Αγαμεμνων

Αγ.

ἐγένοντο Λήδᾳ Θεστιάδι τρεῖς παρθένοι,

Φοίβη Κλυταιμήστρατ’, ἐμὴ ξυνάορος,

Ἑλένητε · ταύτης οἱ τὰ πρῶτ’ὠλβισμένοι

μνηστῆρες ἦλθον Ἑλλάδος νεανίαι.

δειναὶ δ’ἀπειλαὶ καὶ κατ’ἀλλήλων φόνος

ξυνίσταθ’, ὅστις μὴ λάβοι τὴν παρθένον.

τὸ πρᾶγμα δ’ἀπόρως εἶχε Τυνδάρεῳ πατρί,

δοῦναίτε μὴ δοῦναίτε, τῆς τύχης ὅπως

ἅψαιτ’ἄριστα. καί νιν εἰσῆλθεν τάδε ·

ὅρκους συνάψαι δεξιάςτε συμβαλεῖν

μνηστῆρας ἀλλήλοισι καὶ δι’ἐμπύρων

σπονδὰς καθεῖναι κἀπαράσασθαι τάδε ·

ὅτου γυνὴ γένοιτο Τυνδαρὶς κόρη,

τούτῳ ξυναμυνεῖν, εἴ τις ἐκ δόμων λαβὼν

οἴχοιτο τόντ’ἔχοντ’ἀπωθοίη λέχους,

κἀπιστρατεύσειν καὶ κατασκάψειν πόλιν

Ἕλλην’ὁμοίως βάρβαρόνθ’ὅπλων μέτα.

ἐπεὶ δ’ἐπιστώθησαν — εὖ δέ πως γέρων

ὑπῆλθεν αὐτοὺς Τυνδάρεως πυκνῇ φρενί —

δίδωσ’ἑλέσθαι θυγατρὶ μνηστήρων ἕνα,

ὅτου πνοαὶ φέροιεν Ἀφροδίτης φίλαι.

ἣ δ’εἵλεθ’, ὅς σφε μήποτ’ὤφελεν λαβεῖν,

Μενέλαον. ἐλθὼν δ’ἐκ Φρυγῶν ὁ τὰς θεὰς

κρίνων ὅδ’, ὡς ὁ μῦθος Ἀργείων ἔχει,

Λακεδαίμον’, ἀνθηρὸς μὲν εἱμάτων στολῇ

χρυσῷ δὲ λαμπρός, βαρβάρῳ χλιδήματι,

ἐρῶν ἐρῶσαν ᾤχετ’ἐξαναρπάσας

Ἑλένην πρὸς Ἴδης βούσταθμ’, ἔκδημον λαβὼν

Μενέλαον. ὃ δὲ καθ’Ἑλλάδ’οἰστρήσας δρόμῳ

ὅρκους παλαιοὺς Τυνδάρεω μαρτύρεται,

ὡς χρὴ βοηθεῖν τοῖσιν ἠδικημένοις.

τοὐντεῦθεν οὖν Ἕλληνες ᾄξαντες δορί,

τεύχη λαβόντες στενόπορ’Αὐλίδος βάθρα

ἥκουσι τῆσδε, ναυσὶν ἀσπίσινθ’ὁμοῦ

ἵπποιςτε πολλοῖς ἅρμασίντ’ἠσκημένοι.

κἀμὲ στρατηγεῖν † κἆτα Μενέλεω χάριν †

εἵλοντο, σύγγονόν γε. τἀξίωμα δὲ

ἄλλος τις ὤφελ’ἀντ’ἐμοῦ λαβεῖν τόδε.

ἠθροισμένου δὲ καὶ ξυνεστῶτος στρατοῦ

ἥμεσθ’ἀπλοίᾳ χρώμενοι κατ’Αὐλίδα.

Κάλχας δ’ὁ μάντις ἀπορίᾳ κεχρημένοις

ἀνεῖλεν Ἰφιγένειαν ἣν ἔσπειρ’ἐγὼ

Ἀρτέμιδι θῦσαι τῇ τόδ’οἰκούσῃ πέδον,

καὶ πλοῦντ’ἔσεσθαι καὶ κατασκαφὰς Φρυγῶν

κλύων δ’ἐγὼ ταῦτ’, ὀρθίῳ κηρύγματι

Ταλθύβιον εἶπον πάντ’ἀφιέναι στρατόν,

ὡς οὔποτ’ἂν τλὰς θυγατέρα κτανεῖν ἐμήν.

οὗ δή μ’ἀδελφὸς πάντα προσφέρων λόγον

ἔπεισε τλῆναι δεινά. κἀν δέλτου πτυχαῖς

γράψας ἔπεμψα πρὸς δάμαρτα τὴν ἐμὴν

100

πέμπειν Ἀχιλλεῖ θυγατέρ’ὡς γαμουμένην,

101

τότ’ἀξίωμα τἀνδρὸς ἐκγαυρούμενος,

102

συμπλεῖντ’Ἀχαιοῖς οὕνεκ’οὐ θέλοι λέγων,

103

εἰ μὴ παρ’ἡμῶν εἶσιν ἐς Φθίαν λέχος ·

104

πειθὼ γὰρ εἶχον τήνδε πρὸς δάμαρτ’ἐμήν,

ὦ πρέσβυ, δόμων τῶνδε πάροιθεν

στεῖχε.

Πρεσβυτης

Πρ.

στείχω. τί δὲ καινουργεῖς,

Ἀγάμεμνον ἄναξ;

Αγαμεμνων

Αγ.

σπεύσεις;

Πρεσβυτης

Πρ.

σπεύδω.

μάλα τοι γῆρας τοὐμὸν ἄυπνον

καὶ ἐπ’ὀφθαλμοῖς ὀξὺ πάρεστιν.

Αγαμεμνων

Αγ.

τίς ποτ’ἄρ’ἀστὴρ ὅδε πορθμεύει;

Πρεσβυτης

Πρ.

Σείριος ἐγγὺς τῆς ἑπταπόρου

Πλειάδος ᾄσσων ἔτι μεσσήρης.

Αγαμεμνων

Αγ.

οὔκουν φθόγγος γ’οὔτ’ὀρνίθων

οὔτε θαλάσσης · σιγαὶ δ’ἀνέμων

τόνδε κατ’Εὔριπον ἔχουσιν.

Πρεσβυτης

Πρ.

τί δὲ σὺ σκηνῆς ἐκτὸς ἀίσσεις,

Ἀγάμεμνον ἄναξ;

ἔτι δ’ἡσυχία τῇδε κατ’Αὖλιν

καὶ ἀκίνητοι φυλακαὶ τειχέων.

στείχωμεν ἔσω.

Αγαμεμνων

Αγ.

16b

ζηλῶ σέ, γέρον,

ζηλῶ δ’ἀνδρῶν ὃς ἀκίνδυνον

βίον ἐξεπέρασ’ἀγνὼς ἀκλεής ·

τοὺς δ’ἐν τιμαῖς ἧσσον ζηλῶ.

Πρεσβυτης

Πρ.

καὶ μὴν τὸ καλόν γ’ἐνταῦθα βίου.

Αγαμεμνων

Αγ.

τοῦτο δέ γ’ἐστὶν τὸ καλὸν σφαλερόν,

καὶ τὸ πρότιμον

γλυκὺ μέν, λυπεῖ δὲ προσιστάμενον.

τοτὲ μὲν τὰ θεῶν οὐκ ὀρθωθέντ’

ἀνέτρεψε βίον, τοτὲ δ’ἀνθρώπων

γνῶμαι πολλαὶ

καὶ δυσάρεστοι διέκναισαν.

Πρεσβυτης

Πρ.

οὐκ ἄγαμαι ταῦτ’ἀνδρὸς ἀριστέως.

οὐκ ἐπὶ πᾶσίν σ’ἐφύτευσ’ἀγαθοῖς,

Ἀγάμεμνον, Ἀτρεύς.

δεῖ δέ σε χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι ·

θνητὸς γὰρ ἔφυς. κἂν μὴ σὺ θέλῃς,

τὰ θεῶν οὕτω βουλόμεν’ἔσται.

σὺ δὲ λαμπτῆρος φάος ἀμπετάσας

δέλτοντε γράφεις

τήνδ’ἣν πρὸ χερῶν ἔτι βαστάζεις,

καὶ ταὐτὰ πάλιν γράμματα συγχεῖς

καὶ σφραγίζεις λύειςτ’ὀπίσω

ῥίπτειςτε πέδῳ πεύκην, θαλερὸν

κατὰ δάκρυ χέων,

καὶ τῶν ἀπόρων οὐδενὸς ἐνδεῖς

μὴ οὐ μαίνεσθαι.

τί πονεῖς; τί νέον περὶ σοί, βασιλεῦ;

φέρε κοίνωσον μῦθον ἐς ἡμᾶς.

πρὸς δ’ἄνδρ’ἀγαθὸν πιστόντε φράσεις ·

σῇ γάρ μ’ἀλόχῳ τότε Τυνδάρεως

πέμπει φερνὴν

συννυμφοκόμοντε δίκαιον.

Αγαμεμνων

Αγ.

115

πέμπω σοι πρὸς ταῖς πρόσθεν

116

δέλτους, ὦ Λήδας ἔρνος […]

Πρεσβυτης

Πρ.

117

λέγε καὶ σήμαιν’, ἵνα καὶ γλώσσῃ

118

σύντονα τοῖς σοῖς γράμμασιν αὐδῶ.

Αγαμεμνων

Αγ.

119

μὴ στέλλειν τὰν σὰν ἶνιν πρὸς

120

τὰν κολπώδη πτέρυγ’Εὐβοίας

121

Αὖλιν ἀκλύσταν.

122

εἰς ἄλλας ὥρας γὰρ δὴ

123

παιδὸς δαίσομεν ὑμεναίους.

Πρεσβυτης

Πρ.

124

καὶ πῶς Ἀχιλεὺς λέκτρων ἀπλακὼν

125

οὐ μέγα φυσῶν θυμὸν ἐπαρεῖ

126

σοὶ σῇτ’ἀλόχῳ;

127

τόδε καὶ δεινόν · σήμαιν’ὅ τι φῄς.

Αγαμεμνων

Αγ.

128

ὄνομ’, οὐκ ἔργον, παρέχων Ἀχιλεὺς

129

οὐκ οἶδε γάμους, οὐ δ’ὅ τι πράσσομεν,

130

οὐ δ’ὅτι κείνῳ παῖδ’ἐπεφήμισα

131

νυμφείους εἰς ἀγκώνων

132

εὐνὰς ἐκδώσειν λέκτροις.

Πρεσβυτης

Πρ.

133

δεινά γ’ἐτόλμας, Ἀγάμεμνον ἄναξ,

134

ὃς τῷ τῆς θεᾶς σὴν παῖδ’ἄλοχον

135

φατίσας ἦγες σφάγιον Δαναοῖς.

Αγαμεμνων

Αγ.

136

οἴμοι, γνώμας ἐξέσταν,

137

αἰαῖ, πίπτω δ’εἰς ἄταν.

139

ἀλλ’ἴθ’ἐρέσσων σὸν πόδα, γήρᾳ

140

μηδὲν ὑπείκων.

Πρεσβυτης

Πρ.

140b

σπεύδω, βασιλεῦ.

Αγαμεμνων

Αγ.

141

μή νυν μήτ’ἀλσώδεις ἵζου

142

κρήνας μήθ’ὕπνῳ θελχθῇς.

Πρεσβυτης

Πρ.

143

εὔφημα θρόει.

Αγαμεμνων

Αγ.

144

πάντῃ δὲ πόρον σχιστὸν ἀμείβων

145

λεῦσσε, φυλάσσων μή τίς σε λάθῃ

146

τροχαλοῖσιν ὄχοις παραμειψαμένη

147

παῖδα κομίζουσ’ἐνθάδ’ἀπήνη

148

Δαναῶν πρὸς ναῦς.

Πρεσβυτης

Πρ.

149

ἔσται τάδε.

Αγαμεμνων

Αγ.

149b

κλῄθρων δ’ἐξόρμοις

150

ἤν νιν πομπαῖς ἀντήσῃς,

151

πάλιν εἰσόρμα, σεῖε χαλινούς,

152

ἐπὶ Κυκλώπων ἱεὶς θυμέλας.

Πρεσβυτης

Πρ.

153

πιστὸς δὲ φράσας τάδε πῶς ἔσομαι,

154

λέγε, παιδὶ σέθεν τῇ σῇτ’ἀλόχῳ;

Αγαμεμνων

Αγ.

155

σφραγῖδα φύλασσ’ἣν ἐπὶ δέλτῳ

156

τήνδε κομίζεις. ἴθι. λευκαίνει

157

τόδε φῶς ἤδη λάμπουσ’ἠὼς

158

πῦρτε τεθρίππων τῶν Ἀελίου ·

160

σύλλαβε μόχθων.

161

θνητῶν δ’ὄλβιος ἐς τέλος οὐδεὶς

162

οὐ δ’εὐδαίμων ·

163

οὔπω γὰρ ἔφυ τις ἄλυπος.

Χορος

Χο.

164

ἔμολον ἀμφὶ παρακτίαν

165

ψάμαθον Αὐλίδος ἐναλίας,

166

Εὐρίπου διὰ χευμάτων

167

κέλσασα στενοπόρθμων,

168

Χαλκίδα πόλιν ἐμὰν προλιποῦσ’,

169

ἀγχιάλων ὑδάτων τροφὸν

170

τᾶς κλεινᾶς Ἀρεθούσας,

171

Ἀχαιῶν στρατιὰν ὡς ἐσιδοίμαν

172

Ἀχαιῶντε πλάτας ναυσιπόρους

173

ἡμιθέων, οὓς ἐπὶ Τροίαν

174

ἐλάταις χιλιόναυσιν

175

τὸν ξανθὸν Μενέλαόνθ’

176

ἁμέτεροι πόσεις

177

ἐνέπουσ’Ἀγαμέμνονάτ’εὐπατρίδαν

178

στέλλειν ἐπὶ τὰν Ἑλέναν, ἀπ’

179

Εὐρώτα δονακοτρόφου

180

Πάρις ὁ βουκόλος ἃν ἔλαβε

181

δῶρον τᾶς Ἀφροδίτας,

182

ὅτ’ἐπὶ κρηναίαισι δρόσοις

183

Ἥρᾳ Παλλάδιτ’ἔριν ἔριν

184

μορφᾶς ἁ Κύπρις ἔσχεν.

185

πολύθυτον δὲ δι’ἄλσος

186

Ἀρτέμιδος ἤλυθον ὀρομένα,

187

φοινίσσουσα παρῇδ’ἐμὰν

188

αἰσχύνᾳ νεοθαλεῖ,

189

ἀσπίδος ἔρυμα καὶ κλισίας

190

ὁπλοφόρους Δαναῶν θέλουσ’

191

ἵππωντ’ὄχλον ἰδέσθαι.

192

κατεῖδον δὲ δύ’Αἴαντε συνέδρω,

193

τὸν Οἰλέως Τελαμῶνόςτε γόνον, τὸν

194

Σαλαμῖνος στέφανον ·

195

Πρωτεσίλαόντ’ἐπὶ θάκοις

196

πεσσῶν ἡδομένους

197

μορφαῖσι πολυπλόκοις

198

Παλαμήδεάθ’, ὃν τέκε παῖς ὁ

199

Ποσειδᾶνος, Διομήδεάθ’

200

ἡδοναῖς δίσκου κεχαρημένον,

201

παρὰ δὲ Μηριόνην, Ἄρεος

202

ὄζον, θαῦμα βροτοῖσιν,

203

τὸν ἀπὸ νησαίωντ’ὀρέων

204

Λαέρτα τόκον, ἅμα δὲ

205

Νιρέα, κάλλιστον Ἀχαιῶν.

206

τὸν ἰσάνεμόντε ποδοῖν

207

λαιψηροδρόμον Ἀχιλῆα,

208

τὸν ἁ Θέτις τέκε καὶ Χείρων

209

ἐξεπόνησεν, εἶδον

210

αἰγιαλοῖς παράτε κροκάλαις

211

δρόμον ἔχοντα σὺν ὅπλοις ·

213

ἅμιλλαν δ’ἐπόνει ποδοῖν

214

πρὸς ἅρμα τέτρωρον

215

ἑλίσσων περὶ νίκας.

216

ὁ δὲ διφρηλάτας ἐβοᾶτ’,

217

Εὔμηλος Φερητιάδας,

218

ᾧ καλλίστους ἰδόμαν

219

χρυσοδαιδάλτους στομίοις

220

πώλους κέντρῳ θεινομένους,

221

τοὺς μὲν μέσους ζυγίους

222

λευκοστίκτῳ τριχὶ βαλιούς,

223

τοὺς δ’ἔξω σειροφόρους

224

ἀντήρεις καμπαῖσι δρόμων,

225

πυρσότριχας, μονόχαλα δ’ὑπὸ σφυρὰ

226

ποικιλοδέρμονας · οἷς παρεπάλλετο

229

Πηλεΐδας σὺν ὅπλοισι παρ’ἄντυγα καὶ

230

σύριγγας ἁρματείους.

231

ναῶν δ’εἰς ἀριθμὸν ἤλυθον

232

καὶ θέαν ἀθέσφατον,

233

τὰν γυναικεῖον ὄψιν ὀμμάτων

234

ὡς πλήσαιμι, μέλινον ἁδονάν.

235

καὶ κέρας μὲν ἦν

236

δεξιὸν πλάτας ἔχων

237

Φθιώτας ὁ Μυρμιδὼν Ἄρης

238

πεντήκοντα ναυσὶ θουρίαις.

239

χρυσέαις δ’εἰκόσιν κατ’ἄκρα

240

Νηρῇδες ἕστασαν θεαί,

241

πρύμναις σῆμ’Ἀχιλλείου στρατοῦ.

242

Ἀργείων δὲ ταῖσδ’ἰσήρετμοι

243

νᾶες ἕστασαν πέλας ·

244

ὧν ὁ Μηκιστέως στρατηλάτας

245

παῖς ἦν, Ταλαὸς ὃν τρέφει πατήρ,

246

Καπανέωςτε παῖς

247

Σθένελος · Ἀτθίδας δ’ἄγων

248

ἑξήκοντα ναῦς ὁ Θησέως

249

παῖς ἑξῆς ἐναυλόχει, θεὰν

250

Παλλάδ’ἐν μωνύχοις ἔχων

251

πτερωτοῖσιν ἅρμασιν θετόν,

252

εὔσημόν γε φάσμα ναυβάταις.

253

Βοιωτῶν δ’ὅπλισμα πόντιον

254

πεντήκοντα νῆας εἰδόμαν

255

σημείοισιν ἐστολισμένας ·

τοῖς δὲ Κάδμος ἦν

χρύσεον δράκοντ’ἔχων

ἀμφὶ ναῶν κόρυμβα ·

Λήιτος δ’ὁ γηγενὴς

ἆρχε ναΐου στρατοῦ ·

Φωκίδος δ’ἀπὸ χθονὸς

Λοκρᾶςτε τοῖσδ’ἴσας ἄγων

263

ναῦς ἦλθ’Οἰλέως τόκος κλυτὰν

264

Θρονιάδ’ἐκλιπὼν πόλιν.

265

Μυκήνας δὲ τᾶς Κυκλωπίας

266

παῖς Ἀτρέως ἔπεμπε ναυβάτας

267

ναῶν ἑκατὸν ἠθροϊσμένους ·

268

σὺν δ’Ἄδραστος ἦν

269

ταγός, ὡς φίλος φίλῳ,

270

τᾶς φυγούσας μέλαθρα

271

βαρβάρων χάριν γάμων

272

πρᾶξιν Ἑλλὰς ὡς λάβοι.

273

ἐκ Πύλου δὲ Νέστορος

274

Γερηνίου κατειδόμαν

275

πρύμνας σῆμα ταυρόπουν ὁρᾶν,

276

τὸν πάροικον Ἀλφεόν.

277

Αἰνιάνων δὲ δωδεκάστολοι

278

νᾶες ἦσαν, ὧν ἄναξ

279

Γουνεὺς ἆρχε · τῶνδε δ’αὖ πέλας

280

Ἤλιδος δυνάστορες,

281

οὓς Ἐπειοὺς ὠνόμαζε πᾶς λεώς ·

282

εὔρυτος δ’ἄνασσε τῶνδε,

283

λευκήρετμον δ’Ἄρη

284

Τάφιον ἦγεν, ὧν Μέγης ἄνασσε,

285

Φυλέως λόχευμα,

286

τὰς Ἐχίνας λιπὼν

287

νήσους ναυβάταις ἀπροσφόρους.

288

αἴας δ’ὁ Σαλαμῖνος ἔντροφος

290

δεξιὸν κέρας † πρὸς τὸ λαιὸν ξυνᾶγε †,

291

τῶν ἆσσον ὥρμει πλάταισιν

292

ἐσχάταισι συμπλέκων

293

δώδεκ’εὐστροφωτάταισι ναυσίν. ὣς

ἄιον καὶ ναυβάταν

εἰδόμαν λεών ·

ᾧ τις εἰ προσαρμόσει

βαρβάρους βάριδας,

νόστον οὐκ ἀποίσεται,

299

ἐνθάδ’οἷον εἰδόμαν

300

νάιον πόρευμα,

301

τὰ δὲ κατ’οἴκους κλύουσα συγκλήτου

302

μνήμην σῴζομαι στρατεύματος.

Πρεσβυτης

Πρ.

303

Μενέλαε, τολμᾷς δείν’, ἅ σ’οὐ τολμᾶν χρεών.

Μενελαος

Με.

304

ἄπελθε · λίαν δεσπόταισι πιστὸς εἶ.

Πρεσβυτης

Πρ.

305

καλόν γέ μοι τοὔνειδος ἐξωνείδισας.

Μενελαος

Με.

306

κλαίοις ἄν, εἰ πράσσοις ἃ μὴ πράσσειν σε δεῖ.

Πρεσβυτης

Πρ.

307

οὐ χρῆν σε λῦσαι δέλτον, ἣν ἐγὼ ’φερον.

Μενελαος

Με.

308

οὐ δέ γε φέρειν σὲ πᾶσιν Ἕλλησιν κακά.

Πρεσβυτης

Πρ.

309

ἄλλοις ἁμιλλῶ ταῦτ’· ἄφες δὲ τήνδ’ἐμοί.

Μενελαος

Με.

310

οὐκ ἂν μεθείμην.

Πρεσβυτης

Πρ.

310b

οὐ δ’ἔγωγ’ἀφήσομαι.

Μενελαος

Με.

311

σκήπτρῳ τάχ’ἆρα σὸν καθαιμάξω κάρα.

Πρεσβυτης

Πρ.

312

ἀλλ’εὐκλεές τοι δεσποτῶν θνῄσκειν ὕπερ.

Μενελαος

Με.

313

μέθες · μακροὺς δὲ δοῦλος ὢν λέγεις λόγους.

Πρεσβυτης

Πρ.

314

ὦ δέσποτ’, ἀδικούμεσθα. σὰς δ’ἐπιστολὰς

315

ἐξαρπάσας ὅδ’ἐκ χερῶν ἐμῶν βίᾳ,

316

Ἀγάμεμνον, οὐδὲν τῇ δίκῃ χρῆσθαι θέλει.

Αγαμεμνων

Αγ.

317

ἔα ·

318

τίς ποτ’ἐν πύλαισι θόρυβος καὶ λόγων ἀκοσμία;

Μενελαος

Με.

319

οὑμὸς οὐχ ὁ τοῦδε μῦθος κυριώτερος λέγειν.

Αγαμεμνων

Αγ.

320

σὺ δὲ τί τῷδ’ἐς ἔριν ἀφῖξαι, Μενέλεως, βίᾳτ’ἄγεις;

Μενελαος

Με.

320

βλέψον εἰς ἡμᾶς, ἵν’ἀρχὰς τῶν λόγων ταύτας λάβω.

Αγαμεμνων

Αγ.

321

μῶν τρέσας οὐκ ἀνακαλύψω βλέφαρον, Ἀτρέως γεγώς;

Μενελαος

Με.

322

τήνδ’ὁρᾷς δέλτον, κακίστων γραμμάτων ὑπηρέτιν;

Αγαμεμνων

Αγ.

323

εἰσορῶ · καὶ πρῶτα ταύτην σῶν ἀπάλλαξον χερῶν.

Μενελαος

Με.

324

οὔ, πρὶν ἂν δείξω γε Δαναοῖς πᾶσι τἀγγεγραμμένα.

Αγαμεμνων

Αγ.

325

ἦ γὰρ οἶσθ’ἃ μή σε καιρὸς εἰδέναι σήμαντρ’ἀνείς;

Μενελαος

Με.

326

ὥστε σ’ἀλγῦναί γ’, ἀνοίξας ἃ σὺ κάκ’εἰργάσω λάθρᾳ.

Αγαμεμνων

Αγ.

327

ποῦ δὲ κἄλαβές νιν; ὦ θεοί, σῆς ἀναισχύντου φρενός.

Μενελαος

Με.

328

προσδοκῶν σὴν παῖδ’ἀπ’Ἄργους, εἰ στράτευμ’ἀφίξεται.

Αγαμεμνων

Αγ.

329

τί δέ σε τἀμὰ δεῖ φυλάσσειν; οὐκ ἀναισχύντου τόδε;

Μενελαος

Με.

330

ὅτι τὸ βούλεσθαί μ’ἔκνιζε · σὸς δὲ δοῦλος οὐκ ἔφυν.

Αγαμεμνων

Αγ.

331

οὐχὶ δεινά; τὸν ἐμὸν οἰκεῖν οἶκον οὐκ ἐάσομαι;

Μενελαος

Με.

332

πλάγια γὰρ φρονεῖς, τὰ μὲν νῦν, τὰ δὲ πάλαι, τὰ δ’αὐτίκα.

Αγαμεμνων

Αγ.

333

εὖ κεκόμψευσαι πονηρά · γλῶσσ’ἐπίφθονον σοφή.

Μενελαος

Με.

334

νοῦς δέ γ’οὐ βέβαιος ἄδικον κτῆμα κοὐ σαφὲς φίλοις.

335

βούλομαι δέ σ’ἐξελέγξαι, καὶ σὺ μήτ’ὀργῆς ὕπο

336

ἀποτρέπου τἀληθὲς οὔτ’αὖ κατατενῶ λίαν ἐγώ.

337

οἶσθ’, ὅτ’ἐσπούδαζες ἄρχειν Δαναΐδαις πρὸς Ἴλιον,

338

τῷ δοκεῖν μὲν οὐχὶ χρῄζων, τῷ δὲ βούλεσθαι θέλων,

339

ὡς ταπεινὸς ἦσθα, πάσης δεξιᾶς προσθιγγάνων

340

καὶ θύρας ἔχων ἀκλῄστους τῷ θέλοντι δημοτῶν

341

καὶ διδοὺς πρόσρησιν ἑξῆς πᾶσι — κεἰ μή τις θέλοι —

342

τοῖς τρόποις ζητῶν πρίασθαι τὸ φιλότιμον ἐκ μέσου;

343

κᾆτ’, ἐπεὶ κατέσχες ἀρχάς, μεταβαλὼν ἄλλους τρόπους

344

τοῖς φίλοισιν οὐκέτ’ἦσθα τοῖς πρὶν ὡς πρόσθεν φίλος,

345

δυσπρόσιτος ἔσωτε κλῄθρων σπάνιος. ἄνδρα δ’οὐ χρεὼν

346

τὸν ἀγαθὸν πράσσοντα μεγάλα τοὺς τρόπους μεθιστάναι,

347

ἀλλὰ καὶ βέβαιον εἶναι τότε μάλιστα τοῖς φίλοις,

348

ἡνίκ’ὠφελεῖν μάλιστα δυνατός ἐστιν εὐτυχῶν.

349

ταῦτα μέν σε πρῶτ’ἐπῆλθον, ἵνα σε πρῶθ’ηὗρον κακόν.

350

ὡς δ’ἐς Αὖλιν ἦλθες αὖθις χὡ Πανελλήνων στρατός,

351

οὐδὲν ἦσθ’, ἀλλ’ἐξεπλήσσου τῇ τύχῃ τῇ τῶν θεῶν,

352

οὐρίας πομπῆς σπανίζων · Δαναΐδαι δ’ἀφιέναι

353

ναῦς διήγγελλον, μάτην δὲ μὴ πονεῖν ἐν Αὐλίδι.

354

ὡς ἄνολβον εἶχες ὄμμα σύγχυσίντ’, εἰ μὴ νεῶν

355

χιλίων ἄρχων τὸ Πριάμου πεδίον ἐμπλήσεις δορός.

356

κἀμὲ παρεκάλεις · τί δράσω; τίνα δὲ πόρον εὕρω πόθεν; —

357

ὥστε μὴ στερέντα σ’ἀρχῆς ἀπολέσαι καλὸν κλέος.

358

κᾆτ’, ἐπεὶ Κάλχας ἐν ἱεροῖς εἶπε σὴν θῦσαι κόρην

359

Ἀρτέμιδι, καὶ πλοῦν ἔσεσθαι Δαναΐδαις, ἡσθεὶς φρένας

360

ἄσμενος θύσειν ὑπέστης παῖδα · καὶ πέμπεις ἑκών,

361

οὐ βίᾳ — μὴ τοῦτο λέξῃς — σῇ δάμαρτι, παῖδα σὴν

362

δεῦρ’ἀποστέλλειν, Ἀχιλλεῖ πρόφασιν ὡς γαμουμένην.

363

κᾆθ’ὑποστρέψας λέληψαι μεταβαλὼν ἄλλας γραφάς,

364

ὡς φονεὺς οὐκέτι θυγατρὸς σῆς ἔσῃ. μάλιστά γε.

365

οὗτος αὑτός ἐστιν αἰθὴρ ὃς τάδ’ἤκουσεν σέθεν.

366

μυρίοι δέ τοι πεπόνθασ’αὐτό · πρὸς τὰ πράγματα

367

ἐκπονοῦσ’ἔχοντες, εἶτα δ’ἐξεχώρησαν κακῶς,

368

τὰ μὲν ὑπὸ γνώμης πολιτῶν ἀσυνέτου, τὰ δ’ἐνδίκως

369

ἀδύνατοι γεγῶτες αὐτοὶ διαφυλάξασθαι πόλιν.

370

Ἑλλάδος μάλιστ’ἔγωγε τῆς ταλαιπώρου στένω,

371

ἥ, θέλουσα δρᾶν τι κεδνόν, βαρβάρους τοὺς οὐδένας

372

καταγελῶντας ἐξανήσει διὰ σὲ καὶ τὴν σὴν κόρην.

373

μηδέν’ἀνδρείας ἕκατι προστάτην θείμην χθονός,

374

μη δ’ὅπλων ἄρχοντα · νοῦν χρὴ τὸν στρατηλάτην ἔχειν ·

375

πόλεος ὡς ἄρχων ἀνὴρ πᾶς, ξύνεσιν ἢν ἔχων τύχῃ.

Χορος

Χο.

376

δεινὸν κασιγνήτοισι γίγνεσθαι λόγους

377

μάχαςθ’, ὅταν ποτ’ἐμπέσωσιν εἰς ἔριν.

Αγαμεμνων

Αγ.

378

βούλομαί σ’εἰπεῖν κακῶς εὖ, βραχέα, μὴ λίαν ἄνω

379

βλέφαρα πρὸς τἀναιδὲς ἀγαγών, ἀλλὰ σωφρονεστέρως,

380

ὡς ἀδελφὸν ὄντ’· ἀνὴρ γὰρ χρηστὸς αἰδεῖσθαι φιλεῖ.

381

εἰπέ μοι, τί δεινὰ φυσᾷς αἱματηρὸν ὄμμ’ἔχων;

382

τίς ἀδικεῖ σε; τοῦ κέχρησαι; χρηστὰ λέκτρ’ἐρᾷς λαβεῖν;

383

οὐκ ἔχοιμ’ἄν σοι παρασχεῖν · ὧν γὰρ ἐκτήσω, κακῶς

384

ἦρχες. εἶτ’ἐγὼ δίκην δῶ σῶν κακῶν, ὁ μὴ σφαλείς;

385

οὐ δάκνει σε τὸ φιλότιμον τοὐμόν, ἀλλ’ἐν ἀγκάλαις

386

εὐπρεπῆ γυναῖκα χρῄζεις, τὸ λελογισμένον παρεὶς

387

καὶ τὸ καλόν, ἔχειν. πονηροῦ φωτὸς ἡδοναὶ κακαί.

388

εἰ δ’ἐγώ, γνοὺς πρόσθεν οὐκ εὖ, μετετέθην εὐβουλίᾳ,

389

μαίνομαι; σὺ μᾶλλον, ὅστις ἀπολέσας κακὸν λέχος

390

ἀναλαβεῖν θέλεις, θεοῦ σοι τὴν τύχην διδόντος εὖ.

391

ὤμοσαν τὸν Τυνδάρειον ὅρκον οἱ κακόφρονες

392

φιλόγαμοι μνηστῆρες — ἡ δέ γ’Ἐλπίς, οἶμαι μέν, θεός,

393

κἀξέπραξεν αὐτὸ μᾶλλον ἢ σὺ καὶ τὸ σὸν σθένος —

394

οὓς λαβὼν στράτευε · ἕτοιμοι δ’εἰσὶ μωρίᾳ φρενῶν.

394a

οὐ γὰρ ἀσύνετον τὸ θεῖον, ἀλλ’ἔχει συνιέναι

395

τοὺς κακῶς παγέντας ὅρκους καὶ κατηναγκασμένους.

396

τἀμὰ δ’οὐκ ἀποκτενῶ ’γὼ τέκνα · κοὐ τὸ σὸν μὲν εὖ

397

παρὰ δίκην ἔσται κακίστης εὔνιδος τιμωρίᾳ,

398

ἐμὲ δὲ συντήξουσι νύκτες ἡμέραιτε δακρύοις,

399

ἄνομα δρῶντα κοὐ δίκαια παῖδας οὓς ἐγεινάμην.

400

ταῦτά σοι βραχέα λέλεκται καὶ σαφῆ καὶ ῥᾴδια ·

401

εἰ δὲ μὴ βούλῃ φρονεῖν εὖ, τἄμ’ἐγὼ θήσω καλῶς.

Χορος

Χο.

402

οἵδ’αὖ διάφοροι τῶν πάρος λελεγμένων

403

μύθων, καλῶς δ’ἔχουσι, φείδεσθαι τέκνων.

Μενελαος

Με.

404

αἰαῖ, φίλους ἄρ’οὐχὶ κεκτήμην τάλας.

Αγαμεμνων

Αγ.

405

εἰ τοὺς φίλους γε μὴ θέλεις ἀπολλύναι.

Μενελαος

Με.

406

δείξεις δὲ ποῦ μοι πατρὸς ἐκ ταὐτοῦ γεγώς;

Αγαμεμνων

Αγ.

407

συνσωφρονεῖν σοι βούλομ’, ἀλλ’οὐ συννοσεῖν.

Μενελαος

Με.

408

ἐς κοινὸν ἀλγεῖν τοῖς φίλοισι χρὴ φίλους.

Αγαμεμνων

Αγ.

409

εὖ δρῶν παρακάλει μ’, ἀλλὰ μὴ λυπῶν ἐμέ.

Μενελαος

Με.

410

οὐκ ἄρα δοκεῖ σοι τάδε πονεῖν σὺν Ἑλλάδι;

Αγαμεμνων

Αγ.

411

Ἑλλὰς δὲ σὺν σοὶ κατὰ θεὸν νοσεῖ τινα.

Μενελαος

Με.

412

σκήπτρῳ νυν αὔχει, σὸν κασίγνητον προδούς.

413

ἐγὼ δ’ἐπ’ἄλλας εἶμι μηχανάς τινας

414

φίλουςτ’ἐπ’ἄλλους —

Αγγελος Α

Αγ.

414b

ὦ Πανελλήνων ἄναξ,

415

Ἀγάμεμνον, ἥκω παῖδά σοι τὴν σὴν ἄγων,

416

ἣν Ἰφιγένειαν ὠνόμαζες ἐν δόμοις.

417

μήτηρ δ’ὁμαρτεῖ, σῆς Κλυταιμήστρας δέμας,

418

καὶ παῖς Ὀρέστης, ὥς τι τερφθείης ἰδών,

419

χρόνον παλαιὸν δωμάτων ἔκδημος ὤν.

420

ἀλλ’ὡς μακρὰν ἔτεινον, εὔρυτον παρὰ

421

κρήνην ἀναψύχουσι θηλύπουν βάσιν,

422

αὐταίτε πῶλοίτ’· ἐς δὲ λειμώνων χλόην

423

καθεῖμεν αὐτάς, ὡς βορᾶς γευσαίατο.

424

ἐγὼ δὲ πρόδρομος σῆς παρασκευῆς χάριν

425

ἥκω · πέπυσται γὰρ στρατός — ταχεῖα γὰρ

426

διῇξε φήμη — παῖδα σὴν ἀφιγμένην.

427

πᾶς δ’ἐς θένα ὅμιλος ἔρχεται δρόμῳ,

428

σὴν παῖδ’ὅπως ἴδωσιν · οἱ δ’εὐδαίμονες

429

ἐν πᾶσι κλεινοὶ καὶ περίβλεπτοι βροτοῖς.

430

λέγουσι δ’· ὑμέναιός τις ἢ τί πράσσεται;

431

ἢ πόθον ἔχων θυγατρὸς Ἀγαμέμνων ἄναξ

432

ἐκόμισε παῖδα; τῶν δ’ἂν ἤκουσας τάδε ·

433

Ἀρτέμιδι προτελίζουσι τὴν νεάνιδα,

434

Αὐλίδος ἀνάσσῃ. τίς νιν ἄξεταί ποτε;

435

ἀλλ’εἶα, τἀπὶ τοισίδ’ἐξάρχου κανᾶ,

436

στεφανοῦσθε κρᾶτα καὶ σύ, Μενέλεως ἄναξ,

437

ὑμέναιον εὐτρέπιζε καὶ κατὰ στέγας

438

λωτὸς βοάσθω καὶ ποδῶν ἔστω κτύπος ·

439

φῶς γὰρ τόδ’ἥκει μακάριον τῇ παρθένῳ.

Αγαμεμνων

Αγ.

440

ἐπῄνεσ’, ἀλλὰ στεῖχε δωμάτων ἔσω ·

441

τὰ δ’ἄλλ’ἰούσης τῆς τύχης ἔσται καλῶς.

442

οἴμοι, τί φῶ δύστηνος; ἄρξωμαι πόθεν;

443

ἐς οἷ’ἀνάγκης ζεύγματ’ἐμπεπτώκαμεν.

444

ὑπῆλθε δαίμων, ὥστε τῶν σοφισμάτων

445

πολλῷ γενέσθαι τῶν ἐμῶν σοφώτερος.

446

ἡ δυσγένεια δ’ὡς ἔχει τι χρήσιμον.

447

καὶ γὰρ δακρῦσαι ῥᾳδίως αὐτοῖς ἔχει,

448

ἅπαντάτ’εἰπεῖν. τῷ δὲ γενναίῳ φύσιν

449

ἄνολβα ταῦτα. προστάτην δὲ τοῦ βίου

450

τὸν ὄγκον ἔχομεν τῷτ’ὄχλῳ δουλεύομεν.

451

ἐγὼ γὰρ ἐκβαλεῖν μὲν αἰδοῦμαι δάκρυ,

452

τὸ μὴ δακρῦσαι δ’αὖθις αἰδοῦμαι τάλας,

453

ἐς τὰς μεγίστας συμφορὰς ἀφιγμένος.

454

εἶεν · τί φήσω πρὸς δάμαρτα τὴν ἐμήν;

455

πῶς δέξομαί νιν; ποῖον ὄμμα συμβαλῶ;

456

καὶ γάρ μ’ἀπώλεσ’ἐπὶ κακοῖς ἅ μοι πάρος

457

ἐλθοῦσ’ἄκλητος. εἰκότως δ’ἅμ’ἕσπετο

458

θυγατρὶ νυμφεύσουσα καὶ τὰ φίλτατα

459

δώσουσ’, ἵν’ἡμᾶς ὄντας εὑρήσει κακούς.

460

τὴν δ’αὖ τάλαιναν παρθένον — τί παρθένον;

461

Ἅιδης νιν, ὡς ἔοικε, νυμφεύσει τάχα —

462

ὡς ᾤκτισ’· οἶμαι γάρ νιν ἱκετεύσειν τάδε ·

463

ὦ πάτερ, ἀποκτενεῖς με; τοιούτους γάμους

464

γήμειας αὐτὸς χὥστις ἐστί σοι φίλος.

465

παρὼν δ’Ὀρέστης ἐγγὺς ἀναβοήσεται

466

οὐ συνετὰ συνετῶς · ἔτι γάρ ἐστι νήπιος.

467

αἰαῖ, τὸν Ἑλένης ὥς μ’ἀπώλεσεν γάμον

468

γήμας ὁ Πριάμου Πάρις, ὃς εἴργασται τάδε.

Χορος

Χο.

469

κἀγὼ κατῴκτιρ’, ὡς γυναῖκα δεῖ ξένην

470

ὑπὲρ τυράννων συμφορᾶς καταστένειν.

Μενελαος

Με.

471

ἀδελφέ, δός μοι δεξιᾶς τῆς σῆς θιγεῖν.

Αγαμεμνων

Αγ.

472

δίδωμι · σὸν γὰρ τὸ κράτος, ἄθλιος δ’ἐγώ.

Μενελαος

Με.

473

Πέλοπα κατόμνυμ’, ὃς πατὴρ τοὐμοῦ πατρὸς

474

τοῦ σοῦτ’ἐκλήθη, τὸν τεκόντατ’Ἀτρέα,

475

ἦ μὴν ἐρεῖν σοι τἀπὸ καρδίας σαφῶς

476

καὶ μὴ ’πίτηδες μηδέν, ἀλλ’ὅσον φρονῶ.

477

ἐγώ σ’ἀπ’ὄσσων ἐκβαλόντ’ἰδὼν δάκρυ

478

ᾤκτιρα, καὐτὸς ἀνταφῆκά σοι πάλιν

479

καὶ τῶν παλαιῶν ἐξαφίσταμαι λόγων,

480

οὐκ ἐς σὲ δεινός · εἰμὶ δ’οὗπερ εἶ σὺ νῦν ·

481

καί σοι παραινῶ μήτ’ἀποκτείνειν τέκνον

482

μήτ’ἀνθελέσθαι τοὐμόν. οὐ γὰρ ἔνδικον

483

σὲ μὲν στενάζειν, τἀμὰ δ’ἡδέως ἔχειν,

484

θνῄσκειντε τοὺς σούς, τοὺς δ’ἐμοὺς ὁρᾶν φάος.

485

τί βούλομαι γάρ; οὐ γάμους ἐξαιρέτους

486

ἄλλους λάβοιμ’ἄν, εἰ γάμων ἱμείρομαι;

487

ἀλλ’ἀπολέσας ἀδελφόν, ὅν μ’ἥκιστα χρῆν,

488

Ἑλένην ἕλωμαι, τὸ κακὸν ἀντὶ τἀγαθοῦ;

489

ἄφρων νέοςτ’ἦ, πρὶν τὰ πράγματ’ἐγγύθεν

490

σκοπῶν ἐσεῖδον οἷον ἦν κτείνειν τέκνα.

491

ἄλλωςτέ μ’ἔλεος τῆς ταλαιπώρου κόρης

492

ἐσῆλθε, συγγένειαν ἐννοουμένῳ,

493

ἣ τῶν ἐμῶν ἕκατι θύεσθαι γάμων

494

μέλλει. τί δ’Ἑλένης παρθένῳ τῇ σῇ μέτα;

495

ἴτω στρατεία διαλυθεῖσ’ἐξ Αὐλίδος,

496

σὺ δ’ὄμμα παῦσαι δακρύοις τέγγων τὸ σόν,

497

ἀδελφέ, κἀμὲ παρακαλῶν ἐς δάκρυα.

498

εἰ δέ τι κόρης σῆς θεσφάτων μέτεστι σοί,

499

μὴ ’μοὶ μετέστω · σοὶ νέμω τοὐμὸν μέρος.

500

ἀλλ’ἐς μεταβολὰς ἦλθον ἀπὸ δεινῶν λόγων;

501

εἰκὸς πέπονθα · τὸν ὁμόθεν πεφυκότα

502

στέργων μετέπεσον. ἀνδρὸς οὐ κακοῦ τροπαὶ

503

τοιαίδε, χρῆσθαι τοῖσι βελτίστοις ἀεί.

Χορος

Χο.

504

γενναῖ’ἔλεξας Ταντάλῳτε τῷ Διὸς

505

πρέποντα · προγόνους οὐ καταισχύνεις σέθεν.

Αγαμεμνων

Αγ.

506

αἰνῶ σε, Μενέλα’, ὅτι παρὰ γνώμην ἐμὴν

507

ὑπέθηκας ὀρθῶς τοὺς λόγους σοῦτ’ἀξίως.

508

ταραχὴ δ’ἀδελφῶν διάτ’ἔρωτα γίγνεται

509

πλεονεξίαντε δωμάτων · ἀπέπτυσα

510

τοιάνδε συγγένειαν ἀλλήλοιν πικράν.

511

ἀλλ’ἥκομεν γὰρ εἰς ἀναγκαίας τύχας,

512

θυγατρὸς αἱματηρὸν ἐκπρᾶξαι φόνον.

Μενελαος

Με.

513

πῶς; τίς δ’ἀναγκάσει σε τήν γε σὴν κτανεῖν;

Αγαμεμνων

Αγ.

514

ἅπας Ἀχαιῶν σύλλογος στρατεύματος.

Μενελαος

Με.

515

οὔκ, ἤν νιν εἰς Ἄργος γ’ἀποστείλῃς πάλιν.

Αγαμεμνων

Αγ.

516

λάθοιμι τοῦτ’ἄν. ἀλλ’ἐκεῖν’οὐ λήσομεν.

Μενελαος

Με.

517

τὸ ποῖον; οὔτοι χρὴ λίαν ταρβεῖν ὄχλον.

Αγαμεμνων

Αγ.

518

Κάλχας ἐρεῖ μαντεύματ’Ἀργείων στρατῷ.

Μενελαος

Με.

519

οὔκ, ἢν θάνῃ γε πρόσθε · τοῦτο δ’εὐμαρές.

Αγαμεμνων

Αγ.

520

τὸ μαντικὸν πᾶν σπέρμα φιλότιμον κακόν.

Μενελαος

Με.

521

† κοὐδέν γ’ἄχρηστον, οὐ δὲ χρήσιμον παρόν. †

Αγαμεμνων

Αγ.

522

ἐκεῖνο δ’οὐ δέδοικας ὃ ἔμ’ἐσέρχεται;

Μενελαος

Με.

523

ὃν μὴ σὺ φράζεις, πῶς ὑπολάβοιμ’ἂν λόγον;

Αγαμεμνων

Αγ.

524

τὸ Σισύφειον σπέρμα πάντ’οἶδεν τάδε.

Μενελαος

Με.

525

οὐκ ἔστ’Ὀδυσσεὺς ὅ τι σὲ κἀμὲ πημανεῖ.

Αγαμεμνων

Αγ.

526

ποικίλος ἀεὶ πέφυκε τοῦτ’ὄχλου μέτα.

Μενελαος

Με.

527

φιλοτιμίᾳ μὲν ἐνέχεται, δεινῷ κακῷ.

Αγαμεμνων

Αγ.

528

οὐκ οὖν δοκεῖς νιν στάντ’ἐν Ἀργείοις μέσοις

529

λέξειν ἃ Κάλχας θέσφατ’ἐξηγήσατο,

530

κἄμ’ὡς ὑπέστην θῦμα, κᾆτ’ἐψευδόμην,

531

Ἀρτέμιδι θύσειν; οὐ ξυναρπάσας στρατόν,

532

σὲ κἄμ’ἀποκτείναντας Ἀργείους κόρην

533

σφάξαι κελεύσει; κἂν πρὸς Ἄργος ἐκφύγω,

534

ἐλθόντες αὐτοῖς τείχεσιν Κυκλωπίοις

535

συναρπάσουσι καὶ κατασκάψουσι γῆν.

536

τοιαῦτα τἀμὰ πήματ’· ὦ τάλας ἐγώ,

537

ὡς ἠπόρημαι πρὸς θεῶν τὰ νῦν τάδε.

538

ἕν μοι φύλαξον, Μενέλεως, ἀνὰ στρατὸν

539

ἐλθών, ὅπως ἂν μὴ Κλυταιμήστρα τάδε

540

μάθῃ, πρὶν Ἅιδῃ παῖδ’ἐμὴν προσθῶ λαβών,

541

ὡς ἐπ’ἐλαχίστοις δακρύοις πράσσω κακῶς.

542

ὑμεῖςτε σιγήν, ὦ ξέναι, φυλάσσετε.

Χορος

Χο.

543

μάκαρες οἳ μετρίας θεοῦ

544

μετάτε σωφροσύνας

545

μετέσχον λέκτρων Ἀφροδίτας,

546

γαλανείᾳ χρησάμενοι

547

μανιάδων οἴστρων, ὅθι δὴ

548

δίδυμ’Ἔρως ὁ χρυσοκόμας

549

τόξ’ἐντείνεται χαρίτων,

550

τὸ μὲν ἐπ’εὐαίωνι πότμῳ,

551

τὸ δ’ἐπὶ συγχύσει βιοτᾶς.

552

ἀπενέπω νιν ἁμετέρων,

553

Κύπρι καλλίστα, θαλάμων.

554

εἴη δέ μοι μετρία μὲν

555

χάρις, πόθοι δ’ὅσιοι,

556

καὶ μετέχοιμι τᾶς

557

Ἀφροδίτας, πολλὰν δ’ἀποθείμαν.

558

διάφοροι δὲ φύσεις βροτῶν,

559

διάφοροι δὲ τρόποι · τὸ δ’

560

ὀρθῶς ἐσθλὸν σαφὲς αἰεί ·

561

τροφαίθ’αἱ παιδευόμεναι

562

μέγα φέρουσ’ἐς τὰν ἀρετάν ·

563

τότε γὰρ αἰδεῖσθαι σοφία,

564

τάντ’ἐξαλλάσσουσαν ἔχει

565

χάριν ὑπὸ γνώμας ἐσορᾶν

566

τὸ δέον, ἔνθα δόξα φέρει

567

κλέος ἀγήρατον βιοτᾷ.

568

μέγα τι θηρεύειν ἀρετάν,

569

γυναιξὶ μὲν κατὰ Κύπριν

570

κρυπτάν, ἐν ἀνδράσι δ’αὖ

571

κόσμος ἐνὼν ὁ

572

μυριοπληθὴς μείζω πόλιν αὔξει.

573

ἔμολες, ὦ Πάρις, ᾗτε σύ γε

574

βουκόλος ἀργενναῖς ἐτράφης

575

Ἰδαίαις παρὰ μόσχοις,

576

βάρβαρα συρίζων, Φρυγίων

577

αὐλῶν Ὀλύμπου καλάμοις

578

μιμήματα πνείων.

579

εὔθηλοι δὲ τρέφοντο βόες,

580

ὅτε σε κρίσις ἔμηνε θεᾶν,

581

ἅ σ’Ἑλλάδα πέμπει ·

582

ἐλεφαντοδέτων

583

πάροιθεν δόμων δὲ στὰς Ἑλένας

584

ἐν ἀντωποῖς βλεφάροισιν

585

ἔρωτάτ’ἔδωκας, ἔρωτι δ’

586

αὐτὸς ἐπτοάθης.

587

ὅθεν ἔρις ἔριν

588

Ἑλλάδα σὺν δορὶ ναυσίτ’ἄγει

589

Τροίας πέργαμα […]

Χορος ανδρων Αργειων

Χο.

590

ἰὼ ἰώ · μεγάλαι μεγάλων

591

εὐδαιμονίαι · τὴν τοῦ βασιλέως

592

ἴδετ’Ἰφιγένειαν, ἄνασσαν ἐμήν,

593

τὴν Τυνδάρεωτε Κλυταιμήστραν ·

594

ὡς ἐκ μεγάλων ἐβλαστήκασ’

595

ἐπίτ’εὐμήκεις ἥκουσι τύχας.

596

θεοί γ’οἱ κρείσσους οἵτ’ὀλβοφόροι

597

τοῖς οὐκ εὐδαίμοσι θνητῶν.

Χορος

Χο.

598

στῶμεν, Χαλκίδος ἔκγονα θρέμματα,

599

τὴν βασίλειαν δεξώμεθ’ὄχων

600

ἄπο μὴ σφαλερῶς ἐπὶ γαῖαν,

601

ἀγανῶς δὲ χεροῖν μαλακῇ ῥώμῃ,

602

μὴ ταρβήσῃ † νεωστί μοι μολὸν

603

κλεινὸν τέκνον Ἀγαμέμνονος,

604

μη δὲ θόρυβον † μη δ’ἔκπληξιν

605

ταῖς Ἀργείαις

606

ξεῖναι ξείναις παρέχωμεν.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

607

ὄρνιθα μὲν τόνδ’αἴσιον ποιούμεθα,

608

τὸ σόντε χρηστὸν καὶ λόγων εὐφημίαν ·

609

ἐλπίδα δ’ἔχω τιν’ὡς ἐπ’ἐσθλοῖσιν γάμοις

610

πάρειμι νυμφαγωγός. ἀλλ’ὀχημάτων

611

ἔξω πορεύεθ’ἃς φέρω φερνὰς κόρῃ,

612

καὶ πέμπετ’ἐς μέλαθρον εὐλαβούμενοι.

613

σὺ δ’, ὦ τέκνον μοι, λεῖπε πωλικοὺς ὄχους,

614

ἁβρὸν τιθεῖσα κῶλον ἀσθενέςθ’ἅμα.

615

ὑμεῖς δέ, νεάνιδές, νιν ἀγκάλαις ἔπι

616

δέξασθε καὶ πορεύσατ’ἐξ ὀχημάτων.

617

κἀμοὶ χερός τις ἐνδότω στηρίγματα,

618

θάκους ἀπήνης ὡς ἂν ἐκλίπω καλῶς.

619

αἳ δ’ἐς τὸ πρόσθεν στῆτε πωλικῶν ζυγῶν ·

620

φοβερὸν γὰρ ἀπαράμυθον ὄμμα πωλικόν ·

621

καὶ παῖδα τόνδε, τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον,

622

λάζυσθ’, Ὀρέστην · ἔτι γάρ ἐστι νήπιος.

623

τέκνον, καθεύδεις πωλικῷ δαμεὶς ὄχῳ;

624

ἔγειρ’ἀδελφῆς ἐφ’ὑμέναιον εὐτυχῶς ·

625

ἀνδρὸς γὰρ ἀγαθοῦ κῆδος αὐτὸς ἐσθλὸς ὢν

626

λήψῃ, κόρης Νηρῇδος ἰσόθεον γένος.

627

ἑξῆς κάθησο δεῦρό μου ποδός, τέκνον ·

628

πρὸς μητέρ’, Ἰφιγένεια, μακαρίαν δέ με

629

ξέναισι ταῖσδε πλησία σταθεῖσα δός,

630

καὶ — δεῦρο δὴ — πατέρα πρόσειπε σὸν φίλον.

Ιφιγενεια

Ιφ.

631

ὦ μῆτερ, ὑποδραμοῦσά σ’· ὀργισθῇς δὲ μή ·

632

πρὸς στέρνα πατρὸς στέρνα τἀμὰ περιβαλῶ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

633

ὦ σέβας ἐμοὶ μέγιστον, Ἀγαμέμνων ἄναξ,

634

ἥκομεν, ἐφετμαῖς οὐκ ἀπιστοῦσαι σέθεν.

Ιφιγενεια

Ιφ.

635

636

637

ποθῶ γὰρ ὄμμα δὴ σόν. ὀργισθῇς δὲ μή.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

638

ἀλλ’, ὦ τέκνον, χρή · φιλοπάτωρ δ’ἀεί ποτ’εἶ

639

μάλιστα παίδων τῷδ’ὅσους ἐγὼ ’τεκον.

Ιφιγενεια

Ιφ.

640

ὦ πάτερ, ἐσεῖδόν σ’ἀσμένη πολλῷ χρόνῳ.

Αγαμεμνων

Αγ.

641

καὶ γὰρ πατὴρ σέ · τόδ’ἴσον ὑπὲρ ἀμφοῖν λέγεις.

Ιφιγενεια

Ιφ.

642

χαῖρ’· εὖ δέ μ’ἀγαγὼν πρὸς σ’ἐποίησας, πάτερ.

Αγαμεμνων

Αγ.

643

οὐκ οἶδ’ὅπως φῶ τοῦτο καὶ μὴ φῶ, τέκνον.

Ιφιγενεια

Ιφ.

644

ἔα ·

645

ὡς οὐ βλέπεις ἕκηλον ἄσμενός μ’ἰδών.

Αγαμεμνων

Αγ.

645

πόλλ’ἀνδρὶ βασιλεῖ καὶ στρατηλάτῃ μέλει.

Ιφιγενεια

Ιφ.

646

παρ’ἐμοὶ γενοῦ νῦν, μὴ ’πὶ φροντίδας τρέπου.

Αγαμεμνων

Αγ.

647

ἀλλ’εἰμὶ παρὰ σοὶ νῦν ἅπας κοὐκ ἄλλοθι.

Ιφιγενεια

Ιφ.

648

μέθες νυν ὀφρὺν ὄμματ’ἔκτεινον φίλον.

Αγαμεμνων

Αγ.

649

ἰδού, γέγηθά σ’ὡς γέγηθ’ὁρῶν, τέκνον.

Ιφιγενεια

Ιφ.

650

κἄπειτα λείβεις δάκρυ’ἀπ’ὀμμάτων σέθεν;

Αγαμεμνων

Αγ.

651

μακρὰ γὰρ ἡμῖν ἡ ’πιοῦσ’ἀπουσία.

Ιφιγενεια

Ιφ.

652

† οὐκ οἶδ’ὅ τι φῄς, οὐκ οἶδα, φίλτατ’ἐμοὶ πάτερ. †

Αγαμεμνων

Αγ.

653

συνετὰ λέγουσα μᾶλλον εἰς οἶκτόν μ’ἄγεις.

Ιφιγενεια

Ιφ.

654

ἀσύνετά νυν ἐροῦμεν, εἰ σέ γ’εὐφρανῶ.

Αγαμεμνων

Αγ.

655

παπαῖ. τὸ σιγᾶν οὐ σθένω · σὲ δ’ᾔνεσα.

Ιφιγενεια

Ιφ.

656

μέν’, ὦ πάτερ, κατ’οἶκον ἐπὶ τέκνοις σέθεν.

Αγαμεμνων

Αγ.

657

θέλω γε · τὸ θέλειν δ’οὐκ ἔχων ἀλγύνομαι.

Ιφιγενεια

Ιφ.

658

ὄλοιντο λόγχαι καὶ τὰ Μενέλεω κακά.

Αγαμεμνων

Αγ.

659

ἄλλους ὀλεῖ πρόσθ’ἃ ἐμὲ διολέσαντ’ἔχει.

Ιφιγενεια

Ιφ.

660

ὡς πολὺν ἀπῆσθα χρόνον ἐν Αὐλίδος μυχοῖς.

Αγαμεμνων

Αγ.

661

καὶ νῦν γέ μ’ἴσχει δή τι μὴ στέλλειν στρατόν.

Ιφιγενεια

Ιφ.

662

ποῦ τοὺς Φρύγας λέγουσιν ᾠκίσθαι, πάτερ;

Αγαμεμνων

Αγ.

663

οὗ μήποτ’οἰκεῖν ὤφελ’ὁ Πριάμου Πάρις.

Ιφιγενεια

Ιφ.

664

μακρὰν ἀπαίρεις, ὦ πάτερ, λιπὼν ἐμέ.

Αγαμεμνων

Αγ.

665

† εἰς ταὐτόν, ὦ θύγατερ, ἥκεις σῷ πατρί. †

Ιφιγενεια

Ιφ.

666

φεῦ ·

667

εἴθ’ἦν καλόν μοι σοίτ’ἄγειν σύμπλουν ἐμέ.

Αγαμεμνων

Αγ.

668

ἔτ’ἔστι καὶ σοὶ πλοῦς, ἵν’ἀμμνήσῃ πατρός.

Ιφιγενεια

Ιφ.

669

σὺν μητρὶ πλεύσασ’ἢ μόνη πορεύσομαι;

Αγαμεμνων

Αγ.

670

μόνη, μονωθεῖσ’ἀπὸ πατρὸς καὶ μητέρος.

Ιφιγενεια

Ιφ.

670

οὔ πού μ’ἐς ἄλλα δώματ’οἰκίζεις, πάτερ;

Αγαμεμνων

Αγ.

671

ἐατέ’· οὐ χρὴ τοιάδ’εἰδέναι κόρας.

Ιφιγενεια

Ιφ.

672

σπεῦδ’ἐκ Φρυγῶν μοι, θέμενος εὖ τἀκεῖ, πάτερ.

Αγαμεμνων

Αγ.

673

θῦσαί με θυσίαν πρῶτα δεῖ τιν’ἐνθάδε.

Ιφιγενεια

Ιφ.

674

ἀλλὰ ξὺν ἱεροῖς χρὴ τό γ’εὐσεβὲς σκοπεῖν.

Αγαμεμνων

Αγ.

675

εἴσῃ σύ · χερνίβων γὰρ ἑστήξῃ πέλας.

Ιφιγενεια

Ιφ.

676

στήσομεν ἄρ’ἀμφὶ βωμόν, ὦ πάτερ, χορούς;

Αγαμεμνων

Αγ.

677

ζηλῶ σὲ μᾶλλον ἢ ’μὲ τοῦ μηδὲν φρονεῖν.

678

χώρει δὲ μελάθρων ἐντός — ὀφθῆναι κόραις

679

πικρόν — φίλημα δοῦσα δεξιάντέ μοι,

680

μέλλουσα δαρὸν πατρὸς ἀποικήσειν χρόνον.

681

ὦ στέρνα καὶ παρῇδες, ὦ ξανθαὶ κόμαι,

682

ὡς ἄχθος ὑμῖν ἐγένεθ’ἡ Φρυγῶν πόλις

683

Ἑλένητε. — παύω τοὺς λόγους · ταχεῖα γὰρ

684

νοτὶς διώκει μ’ὀμμάτων ψαύσαντά σου.

685

ἴθ’ἐς μέλαθρα. σὲ δὲ παραιτοῦμαι τάδε,

686

Λήδας γένεθλον, εἰ κατῳκτίσθην ἄγαν,

687

μέλλων Ἀχιλλεῖ θυγατέρ’ἐκδώσειν ἐμήν.

688

ἀποστολαὶ γὰρ μακάριαι μέν, ἀλλ’ὅμως

689

δάκνουσι τοὺς τεκόντας, ὅταν ἄλλοις δόμοις

690

παῖδας παραδιδῷ πολλὰ μοχθήσας πατήρ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

691

οὐχ ὧδ’ἀσύνετός εἰμι, πείσεσθαι δέ με

692

καὐτὴν δόκει τάδ’, ὥστε μή σε νουθετεῖν,

693

ὅταν σὺν ὑμεναίοισιν ἐξάγω κόρην ·

694

ἀλλ’ὁ νόμος αὐτὰ τῷ χρόνῳ συνισχανεῖ.

695

τοὔνομα μὲν οὖν παῖδ’οἶδ’ὅτῳ κατῄνεσας,

696

γένους δ’ὁποίου χὡπόθεν, μαθεῖν θέλω.

Αγαμεμνων

Αγ.

697

Αἴγινα θυγάτηρ ἐγένετ’Ἀσωποῦ πατρός.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

698

ταύτην δὲ θνητῶν ἢ θεῶν ἔζευξε τίς;

Αγαμεμνων

Αγ.

699

Ζεύς · Αἰακὸν δ’ἔφυσεν, Οἰνώνης πρόμον.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

700

τὰ δ’Αἰακοῦ παῖς τίς κατέσχε δώματα;

Αγαμεμνων

Αγ.

701

Πηλεύς · ὁ Πηλεὺς δ’ἔσχε Νηρέως κόρην.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

702

θεοῦ διδόντος, ἢ βίᾳ θεῶν λαβών;

Αγαμεμνων

Αγ.

703

Ζεὺς ἠγγύησε καὶ δίδωσ’ὁ κύριος.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

704

γαμεῖ δὲ ποῦ νιν; ἦ κατ’οἶδμα πόντιον;

Αγαμεμνων

Αγ.

705

χείρων ἵν’οἰκεῖ σεμνὰ Πηλίου βάθρα.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

706

οὗ φασι Κενταύρειον ᾠκίσθαι γένος;

Αγαμεμνων

Αγ.

707

ἐνταῦθ’ἔδαισαν Πηλέως γάμους θεοί.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

708

Θέτις δ’ἔθρεψεν ἢ πατὴρ Ἀχιλλέα;

Αγαμεμνων

Αγ.

709

χείρων, ἵν’ἤθη μὴ μάθοι κακῶν βροτῶν.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

710

φεῦ ·

711

σοφός γ’ὁ θρέψας χὡ διδοὺς σοφώτερος.

Αγαμεμνων

Αγ.

712

τοιόσδε παιδὸς σῆς ἀνὴρ ἔσται πόσις.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

713

οὐ μεμπτός. οἰκεῖ δ’ἄστυ ποῖον Ἑλλάδος;

Αγαμεμνων

Αγ.

714

Ἀπιδανὸν ἀμφὶ ποταμὸν ἐν Φθίας ὅροις.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

715

ἐκεῖσ’ἀπάξει σὴν ἐμήντε παρθένον;

Αγαμεμνων

Αγ.

715

κείνῳ μελήσει ταῦτα, τῷ κεκτημένῳ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

716

ἀλλ’εὐτυχοίτην. τίνι δ’ἐν ἡμέρᾳ γαμεῖ;

Αγαμεμνων

Αγ.

717

ὅταν σελήνης εὐτυχὴς ἔλθῃ κύκλος.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

718

προτέλεια δ’ἤδη παιδὸς ἔσφαξας θεᾷ;

Αγαμεμνων

Αγ.

719

μέλλω · ’πὶ ταύτῃ καὶ καθέσταμεν τύχῃ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

720

κἄπειτα δαίσεις τοὺς γάμους ἐς ὕστερον;

Αγαμεμνων

Αγ.

721

θύσας γε θύμαθ’ἃ ἐμὲ χρὴ θῦσαι θεοῖς.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

722

ἡμεῖς δὲ θοίνην ποῦ γυναιξὶ θήσομεν;

Αγαμεμνων

Αγ.

723

ἐνθάδε παρ’εὐπρύμνοισιν Ἀργείων πλάταις.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

724

καλῶς ἀναγκαίωςτε · συνενέγκοι δ’ὅμως.

Αγαμεμνων

Αγ.

725

οἶσθ’οὖν ὃ δρᾶσον, ὦ γύναι; πιθοῦ δέ μοι.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

726

τί χρῆμα; πείθεσθαι γὰρ εἴθισμαι σέθεν.

Αγαμεμνων

Αγ.

727

ἡμεῖς μὲν ἐνθάδ’, οὗπέρ ἐσθ’ὁ νυμφίος […]

Κλυταιμηστρα

Κλ.

728

μητρὸς τί χωρὶς δράσεθ’, ἃ ἐμὲ δρᾶν χρεών;

Αγαμεμνων

Αγ.

729

ἐκδώσομεν σὴν παῖδα Δαναϊδῶν μέτα.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

730

ἡμᾶς δὲ ποῦ χρὴ τηνικαῦτα τυγχάνειν;

Αγαμεμνων

Αγ.

731

χώρει πρὸς Ἄργος παρθένουςτε τημέλει.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

732

λιποῦσα παῖδα; τίς δ’ἀνασχήσει φλόγα;

Αγαμεμνων

Αγ.

733

ἐγὼ παρέξω φῶς ὃ νυμφίοις πρέπει.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

734

οὐχ ὁ νόμος οὗτος οὐ δὲ φαῦλ’ἡγητέα.

Αγαμεμνων

Αγ.

735

οὐ καλὸν ἐν ὄχλῳ σ’ἐξομιλεῖσθαι στρατοῦ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

736

καλὸν τεκοῦσαν τἀμά μ’ἐκδοῦναι τέκνα.

Αγαμεμνων

Αγ.

737

καὶ τάς γ’ἐν οἴκῳ μὴ μόνας εἶναι κόρας.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

738

ὀχυροῖσι παρθενῶσι φρουροῦνται καλῶς.

Αγαμεμνων

Αγ.

739

πιθοῦ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

739b

μὰ τὴν ἄνασσαν Ἀργείαν θεάν.

740

ἐλθὼν δὲ τἄξω πρᾶσσε, τἀν δόμοις δ’ἐγώ,

741

Αγαμεμνων

Αγ.

742

οἴμοι · μάτην ᾖξ’, ἐλπίδος δ’ἀπεσφάλην,

743

ἐξ ὀμμάτων δάμαρτ’ἀποστεῖλαι θέλων.

744

σοφίζομαι δὲ κἀπὶ τοῖσι φιλτάτοις

745

τέχνας πορίζω, πανταχῇ νικώμενος.

746

ὅμως δὲ σὺν Κάλχαντι τῷ θυηπόλῳ

747

κοινῇ τὸ τῆς θεοῦ φίλον, ἐμοὶ δ’οὐκ εὐτυχές,

748

ἐξευπορήσων εἶμι, μόχθον Ἑλλάδος.

749

χρὴ δ’ἐν δόμοισιν ἄνδρα τὸν σοφὸν τρέφειν

750

γυναῖκα χρηστὴν κἀγαθήν, ἢ μὴ τρέφειν.

Χορος

Χο.

751

ἥξει δὴ Σιμόεντα καὶ

752

δίνας ἀργυροειδεῖς

753

ἄγυρις Ἑλλάνων στρατιᾶς

754

ἀνάτε ναυσὶν καὶ σὺν ὅπλοις

755

Ἴλιον ἐς τὸ Τροίας

756

Φοιβήιον δάπεδον,

757

τὰν Κασάνδραν ἵν’ἀκούω

758

ῥίπτειν ξανθοὺς πλοκάμους

759

χλωροκόμῳ στεφάνῳ δάφνας

760

κοσμηθεῖσαν, ὅταν θεοῦ

761

μαντόσυνοι πνεύσωσ’ἀνάγκαι.

762

στάσονται δ’ἐπὶ περγάμων

763

Τροίας ἀμφίτε τείχη

764

Τρῶες, ὅταν χάλκασπις Ἄρης

765

πόντιος εὐπρῴροιο πλάτας

766

εἰρεσίᾳ πελάζῃ

767

Σιμουντίοις ὀχετοῖς,

768

τὰν τῶν ἐν αἰθέρι δισσῶν

769

Διοσκούρων Ἑλέναν

770

ἐκ Πριάμου κομίσαι θέλων

771

ἐς γᾶν Ἑλλάδα δοριπόνοις

772

ἀσπίσι καὶ λόγχαις Ἀχαιῶν.

773

πέργαμον δὲ Φρυγῶν πόλιν

λαΐνους περὶ πύργους

κυκλώσας Ἄρει φονίῳ,

λαιμοτόμου κεφαλᾶς

σπάσας Πάριν Ἀτρεΐδας,

778

πέρσας κατάκρας πόλιν,

779

θήσει κόρας πολυκλαύτους

δάμαρτάτε Πριάμου.

ἁ δὲ Διὸς Ἑλένα κόρα

πολύκλαυτος ἑδεῖται

πόσιν προλιποῦσα.

μήτ’ἐμοὶ

μήτ’ἐμοῖσι τέκνων τέκνοις ἐλπὶς ἅδε ποτ’ἔλθοι,

786

οἵαν αἱ πολύχρυσοι

787

Λυδαὶ καὶ Φρυγῶν ἄλοχοι

788

στήσουσι παρ’ἱστοῖς

789

μυθεῦσαι τάδ’ἐς ἀλλήλας ·

790

τίς ἄρα μ’εὐπλοκάμου κόμας

791

ῥῦμα δακρυόεν τανύσας

792

πατρίδος ὀλλυμένας ἀπολωτιεῖ;

793

διὰ σέ, τὰν κύκνου δολιχαύχενος γόνον,

794

εἰ δὴ φάτις ἔτυμος ὡς

795

ἔτυχεν, ὄρνιθι πταμένῳ

797

Διὸς ὅτ’ἠλλάχθη δέμας, εἴτ’

798

ἐν δέλτοις Πιερίσιν

799

μῦθοι τάδ’ἐς ἀνθρώπους

800

ἤνεγκαν παρὰ καιρὸν ἄλλως.

Αχιλλευς

Αχ.

801

ποῦ τῶν Ἀχαιῶν ἐνθάδ’ὁ στρατηλάτης;

802

τίς ἂν φράσειε προσπόλων τὸν Πηλέως

803

ζητοῦντά νιν παῖδ’ἐν πύλαις Ἀχιλλέα;

804

οὐκ ἐξ ἴσου γὰρ μένομεν Εὐρίπου πέλας.

805

οἳ μὲν γὰρ ἡμῶν, ὄντες ἄζυγες γάμων,

806

οἴκους ἐρήμους ἐκλιπόντες ἐνθάδε

807

θάσσουσ’ἐπ’ἀκταῖς, οἳ δ’ἔχοντες εὔνιδας

808

ἄπαιδες · οὕτω δεινὸς ἐμπέπτωκ’ἔρως

809

τῆσδε στρατείας Ἑλλάδ’οὐκ ἄνευ θεῶν.

810

τοὐμὸν μὲν οὖν δίκαιον ἐμὲ λέγειν χρεών,

811

ἄλλος δ’ὁ χρῄζων αὐτὸς ὑπὲρ αὑτοῦ φράσει.

812

γῆν γὰρ λιπὼν Φάρσαλον ἠδὲ Πηλέα

813

μένω ’πὶ λεπταῖς ταισίδ’Εὐρίπου πνοαῖς,

814

Μυρμιδόνας ἴσχων · οἳ δ’ἀεὶ προσκείμενοι

815

λέγουσ’· Ἀχιλλεῦ, τί μένομεν; πόσον χρόνον

816

ἔτ’ἐκμετρῆσαι χρὴ πρὸς Ἰλίου στόλον;

817

δρᾶ γ’, εἴ τι δράσεις, ἢ ἄπαγ’οἴκαδε στρατόν,

818

τὰ τῶν Ἀτρειδῶν μὴ μένων μελλήματα.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

819

ὦ παῖ θεᾶς Νηρῇδος, ἔνδοθεν λόγων

820

τῶν σῶν ἀκούσασ’ἐξέβην πρὸ δωμάτων.

Αχιλλευς

Αχ.

821

ὦ πότνι’αἰδώς, τήνδε τίνα λεύσσω ποτὲ

822

γυναῖκα, μορφὴν εὐπρεπῆ κεκτημένην;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

823

οὐ θαῦμά σ’ἡμᾶς ἀγνοεῖν, οἷς μὴ πάρος

824

προσῆκες · αἰνῶ δ’ὅτι σέβεις τὸ σωφρονεῖν.

Αχιλλευς

Αχ.

825

τίς δ’εἶ; τί δ’ἦλθες Δαναϊδῶν ἐς σύλλογον,

826

γυνὴ πρὸς ἄνδρας ἀσπίσιν πεφραγμένους;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

827

Λήδας μέν εἰμι παῖς, Κλυταιμήστρα δέ μοι

828

ὄνομα, πόσις δέ μοὐστὶν Ἀγαμέμνων ἄναξ.

Αχιλλευς

Αχ.

829

καλῶς ἔλεξας ἐν βραχεῖ τὰ καίρια.

830

αἰσχρὸν δέ μοι γυναιξὶ συμβάλλειν λόγους.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

831

μεῖνον — τί φεύγεις; — δεξιάντ’ἐμῇ χερὶ

832

σύναψον, ἀρχὴν μακαρίαν νυμφευμάτων.

Αχιλλευς

Αχ.

833

τί φῄς; ἐγώ σοι δεξιάν; αἰδοίμεθ’ἂν

834

Ἀγαμέμνον’, εἰ ψαύοιμεν ὧν μή μοι θέμις.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

835

θέμις μάλιστα, τὴν ἐμὴν ἐπεὶ γαμεῖς

836

παῖδ’, ὦ θεᾶς παῖ ποντίας Νηρηίδος.

Αχιλλευς

Αχ.

837

ποίους γάμους φῄς; ἀφασία μ’ἔχει, γύναι ·

838

εἰ μή τι παρανοοῦσα καινουργεῖς λόγον;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

839

πᾶσιν τόδ’ἐμπέφυκεν, αἰδεῖσθαι φίλους

840

καινοὺς ὁρῶσι καὶ γάμου μεμνημένοις.

Αχιλλευς

Αχ.

841

οὐπώποτ’ἐμνήστευσα παῖδα σήν, γύναι,

842

οὐ δ’ἐξ Ἀτρειδῶν ἦλθέ μοι λόγος γάμων.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

843

τί δῆτ’ἂν εἴη; σὺ πάλιν αὖ λόγους ἐμοὺς

844

θαύμαζ’· ἐμοὶ γὰρ θαύματ’ἐστὶ τὰ παρὰ σοῦ.

Αχιλλευς

Αχ.

845

εἴκαζε · κοινόν ἐστιν εἰκάζειν τάδε ·

846

ἄμφω γὰρ οὐ ψευδόμεθα τοῖς λόγοις ἴσως.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

847

ἀλλ’ἦ πέπονθα δεινά; μνηστεύω γάμους

848

οὐκ ὄντας, ὡς εἴξασιν · αἰδοῦμαι τάδε.

Αχιλλευς

Αχ.

849

ἴσως ἐκερτόμησε κἀμὲ καὶ σέ τις.

850

ἀλλ’ἀμελίᾳ δὸς αὐτὰ καὶ φαύλως φέρε.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

851

χαῖρ’· οὐ γὰρ ὀρθοῖς ὄμμασίν σ’ἔτ’εἰσορῶ,

852

ψευδὴς γενομένη καὶ παθοῦσ’ἀνάξια.

Αχιλλευς

Αχ.

853

καὶ σοὶ τόδ’ἐστὶν ἐξ ἐμοῦ · πόσιν δὲ σὸν

854

στείχω ματεύσων τῶνδε δωμάτων ἔσω.

Πρεσβυτης

Πρ.

855

ὦ ξέν’, Αἰακοῦ γένεθλον, μεῖνον · ὦ, σέ τοι λέγω,

856

τὸν θεᾶς γεγῶτα παῖδα, καὶ σέ, τὴν Λήδας κόρην.

Αχιλλευς

Αχ.

857

τίς ὁ καλῶν πύλας παροίξας; ὡς τεταρβηκὼς καλεῖ.

Πρεσβυτης

Πρ.

858

δοῦλος, οὐχ ἁβρύνομαι τῷδ’· ἡ τύχη γὰρ οὐκ ἐᾷ.

Αχιλλευς

Αχ.

859

τίνος; ἐμὸς μὲν οὐχί · χωρὶς τἀμὰ καὶ Ἀγαμέμνονος.

Πρεσβυτης

Πρ.

860

τῆσδε τῆς πάροιθεν οἴκων, Τυνδάρεω δόντος πατρός.

Αχιλλευς

Αχ.

861

ἕσταμεν · φράζ’, εἴ τι χρῄζεις, ὧν μ’ἐπέσχες οὕνεκα.

Πρεσβυτης

Πρ.

862

ἦ μόνω παρόντε δῆτα ταῖσδ’ἐφέστατον πύλαις;

Αχιλλευς

Αχ.

863

ὡς μόνοιν λέγοις ἄν, ἔξω δ’ἐλθὲ βασιλείων δόμων.

Πρεσβυτης

Πρ.

864

ὦ Τύχη πρόνοιάθ’ἡμή, σῴσαθ’οὓς ἐγὼ θέλω.

Αχιλλευς

Αχ.

865

ὁ λόγος ἐς μέλλοντ’† ἂν ὤση † χρόνον · ἔχει δ’ὄγκον τινά.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

866

δεξιᾶς ἕκατι μὴ μέλλ’, εἴ τί μοι χρῄζεις λέγειν.

Πρεσβυτης

Πρ.

867

οἶσθα δῆτ’ἔμ’, ὅστις ὢν σοὶ καὶ τέκνοις εὔνους ἔφυν;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

868

οἶδά σ’ὄντ’ἐγὼ παλαιὸν δωμάτων ἐμῶν λάτριν.

Πρεσβυτης

Πρ.

869

χὥτι μ’ἐν ταῖς σαῖσι φερναῖς ἔλαβεν Ἀγαμέμνων ἄναξ;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

870

ἦλθες εἰς Ἄργος μεθ’ἡμῶν καὶ ἐμὸς ἦσθ’ἀεί ποτε.

Πρεσβυτης

Πρ.

871

ὧδ’ἔχει. καὶ σοὶ μὲν εὔνους εἰμί, σῷ δ’ἧσσον πόσει.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

872

ἐκκάλυπτε νῦν ποθ’ἡμῖν οὕστινας λέγεις λόγους.

Πρεσβυτης

Πρ.

873

παῖδα σὴν πατὴρ ὁ φύσας αὐτόχειρ μέλλει κτενεῖν.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

874

πῶς; ἀπέπτυσ’, ὦ γεραιέ, μῦθον · οὐ γὰρ εὖ φρονεῖς.

Πρεσβυτης

Πρ.

875

φασγάνῳ λευκὴν φονεύων τῆς ταλαιπώρου δέρην.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

876

ὦ τάλαιν’ἐγώ. μεμηνὼς ἆρα τυγχάνει πόσις;

Πρεσβυτης

Πρ.

877

ἀρτίφρων, πλὴν ἐς σὲ καὶ σὴν παῖδα · τοῦτο δ’οὐ φρονεῖ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

878

ἐκ τίνος λόγου; τίς αὐτὸν οὑπάγων ἀλαστόρων;

Πρεσβυτης

Πρ.

879

θέσφαθ’, ὥς γέ φησι Κάλχας, ἵνα πορεύηται στρατός.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

880

ποῖ; τάλαιν’ἐγώ, τάλαινα δ’ἣν πατὴρ μέλλει κτενεῖν.

Πρεσβυτης

Πρ.

881

Δαρδάνου πρὸς δώμαθ’, Ἑλένην Μενέλεως ὅπως λάβῃ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

882

εἰς ἄρ’Ἰφιγένειαν Ἑλένης νόστος ἦν πεπρωμένος;

Πρεσβυτης

Πρ.

883

πάντ’ἔχεις · Ἀρτέμιδι θύσειν παῖδα σὴν μέλλει πατήρ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

884

ὁ δὲ γάμος τίν’εἶχε πρόφασιν, ᾧ μ’ἐκόμισεν ἐκ δόμων;

Πρεσβυτης

Πρ.

885

ἵν’ἀγάγοις χαίρουσ’Ἀχιλλεῖ παῖδα νυμφεύσουσα σήν.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

886

ὦ θύγατερ, ἥκεις ἐπ’ὀλέθρῳ καὶ σὺ καὶ μήτηρ σέθεν.

Πρεσβυτης

Πρ.

887

οἰκτρὰ πάσχετον δύ’οὖσαι · δεινὰ δ’Ἀγαμέμνων ἔτλη.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

888

οἴχομαι τάλαινα, δακρύωντ’ὄμματ’οὐκέτι στέγω.

Πρεσβυτης

Πρ.

889

εἴπερ ἀλγεινὸν τὸ τέκνων στερόμενον, δακρυρρόει.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

890

σὺ δὲ τάδ’, ὦ γέρον, πόθεν φῂς εἰδέναι πεπυσμένος;

Πρεσβυτης

Πρ.

891

δέλτον ᾠχόμην φέρων σοι πρὸς τὰ πρὶν γεγραμμένα.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

892

οὐκ ἐῶν ἢ ξυγκελεύων παῖδ’ἄγειν θανουμένην;

Πρεσβυτης

Πρ.

893

μὴ μὲν οὖν ἄγειν · φρονῶν γὰρ ἔτυχε σὸς πόσις τότ’εὖ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

894

κᾆτα πῶς φέρων γε δέλτον οὐκ ἐμοὶ δίδως λαβεῖν;

Πρεσβυτης

Πρ.

895

Μενέλεως ἀφείλεθ’ἡμᾶς, ὃς κακῶν τῶνδ’αἴτιος.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

896

ὦ τέκνον Νηρῇδος, ὦ παῖ Πηλέως, κλύεις τάδε;

Αχιλλευς

Αχ.

897

ἔκλυον οὖσαν ἀθλίαν σε, τὸ δ’ἐμὸν οὐ φαύλως φέρω.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

898

παῖδά μου κατακτενοῦσι σοῖς δολώσαντες γάμοις.

Αχιλλευς

Αχ.

899

μέμφομαι κἀγὼ πόσει σῷ, κοὐχ ἁπλῶς οὕτω φέρω.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

900

οὐκ ἐπαιδεσθήσομαί γε προσπεσεῖν τὸ σὸν γόνυ,

901

θνητὸς ἐκ θεᾶς γεγῶτα · τί γὰρ ἐγὼ σεμνύνομαι;

902

ἢ τίνος σπουδαστέον μοι μᾶλλον ἢ τέκνου πέρι;

903

ἀλλ’ἄμυνον, ὦ θεᾶς παῖ, τῇτ’ἐμῇ δυσπραξίᾳ

904

τῇτε λεχθείσῃ δάμαρτι σῇ — μάτην μέν, ἀλλ’ὅμως.

905

σοὶ καταστέψασ’ἐγώ νιν ἦγον ὡς γαμουμένην,

906

νῦν δ’ἐπὶ σφαγὰς κομίζω · σοὶ δ’ὄνειδος ἵξεται,

907

ὅστις οὐκ ἤμυνας · εἰ γὰρ μὴ γάμοισιν ἐζύγης,

908

ἀλλ’ἐκλήθης γοῦν ταλαίνης παρθένου φίλος πόσις.

909

πρὸς γενειάδος σε, πρός σε δεξιᾶς, πρὸς μητέρος —

910

ὄνομα γὰρ τὸ σόν μ’ἀπώλεσ’, ᾧ σ’ἀμυναθεῖν χρεών —

911

οὐκ ἔχω βωμὸν καταφυγεῖν ἄλλον ἢ τὸ σὸν γόνυ ·

912

οὐ δὲ φίλος οὐδεὶς γελᾷ μοι · τὰ δ’Ἀγαμέμνονος κλύεις,

913

ὠμὰ καὶ πάντολμ’· ἀφῖγμαι δ’, ὥσπερ εἰσορᾷς, γυνὴ

914

ναυτικὸν στράτευμ’ἄναρχον κἀπὶ τοῖς κακοῖς θρασύ […]

915

χρήσιμον δ’, ὅταν θέλωσιν. ἢν δὲ τολμήσῃς σύ μου

916

χεῖρ’ὑπερτεῖναι, σεσῴσμεθ’· εἰ δὲ μή, οὐ σεσῴσμεθα.

Χορος

Χο.

917

δεινὸν τὸ τίκτειν καὶ φέρει φίλτρον μέγα

918

πᾶσίντε κοινὸν ὥσθ’ὑπερκάμνειν τέκνων.

Αχιλλευς

Αχ.

919

ὑψηλόφρων μοι θυμὸς αἴρεται πρόσω ·

920

ἐπίσταμαι δὲ τοῖς κακοῖσίτ’ἀσχαλᾶν

921

μετρίωςτε χαίρειν τοῖσιν ἐξωγκωμένοις.

922

λελογισμένοι γὰρ οἱ τοιοίδ’εἰσὶν βροτῶν

923

ὀρθῶς διαζῆν τὸν βίον γνώμης μέτα.

924

ἔστιν μὲν οὖν ἵν’ἡδὺ μὴ λίαν φρονεῖν,

925

ἔστιν δὲ χὥπου χρήσιμον γνώμην ἔχειν.

926

ἐγὼ δ’, ἐν ἀνδρὸς εὐσεβεστάτου τραφεὶς

927

Χείρωνος, ἔμαθον τοὺς τρόπους ἁπλοῦς ἔχειν.

928

καὶ τοῖς Ἀτρείδαις, ἢν μὲν ἡγῶνται καλῶς,

929

πεισόμεθ’, ὅταν δὲ μὴ καλῶς, οὐ πείσομαι.

930

ἀλλ’ἐνθάδ’ἐν Τροίᾳτ’ἐλευθέραν φύσιν

931

παρέχων, Ἄρη τὸ κατ’ἐμὲ κοσμήσω δορί.

932

σὲ δ’, ὦ σχέτλια παθοῦσα πρὸς τῶν φιλτάτων,

933

ἃ δὴ κατ’ἄνδρα γίγνεται νεανίαν,

934

τοσοῦτον οἶκτον περιβαλὼν καταστελῶ,

935

κοὔποτε κόρη σὴ πρὸς πατρὸς σφαγήσεται,

936

ἐμὴ φατισθεῖσ’· οὐ γὰρ ἐμπλέκειν πλοκὰς

937

ἐγὼ παρέξω σῷ πόσει τοὐμὸν δέμας.

938

τοὔνομα γάρ, εἰ καὶ μὴ σίδηρον ἤρατο,

939

τοὐμὸν φονεύσει παῖδα σήν. τὸ δ’αἴτιον

940

πόσις σός. ἁγνὸν δ’οὐκέτ’ἐστὶ σῶμ’ἐμόν,

941

εἰ δι’ἔμ’ὀλεῖται διάτε τοὺς ἐμοὺς γάμους

942

ἡ δεινὰ τλᾶσα κοὐκ ἀνεκτὰ παρθένος,

943

θαυμαστὰ δ’ὡς ἀνάξι’ἠτιμασμένη.

944

ἐγὼ κάκιστος ἦν ἄρ’Ἀργείων ἀνήρ,

945

ἐγὼ τὸ μηδέν, Μενέλεως δ’ἐν ἀνδράσιν,

946

ὡς οὐχὶ Πηλέως, ἀλλ’ἀλάστορος γεγώς,

947

εἴπερ φονεύει τοὐμὸν ὄνομα σῷ πόσει.

948

μὰ τὸν δι’ὑγρῶν κυμάτων τεθραμμένον

949

Νηρέα, φυτουργὸν Θέτιδος ἥ μ’ἐγείνατο,

950

οὐχ ἅψεται σῆς θυγατρὸς Ἀγαμέμνων ἄναξ,

951

οὐ δ’εἰς ἄκραν χεῖρ’, ὥστε προσβαλεῖν πέπλοις ·

952

ἢ Σίπυλος ἔσται πόλις, ὅρισμα βαρβάρων,

953

ὅθεν πεφύκασ’οἱ στρατηλάται γένος,

954

Φθίας δὲ τοὔνομ’οὐδαμοῦ κεκλήσεται.

955

πικροὺς δὲ προχύτας χέρνιβάςτ’ἀνάξεται

956

Κάλχας ὁ μάντις. τίς δὲ μάντις ἔστ’ἀνήρ,

957

ὃς ὀλίγ’ἀληθῆ, πολλὰ δὲ ψευδῆ λέγει

958

τυχών, ὅταν δὲ μὴ τύχῃ, διοίχεται;

959

οὐ τῶν γάμων ἕκατι — μυρίαι κόραι

960

θηρῶσι λέκτρον τοὐμόν — εἴρηται τόδε ·

961

ἀλλ’ὕβριν ἐς ἡμᾶς ὕβρισ’Ἀγαμέμνων ἄναξ.

962

χρῆν δ’αὐτὸν αἰτεῖν τοὐμὸν ὄνομ’ἐμοῦ πάρα,

963

θήραμα παιδός · ἡ Κλυταιμήστρα δ’ἐμοὶ

964

μάλιστ’ἐπείσθη θυγατέρ’ἐκδοῦναι πόσει.

965

ἔδωκά τἂν Ἕλλησιν, εἰ πρὸς Ἴλιον

966

ἐν τῷδ’ἔκαμνε νόστος · οὐκ ἠρνούμεθ’ἂν

967

τὸ κοινὸν αὔξειν ὧν μέτ’ἐστρατευόμην.

968

νῦν δ’οὐδέν εἰμι, παρὰ δὲ τοῖς στρατηλάταις

969

ἐν εὐμαρεῖ με δρᾶντε καὶ μὴ δρᾶν κακῶς.

970

τάχ’εἴσεται σίδηρος, ὃν πρὶν ἐς Φρύγας

971

ἐλθεῖν, † φόνου κηλῖσιν αἵματι † χρανῶ,

972

εἴ τίς με τὴν σὴν θυγατέρ’ἐξαιρήσεται.

973

ἀλλ’ἡσύχαζε · θεὸς ἐγὼ πέφηνά σοι

974

μέγιστος, οὐκ ὤν · ἀλλ’ὅμως γενήσομαι.

Χορος

Χο.

975

ἔλεξας, ὦ παῖ Πηλέως, σοῦτ’ἄξια

976

καὶ τῆς ἐναλίας δαίμονος, σεμνῆς θεοῦ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

977

φεῦ ·

978

πῶς ἄν σ’ἐπαινέσαιμι μὴ λίαν λόγοις,

979

μη δ’ἐνδεὴς τοῦδ’ἀπολέσαιμι τὴν χάριν;

980

αἰνούμενοι γὰρ οἱ ἀγαθοὶ τρόπον τινὰ μισοῦσι τοὺς αἰνοῦντας, ἢν αἰνῶσ’ἄγαν.

981

αἰσχύνομαι δὲ παραφέρουσ’οἰκτροὺς λόγους,

982

ἰδίᾳ νοσοῦσα · σὺ δ’ἄνοσος κακῶν ἐμῶν.

983

ἀλλ’οὖν ἔχει τοι σχῆμα, κἂν ἄπωθεν ᾖ

984

ἀνὴρ ὁ χρηστός, δυστυχοῦντας ὠφελεῖν.

985

οἴκτιρε δ’ἡμᾶς · οἰκτρὰ γὰρ πεπόνθαμεν ·

986

ἣ πρῶτα μέν σε γαμβρὸν οἰηθεῖσ’ἔχειν,

987

κενὴν κατέσχον ἐλπίδ’· εἶτά σοι τάχα

988

ὄρνις γένοιτ’ἂν τοῖσι μέλλουσιν γάμοις

989

θανοῦσ’ἐμὴ παῖς, ὅ σε φυλάξασθαι χρεών.

990

ἀλλ’εὖ μὲν ἀρχὰς εἶπας, εὖ δὲ καὶ τέλη ·

991

σοῦ γὰρ θέλοντος παῖς ἐμὴ σωθήσεται.

992

βούλῃ νιν ἱκέτιν σὸν περιπτύξαι γόνυ;

993

ἀπαρθένευτα μὲν τάδ’· εἰ δέ σοι δοκεῖ,

994

ἥξει, δι’αἰδοῦς ὄμμ’ἔχουσ’ἐλεύθερον.

995

εἰ δ’οὐ παρούσης ταὐτὰ τεύξομαι σέθεν,

996

μενέτω κατ’οἴκους · σεμνὰ γὰρ σεμνύνεται.

997

ὅμως δ’ὅσον γε δυνατὸν αἰδεῖσθαι χρεών.

Αχιλλευς

Αχ.

998

σὺ μήτε σὴν παῖδ’ἔξαγ’ὄψιν εἰς ἐμήν,

999

μήτ’εἰς ὄνειδος ἀμαθὲς ἔλθωμεν, γύναι ·

1000

στρατὸς γὰρ ἀθρόος, ἀργὸς ὢν τῶν οἴκοθεν,

1001

λέσχας πονηρὰς καὶ κακοστόμους φιλεῖ.

1002

πάντως δέ μ’ἱκετεύοντέθ’ἥξετ’εἰς ἴσον,

1003

εἴτ’ἀνικέτευτος · εἷς ἐμοὶ γάρ ἐστ’ἀγὼν

1004

μέγιστος ὑμᾶς ἐξαπαλλάξαι κακῶν.

1005

ὡς ἕν γ’ἀκούσασ’ἴσθι, μὴ ψευδῶς μ’ἐρεῖν ·

1006

ψευδῆ λέγων δὲ καὶ μάτην ἐγκερτομῶν,

1007

θάνοιμι · μὴ θάνοιμι δ’, ἢν σῴσω κόρην.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1008

ὄναιο συνεχῶς δυστυχοῦντας ὠφελῶν.

Αχιλλευς

Αχ.

1009

ἄκουε δή νυν, ἵνα τὸ πρᾶγμ’ἔχῃ καλῶς.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1010

τί τοῦτ’ἔλεξας; ὡς ἀκουστέον γέ σου.

Αχιλλευς

Αχ.

1011

† πειθώμεθ’αὖτις † πατέρα βέλτιον φρονεῖν.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1012

κακός τίς ἐστι καὶ λίαν ταρβεῖ στρατόν.

Αχιλλευς

Αχ.

1013

ἀλλ’οἱ λόγοι γε καταπαλαίουσιν λόγους.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1014

ψυχρὰ μὲν ἐλπίς · ὅ τι δὲ χρή με δρᾶν φράσον.

Αχιλλευς

Αχ.

1015

ἱκέτευ’ἐκεῖνον πρῶτα μὴ κτείνειν τέκνα ·

1016

ἢν δ’ἀντιβαίνῃ, πρὸς ἐμέ σοι πορευτέον.

1017

ᾗ γὰρ τὸ χρῇζον ἐπίθετ’, οὐ τοὐμὸν χρεὼν

1018

χωρεῖν · ἔχει γὰρ αὐτὸ τὴν σωτηρίαν.

1019

κἀγώτ’ἀμείνων πρὸς φίλον γενήσομαι,

1020

στρατόςτ’ἂν οὐ μέμψαιτό μ’, εἰ τὰ πράγματα

1021

λελογισμένως πράσσοιμι μᾶλλον ἢ σθένει.

1022

† καλῶς δὲ κρανθέντων πρὸς ἡδονὴν φίλοις

1023

σοίτ’ἂν γένοιτο κἂν ἐμοῦ χωρὶς τάδε. †

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1024

ὡς σώφρον’εἶπας. δραστέον δ’ἅ σοι δοκεῖ.

1025

ἢν δ’αὖ τι μὴ πράσσωμεν ὧν ἐγὼ θέλω,

1026

ποῦ σ’αὖθις ὀψόμεσθα, ποῦ; χρή μ’ἀθλίαν

1027

ἐλθοῦσαν εὑρεῖν σὴν χέρ’ἐπίκουρον κακῶν;

Αχιλλευς

Αχ.

1028

ἡμεῖς σε φύλακες οὗ χρεὼν φυλάξομεν,

1029

μή τίς σ’ἴδῃ στείχουσαν ἐπτοημένην

1030

Δαναῶν δι’ὄχλου · μη δὲ πατρῷον δόμον

1031

αἴσχυν’· ὁ γάρ τοι Τυνδάρεως οὐκ ἄξιος

1032

κακῶς ἀκούειν · ἐν γὰρ Ἕλλησιν μέγας.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1033

ἔστιν τάδ’· ἄρχε · σοί με δουλεύειν χρεών.

1034

εἰ δ’εἰσὶ θεοί, δίκαιος ὢν ἀνὴρ θεῶν

1035

ἐσθλῶν κυρήσεις · εἰ δὲ μή, τί δεῖ πονεῖν;

Χορος

Χο.

1036

τίν’ἄρ’Ὑμέναιος διὰ λωτοῦ Λίβυος

1037

μετάτε φιλοχόρου κιθάρας

1038

συρίγγωνθ’ὑπὸ

1039

καλαμοεσσᾶν ἔστασεν ἰαχάν,

1040

ὅτ’ἀνὰ Πήλιον αἱ καλλιπλόκαμοι

1041

δαιτὶ θεῶν ἔνι Πιερίδες

1042

χρυσεοσάνδαλον ἴχνος

1043

ἐν γᾷ κρούουσαι

1044

Πηλέως ἐς γάμον ἦλθον,

1045

μελῳδοῖς Θέτιν ἀχήμασι τόντ’Αἰακίδαν,

1046

Κενταύρων ἐν ὄρεσι κλέουσαι

1047

Πηλιάδα καθ’ὕλαν.

1049

ὁ δὲ Δαρδανίδας, Διὸς

1050

λέκτρων τρύφημα φίλον,

1051

χρυσέοισιν ἄφυσσε λοιβὰν

1052

ἐν κρατήρων γυάλοις,

1053

ὁ Φρύγιος Γανυμήδης.

1054

παρὰ δὲ λευκοφαῆ ψάμαθον

1055

εἱλισσόμεναι κύκλια

1056

πεντήκοντα κόραι γάμους

1057

Νηρέως ἐχόρευσαν.

1058

ἀνὰ δ’ἐλάταισι στεφανώδειτε χλόᾳ

1059

θίασος ἔμολεν ἱπποβάτας

1060

Κενταύρων ἐπὶ δαῖτα τὰν

1061

θεῶν κρατῆράτε Βάκχου.

1062

μέγα δ’ἀνέκλαγον · ὦ Νηρηὶ κόρα,

1063

παῖδα σὲ Θεσσαλίᾳ μέγα φῶς

1064

μάντις ὁ φοιβάδα μοῦσαν

1065

εἰδὼς γεννάσειν

1066

Χείρων ἐξονόμαζεν,

1068

ὃς ἥξει χθόνα λογχήρεσι σὺν Μυρμιδόνων

1069

ἀσπισταῖς Πριάμοιο κλεινὰν

γαῖαν ἐκπυρώσων,

περὶ σώματι χρυσέων

ὅπλων Ἡφαιστοπόνων

κεκορυθμένος ἔνδυτ’, ἐκ θεᾶς

1074

ματρὸς δωρήματ’ἔχων

1075

Θέτιδος, ἅ νιν ἔτικτεν.

1076

μακάριον τότε δαίμονες

1077

τᾶς εὐπάτριδος γάμον

1078

Νηρῄδων ἔθεσαν πρώτας

1079

Πηλέωςθ’ὑμεναίους.

1080

σὲ δ’ἐπὶ κάρα στέψουσι καλλικόμαν

1081

πλόκαμον Ἀργεῖοι, βαλιὰν

1082

ὥστε πετραίων ἀπ’ἄντρων

1083

† ἐλθοῦσαν ὀρέων †

1084

μόσχον ἀκήρατον, βρότειον

1085

αἱμάσσοντες λαιμόν · οὐ σύριγγι τραφεῖσαν οὐ δ’

1086

ἐν ῥοιβδήσεσι βουκόλων,

1087

παρὰ δὲ ματέρι νυμφοκόμον

Ἰναχίδαις γάμον.

ποῦ τὸ τᾶς Αἰδοῦς

ἢ τὸ τᾶς Ἀρετᾶς ἔχει

σθένειν τι πρόσωπον,

ὁπότε τὸ μὲν ἄσεπτον ἔχει

1093

δύνασιν, ἁ δ’Ἀρετὰ

1094

κατόπισθεν θνατοῖς ἀμελεῖται,

1095

Ἀνομία δὲ νόμων κρατεῖ,

1096

καὶ μὴ κοινὸς ἀγὼν βροτοῖς

1097

μή τις θεῶν φθόνος ἔλθῃ;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1098

ἐξῆλθον οἴκων προσκοπουμένη πόσιν,

1099

χρόνιον ἀπόντα κἀκλελοιπότα στέγας.

1100

ἐν δακρύοισι δ’ἡ τάλαινα παῖς ἐμή,

1101

πολλὰς ἱεῖσα μεταβολὰς ὀδυρμάτων,

1102

θάνατον ἀκούσασ’, ὃν πατὴρ βουλεύεται.

1103

μνήμην δ’ἄρ’εἶχον πλησίον βεβηκότος

1104

Ἀγαμέμνονος τοῦδ’, ὃς ἐπὶ τοῖς αὑτοῦ τέκνοις

1105

ἀνόσια πράσσων αὐτίχ’εὑρεθήσεται.

Αγαμεμνων

Αγ.

1106

Λήδας γένεθλον, ἐν καλῷ σ’ἔξω δόμων

1107

ηὕρηχ’, ἵν’εἴπω παρθένου χωρὶς λόγους

1108

οὓς οὐκ ἀκούειν τὰς γαμουμένας πρέπει.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1109

τί δ’ἔστιν, οὗ σοι καιρὸς ἀντιλάζυται;

Αγαμεμνων

Αγ.

1110

ἔκπεμπε παῖδα δωμάτων πατρὸς μέτα ·

1111

ὡς χέρνιβες πάρεισιν εὐτρεπισμέναι,

1112

προχύταιτε βάλλειν πῦρ καθάρσιον χεροῖν,

1113

μόσχοιτε, πρὸ γάμων ἃς θεᾷ πεσεῖν χρεών.

1114

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1115

τοῖς ὀνόμασιν μὲν εὖ λέγεις, τὰ δ’ἔργα σου

1116

οὐκ οἶδ’ὅπως χρή μ’ὀνομάσασαν εὖ λέγειν.

1117

χώρει δέ, θύγατερ, ἐκτός — οἶσθα γὰρ πατρὸς

1118

πάντως ἃ μέλλει — χὐπὸ τοῖς πέπλοις ἄγε

1119

λαβοῦσ’Ὀρέστην, σὸν κασίγνητον, τέκνον.

1120

ἰδοὺ πάρεστιν ἥδε πειθαρχοῦσά σοι.

1121

τὰ δ’ἄλλ’ἐγὼ πρὸ τῆσδε κἀμαυτῆς φράσω.

Αγαμεμνων

Αγ.

1122

τέκνον, τί κλαίεις, οὐ δ’ἔθ’ἡδέως ὁρᾷς,

1123

ἐς γῆν δ’ἐρείσασ’ὄμμα πρόσθ’ἔχεις πέπλους;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1124

φεῦ ·

1124b

τίν’ἂν λάβοιμι τῶν ἐμῶν ἀρχὴν κακῶν;

1125

ἅπασι γὰρ πρώτοισι χρήσασθαι πάρα

1126

κἀν ὑστάτοισι κἀν μέσοισι πανταχοῦ.

Αγαμεμνων

Αγ.

1127

τί δ’ἔστιν; ὥς μοι πάντες εἰς ἓν ἥκετε,

1128

σύγχυσιν ἔχοντες καὶ ταραγμὸν ὀμμάτων.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1129

εἴφ’ἃν ἐρωτήσω σε γενναίως, πόσι.

Αγαμεμνων

Αγ.

1130

οὐδὲν κελευσμοῦ δεῖ σ’· ἐρωτᾶσθαι θέλω.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1131

τὴν παῖδα τὴν σὴν τήντ’ἐμὴν μέλλεις κτενεῖν;

Αγαμεμνων

Αγ.

1131b

ἔα ·

1132

τλήμονά γ’ἔλεξας, ὑπονοεῖςθ’ἃ μή σε χρή.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1132b

ἔχ’ἥσυχος.

1133

κἀκεῖνό μοι τὸ πρῶτον ἀπόκριναι πάλιν.

Αγαμεμνων

Αγ.

1134

σὺ δ’, ἤν γ’ἐρωτᾷς εἰκότ’, εἰκότ’ἂν κλύοις.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1135

οὐκ ἄλλ’ἐρωτῶ, καὶ σὺ μὴ λέγ’ἄλλα μοι.

Αγαμεμνων

Αγ.

1136

ὦ πότνια μοῖρα καὶ τύχη δαίμωντ’ἐμός.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1137

κἀμός γε καὶ τῆσδ’, εἷς τριῶν δυσδαιμόνων.

Αγαμεμνων

Αγ.

1138

τίν’ἠδίκησαι;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1138b

τοῦτ’ἐμοῦ πεύθῃ πάρα;

1139

ὁ νοῦς ὅδ’αὐτὸς νοῦν ἔχων οὐ τυγχάνει.

Αγαμεμνων

Αγ.

1140

ἀπωλόμεσθα. προδέδοται τὰ κρυπτά μου.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1141

πάντ’οἶδα, καὶ πεπύσμεθ’ἃ σὺ μέλλεις με δρᾶν ·

1142

αὐτὸ δὲ τὸ σιγᾶν ὁμολογοῦντός ἐστί σου

1143

καὶ τὸ στενάζειν · πολλὰ μὴ κάμῃς λέγων.

Αγαμεμνων

Αγ.

1144

ἰδοὺ σιωπῶ · τὸ γὰρ ἀναίσχυντον τί δεῖ

1145

ψευδῆ λέγοντα προσλαβεῖν τῇ συμφορᾷ;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1146

ἄκουε δή νυν · ἀνακαλύψω γὰρ λόγους,

1147

κοὐκέτι παρῳδοῖς χρησόμεσθ’αἰνίγμασιν.

1148

πρῶτον μέν, ἵνα σοι πρῶτα τοῦτ’ὀνειδίσω,

1149

ἔγημας ἄκουσάν με κἄλαβες βίᾳ,

1150

τὸν πρόσθεν ἄνδρα Τάνταλον κατακτανών ·

1151

βρέφοςτε τοὐμὸν σῷ προσούδισας πάλῳ,

1152

μαστῶν βιαίως τῶν ἐμῶν ἀποσπάσας.

1153

καὶ τὼ Διός σε παῖδ’, ἐμὼ δὲ συγγόνω,

1154

ἵπποισι μαρμαίροντ’ἐπεστρατευσάτην ·

1155

πατὴρ δὲ πρέσβυς Τυνδάρεώς σ’ἐρρύσατο

1156

ἱκέτην γενόμενον, τἀμὰ δ’ἔσχες αὖ λέχη.

1157

οὗ σοι καταλλαχθεῖσα περὶ σὲ καὶ δόμους

1158

συμμαρτυρήσεις ὡς ἄμεμπτος ἦ γυνή,

1159

ἔςτ’Ἀφροδίτην σωφρονοῦσα καὶ τὸ σὸν

1160

μέλαθρον αὔξουσ’, ὥστε σ’εἰσιόντατε

1161

χαίρειν θύραζέτ’ἐξιόντ’εὐδαιμονεῖν.

1162

σπάνιον δὲ θήρευμ’ἀνδρὶ τοιαύτην λαβεῖν

1163

δάμαρτα · φλαύραν δ’οὐ σπάνις γυναῖκ’ἔχειν.

1164

τίκτω δ’ἐπὶ τρισὶ παρθένοισι παῖδά σοι

1165

τόνδ’, ὧν μιᾶς σὺ τλημόνως μ’ἀποστερεῖς.

1166

κἄν τίς σ’ἔρηται τίνος ἕκατί νιν κτενεῖς,

1167

λέξον, τί φήσεις; ἢ ’μὲ χρὴ λέγειν τὰ σά;

1168

Ἑλένην Μενέλεως ἵνα λάβῃ. καλὸν † γένος †,

1169

κακῆς γυναικὸς μισθὸν ἀποτεῖσαι τέκνα.

1170

τἄχθιστα τοῖσι φιλτάτοις ὠνούμεθα.

1171

ἄγ’, εἰ στρατεύσῃ καταλιπών μ’ἐν δώμασιν,

1172

κἀκεῖ γενήσῃ διὰ μακρᾶς ἀπουσίας,

1173

τίν’ἐν δόμοις με καρδίαν ἕξειν δοκεῖς;

1174

ὅταν θρόνους τῆσδ’εἰσίδω πάντας κενούς,

1175

κενοὺς δὲ παρθενῶνας, ἐπὶ δὲ δακρύοις

1176

μόνη κάθωμαι, τήνδε θρηνῳδοῦσ’ἀεί ·

1177

ἀπώλεσέν σ’, ὦ τέκνον, ὁ φυτεύσας πατήρ,

1178

αὐτὸς κτανών, οὐκ ἄλλος οὐ δ’ἄλλῃ χερί,

1179

τοιόνδε νόστον καταλιπὼν πρὸς τοὺς δόμους.

1180

ἐπεὶ βραχείας προφάσεως ἔδει μόνον,

1181

ἐφ’ᾗ σ’ἐγὼ καὶ παῖδες αἱ λελειμμέναι

1182

δεξόμεθα δέξιν ἥν σε δέξασθαι χρεών.

1183

μὴ δῆτα πρὸς θεῶν μήτ’ἀναγκάσῃς ἐμὲ

1184

κακὴν γενέσθαι περὶ σέ, μήτ’αὐτὸς γένῃ.

1185

εἶεν ·

1186

θύσεις † δὲ παῖδ’, ἔνθα † τίνας εὐχὰς ἐρεῖς;

1187

τί σοι κατεύξῃ τἀγαθόν, σφάζων τέκνον;

1188

νόστον πονηρόν, οἴκοθέν γ’αἰσχρῶς ἰών;

1189

ἀλλ’ἐμὲ δίκαιον ἀγαθὸν εὔχεσθαί τί σοι;

1190

οὔ τἄρ’ἀσυνέτους τοὺς θεοὺς ἡγοίμεθ’ἄν, εἰ τοῖσιν αὐθένταισιν εὖ φρονήσομεν;

1191

ἥκων δ’ἂν Ἄργος προσπέσοις τέκνοισι σοῖς;

1192

ἀλλ’οὐ θέμις σοι. τίς δὲ καὶ προσβλέψεται

1193

παίδων σ’, ἵν’αὐτῶν προσέμενος κτάνῃς τινά;

1194

ταῦτ’ἦλθες ἤδη διὰ λόγων, ἢ σκῆπτρά σοι

1195

μόνον διαφέρειν καὶ στρατηλατεῖν μέλει;

1196

ὃν χρῆν δίκαιον λόγον ἐν Ἀργείοις λέγειν ·

1197

βούλεσθ’, Ἀχαιοί, πλεῖν Φρυγῶν ἐπὶ χθόνα;

1198

κλῆρον τίθεσθε παῖδ’ὅτου θανεῖν χρεών.

1199

ἐν ἴσῳ γὰρ ἦν τόδ’, ἀλλὰ μὴ σὲ ἐξαίρετον

1200

σφάγιον παρασχεῖν Δαναΐδαισι παῖδα σήν,

1201

ἢ Μενέλεων πρὸ μητρὸς Ἑρμιόνην κτανεῖν,

1202

οὗπερ τὸ πρᾶγμ’ἦν. νῦν δ’ἐγὼ μὲν ἡ τὸ σὸν

1203

σῴζουσα λέκτρον παιδὸς ἐστερήσομαι,

1204

ἡ δ’ἐξαμαρτοῦσ’, ὑπότροφον νεάνιδα

1205

Σπάρτῃ κομίζουσ’, εὐτυχὴς γενήσεται.

1206

τούτων ἄμειψαί μ’εἴ τι μὴ καλῶς λέγω ·

1207

εἰ δ’εὖ λέλεκται, † νῶι μὴ δή γε κτάνῃς †

1208

τὴν σήντε κἀμὴν παῖδα, καὶ σώφρων ἔσῃ.

Χορος

Χο.

1209

πιθοῦ. τὸ γάρ τοι τέκνα συνσῴζειν καλόν,

1210

Ἀγάμεμνον · οὐδεὶς πρὸς τάδ’ἀντερεῖ βροτῶν.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1211

εἰ μὲν τὸν Ὀρφέως εἶχον, ὦ πάτερ, λόγον,

1212

πείθειν ἐπᾴδουσ’, ὥσθ’ὁμαρτεῖν μοι πέτρας,

1213

κηλεῖντε τοῖς λόγοισιν οὓς ἐβουλόμην,

1214

ἐνταῦθ’ἂν ἦλθον · νῦν δέ, τἀπ’ἐμοῦ σοφά,

1215

δάκρυα παρέξω · ταῦτα γὰρ δυναίμεθ’ἄν.

1216

ἱκετηρίαν δὲ γόνασιν ἐξάπτω σέθεν

1217

τὸ σῶμα τοὐμόν, ὅπερ ἔτικτεν ἥδε σοι,

1218

μή μ’ἀπολέσῃς ἄωρον · ἡδὺ γὰρ τὸ φῶς

1219

βλέπειν · τὰ δ’ὑπὸ γῆς μή μ’ἰδεῖν ἀναγκάσῃς.

1220

πρώτη σ’ἐκάλεσα πατέρα καὶ σὺ παῖδ’ἐμέ ·

1221

πρώτη δὲ γόνασι σοῖσι σῶμα δοῦσ’ἐμὸν

1222

φίλας χάριτας ἔδωκα κἀντεδεξάμην.

1223

λόγος δ’ὁ μὲν σὸς ἦν ὅδ’· ἆρά σ’, ὦ τέκνον,

1224

εὐδαίμον’ἀνδρὸς ἐν δόμοισιν ὄψομαι,

1225

ζῶσάντε καὶ θάλλουσαν ἀξίως ἐμοῦ;

1226

οὑμὸς δ’ὅδ’ἦν αὖ περὶ σὸν ἐξαρτωμένης

1227

γένειον, οὗ νῦν ἀντιλάζυμαι χερί ·

1228

τί δ’ἆρ’ἐγὼ σέ; πρέσβυν ἆρ’ἐσδέξομαι

1229

ἐμῶν φίλαισιν ὑποδοχαῖς δόμων, πάτερ,

1230

πόνων τιθηνοὺς ἀποδιδοῦσά σοι τροφάς;

1231

τούτων ἐγὼ μὲν τῶν λόγων μνήμην ἔχω,

1232

σὺ δ’ἐπιλέλησαι, καί μ’ἀποκτεῖναι θέλεις.

1233

μή, πρός σε Πέλοπος καὶ πρὸς Ἀτρέως πατρὸς

1234

καὶ τῆσδε μητρός, ἣ πρὶν ὠδίνουσ’ἐμὲ

1235

νῦν δευτέραν ὠδῖνα τήνδε λαμβάνει.

1236

τί μοι μέτεστι τῶν Ἀλεξάνδρου γάμων

1237

Ἑλένηςτε; πόθεν ἦλθ’ἐπ’ὀλέθρῳ τὠμῷ, πάτερ;

1238

βλέψον πρὸς ἡμᾶς, ὄμμα δὸς φίλημάτε,

1239

ἵν’ἀλλὰ τοῦτο κατθανοῦσ’ἔχω σέθεν

1240

μνημεῖον, ἢν μὴ τοῖς ἐμοῖς πεισθῇς λόγοις.

1241

ἀδελφέ, μικρὸς μὲν σύ γ’ἐπίκουρος φίλοις,

1242

ὅμως δὲ συνδάκρυσον, ἱκέτευσον πατρὸς

1243

τὴν σὴν ἀδελφὴν μὴ θανεῖν · αἴσθημά τοι

1244

κἀν νηπίοις γε τῶν κακῶν ἐγγίγνεται.

1245

ἰδοὺ σιωπῶν λίσσεταί σ’ὅδ’, ὦ πάτερ.

1246

ἀλλ’αἴδεσαί με καὶ κατοίκτιρον βίου.

1247

ναί, πρὸς γενείου σ’ἀντόμεσθα δύο φίλω ·

1248

ὃ μὲν νεοσσός ἐστιν, ἣ δ’ηὐξημένη.

1249

ἓν συντεμοῦσα πάντα νικήσω λόγον ·

1250

τὸ φῶς τόδ’ἀνθρώποισιν ἥδιστον βλέπειν,

1251

τὰ νέρθε δ’οὐδέν · μαίνεται δ’ὃς εὔχεται

1252

θανεῖν. κακῶς ζῆν κρεῖσσον ἢ καλῶς θανεῖν.

Χορος

Χο.

1253

ὦ τλῆμον Ἑλένη, διὰ σὲ καὶ τοὺς σοὺς γάμους

1254

ἀγὼν Ἀτρείδαις καὶ τέκνοις ἥκει μέγας.

Αγαμεμνων

Αγ.

1255

ἐγὼ τάτ’οἰκτρὰ συνετός εἰμι καὶ τὰ μή,

1256

φιλῶτ’ἐμαυτοῦ τέκνα · μαινοίμην γὰρ ἄν.

1257

δεινῶς δ’ἔχει μοι ταῦτα τολμῆσαι, γύναι,

1258

δεινῶς δὲ καὶ μή · τοῦτο γὰρ πρᾶξαί με δεῖ.

1259

ὁρᾶθ’ὅσον στράτευμα ναύφρακτον τόδε,

1260

χαλκέωνθ’ὅπλων ἄνακτες Ἑλλήνων ὅσοι,

1261

οἷς νόστος οὐκ ἔστ’Ἰλίου πύργους ἔπι,

1262

εἰ μή σε θύσω, μάντις ὡς Κάλχας λέγει,

1263

οὐ δ’ἔστι Τροίας ἐξελεῖν κλεινὸν βάθρον.

1264

μέμηνε δ’Ἀφροδίτη τις Ἑλλήνων στρατῷ

1265

πλεῖν ὡς τάχιστα βαρβάρων ἐπὶ χθόνα,

1266

παῦσαίτε λέκτρων ἁρπαγὰς Ἑλληνικῶν ·

1267

οἳ τὰς ἐν Ἄργει παρθένους κτενοῦσί μου

1268

ὑμᾶςτε κἀμέ, θέσφατ’εἰ λύσω θεᾶς.

1269

οὐ Μενέλεώς με καταδεδούλωται, τέκνον,

1270

οὐ δ’ἐπὶ τὸ κείνου βουλόμενον ἐλήλυθα,

1271

ἀλλ’Ἑλλάς, ᾗ δεῖ, κἂν θέλω κἂν μὴ θέλω,

1272

θῦσαί σε · τούτου δ’ἥσσονες καθέσταμεν.

1273

ἐλευθέραν γὰρ δεῖ νιν ὅσον ἐν σοί, τέκνον,

1274

κἀμοὶ γενέσθαι, μη δὲ βαρβάροις ὕπο

1275

Ἕλληνας ὄντας λέκτρα συλᾶσθαι βίᾳ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1276

ὦ τέκνον, ὦ ξέναι,

1277

οἲ ’γὼ θανάτου τοῦ σοῦ μελέα.

1278

φεύγει σε πατὴρ Ἅιδῃ παραδούς.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1279

οἲ ’γώ, μᾶτερ · ταὐτὸν τόδε γὰρ

1280

μέλος εἰς ἄμφω πέπτωκε τύχης,

1281

κοὐκέτι μοι φῶς

1282

οὐ δ’ἀελίου τόδε φέγγος.

1283

ἰὼ ἰώ.

1284

νιφόβολον Φρυγῶν νάπος Ἴδαςτ’ὄρεα,

1285

Πρίαμος ὅθι ποτὲ βρέφος ἁπαλὸν ἔβαλε

1286

ματέρος ἀποπρὸ νοσφίσας ἐπὶ μόρῳ

1289

θανατόεντι Πάριν, ὃς Ἰδαῖος

1290

Ἰδαῖος ἐλέγετ’ἐλέγετ’ἐν Φρυγῶν πόλει,

1291

μή ποτ’ὤφελες τὸν ἀμφὶ

1292

βουσὶ βουκόλον τραφέντ’

1293

Ἀλέξανδρον οἰκίσαι

1294

ἀμφὶ τὸ λευκὸν ὕδωρ, ὅθι κρῆναι

1295

Νυμφᾶν κεῖνται

1296

λειμώντ’ἔρνεσι θάλλων

1297

χλωροῖς καὶ ῥοδόεντ’

1299

ἄνθε’ὑακίνθινάτε θεαῖς δρέπειν · ἔνθα ποτὲ

1300

Παλλὰς ἔμολε καὶ δολιόφρων Κύπρις

1302

Ἥραθ’Ἑρμᾶςθ’, ὁ Διὸς ἄγγελος,

1304

ἃ μὲν ἐπὶ πόθῳ τρυφῶσα

1305

Κύπρις, ἃ δὲ δορὶ Παλλάς,

1306

Ἥρατε Διὸς ἄνακτος

1307

εὐναῖσι βασιλίσιν,

1308

κρίσιν ἐπὶ στυγνὰν ἔριντε

1309

καλλονᾶς, ἐμοὶ δὲ θάνατον —

1310

ὄνομα μὲν φέροντα

1311

Δαναΐδαισιν, ὦ κόραι, πρόθυμα δ’

1312

ἔλαβεν Ἄρτεμις πρὸς Ἴλιον.

1313

ὁ δὲ τεκών με τὰν τάλαιναν,

1314

ὦ μᾶτερ ὦ μᾶτερ,

1315

οἴχεται προδοὺς ἔρημον. ὦ δυστάλαιν’ἐγώ, πικρὰν

1316

πικρὰν ἰδοῦσα δυσελέναν,

1317

φονεύομαι διόλλυμαι

1318

σφαγαῖσιν ἀνοσίοισιν ἀνοσίου πατρός.

1319

μή μοι ναῶν χαλκεμβολάδων

1320

πρύμνας Αὐλὶς δέξασθαι

1321

τούσδ’εἰς ὅρμους

1322

ὤφελεν ἐλάταν πομπαίαν,

1323

μη δ’ἀνταίαν Εὐρίπῳ

1324

πνεῦσαι πομπὰν Ζεύς, μειλίσσων

1325

αὔραν ἄλλοις ἄλλαν θνατῶν

1326

λαίφεσι χαίρειν,

1327

τοῖσι δὲ λύπαν, τοῖσι δ’ἀνάγκαν,

1328

τοῖς δ’ἐξορμᾶν, τοῖς δὲ στέλλειν,

1329

τοῖσι δὲ μέλλειν.

1330

ἦ πολύμοχθον ἄρ’ἦν γένος, ἦ πολύμοχθον

1331

ἁμερίων, τὸ χρεὼν δέ τι δύσποτμον

1332

ἀνδράσιν ἀνευρεῖν.

1333

ἰὼ ἰώ,

1334

μεγάλα πάθεα, μεγάλα δ’ἄχεα

1335

Δαναΐδαις τιθεῖσα Τυνδαρὶς κόρα.

Χορος

Χο.

1336

ἐγὼ μὲν οἰκτίρω σε συμφορᾶς κακῆς

1337

τυχοῦσαν, οἵας μήποτ’ὤφελες τυχεῖν.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1338

ὦ τεκοῦσα μῆτερ, ἀνδρῶν ὄχλον εἰσορῶ πέλας.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1339

τόντε τῆς θεᾶς παῖδα, τέκνον, ᾧ σὺ δεῦρ’ἐλήλυθας.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1340

διαχαλᾶτέ μοι μέλαθρα, δμῶες, ὡς κρύψω δέμας.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1341

τί δὲ τέκνον, φεύγεις;

Ιφιγενεια

Ιφ.

1341b

Ἀχιλλέα τόνδ’ἰδεῖν αἰσχύνομαι.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1342

ὡς τί δή;

Ιφιγενεια

Ιφ.

1342b

τὸ δυστυχές μοι τῶν γάμων αἰδῶ φέρει.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1343

οὐκ ἐν ἁβρότητι κεῖσαι πρὸς τὰ νῦν πεπτωκότα.

1344

ἀλλὰ μίμν’· οὐ σεμνότητος ἔργον, ἢν ὀνώμεθα.

Αχιλλευς

Αχ.

1345

ὦ γύναι τάλαινα, Λήδας θύγατερ […]

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1345b

οὐ ψευδῆ θροεῖς.

Αχιλλευς

Αχ.

1346

δείν’ἐν Ἀργείοις βοᾶται […]

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1346b

τίνα βοήν; σήμαινέ μοι.

Αχιλλευς

Αχ.

1347

ἀμφὶ σῆς παιδός […]

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1347b

πονηρὸν εἶπας οἰωνὸν λόγον.

Αχιλλευς

Αχ.

1348

ὡς χρεὼν σφάξαι νιν.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1348b

οὐδεὶς τοῖσδ’ἐναντίον λέγει;

Αχιλλευς

Αχ.

1349

ἐς θόρυβον ἐγώ τι καὐτὸς ἤλυθον […]

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1349b

τίν’, ὦ ξένε;

Αχιλλευς

Αχ.

1350

σῶμα λευσθῆναι πέτροισι.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1350b

μῶν κόρην σῴζων ἐμήν;

Αχιλλευς

Αχ.

1351

αὐτὸ τοῦτο.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1351b

τίς δ’ἂν ἔτλη σώματος τοῦ σοῦ θιγεῖν;

Αχιλλευς

Αχ.

1352

πάντες Ἕλληνες.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1352b

στρατὸς δὲ Μυρμιδὼν οὔ σοι παρῆν;

Αχιλλευς

Αχ.

1353

πρῶτος ἦν ἐκεῖνος ἐχθρός.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1353b

δι’ἄρ’ὀλώλαμεν, τέκνον.

Αχιλλευς

Αχ.

1354

οἵ με τὸν γάμων ἀπεκάλουν ἥσσονα.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1354b

ἀπεκρίνω δὲ τί;

Αχιλλευς

Αχ.

1355

τὴν ἐμὴν μέλλουσαν εὐνὴν μὴ κτανεῖν […]

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1355b

δίκαια γάρ.

Αχιλλευς

Αχ.

1356

ἣν ἐφήμισεν πατήρ μοι.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1356b

καὶ Ἀργόθεν γ’ἐπέμψατο.

Αχιλλευς

Αχ.

1357

ἀλλ’ἐνικώμην κεκραγμοῦ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1357b

τὸ πολὺ γὰρ δεινὸν κακόν.

Αχιλλευς

Αχ.

1358

ἀλλ’ὅμως ἀρήξομέν σοι.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1358b

καὶ μαχῇ πολλοῖσιν εἷς;

Αχιλλευς

Αχ.

1359

εἰσορᾷς τεύχη φέροντας τούσδε;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1359b

ὄναιο τῶν φρενῶν.

Αχιλλευς

Αχ.

1360

ἀλλ’ὀνησόμεσθα.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1360b

παῖς ἄρ’οὐκέτι σφαγήσεται;

Αχιλλευς

Αχ.

1361

οὔκ, ἐμοῦ γ’ἑκόντος.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1361b

ἥξει δ’ὅστις ἅψεται κόρης;

Αχιλλευς

Αχ.

1362

μυρίοι γ’, ἄξει δ’Ὀδυσσεύς.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1362b

ἆρ’ὁ Σισύφου γόνος;

Αχιλλευς

Αχ.

1363

αὐτὸς οὗτος.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1363b

ἴδια πράσσων, ἢ στρατοῦ ταχθεὶς ὕπο;

Αχιλλευς

Αχ.

1364

αἱρεθεὶς ἑκών.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1364b

πονηράν γ’αἵρεσιν, μιαιφονεῖν.

Αχιλλευς

Αχ.

1365

ἀλλ’ἐγὼ σχήσω νιν.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1365b

ἄξει δ’οὐχ ἑκοῦσαν ἁρπάσας;

Αχιλλευς

Αχ.

1366

δηλαδὴ ξανθῆς ἐθείρας.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1366b

ἐμὲ δὲ δρᾶν τί χρὴ τότε;

Αχιλλευς

Αχ.

1367

ἀντέχου θυγατρός.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1367b

ὡς τοῦδ’εἵνεκ’οὐ σφαγήσεται.

Αχιλλευς

Αχ.

1368

ἀλλὰ μὴν ἐς τοῦτό γ’ἥξει.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1368b

μῆτερ, εἰσακούσατε

1369

τῶν ἐμῶν λόγων · μάτην γάρ σ’εἰσορῶ θυμουμένην

1370

σῷ πόσει · τὰ δ’ἀδύναθ’ἡμῖν καρτερεῖν οὐ ῥᾴδιον.

1371

τὸν μὲν οὖν ξένον δίκαιον αἰνέσαι προθυμίας ·

1372

ἀλλὰ καὶ σὲ τοῦθ’ὁρᾶν χρή, μὴ διαβληθῇ στρατῷ,

1373

καὶ πλέον πράξωμεν οὐδέν, ὅδε δὲ συμφορᾶς τύχῃ.

1374

οἷα δ’εἰσῆλθέν μ’, ἄκουσον, μῆτερ, ἐννοουμένην ·

1375

κατθανεῖν μέν μοι δέδοκται · τοῦτο δ’αὐτὸ βούλομαι

1376

εὐκλεῶς πρᾶξαι, παρεῖσά γ’ἐκποδὼν τὸ δυσγενές.

1377

δεῦρο δὴ σκέψαι μεθ’ἡμῶν, μῆτερ, ὡς καλῶς λέγω ·

1378

εἰς ἔμ’Ἑλλὰς ἡ μεγίστη πᾶσα νῦν ἀποβλέπει,

1379

κἀν ἐμοὶ πορθμόςτε ναῶν καὶ Φρυγῶν κατασκαφαὶ

1380

τάςτε μελλούσας γυναῖκας, ἤν τι δρῶσι βάρβαροι,

1381

μηκέθ’ἁρπάζειν ἐᾶν τούσδ’ὀλβίας ἐξ Ἑλλάδος,

1382

τὸν Ἑλένης τείσαντας ὄλεθρον, ἣν ἀνήρπασεν Πάρις.

1383

ταῦτα πάντα κατθανοῦσα ῥύσομαι, καί μου κλέος,

1384

Ἑλλάδ’ὡς ἠλευθέρωσα, μακάριον γενήσεται.

1385

καὶ γὰρ οὐ δέ τοί τι λίαν ἐμὲ φιλοψυχεῖν χρεών ·

1386

πᾶσι γάρ μ’Ἕλλησι κοινὸν ἔτεκες, οὐχὶ σοὶ μόνῃ.

1387

ἀλλὰ μυρίοι μὲν ἄνδρες ἀσπίσιν πεφραγμένοι,

1388

μυρίοι δ’ἐρέτμ’ἔχοντες, πατρίδος ἠδικημένης,

1389

δρᾶν τι τολμήσουσιν ἐχθροὺς χὐπὲρ Ἑλλάδος θανεῖν,

1390

ἡ δ’ἐμὴ ψυχὴ μί’οὖσα πάντα κωλύσει τάδε;

1391

τί τὸ δίκαιον τοῦτό γε; ἆρ’ἔχοιμ’ἂν ἀντειπεῖν ἔπος;

1392

κἀπ’ἐκεῖν’ἔλθωμεν · οὐ δεῖ τόνδε διὰ μάχης μολεῖν

1393

πᾶσιν Ἀργείοις γυναικὸς εἵνεκ’οὐ δὲ κατθανεῖν.

1394

εἷς γ’ἀνὴρ κρείσσων γυναικῶν μυρίων ὁρᾶν φάος.

1395

εἰ βεβούληται δὲ σῶμα τοὐμὸν Ἄρτεμις λαβεῖν,

1396

ἐμποδὼν γενήσομαι ’γὼ θνητὸς οὖσα τῇ θεῷ;

1397

ἀλλ’ἀμήχανον · δίδωμι σῶμα τοὐμὸν Ἑλλάδι.

1398

θύετ’, ἐκπορθεῖτε Τροίαν. ταῦτα γὰρ μνημεῖά μου

1399

διὰ μακροῦ, καὶ παῖδες οὗτοι καὶ γάμοι καὶ δόξ’ἐμή.

1400

βαρβάρων δ’Ἕλληνας ἄρχειν εἰκός, ἀλλ’οὐ βαρβάρους,

1401

μῆτερ, Ἑλλήνων · τὸ μὲν γὰρ δοῦλον, οἳ δ’ἐλεύθεροι.

Χορος

Χο.

1402

τὸ μὲν σόν, ὦ νεᾶνι, γενναίως ἔχει ·

1403

τὸ τῆς τύχης δὲ καὶ τὸ τῆς θεοῦ νοσεῖ.

Αχιλλευς

Αχ.

1404

Ἀγαμέμνονος παῖ, μακάριόν μέ τις θεῶν

1405

ἔμελλε θήσειν, εἰ τύχοιμι σῶν γάμων.

1406

ζηλῶ δὲ σοῦ μὲν Ἑλλάδ’, Ἑλλάδος δὲ σέ.

1407

εὖ γὰρ τόδ’εἶπας ἀξίωςτε πατρίδος ·

1408

τὸ θεομαχεῖν γὰρ ἀπολιποῦσ’, ὅ σου κρατεῖ,

1409

ἐξελογίσω τὰ χρηστὰ τἀναγκαῖάτε.

1410

μᾶλλον δὲ λέκτρων σῶν πόθος μ’ἐσέρχεται

1411

ἐς τὴν φύσιν βλέψαντα · γενναία γὰρ εἶ.

1412

ὅρα δ’· ἐγὼ γὰρ βούλομαί σ’εὐεργετεῖν

1413

λαβεῖντ’ἐς οἴκους · ἄχθομαίτ’, ἴστω Θέτις,

1414

εἰ μή σε σώσω Δαναΐδαισι διὰ μάχης

1415

ἐλθών. ἄθρησον · ὁ θάνατος δεινὸν κακόν.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1416

λέγω τάδ’οὐδὲν οὐδέν’εὐλαβουμένη.

1417

ἡ Τυνδαρὶς παῖς διὰ τὸ σῶμ’ἀρκεῖ μάχας

1418

ἀνδρῶν τιθεῖσα καὶ φόνους · σὺ δ’, ὦ ξένε,

1419

μὴ θνῇσκε δι’ἐμὲ μη δ’ἀποκτείνῃς τινά,

1420

ἔα δὲ σῷσαί μ’Ἑλλάδ’, ἢν δυνώμεθα.

Αχιλλευς

Αχ.

1421

ὦ λῆμ’ἄριστον, οὐκ ἔχω πρὸς τοῦτ’ἔτι

1422

λέγειν, ἐπεί σοι τάδε δοκεῖ · γενναῖα γὰρ

1423

φρονεῖς · τί γὰρ τἀληθὲς οὐκ εἴποι τις ἄν;

1424

ὅμως δ’, ἴσως γὰρ κἂν μεταγνοίης τάδε,

1425

1426

ἐλθὼν τάδ’ὅπλα θήσομαι βωμοῦ πέλας,

1427

ὡς οὐκ ἐάσων σ’ἀλλὰ κωλύσων θανεῖν.

1428

χρήσῃ δὲ καὶ σὺ τοῖς ἐμοῖς λόγοις τάχα,

1429

ὅταν πέλας σῆς φάσγανον δέρης ἴδῃς.

1430

οὔκουν ἐάσω σ’ἀφροσύνῃ τῇ σῇ θανεῖν ·

1431

ἐλθὼν δὲ σὺν ὅπλοις τοῖσδε πρὸς ναὸν θεᾶς

1432

καραδοκήσω σὴν ἐκεῖ παρουσίαν.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1433

μῆτερ, τί σιγῇ δακρύοις τέγγεις κόρας;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1434

ἔχω τάλαινα πρόφασιν ὥστ’ἀλγεῖν φρένα.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1435

παῦσαι · ’μὲ μὴ κάκιζε · τάδε δέ μοι πιθοῦ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1436

λέγ’· ὡς παρ’ἡμῶν οὐδὲν ἀδικήσῃ, τέκνον.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1437

μήτ’οὖν γε τὸν σὸν πλόκαμον ἐκτέμῃς τριχός,

1438

μήτ’ἀμφὶ σῶμα μέλανας ἀμπίσχῃ πέπλους.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1439

τί δὴ τόδ’εἶπας, τέκνον; ἀπολέσασά σε;

Ιφιγενεια

Ιφ.

1440

οὐ σύ γε · σέσῳσμαι, κατ’ἐμὲ δ’εὐκλεὴς ἔσῃ.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1441

πῶς εἶπας; οὐ πενθεῖν με σὴν ψυχὴν χρεών;

Ιφιγενεια

Ιφ.

1442

ἥκιστ’, ἐπεί μοι τύμβος οὐ χωσθήσεται.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1443

τί δαί; τὸ θνῄσκειν, οὐ τάφος, νομίζεται.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1444

βωμὸς θεᾶς μοι μνῆμα τῆς Διὸς κόρης.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1445

ἀλλ’, ὦ τέκνον, σοὶ πείσομαι · λέγεις γὰρ εὖ.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1446

ὡς εὐτυχοῦσά γ’Ἑλλάδοςτ’εὐεργέτις.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1447

τί δὴ κασιγνήταισιν ἀγγελῶ σέθεν;

Ιφιγενεια

Ιφ.

1448

μη δ’ἀμφὶ κείναις μέλανας ἐξάψῃ πέπλους.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1449

εἴπω δὲ παρὰ σοῦ φίλον ἔπος τι παρθένοις;

Ιφιγενεια

Ιφ.

1450

χαίρειν γε. Ὀρέστηντ’ἔκτρεφ’ἄνδρα τόνδε μοι.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1451

προσέλκυσαί νιν ὕστατον θεωμένη.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1452

ὦ φίλτατ’, ἐπεκούρησας ὅσον εἶχες φίλοις.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1453

ἔσθ’ὅ τι κατ’Ἄργος δρῶσά σοι χάριν φέρω;

Ιφιγενεια

Ιφ.

1454

πατέρα τὸν ἀμὸν μὴ στύγει, πόσιν γε σόν.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1455

δεινοὺς ἀγῶνας διὰ σὲ δεῖ κεῖνον δραμεῖν.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1456

ἄκων μ’ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος διώλεσεν.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1457

δόλῳ δ’, ἀγεννῶς Ἀτρέωςτ’οὐκ ἀξίως.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1458

τίς μ’εἶσιν ἄξων πρὶν σπαράσσεσθαι κόμης;

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1459

ἐγώ, μετά γε σοῦ […]

Ιφιγενεια

Ιφ.

1459b

μὴ σύ γ’· οὐ καλῶς λέγεις.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1460

πέπλων ἐχομένη σῶν.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1460b

ἐμοί, μῆτερ, πιθοῦ ·

1461

μέν’· ὡς ἐμοίτε σοίτε κάλλιον τόδε.

1462

πατρὸς δ’ὀπαδῶν τῶνδέ τίς με πεμπέτω

1463

Ἀρτέμιδος ἐς λειμῶν’, ὅπου σφαγήσομαι.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1464

ὦ τέκνον, οἴχῃ;

Ιφιγενεια

Ιφ.

1464b

καὶ πάλιν γ’οὐ μὴ μόλω.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1465

λιποῦσα μητέρα;

Ιφιγενεια

Ιφ.

1465b

ὡς ὁρᾷς γ’, οὐκ ἀξίως.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1466

σχές, μή με προλίπῃς.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1466b

οὐκ ἐῶ στάζειν δάκρυ.

1467

ὑμεῖς δ’ἐπευφημήσατ’, ὦ νεάνιδες,

1468

παιᾶνα τἠμῇ συμφορᾷ Διὸς κόρην

1469

Ἄρτεμιν · ἴτω δὲ Δαναΐδαις εὐφημία.

1470

κανᾶ δ’ἐναρχέσθω τις, αἰθέσθω δὲ πῦρ

1471

προχύταις καθαρσίοισι, καὶ πατὴρ ἐμὸς

1472

ἐνδεξιούσθω βωμόν · ὡς σωτηρίαν

1473

Ἕλλησι δώσουσ’ἔρχομαι νικηφόρον.

1475

ἄγετέ με τὰν Ἰλίου

1476

καὶ Φρυγῶν ἑλέπτολιν.

1477

στέφεα περίβολα δίδοτε, φέρετε

1478

— πλόκαμος ὅδε καταστέφειν —

χερνίβωντε παγάς.

ἑλίσσετ’ἀμφὶ ναὸν

ἀμφὶ βωμὸν Ἄρτεμιν,

τὰν ἄνασσαν Ἄρτεμιν,

τὰν μάκαιραν · ὡς ἐμοῖσιν, εἰ χρεών,

1485

αἵμασι θύμασί

1486

θέσφατ’ἐξαλείψω.

1487

ὦ πότνια πότνια μᾶτερ, οὐ δάκρυά γέ σοι

1489

δώσομεν ἁμέτερα ·

1490

παρ’ἱεροῖς γὰρ οὐ πρέπει.

ἰὼ ἰὼ νεάνιδες,

συνεπαείδετ’Ἄρτεμιν

Χαλκίδος ἀντίπορον,

ἵνατε δόρατα μέμονε δάϊ’

1496

ὄνομα δι’ἐμὸν Αὐλίδος

1497

στενοπόροις ἐν ὅρμοις.

1498

ἰὼ γᾶ μᾶτερ ὦ Πελασγία,

1499

Μυκηναῖαίτ’ἐμαὶ θεράπναι […]

Χορος

Χο.

1500

καλεῖς πόλισμα Περσέως,

1501

Κυκλωπίων πόνον χερῶν;

Ιφιγενεια

Ιφ.

1502

ἐθρέψαθ’Ἑλλάδι με φάος ·

1503

θανοῦσα δ’οὐκ ἀναίνομαι.

Χορος

Χο.

1504

κλέος γὰρ οὔ σε μὴ λίπῃ.

Ιφιγενεια

Ιφ.

1505

ἰὼ ἰώ.

1506

λαμπαδοῦχος ἁμέρα

1507

Διόςτε φέγγος, ἕτερον ἕτερον

1508

αἰῶνα καὶ μοῖραν οἰκήσομεν.

1509

χαῖρέ μοι, φίλον φάος.

Χορος

Χο.

ἰὼ ἰώ.

ἴδεσθε τὰν Ἰλίου

καὶ Φρυγῶν ἑλέπτολιν

στείχουσαν, ἐπὶ κάρα στέφη

1514

βαλουμέναν χερνίβωντε παγάς,

1515

βωμόν γε δαίμονος θεᾶς ῥανίσιν αἱματορρύτοις

1516

χρανοῦσαν εὐφυῆτε σώματος δέρην

1517

εὔδροσοι παγαὶ

1518

πατρῷαι μένουσι χέρνιβέςτέ σε

1519

στρατόςτ’Ἀχαιῶν θέλων

Ἰλίου πόλιν μολεῖν.

ἀλλὰ τὰν Διὸς κόραν

κλῄσωμεν Ἄρτεμιν,

θεῶν ἄνασσαν, ὡς ἐπ’εὐτυχεῖ πότμῳ.

1524

ὦ πότνια, πότνια, θύμασιν βροτησίοις

1525

χαρεῖσα, πέμψον ἐς Φρυγῶν

1526

γαῖαν Ἑλλάνων στρατὸν

1527

† καὶ δολόεντα Τροίας ἕδη,

1528

Ἀγαμέμνονάτε λόγχαις

1529

Ἑλλάδι κλεινότατον στέφανον

1530

δὸς ἀμφὶ κάρα ἑὸν †

1531

κλέος ἀείμνηστον ἀμφιθεῖναι.

Αγγελος

Αγ.

1532

ὦ Τυνδαρεία παῖ, Κλυταιμήστρα, δόμων

1533

ἔξω πέρασον, ὡς κλύῃς ἐμῶν λόγων.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1534

φθογγῆς κλύουσα δεῦρο σῆς ἀφικόμην,

1535

ταρβοῦσα τλήμων κἀκπεπληγμένη φόβῳ ·

1536

μή μοί τιν’ἄλλην ξυμφορὰν ἥκεις φέρων

1537

πρὸς τῇ παρούσῃ;

Αγγελος

Αγ.

1537b

σῆς μὲν οὖν παιδὸς πέρι

1538

θαυμαστά σοι καὶ δεινὰ σημῆναι θέλω.

Κλυταιμηστρα

Κλ.

1539

μὴ μέλλε τοίνυν, ἀλλὰ φράζ’ὅσον τάχος.

Αγγελος

Αγ.

1540

ἀλλ’, ὦ φίλη δέσποινα, πᾶν πεύσῃ σαφῶς.

1541

λέξω δ’ἀπ’ἀρχῆς, ἤν τι μὴ σφαλεῖσά μου

1542

γνώμη ταράξῃ γλῶσσαν ἐν λόγοις ἐμήν.

1543

ἐπεὶ γὰρ ἱκόμεσθα τῆς Διὸς κόρης

1544

Ἀρτέμιδος ἄλσος λείμακάςτ’ἀνθεσφόρους,

1545

ἵν’ἦν Ἀχαιῶν σύλλογος στρατεύματος,

1546

σὴν παῖδ’ἄγοντες, εὐθὺς Ἀργείων ὄχλος

1547

ἠθροίζεθ’. ὡς δ’ἐσεῖδεν Ἀγαμέμνων ἄναξ

1548

ἐπὶ σφαγὰς στείχουσαν εἰς ἄλσος κόρην,

1549

ἀνεστέναξε, κἄμπαλιν στρέψας κάρα

1550

δάκρυε, πρόσθεν ὀμμάτων πέπλον προθείς.

1551

ἣ δὲ σταθεῖσα τῷ τεκόντι πλησίον

1552

ἔλεξε τοιάδ’· ὦ πάτερ, πάρειμί σοι ·

1553

τοὐμὸν δὲ σῶμα τῆς ἐμῆς ὑπὲρ πάτρας

1554

καὶ τῆς ἁπάσης Ἑλλάδος γαίας ὕπερ

1555

θῦσαι δίδωμ’ἑκοῦσα πρὸς βωμὸν θεᾶς

1556

ἄγοντας, εἴπερ ἐστὶ θέσφατον τόδε.

1557

καὶ τοὐπ’ἔμ’εὐτυχεῖτε · καὶ νικηφόρου

1558

δώρου τύχοιτε πατρίδατ’ἐξίκοισθε γῆν.

1559

πρὸς ταῦτα μὴ ψαύσῃ τις Ἀργείων ἐμοῦ ·

1560

σιγῇ παρέξω γὰρ δέρην εὐκαρδίως.

1561

τοσαῦτ’ἔλεξε · πᾶς δ’ἐθάμβησεν κλύων

1562

εὐψυχίαντε κἀρετὴν τῆς παρθένου.

1563

στὰς δ’ἐν μέσῳ Ταλθύβιος, ᾧ τόδ’ἦν μέλον,

1564

εὐφημίαν ἀνεῖπε καὶ σιγὴν στρατῷ ·

1565

Κάλχας δ’ὁ μάντις ἐς κανοῦν χρυσήλατον

1566

ἔθηκεν ὀξὺ χειρὶ φάσγανον σπάσας

1567

κολεῶν ἔσωθεν, κρᾶτάτ’ἔστεψεν κόρης.

1568

ὁ παῖς δ’ὁ Πηλέως ἐν κύκλῳ βωμὸν θεᾶς

1569

λαβὼν κανοῦν ἔβρεξε χέρνιβάςθ’ὁμοῦ,

1570

ἔλεξε δ’· ὦ παῖ Ζηνός, ὦ θηροκτόνε,

1571

τὸ λαμπρὸν εἱλίσσουσ’ἐν εὐφρόνῃ φάος,

1572

δέξαι τὸ θῦμα τόδ’ὅ γέ σοι δωρούμεθα

1573

στρατόςτ’Ἀχαιῶν † Ἀγαμέμνων ἄναξθ’ὁμοῦ, †

1574

ἄχραντον αἷμα καλλιπαρθένου δέρης,

1575

καὶ δὸς γενέσθαι πλοῦν νεῶν ἀπήμονα

1576

Τροίαςτε πέργαμ’ἐξελεῖν ἡμᾶς δορί.

1577

ἐς γῆν δ’Ἀτρεῖδαι πᾶς στρατόςτ’ἔστη βλέπων.

Χορος

Χο.

1613

1614

Κλυταιμηστρα

Κλ.

Χορος

Χο.

1619

1620

Αγαμεμνων

Αγ.

Χορος

Χο.

1627

1628

1629