οὐ βρότειον ἐς χέρα

929

Στρυμὼν δίδωσιν, ἀλλὰ πηγαίαις κόραις.

930

ἔνθ’ἐκτραφεὶς κάλλιστα Παρθένων ὕπο,

931

Θρῄκης ἀνάσσων πρῶτος ἦσθ’ἀνδρῶν, τέκνον.

932

καί σ’ἀμφὶ γῆν μὲν πατρίαν φιλαιμάτους

933

ἀλκὰς κορύσσοντ’οὐκ ἐδείμαινον θανεῖν ·

934

Τροίας δ’ἀπηύδων ἄστυ μὴ κέλσαι ποτε,

935

εἰδυῖα τὸν σὸν πότμον · ἀλλά σ’Ἕκτορος

936

πρεσβεύμαθ’αἵτε μυρίαι γερουσίαι

937

ἔπεισαν ἐλθεῖν κἀπικουρῆσαι φίλοις.

938

καὶ τοῦδ’, Ἀθάνα, παντὸς αἰτία μόρου,

939

— οὐδὲν δ’Ὀδυσσεὺς οὐ δ’ὁ Τυδέως τόκος

940

ἔδρασε δράσας — μὴ δόκει λεληθέναι.

941

καίτοι πόλιν σὴν σύγγονοι πρεσβεύομεν

942

Μοῦσαι μάλιστα κἀπιχρώμεθα χθονί,

943

μυστηρίωντε τῶν ἀπορρήτων φανὰς

944

ἔδειξεν Ὀρφεύς, αὐτανέψιος νεκροῦ

945

τοῦδ’ὃν κατακτείνεις σύ · Μουσαῖόντε, σὸν

946

σεμνὸν πολίτην κἀπὶ πλεῖστον ἄνδρ’ἕνα

947

ἐλθόντα, Φοῖβος σύγγονοίτ’ἠσκήσαμεν.

948

καὶ τῶνδε μισθὸν παῖδ’ἔχουσ’ἐν ἀγκάλαις

949

θρηνῶ · σοφιστὴν δ’ἄλλον οὐκ ἐπάξομαι.

Χορος

Χο.

950

μάτην ἄρ’ἡμᾶς Θρῄκιος τροχηλάτης

951

ἐδέννασ’, Ἕκτορ, τῷδε βουλεῦσαι φόνον.

Εκτωρ

Εκ.

952

ᾔδη τάδ’· οὐδὲν μάντεων ἔδει φράσαι

953

Ὀδυσσέως τέχναισι τόνδ’ὀλωλότα.

954

ἐγὼ δὲ γῆς ἔφεδρον Ἑλλήνων στρατὸν

955

λεύσσων, τί μὴν ἔμελλον οὐ πέμψειν φίλοις

956

κήρυκας, ἐλθεῖν κἀπικουρῆσαι χθονί;

957

ἔπεμψ’· ὀφείλων δ’ἦλθε συμπονεῖν ἐμοί.

958

οὐ μὴν θανόντι γ’οὐδαμῶς συνήδομαι.

959

καὶ νῦν ἕτοιμος τῷδε καὶ τεῦξαι τάφον

960

καὶ ξυμπυρῶσαι μυρίων πέπλων χλιδήν ·

961

φίλος γὰρ ἐλθὼν δυστυχῶς ἀπέρχεται.

Μουσα

Μο.

962

οὐκ εἶσι γαίας ἐς μελάγχιμον πέδον ·

963

τοσόνδε Νύμφην τὴν ἔνερθ’αἰτήσομαι,

964

τῆς καρποποιοῦ παῖδα Δήμητρος θεᾶς,

965

ψυχὴν ἀνεῖναι τοῦδ’· ὀφειλέτις δέ μοι

966

τοὺς Ὀρφέως τιμῶσα φαίνεσθαι φίλους.

967

κἀμοὶ μὲν ὡς θανώντε κοὐ λεύσσων φάος

968

ἔσται τὸ λοιπόν · οὐ γὰρ ἐς ταὐτόν ποτε

969

οὔτ’εἶσιν οὔτε μητρὸς ὄψεται δέμας ·

970

κρυπτὸς δ’ἐν ἄντροις τῆς ὑπαργύρου χθονὸς

971

ἀνθρωποδαίμων κείσεται βλέπων φάος,

972

Βάκχου προφήτης ὥστε Παγγαίου πέτραν

973

ᾤκησε, σεμνὸς τοῖσιν εἰδόσιν θεός.

974

ῥᾷον δὲ πένθος τῆς θαλασσίας θεοῦ

975

οἴσω · θανεῖν γὰρ καὶ τὸν ἐκ κείνης χρεών.

976

θρήνοις δ’ἀδελφαὶ πρῶτα μὲν σὲ ὑμνήσομεν,

977

ἔπειτ’Ἀχιλλέα Θέτιδος ἐν πένθει ποτέ.

978

οὐ ῥύσεταί νιν Παλλάς, ἥ σ’ἀπέκτανεν ·

979

τοῖον φαρέτρα Λοξίου σῴζει βέλος.

980

ὦ παιδοποιοὶ συμφοραί, πόνοι βροτῶν ·

981

ὡς ὅστις ὑμᾶς μὴ κακῶς λογίζεται,

982

ἄπαις διοίσει κοὐ τεκὼν θάψει τέκνα.

Χορος

Χο.

983

οὗτος μὲν ἤδη μητρὶ κηδεύειν μέλει ·

984

σὺ δ’εἴ τι πράσσειν τῶν προκειμένων θέλεις,

985

Ἕκτορ, πάρεστι · φῶς γὰρ ἡμέρας τόδε.

Εκτωρ

Εκ.

986

χωρεῖτε, συμμάχους δ’ὁπλίζεσθαι τάχος

987

ἄνωχθε πληροῦντ’αὐχένας ξυνωρίδων.

988

πανοὺς δ’ἔχοντας χρὴ μένειν Τυρσηνικῆς

989

σάλπιγγος αὐδήν · ὡς ὑπερβαλὼν στρατὸν

990

τείχητ’Ἀχαιῶν ναυσὶν αἶθον ἐμβαλεῖν

991

πέποιθα Τρωσίθ’ἡμέραν ἐλευθέραν

992

ἀκτῖνα τὴν στείχουσαν ἡλίου φέρειν.

Χορος

Χο.

993

πείθου βασιλεῖ · στείχωμεν ὅπλοις

994

κοσμησάμενοι καὶ ξυμμαχίᾳ

995

τάδε φράζωμεν · τάχα δ’ἂν νίκην

996

δοίη δαίμων ὁ μεθ’ἡμῶν.