Αφροδιτη

Αφ.

πολλὴ μὲν ἐν βροτοῖσι κοὐκ ἀνώνυμος,

θεὰ κέκλημαι Κύπρις, οὐρανοῦτ’ἔσω ·

ὅσοιτε Πόντου τερμόνωντ’Ἀτλαντικῶν

ναίουσιν εἴσω φῶς ὁρῶντες ἡλίου,

τοὺς μὲν σέβοντας τἀμὰ πρεσβεύω κράτη,

σφάλλω δ’ὅσοι φρονοῦσιν εἰς ἡμᾶς μέγα.

ἔνεστι γὰρ δὴ κἀν θεῶν γένει τόδε ·

τιμώμενοι χαίρουσιν ἀνθρώπων ὕπο.

δείξω δὲ μύθων τῶνδ’ἀλήθειαν τάχα ·

ὁ γάρ με Θησέως παῖς, Ἀμαζόνος τόκος,

Ἱππόλυτος, ἁγνοῦ Πιτθέως παιδεύματα,

μόνος πολιτῶν τῆσδε γῆς Τροζηνίας

λέγει κακίστην δαιμόνων πεφυκέναι,

ἀναίνεται δὲ λέκτρα κοὐ ψαύει γάμων ·

Φοίβου δ’ἀδελφὴν Ἄρτεμιν, Διὸς κόρην,

τιμᾷ, μεγίστην δαιμόνων ἡγούμενος ·

χλωρὰν δ’ἀν’ὕλην παρθένῳ ξυνὼν ἀεὶ

κυσὶν ταχείαις θῆρας ἐξαιρεῖ χθονός,

μείζω βροτείας προσπεσὼν ὁμιλίας.

τούτοισι μέν νυν οὐ φθονῶ · τί γάρ με δεῖ;

ἃ δ’εἰς ἔμ’ἡμάρτηκε, τιμωρήσομαι

Ἱππόλυτον ἐν τῇδ’ἡμέρᾳ · τὰ πολλὰ δὲ

πάλαι προκόψασ’— οὐ πόνου πολλοῦ με δεῖ.

ἐλθόντα γάρ νιν Πιτθέως ποτ’ἐκ δόμων

σεμνῶν ἐς ὄψιν καὶ τέλη μυστηρίων

Πανδίονος γῆν, πατρὸς εὐγενὴς δάμαρ

ἰδοῦσα Φαίδρα καρδίαν κατέσχετο

ἔρωτι δεινῷ τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν.

καὶ πρὶν μὲν ἐλθεῖν τήνδε γῆν Τροζηνίαν,

πέτραν παρ’αὐτὴν Παλλάδος, κατόψιον

γῆς τῆσδε, ναὸν Κύπριδος ἐγκαθίσατο,

ἐρῶσ’ἔρωτ’ἔκδημον · Ἱππολύτῳ δ’ἔπι

τὸ λοιπὸν ὠνόμαζ’ἐνιδρῦσθαι θεάν.

ἐπεὶ δὲ Θησεὺς Κεκροπίαν λείπει χθόνα,

μίασμα φεύγων αἵματος Παλλαντιδῶν,

καὶ τήνδε σὺν δάμαρτι ναυστολεῖ χθόνα,

ἐνιαυσίαν ἔκδημον αἰνέσας φυγήν,

ἐνταῦθα δὴ στένουσα κἀκπεπληγμένη

κέντροις ἔρωτος ἡ τάλαιν’ἀπόλλυται

σιγῇ · ξύνοιδε δ’οὔτις οἰκετῶν νόσον.

ἀλλ’οὔτι ταύτῃ τόνδ’ἔρωτα χρὴ πεσεῖν ·

δείξω δὲ † Θησεῖ πρᾶγμα †, κἀκφανήσεται.

καὶ τὸν μὲν ἡμῖν πολέμιον νεανίαν

κτενεῖ πατὴρ ἀραῖσιν, ἃς ὁ πόντιος

ἄναξ Ποσειδῶν ὤπασεν Θησεῖ γέρας,

μηδὲν μάταιον ἐς τρὶς εὔξασθαι θεῷ.

ἣ δ’εὐκλεὴς μέν, ἀλλ’ὅμως ἀπόλλυται,

Φαίδρα · τὸ γὰρ τῆσδ’οὐ προτιμήσω κακὸν

τὸ μὴ οὐ παρασχεῖν τοὺς ἐμοὺς ἐχθροὺς ἐμοὶ

δίκην τοσαύτην ὥστ’ἐμοὶ καλῶς ἔχειν.

ἀλλ’, εἰσορῶ γὰρ τόνδε παῖδα Θησέως

στείχοντα, θήρας μόχθον ἐκλελοιπότα,

Ἱππόλυτον, ἔξω τῶνδε βήσομαι τόπων.

πολὺς δ’ἅμ’αὐτῷ προσπόλων ὀπισθόπους

κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν

ὕμνοισιν · οὐ γὰρ οἶδ’ἀνεῳγμένας πύλας

Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε.

Ιππολυτος

Ιπ.

ἕπεσθ’ἀείδοντες ἕπεσθε

τὰν Διὸς οὐρανίαν

Ἄρτεμιν, ᾇ μελόμεσθα.

Χορος Κυνηγων

Χο.

πότνια πότνια σεμνοτάτα,

Ζανὸς γένεθλον,

χαῖρε, χαῖρέ μοι, ὦ κόρα

Λατοῦς Ἄρτεμι καὶ Διός,

καλλίστα πολὺ παρθένων,

ἃ μέγαν κατ’οὐρανὸν

ναίεις εὐπατέρειαν

αὐλάν, Ζηνὸς πολύχρυσον οἶκον.

χαῖρέ μοι, ὦ καλλίστα

καλλίστα τῶν κατ’Ὄλυμπον.

Ιππολυτος

Ιπ.

σοὶ τόνδε πλεκτὸν στέφανον ἐξ ἀκηράτου

λειμῶνος, ὦ δέσποινα, κοσμήσας φέρω,

ἔνθ’οὔτε ποιμὴν ἀξιοῖ φέρβειν βοτὰ

οὔτ’ἦλθέ πω σίδαρος, ἀλλ’ἀκήρατον

μέλισσα λειμῶν’ἠρινὴ διέρχεται,

Αἰδὼς δὲ ποταμίαισι κηπεύει δρόσοις ·

ὅσοις διδακτὸν μηδέν, ἀλλ’ἐν τῇ φύσει

τὸ σωφρονεῖν εἴληχεν ἐς τὰ πάνθ’ὁμῶς,

τούτοις δρέπεσθαι, τοῖς κακοῖσι δ’οὐ θέμις.

ἀλλ’, ὦ φίλη δέσποινα, χρυσέας κόμης

ἀνάδημα δέξαι χειρὸς εὐσεβοῦς ἄπο.

μόνῳ γάρ ἐστι τοῦτ’ἐμοὶ γέρας βροτῶν ·

σοὶ καὶ ξύνειμι καὶ λόγοις ἀμείβομαι,

κλύων μὲν αὐδήν, ὄμμα δ’οὐχ ὁρῶν τὸ σόν.

τέλος δὲ κάμψαιμ’ὥσπερ ἠρξάμην βίου.

Θεραπων

Θε.

ἄναξ — θεοὺς γὰρ δεσπότας καλεῖν χρεών —

ἆρ’ἄν τί μου δέξαιο βουλεύσαντος εὖ;

Ιππολυτος

Ιπ.

καὶ κάρτα γ’· ἦ γὰρ οὐ σοφοὶ φαινοίμεθ’ἄν.

Θεραπων

Θε.

οἶσθ’οὖν βροτοῖσιν ὃς καθέστηκεν νόμος …

Ιππολυτος

Ιπ.

οὐκ οἶδα · τοῦ δὲ καί μ’ἀνιστορεῖς πέρι;

Θεραπων

Θε.

μισεῖν τὸ σεμνὸν καὶ τὸ μὴ πᾶσιν φίλον.

Ιππολυτος

Ιπ.

ὀρθῶς γε · τίς δ’οὐ σεμνὸς ἀχθεινὸς βροτῶν;

Θεραπων

Θε.

ἐν δ’εὐπροσηγόροισιν ἔστι τις χάρις;

Ιππολυτος

Ιπ.

πλείστη γε, καὶ κέρδος γε σὺν μόχθῳ βραχεῖ.

Θεραπων

Θε.

ἦ κἀν θεοῖσι ταὐτὸν ἐλπίζεις τόδε;

Ιππολυτος

Ιπ.

εἴπερ γε θνητοὶ θεῶν νόμοισι χρώμεθα.

Θεραπων

Θε.

πῶς οὖν σὺ σεμνός, δαίμον’οὐ προσεννέπων …

Ιππολυτος

Ιπ.

100

τίν’; εὐλαβοῦ δὲ μή τί σου σφαλῇ στόμα.

Θεραπων

Θε.

101

τήνδ’, ἣ πύλαισι σαῖς ἐφέστηκεν Κύπρις.

Ιππολυτος

Ιπ.

102

πρόσωθεν αὐτὴν ἁγνὸς ὢν ἀσπάζομαι.

Θεραπων

Θε.

103

σεμνός γε μέντοι κἀπίσημος ἐν βροτοῖς.

Ιππολυτος

Ιπ.

104

ἄλλοισιν ἄλλος θεῶντε κἀνθρώπων μέλει.

Θεραπων

Θε.

105

εὐδαιμονοίης νοῦν ἔχων ὅσον σε δεῖ.

Ιππολυτος

Ιπ.

106

οὐδείς μ’ἀρέσκει νυκτὶ θαυμαστὸς θεῶν.

Θεραπων

Θε.

107

τιμαῖσιν, ὦ παῖ, δαιμόνων χρῆσθαι χρεών.

Ιππολυτος

Ιπ.

108

χωρεῖτ’, ὀπαδοί, καὶ παρελθόντες δόμους

109

σίτων μέλεσθε · τερπνὸν ἐκ κυναγίας

110

τράπεζα πλήρης · καὶ καταψήχειν χρεὼν

111

ἵππους, ὅπως ἂν ἅρμασιν ζεύξας ὕπο

112

βορᾶς κορεσθεὶς γυμνάσω τὰ πρόσφορα.

113

τὴν σὴν δὲ Κύπριν πόλλ’ἐγὼ χαίρειν λέγω.

Θεραπων

Θε.

114

ἡμεῖς δέ — τοὺς νέους γὰρ οὐ μιμητέον,

115

φρονοῦντας οὕτως — ὡς πρέπει δούλοις λέγειν,

116

προσευξόμεσθα τοῖσι σοῖς ἀγάλμασιν,

117

δέσποινα Κύπρι. χρὴ δὲ συγγνώμην ἔχειν,

118

εἴ τίς σ’ὑφ’ἥβης σπλάγχνον ἔντονον φέρων

119

μάταια βάζει · μὴ δόκει τούτων κλύειν ·

120

σοφωτέρους γὰρ χρὴ βροτῶν εἶναι θεούς.

Χορος

Χο.

121

Ὠκεανοῦ τις ὕδωρ στάζουσα πέτρα λέγεται,

122

βαπτὰν κάλπισι ῥυτὰν

123

παγὰν προιεῖσα κρημνῶν ·

ὅθι μοί τις ἦν φίλα

πορφύρεα φάρεα

ποταμίᾳ δρόσῳ

τέγγουσα,

θερμᾶς δ’ἐπὶ νῶτα πέτρας

129

εὐαλίου κατέβαλλ’· ὅθεν

130

μοι πρώτα φάτις ἦλθε δεσποίνας ·

131

τειρομέναν νοσερᾷ κοίτᾳ δέμας ἐντὸς ἔχειν

132

οἴκων, λεπτὰ δὲ φάρη

133

ξάνθαν κεφαλὰν σκιάζειν ·

τριτάταν δέ νιν κλύω

τάνδ’ἀβρωσίᾳ

στόματος ἁμέραν

Δάματρος

ἀκτᾶς δέμας ἁγνὸν ἴσχειν,

139

κρυπτῷ πένθει θανάτου

140

θέλουσαν κέλσαι ποτὶ τέρμα δύστανον.

141

— ἦ σὺ γ’ἔνθεος, ὦ κούρα,

142

εἴτ’ἐκ Πανὸς εἴθ’Ἑκάτας

143

ἢ σεμνῶν Κορυβάντων

144

φοιτᾷς ἢ ματρὸς ὀρείας;

145

— σὺ δ’ἀμφὶ τὰν πολύθηρον

146

Δίκτυνναν ἀμπλακίαις

147

ἀνίερος ἀθύτων πελάνων τρύχῃ;

148

φοιτᾷ γὰρ καὶ διὰ λίμνας

149

χέρσονθ’ὑπὲρ πελάγους

150

δίναις ἐν νοτίαις ἅλμας.

151

— ἢ πόσιν, τὸν Ἐρεχθειδᾶν

152

ἀρχαγόν, τὸν εὐπατρίδαν,

153

ποιμαίνει τις ἐν οἴκοις

154

κρυπτὰ κοίτα λεχέων σῶν;

155

— ἢ ναυβάτας τις ἔπλευσεν

156

Κρήτας ἔξορμος ἀνὴρ λιμένα

157

τὸν εὐξεινότατον ναύταις,

158

φήμαν πέμπων βασιλείᾳ,

159

λύπᾳ δ’ὑπὲρ παθέων

160

εὐναία δέδεται ψυχά;

161

— φιλεῖ δὲ τᾷ δυστρόπῳ γυναικῶν

162

ἁρμονίᾳ κακὰ δύστανος ἀμηχανία συνοικεῖν,

163

ὠδινῶντε καὶ ἀφροσύνας.

165

δι’ἐμᾶς ᾖξέν ποτε νηδύος ἅδ’

166

αὔρα. τὰν δ’εὔλοχον οὐρανίαν

167

τόξων μεδέουσαν ἀύτευν

168

Ἄρτεμιν, καί μοι πολυζήλωτος αἰεὶ

169

σὺν θεοῖσι φοιτᾷ.

170

— ἀλλ’ἥδε τροφὸς γεραιὰ πρὸ θυρῶν

171

τήνδε κομίζουσ’ἔξω μελάθρων ·

172

173

τί ποτ’ἔστι μαθεῖν ἔραται ψυχή,

174

τί δεδήληται

175

δέμας ἀλλόχροον βασιλείας.

Τροφος

Τρ.

176

ὦ κακὰ θνητῶν στυγεραίτε νόσοι.

177

τί σ’ἐγὼ δράσω; τί δὲ μὴ δράσω;

178

τόδε σοι φέγγος λαμπρόν, ὅδ’αἰθήρ ·

179

ἔξω δὲ δόμων ἤδη νοσερᾶς

180

δέμνια κοίτης.

181

δεῦρο γὰρ ἐλθεῖν πᾶν ἔπος ἦν σοι ·

182

τάχα δ’ἐς θαλάμους σπεύσεις τὸ πάλιν.

183

ταχὺ γὰρ σφάλλῃ κοὐδενὶ χαίρεις,

184

οὐ δέ σ’ἀρέσκει τὸ παρόν, τὸ δ’ἀπὸν

185

φίλτερον ἡγῇ.

186

κρεῖσσον δὲ νοσεῖν ἢ θεραπεύειν ·

187

τὸ μέν ἐστιν ἁπλοῦν, τῷ δὲ συνάπτει

188

λύπητε φρενῶν χερσίντε πόνος.

189

πᾶς δ’ὀδυνηρὸς βίος ἀνθρώπων,

190

κοὐκ ἔστι πόνων ἀνάπαυσις.

191

ἀλλ’ὅ τι τοῦ ζῆν φίλτερον ἄλλο

192

σκότος ἀμπίσχων κρύπτει νεφέλαις.

194

τοῦ δ’ὅ τι τοῦτο στίλβει κατὰ γῆν

193

δυσέρωτες δὴ φαινόμεθ’ὄντες,

195

δι’ἀπειροσύνην ἄλλου βιότου

196

κοὐκ ἀπόδειξιν τῶν ὑπὸ γαίας ·

197

μύθοις δ’ἄλλως φερόμεσθα.

Φαιδρα

Φα.

198

ἄρατέ μου δέμας, ὀρθοῦτε κάρα ·

199

λέλυμαι μελέων σύνδεσμα φίλων.

200

λάβετ’εὐπήχεις χεῖρας, πρόπολοι.

201

βαρύ μοι κεφαλᾶς ἐπίκρανον ἔχειν ·

202

ἄφελ’, ἀμπέτασον βόστρυχον ὤμοις.

Τροφος

Τρ.

203

θάρσει, τέκνον, καὶ μὴ χαλεπῶς

204

μετάβαλλε δέμας.

205

ῥᾷον δὲ νόσον μετάθ’ἡσυχίας

206

καὶ γενναίου λήματος οἴσεις ·

207

μοχθεῖν δὲ βροτοῖσιν ἀνάγκη.

Φαιδρα

Φα.

208

αἰαῖ ·

208a

πῶς ἂν δροσερᾶς ἀπὸ κρηνῖδος

209

καθαρῶν ὑδάτων πῶμ’ἀρυσαίμαν,

210

ὑπότ’αἰγείροις ἔντε κομήτῃ

211

λειμῶνι κλιθεῖσ’ἀναπαυσαίμαν;

Τροφος

Τρ.

212

ὦ παῖ, τί θροεῖς;

213

οὐ μὴ παρ’ὄχλῳ τάδε γηρύσῃ

214

μανίας ἔποχον ῥίπτουσα λόγον;

Φαιδρα

Φα.

215

πέμπετέ μ’εἰς ὄρος · εἶμι πρὸς ὕλαν

216

καὶ παρὰ πεύκας, ἵνα θηροφόνοι

217

στείβουσι κύνες

218

βαλιαῖς ἐλάφοις ἐγχριμπτόμεναι ·

219

πρὸς θεῶν, ἔραμαι κυσὶ θωΰξαι

220

καὶ παρὰ χαίταν ξανθὰν ῥῖψαι

221

Θεσσαλὸν ὅρπακ’, ἐπίλογχον ἔχουσ’

222

ἐν χειρὶ βέλος.

Τροφος

Τρ.

223

τί ποτ’, ὦ τέκνον, τάδε κηραίνεις;

224

τί κυνηγεσίων καὶ σοὶ μελέτη;

225

τί δὲ κρηναίων νασμῶν ἔρασαι;

226

πάρα γὰρ δροσερὰ πύργοις συνεχὴς

227

κλιτύς, ὅθεν σοι πῶμα γένοιτ’ἄν.

Φαιδρα

Φα.

228

δέσποιν’ἁλίας Ἄρτεμι Λίμνας

229

καὶ γυμνασίων τῶν ἱπποκρότων,

230

εἴθε γενοίμαν ἐν σοῖς δαπέδοις,

231

πώλους Ἐνέτας δαμαλιζομένα.

Τροφος

Τρ.

232

τί τόδ’αὖ παράφρων ἔρριψας ἔπος;

233

νῦν δὴ μὲν ὄρος βᾶσ’ἐπὶ θήρας

234

πόθον ἐστέλλου, νῦν δ’αὖ ψαμάθοις

235

ἐπ’ἀκυμάντοις πώλων ἔρασαι.

236

τάδε μαντείας ἄξια πολλῆς,

237

ὅστις σε θεῶν ἀνασειράζει

238

καὶ παρακόπτει φρένας, ὦ παῖ.

Φαιδρα

Φα.

239

δύστηνος ἐγώ, τί ποτ’εἰργασάμην;

240

ποῖ παρεπλάγχθην γνώμης ἀγαθῆς;

241

ἐμάνην, ἔπεσον δαίμονος ἄτῃ.

242

φεῦ φεῦ, τλήμων.

243

μαῖα, πάλιν μου κρύψον κεφαλήν,

244

αἰδούμεθα γὰρ τὰ λελεγμένα μοι.

245

κρύπτε · κατ’ὄσσων δάκρυ μοι βαίνει,

246

καὶ ἐπ’αἰσχύνην ὄμμα τέτραπται.

247

τὸ γὰρ ὀρθοῦσθαι γνώμην ὀδυνᾷ ·

248

τὸ δὲ μαινόμενον κακόν · ἀλλὰ κρατεῖ

249

μὴ γιγνώσκοντ’ἀπολέσθαι.

Τροφος

Τρ.

250

κρύπτω · τὸ δ’ἐμὸν πότε δὴ θάνατος

251

σῶμα καλύψει;

252

πολλὰ διδάσκει μ’ὁ πολὺς βίοτος.

253

χρῆν γὰρ μετρίας εἰς ἀλλήλους

254

φιλίας θνητοὺς ἀνακίρνασθαι

255

καὶ μὴ πρὸς ἄκρον μυελὸν ψυχῆς,

256

εὔλυτα δ’εἶναι στέργηθρα φρενῶν

257

ἀπότ’ὤσασθαι καὶ ξυντεῖναι.

258

τὸ δ’ὑπὲρ δισσῶν μίαν ὠδίνειν

259

ψυχὴν χαλεπὸν βάρος, ὡς κἀγὼ

260

τῆσδ’ὑπεραλγῶ.

261

βιότου δ’ἀτρεκεῖς ἐπιτηδεύσεις

262

φασὶ σφάλλειν πλέον ἢ τέρπειν

263

τῇθ’ὑγιείᾳ μᾶλλον πολεμεῖν.

264

οὕτω τὸ λίαν ἧσσον ἐπαινῶ

265

τοῦ μηδὲν ἄγαν ·

266

καὶ ξυμφήσουσι σοφοί μοι.

Χορος

Χο.

267

γύναι γεραιά, βασιλίδος πιστὴ τροφὲ

268

Φαίδρας, ὁρῶμεν τάσδε δυστήνους τύχας,

269

ἄσημα δ’ἡμῖν ἥτις ἐστὶν ἡ νόσος ·

270

σοῦ δ’ἂν πυθέσθαι καὶ κλύειν βουλοίμεθ’ἄν.

Τροφος

Τρ.

271

οὐκ οἶδ’ἐλέγχους · οὐ γὰρ ἐννέπειν θέλει.

Χορος

Χο.

272

οὐ δ’ἥτις ἀρχὴ τῶνδε πημάτων ἔφυ;

Τροφος

Τρ.

273

ἐς ταὐτὸν ἥκεις · πάντα γὰρ σιγᾷ τάδε.

Χορος

Χο.

274

ὡς ἀσθενεῖτε καὶ κατέξανται δέμας.

Τροφος

Τρ.

275

πῶς δ’οὔ, τριταίαν γ’οὖσ’ἄσιτος ἡμέραν;

Χορος

Χο.

276

πότερον ὑπ’ἄτης ἢ θανεῖν πειρωμένη;

Τροφος

Τρ.

277

θανεῖν; ἀσιτεῖ γ’εἰς ἀπόστασιν βίου.

Χορος

Χο.

278

θαυμαστὸν εἶπας, εἰ τάδ’ἐξαρκεῖ πόσει.

Τροφος

Τρ.

279

κρύπτει γὰρ ἥδε πῆμα κοὔ φησιν νοσεῖν.

Χορος

Χο.

280

ὃ δ’ἐς πρόσωπον οὐ τεκμαίρεται βλέπων;

Τροφος

Τρ.

281

ἔκδημος ὢν γὰρ τῆσδε τυγχάνει χθονός.

Χορος

Χο.

282

σὺ δ’οὐκ ἀνάγκην προσφέρεις, πειρωμένη

283

νόσον πυθέσθαι τῆσδε καὶ πλάνον φρενῶν;

Τροφος

Τρ.

284

ἐς πάντ’ἀφῖγμαι κοὐδὲν εἴργασμαι πλέον ·

285

οὐ μὴν ἀνήσω γ’οὐ δὲ νῦν προθυμίας,

286

ὡς ἂν παροῦσα καὶ σύ μοι ξυμμαρτυρῇς

287

οἵα πέφυκα δυστυχοῦσι δεσπόταις.

288

ἄγ’, ὦ φίλη παῖ, τῶν πάροιθε μὲν λόγων

289

λαθώμεθ’ἄμφω, καὶ σύθ’ἡδίων γενοῦ

290

στυγνὴν ὀφρὺν λύσασα καὶ γνώμης ὁδόν,

291

ἐγώθ’ὅπῃ σοι μὴ καλῶς τόθ’εἱπόμην

292

μεθεῖσ’ἐπ’ἄλλον εἶμι βελτίω λόγον.

293

κεἰ μὲν νοσεῖς τι τῶν ἀπορρήτων κακῶν,

294

γυναῖκες αἵδε συγκαθιστάναι νόσον ·

295

εἰ δ’ἔκφορός σοι συμφορὰ πρὸς ἄρσενας,

296

λέγ’, ὡς ἰατροῖς πρᾶγμα μηνυθῇ τόδε.

297

εἶεν · τί σιγᾷς; οὐκ ἐχρῆν σιγᾶν, τέκνον,

298

ἀλλ’ἤ μ’ἐλέγχειν, εἴ τι μὴ καλῶς λέγω,

299

ἢ τοῖσιν εὖ λεχθεῖσι συγχωρεῖν λόγοις.

300

φθέγξαι τι, δεῦρ’ἄθρησον. — ὦ τάλαιν’ἐγώ,

301

γυναῖκες, ἄλλως τούσδε μοχθοῦμεν πόνους,

302

ἴσον δ’ἄπεσμεν τῷ πρίν · οὔτε γὰρ τότε

303

λόγοις ἐτέγγεθ’ἥδε νῦντ’οὐ πείθεται. —

304

ἀλλ’ἴσθι μέντοι — πρὸς τάδ’αὐθαδεστέρα

305

γίγνου θαλάσσης — εἰ θανῇ, προδοῦσα σοὺς

306

παῖδας πατρῴων μὴ μεθέξοντας δόμων,

307

μὰ τὴν ἄνασσαν ἱππίαν Ἀμαζόνα,

308

ἣ σοῖς τέκνοισι δεσπότην ἐγείνατο

309

νόθον φρονοῦντα γνήσι’, οἶσθά νιν καλῶς,

310

Ἱππόλυτον

Φαιδρα

Φα.

310b

οἴμοι.

Τροφος

Τρ.

310c

θιγγάνει σέθεν τόδε;

Φαιδρα

Φα.

311

ἀπώλεσάς με, μαῖα, καί σε πρὸς θεῶν

312

τοῦδ’ἀνδρὸς αὖθις λίσσομαι σιγᾶν πέρι.

Τροφος

Τρ.

313

ὁρᾷς; φρονεῖς μὲν εὖ, φρονοῦσα δ’οὐ θέλεις

314

παῖδάςτ’ὀνῆσαι καὶ σὸν ἐκσῶσαι βίον.

Φαιδρα

Φα.

315

φιλῶ τέκν’· ἄλλῃ δ’ἐν τύχῃ χειμάζομαι.

Τροφος

Τρ.

316

ἁγνὰς μέν, ὦ παῖ, χεῖρας αἵματος φορεῖς;

Φαιδρα

Φα.

317

χεῖρες μὲν ἁγναί, φρὴν δ’ἔχει μίασμά τι.

Τροφος

Τρ.

318

μῶν ἐξ ἐπακτοῦ πημονῆς ἐχθρῶν τινος;

Φαιδρα

Φα.

319

φίλος μ’ἀπόλλυσ’οὐχ ἑκοῦσαν οὐχ ἑκών.

Τροφος

Τρ.

320

Θησεύς τιν’ἡμάρτηκεν ἐς σ’ἁμαρτίαν;

Φαιδρα

Φα.

321

μὴ δρῶσ’ἔγωγ’ἐκεῖνον ὀφθείην κακῶς.

Τροφος

Τρ.

322

τί γὰρ τὸ δεινὸν τοῦθ’ὅ σ’ἐξαίρει θανεῖν;

Φαιδρα

Φα.

323

ἔα μ’ἁμαρτεῖν · οὐ γὰρ ἐς σὲ ἁμαρτάνω.

Τροφος

Τρ.

324

οὐ δῆθ’ἑκοῦσά γ’, ἐν δὲ σοὶ λελείψομαι.

Φαιδρα

Φα.

325

τί δρᾷς; βιάζῃ χειρὸς ἐξαρτωμένη;

Τροφος

Τρ.

326

καὶ σῶν γε γονάτων, κοὐ μεθήσομαί ποτε.

Φαιδρα

Φα.

327

κάκ’, ὦ τάλαινα, σοὶ τάδ’, εἰ πεύσῃ, κακά.

Τροφος

Τρ.

328

μεῖζον γὰρ ἢ σοῦ μὴ τυχεῖν τί μοι κακόν;

Φαιδρα

Φα.

329

ὀλεῖς · τὸ μέντοι πρᾶγμ’ἐμοὶ τιμὴν φέρει.

Τροφος

Τρ.

330

κἄπειτα κρύπτεις χρήσθ’ἱκνουμένης ἐμοῦ;

Φαιδρα

Φα.

331

ἐκ τῶν γὰρ αἰσχρῶν ἐσθλὰ μηχανώμεθα.

Τροφος

Τρ.

332

οὐκοῦν λέγουσα τιμιωτέρα φανῇ.

Φαιδρα

Φα.

333

ἄπελθε πρὸς θεῶν δεξιᾶςτ’ἐμῆς μέθες.

Τροφος

Τρ.

334

οὐ δῆτ’, ἐπεί μοι δῶρον οὐ δίδως ὃ χρῆν.

Φαιδρα

Φα.

335

δώσω · σέβας γὰρ χειρὸς αἰδοῦμαι τὸ σόν.

Τροφος

Τρ.

336

σιγῷμ’ἂν ἤδη · σὸς γὰρ οὑντεῦθεν λόγος.

Φαιδρα

Φα.

337

ὦ τλῆμον, οἷον, μῆτερ, ἠράσθης ἔρον,

Τροφος

Τρ.

338

ὃν ἔσχε Ταύρου, τέκνον, ἢ τί φῂς τόδε;

Φαιδρα

Φα.

339

σύτ’, ὦ τάλαιν’ὅμαιμε, Διονύσου δάμαρ,

Τροφος

Τρ.

340

τέκνον, τί πάσχεις; συγγόνους κακορροθεῖς;

Φαιδρα

Φα.

341

τρίτη δ’ἐγὼ δύστηνος ὡς ἀπόλλυμαι.

Τροφος

Τρ.

342

ἔκ τοι πέπληγμαι · ποῖ προβήσεται λόγος;

Φαιδρα

Φα.

343

ἐκεῖθεν ἡμεῖς, οὐ νεωστί, δυστυχεῖς.

Τροφος

Τρ.

344

οὐδέν τι μᾶλλον οἶδ’ἃ βούλομαι κλύειν.

Φαιδρα

Φα.

345

φεῦ ·

345a

πῶς ἂν σύ μοι λέξειας ἁμὲ χρὴ λέγειν;

Τροφος

Τρ.

346

οὐ μάντις εἰμὶ τἀφανῆ γνῶναι σαφῶς.

Φαιδρα

Φα.

347

τί τοῦθ’, ὃ δὴ λέγουσιν ἀνθρώπους, ἐρᾶν;

Τροφος

Τρ.

348

ἥδιστον, ὦ παῖ, ταὐτὸν ἀλγεινόνθ’ἅμα.

Φαιδρα

Φα.

349

ἡμεῖς ἂν εἶμεν θατέρῳ κεχρημένοι.

Τροφος

Τρ.

350

τί φῄς; ἐρᾷς, ὦ τέκνον; ἀνθρώπων τίνος;

Φαιδρα

Φα.

351

ὅστις ποθ’οὗτός ἐσθ’, ὁ τῆς Ἀμαζόνος …

Τροφος

Τρ.

352

Ἱππόλυτον αὐδᾷς;

Φαιδρα

Φα.

352b

σοῦ τάδ’, οὐκ ἐμοῦ κλύεις.

Τροφος

Τρ.

353

οἴμοι, τί λέξεις, τέκνον; ὥς μ’ἀπώλεσας.

354

γυναῖκες, οὐκ ἀνασχέτ’· οὐκ ἀνέξομαι

355

ζῶσ’· ἐχθρὸν ἦμαρ, ἐχθρὸν εἰσορῶ φάος.

356

ῥίψω μεθήσω σῶμ’, ἀπαλλαχθήσομαι

357

βίου θανοῦσα · χαίρετ’· οὐκέτ’εἴμ’ἐγώ.

358

οἱ σώφρονες γὰρ οὐχ ἑκόντες, ἀλλ’ὅμως

359

κακῶν ἐρῶσι. Κύπρις οὐκ ἄρ’ἦν θεός,

360

ἀλλ’εἴ τι μεῖζον ἄλλο γίγνεται θεοῦ,

361

ἣ τήνδε κἀμὲ καὶ δόμους ἀπώλεσεν.

Χορος

Χο.

362

ἄιες ὤ, ἔκλυες ὤ,

362a

ἀνήκουστα τᾶς

363

τυράννου πάθεα μέλεα θρεομένας;

364

— ὀλοίμαν ἔγωγε, † πρὶν σὰν φιλίαν

365

κατανύσαι φρενῶν †. ἰώ μοι, φεῦ φεῦ.

366

— ὦ τάλαινα τῶνδ’ἀλγέων ·

367

— ὦ πόνοι τρέφοντες βροτούς.

368

— ὄλωλας, ἐξέφηνας ἐς φάος κακά.

369

— τίς σε παναμέριος ὅδε χρόνος μένει;

370

— τελευτάσεταί τι καινὸν δόμοις.

371

— ἄσημα δ’οὐκέτ’ἐστὶν οἷ φθίνει τύχα

372

Κύπριδος, ὦ τάλαινα παῖ Κρησία.

Φαιδρα

Φα.

373

Τροζήνιαι γυναῖκες, αἳ τόδ’ἔσχατον

374

οἰκεῖτε χώρας Πελοπίας προνώπιον,

375

ἤδη ποτ’ἄλλως νυκτὸς ἐν μακρῷ χρόνῳ

376

θνητῶν ἐφρόντισ’ᾗ διέφθαρται βίος.

377

καί μοι δοκοῦσιν οὐ κατὰ γνώμης φύσιν

378

πράσσειν κάκιον · ἔστι γὰρ τό γ’εὖ φρονεῖν

379

πολλοῖσιν · ἀλλὰ τῇδ’ἀθρητέον τόδε ·

380

τὰ χρήστ’ἐπιστάμεσθα καὶ γιγνώσκομεν,

381

οὐκ ἐκπονοῦμεν δ’, οἳ μὲν ἀργίας ὕπο,

382

οἳ δ’ἡδονὴν προθέντες ἀντὶ τοῦ καλοῦ

383

ἄλλην τιν’. εἰσὶ δ’ἡδοναὶ πολλαὶ βίου,

384

μακραίτε λέσχαι καὶ σχολή, τερπνὸν κακόν,

385

αἰδώςτε. δισσαὶ δ’εἰσίν, ἣ μὲν οὐ κακή,

386

ἣ δ’ἄχθος οἴκων. εἰ δ’ὁ καιρὸς ἦν σαφής,

387

οὐκ ἂν δύ’ἤστην ταὔτ’ἔχοντε γράμματα.

388

ταῦτ’οὖν ἐπειδὴ τυγχάνω φρονοῦσ’ἐγώ,

389

οὐκ ἔσθ’ὁποίῳ φαρμάκῳ διαφθερεῖν

390

ἔμελλον, ὥστε τοὔμπαλιν πεσεῖν φρενῶν.

391

λέξω δὲ καὶ σοὶ τῆς ἐμῆς γνώμης ὁδόν ·

392

ἐπεί μ’ἔρως ἔτρωσεν, ἐσκόπουν ὅπως

393

κάλλιστ’ἐνέγκαιμ’αὐτόν. ἠρξάμην μὲν οὖν

394

ἐκ τοῦδε, σιγᾶν τήνδε καὶ κρύπτειν νόσον.

395

γλώσσῃ γὰρ οὐδὲν πιστόν, ἣ θυραῖα μὲν

396

φρονήματ’ἀνδρῶν νουθετεῖν ἐπίσταται,

397

αὐτὴ δ’ὑφ’αὑτῆς πλεῖστα κέκτηται κακά.

398

τὸ δεύτερον δὲ τὴν ἄνοιαν εὖ φέρειν

399

τῷ σωφρονεῖν νικῶσα προυνοησάμην.

400

τρίτον δ’, ἐπειδὴ τοισίδ’οὐκ ἐξήνυτον

401

Κύπριν κρατῆσαι, κατθανεῖν ἔδοξέ μοι,

402

κράτιστον — οὐδεὶς ἀντερεῖ — βουλευμάτων.

403

ἐμοὶ γὰρ εἴη μήτε λανθάνειν καλὰ

404

μήτ’αἰσχρὰ δρώσῃ μάρτυρας πολλοὺς ἔχειν.

405

τὸ δ’ἔργον ᾔδη τὴν νόσοντε δυσκλεᾶ,

406

γυνήτε πρὸς τοῖσδ’οὖσ’ἐγίγνωσκον καλῶς,

407

μίσημα πᾶσιν. ὡς ὄλοιτο παγκάκως

408

ἥτις πρὸς ἄνδρας ἤρξατ’αἰσχύνειν λέχη

409

πρώτη θυραίους. ἐκ δὲ γενναίων δόμων

410

τόδ’ἦρξε θηλείαισι γίγνεσθαι κακόν.

411

ὅταν γὰρ αἰσχρὰ τοῖσιν ἐσθλοῖσιν δοκῇ,

412

ἦ κάρτα δόξει τοῖς κακοῖς γ’εἶναι καλά.

413

μισῶ δὲ καὶ τὰς σώφρονας μὲν ἐν λόγοις,

414

λάθρᾳ δὲ τόλμας οὐ καλὰς κεκτημένας.

415

αἳ πῶς ποτ’, ὦ δέσποινα ποντία Κύπρι,

416

βλέπουσιν ἐς πρόσωπα τῶν ξυνευνετῶν

417

οὐ δὲ σκότον φρίσσουσι τὸν ξυνεργάτην

418

τέραμνάτ’οἴκων μή ποτε φθογγὴν ἀφῇ;

419

ἡμᾶς γὰρ αὐτὸ τοῦτ’ἀποκτείνει, φίλαι,

420

ὡς μήποτ’ἄνδρα τὸν ἐμὸν αἰσχύνασ’ἁλῶ,

421

μὴ παῖδας οὓς ἔτικτον · ἀλλ’ἐλεύθεροι

422

παρρησίᾳ θάλλοντες οἰκοῖεν πόλιν

423

κλεινῶν Ἀθηνῶν, μητρὸς οὕνεκ’εὐκλεεῖς.

424

δουλοῖ γὰρ ἄνδρα, κἂν θρασύσπλαγχνός τις ᾖ,

425

ὅταν ξυνειδῇ μητρὸς ἢ πατρὸς κακά.

426

μόνον δὲ τοῦτό φασ’ἁμιλλᾶσθαι βίῳ,

427

γνώμην δικαίαν κἀγαθήν, ὅτῳ παρῇ.

428

κακοὺς δὲ θνητῶν ἐξέφην’, ὅταν τύχῃ,

429

προθεὶς κάτοπτρον ὥστε παρθένῳ νέᾳ

430

χρόνος · παρ’οἷσι μήποτ’ὀφθείην ἐγώ.

Χορος

Χο.

431

φεῦ φεῦ · τὸ σῶφρον ὡς ἁπανταχοῦ καλὸν

432

καὶ δόξαν ἐσθλὴν ἐν βροτοῖς καρπίζεται.

Τροφος

Τρ.

433

δέσποιν’, ἐμοί τοι συμφορὰ μὲν ἀρτίως

434

ἡ σὴ παρέσχε δεινὸν ἐξαίφνης φόβον ·

435

νῦν δ’ἐννοοῦμαι φαῦλος οὖσα · κἀν βροτοῖς

436

αἱ δεύτεραί πως φροντίδες σοφώτεραι.

437

οὐ γὰρ περισσὸν οὐδὲν οὐ δ’ἔξω λόγου

438

πέπονθας · ὀργαὶ δ’ἐς σ’ἀπέσκηψαν θεᾶς.

439

ἐρᾷς · τί τοῦτο θαῦμα; σὺν πολλοῖς βροτῶν.

440

κἄπειτ’ἔρωτος οὕνεκα ψυχὴν ὀλεῖς;

441

οὔ τἄρα λύει τοῖς ἐρῶσι τῶν πέλας,

442

ὅσοιτε μέλλουσ’, εἰ θανεῖν αὐτοὺς χρεών ·

443

Κύπρις γὰρ οὐ φορητός, ἢν πολλὴ ῥυῇ ·

444

ἣ τὸν μὲν εἴκονθ’ἡσυχῇ μετέρχεται,

445

ὃν δ’ἂν περισσὸν καὶ φρονοῦνθ’εὕρῃ μέγα,

446

τοῦτον λαβοῦσα — πῶς δοκεῖς; — καθύβρισεν.

447

φοιτᾷ δ’ἀν’αἰθέρ’, ἔστι δ’ἐν θαλασσίῳ

448

κλύδωνι Κύπρις, πάντα δ’ἐκ ταύτης ἔφυ ·

449

ἥδ’ἐστὶν ἡ σπείρουσα καὶ διδοῦσ’ἔρον

450

οὗ πάντες ἐσμὲν οἱ κατὰ χθόν’ἔγγονοι.

451

ὅσοι μὲν οὖν γραφάςτε τῶν παλαιτέρων

452

ἔχουσιν αὐτοίτ’εἰσὶν ἐν μούσαις ἀεί,

453

ἴσασι μὲν Ζεὺς ὥς ποτ’ἠράσθη γάμων

454

Σεμέλης, ἴσασι δ’ὡς ἀνήρπασέν ποτε

455

ἡ καλλιφεγγὴς Κέφαλον ἐς θεοὺς Ἕως

456

ἔρωτος εἵνεκ’· ἀλλ’ὅμως ἐν οὐρανῷ

457

ναίουσι κοὐ φεύγουσιν ἐκποδὼν θεούς,

458

στέργουσι δ’, οἶμαι, ξυμφορᾷ νικώμενοι.

459

σὺ δ’οὐκ ἀνέξῃ; χρῆν σ’ἐπὶ ῥητοῖς ἄρα

460

πατέρα φυτεύειν, ἢ ’πὶ δεσπόταις θεοῖς

461

ἄλλοισιν, εἰ μὴ τούσδε γε στέρξεις νόμους.

462

πόσους δοκεῖς δὴ κάρτ’ἔχοντας εὖ φρενῶν

463

νοσοῦνθ’ὁρῶντας λέκτρα μὴ δοκεῖν ὁρᾶν;

464

πόσους δὲ παισὶ πατέρας ἡμαρτηκόσι

465

συνεκκομίζειν Κύπριν; ἐν σοφοῖσι γὰρ

466

τάδ’ἐστὶ θνητῶν, λανθάνειν τὰ μὴ καλά.

467

οὐ δ’ἐκπονεῖν τοι χρὴ βίον λίαν βροτούς ·

468

† οὐ δὲ στέγην γὰρ ἧς κατηρεφεῖς δόμοι

469

καλῶς ἀκριβώσειαν † · ἐς δὲ τὴν τύχην

470

πεσοῦσ’ὅσην σὺ πῶς ἂν ἐκνεῦσαι δοκεῖς;

471

ἀλλ’, εἰ τὰ πλείω χρηστὰ τῶν κακῶν ἔχεις,

472

ἄνθρωπος οὖσα, κάρτα γ’εὖ πράξειας ἄν.

473

ἀλλ’, ὦ φίλη παῖ, λῆγε μὲν κακῶν φρενῶν,

474

λῆξον δ’ὑβρίζουσ’· οὐ γὰρ ἄλλο πλὴν ὕβρις

475

τάδ’ἐστί, κρείσσω δαιμόνων εἶναι θέλειν ·

476

τόλμα δ’ἐρῶσα · θεὸς ἐβουλήθη τάδε.

477

νοσοῦσα δ’εὖ πως τὴν νόσον καταστρέφου.

478

εἰσὶν δ’ἐπῳδαὶ καὶ λόγοι θελκτήριοι ·

479

φανήσεταί τι τῆσδε φάρμακον νόσου.

480

ἦ τἄρ’ἂν ὀψέ γ’ἄνδρες ἐξεύροιεν ἄν,

481

εἰ μὴ γυναῖκες μηχανὰς εὑρήσομεν.

Χορος

Χο.

482

Φαίδρα, λέγει μὲν ἥδε χρησιμώτερα

483

πρὸς τὴν παροῦσαν ξυμφοράν, αἰνῶ δὲ σέ.

484

ὁ δ’αἶνος οὗτος δυσχερέστερος λόγων

485

τῶν τῆσδε καὶ σοὶ μᾶλλον ἀλγίων κλύειν.

Φαιδρα

Φα.

486

τοῦτ’ἔσθ’ὃ θνητῶν εὖ πόλεις οἰκουμένας

487

δόμουςτ’ἀπόλλυσ’, οἱ καλοὶ λίαν λόγοι.

488

οὐ γὰρ τὰ τοῖσιν ὠσὶ τερπνὰ χρὴ λέγειν,

489

ἀλλ’ἐξ ὅτου τις εὐκλεὴς γενήσεται.

Τροφος

Τρ.

490

τί σεμνομυθεῖς; οὐ λόγων εὐσχημόνων

491

δεῖ σ’, ἀλλὰ τἀνδρός. — ὡς τάχος διοιστέον,

492

τὸν εὐθὺν ἐξειπόντας ἀμφὶ σοῦ λόγον.

493

εἰ μὲν γὰρ ἦν σοι μὴ ’πὶ συμφοραῖς βίος

494

τοιαῖσδε, σώφρων δ’οὖσ’ἐτύγχανες γυνή,

495

οὐκ ἄν ποτ’εὐνῆς οὕνεχ’ἡδονῆςτε σῆς

496

προσῆγον ἄν σε δεῦρο · νῦν δ’ἀγὼν μέγας

497

σῶσαι βίον σόν, κοὐκ ἐπίφθονον τόδε.

Φαιδρα

Φα.

498

ὦ δεινὰ λέξασ’, οὐχὶ συγκλῄσεις στόμα

499

καὶ μὴ μεθήσεις αὖθις αἰσχίστους λόγους;

Τροφος

Τρ.

500

αἴσχρ’, ἀλλ’ἀμείνω τῶν καλῶν τάδ’ἐστί σοι.

501

κρεῖσσον δὲ τοὔργον, εἴπερ ἐκσώσει γέ σε,

502

ἢ τοὔνομ’, ᾧ σὺ κατθανῇ γαυρουμένη.

Φαιδρα

Φα.

503

καὶ μή σε πρὸς θεῶν — εὖ λέγεις γάρ, αἰσχρὰ δέ —

504

πέρα προβῇς τῶνδ’· ὡς ὑπείργασμαι μὲν εὖ

505

ψυχὴν ἔρωτι, τᾀσχρὰ δ’ἢν λέγῃς καλῶς,

506

ἐς τοῦθ’ὃ φεύγω νῦν ἀναλωθήσομαι.

Τροφος

Τρ.

507

εἴ τοι δοκεῖ σοι, χρῆν μὲν οὔ σ’ἁμαρτάνειν ·

508

εἰ δ’οὖν, πιθοῦ μοι · δευτέρα γὰρ ἡ χάρις.

509

ἔστιν κατ’οἴκους φίλτρα μοι θελκτήρια

510

ἔρωτος, ἦλθε δ’ἄρτι μοι γνώμης ἔσω,

511

ἅ σ’οὔτ’ἐπ’αἰσχροῖς οὔτ’ἐπὶ βλάβῃ φρενῶν

512

παύσει νόσου τῆσδ’, ἢν σὺ μὴ γένῃ κακή.

513

δεῖ δ’ἐξ ἐκείνου δή τι τοῦ ποθουμένου

514

σημεῖον, ἢ λόγον τιν’ἢ πέπλων ἄπο

515

λαβεῖν, συνάψαιτ’ἐκ δυοῖν μίαν χάριν.

Φαιδρα

Φα.

516

πότερα δὲ χριστὸν ἢ ποτὸν τὸ φάρμακον;

Τροφος

Τρ.

517

οὐκ οἶδ’· ὀνάσθαι, μὴ μαθεῖν βούλου, τέκνον.

Φαιδρα

Φα.

518

δέδοιχ’ὅπως μοι μὴ λίαν φανῇς σοφή.

Τροφος

Τρ.

519

πάντ’ἂν φοβηθεῖσ’ἴσθι · δειμαίνεις δὲ τί;

Φαιδρα

Φα.

520

μή μοί τι Θησέως τῶνδε μηνύσῃς τόκῳ.

Τροφος

Τρ.

521

ἔασον, ὦ παῖ · ταῦτ’ἐγὼ θήσω καλῶς.

522

μόνον σύ μοι, δέσποινα ποντία Κύπρι,

523

συνεργὸς εἴης. τἄλλα δ’οἷ’ἐγὼ φρονῶ

524

τοῖς ἔνδον ἡμῖν ἀρκέσει λέξαι φίλοις.

Χορος

Χο.

525

Ἔρως Ἔρως, ὃ κατ’ὀμμάτων

526

στάζεις πόθον, εἰσάγων γλυκεῖαν

527

ψυχᾷ χάριν οὓς ἐπιστρατεύσῃ,

528

μή μοί ποτε σὺν κακῷ φανείης

529

μη δ’ἄρρυθμος ἔλθοις.

530

οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ’ἄστρων ὑπέρτερον βέλος,

531

οἷον τὸ τᾶς Ἀφροδίτας

532

ἵησιν ἐκ χερῶν

533

Ἔρως, ὁ Διὸς παῖς.

535

ἄλλως ἄλλως παράτ’Ἀλφεῷ

536

Φοίβουτ’ἐπὶ Πυθίοις τεράμνοις

537

βούταν φόνον Ἑλλὰς αἶ’ἀέξει ·

538

Ἔρωτα δέ, τὸν τύραννον ἀνδρῶν,

539

τὸν τᾶς Ἀφροδίτας

540

φιλτάτων θαλάμων κλῃδοῦχον, οὐ σεβίζομεν,

541

πέρθοντα καὶ διὰ πάσας

ἰόντα συμφορᾶς

θνατοῖς, ὅταν ἔλθῃ.

τὰν μὲν Οἰχαλίᾳ

πῶλον ἄζυγα λέκτρων,

ἄνανδρον τὸ πρὶν καὶ ἄνυμφον,

548

οἴκων ζεύξασ’ἀπ’Εὐρυτίων

549

δρομάδα Ναΐδ’ὅπωςτε

550

Βάκχαν σὺν αἵματι, σὺν καπνῷ

551

φονίοιςθ’† ὑμεναίοις †

552

Ἀλκμήνας τόκῳ Κύπρις ἐξέδωκεν ·

553

ὦ τλάμων ὑμεναίων.

555

ὦ Θήβας ἱερὸν

556

τεῖχος, ὦ στόμα Δίρκας,

557

συνείποιτ’ἂν ἁ Κύπρις οἷον

558

ἕρπει. βροντᾷ γὰρ ἀμφιπύρῳ

559

τοκάδα τὰν διγόνοιο

560

Βάκχου νυμφευσαμένα πότμῳ

561

φονίῳ κατηύνασεν.

562

δεινὰ γὰρ παντᾷ ποτιπνεῖ, μέλισσα δ’

563

οἵα τις πεπόταται.

Φαιδρα

Φα.

565

σιγήσατ’, ὦ γυναῖκες · ἐξειργάσμεθα.

Χορος

Χο.

566

τί δ’ἔστι, Φαίδρα, δεινὸν ἐν δόμοισί σοι;

Φαιδρα

Φα.

567

ἐπίσχετ’, αὐδὴν τῶν ἔσωθεν ἐκμάθω.

Χορος

Χο.

568

σιγῶ · τὸ μέντοι φροίμιον κακὸν τόδε.

Φαιδρα

Φα.

569

ἰώ μοι, αἰαῖ ·

570

ὦ δυστάλαινα τῶν ἐμῶν παθημάτων.

Χορος

Χο.

571

τίνα θροεῖς αὐδάν; τίνα βοᾷς λόγον;

572

ἔνεπε, τίς φοβεῖ σε φήμα, γύναι,

573

φρένας ἐπίσσυτος;

Φαιδρα

Φα.

575

ἀπωλόμεσθα. ταῖσδ’ἐπιστᾶσαι πύλαις

576

ἀκούσαθ’οἷος κέλαδος ἐν δόμοις πίτνει.

Χορος

Χο.

577

σὺ παρὰ κλῇθρα, σοὶ μέλει πομπίμα

578

φάτις δωμάτων.

579

ἔνεπε δ’ἔνεπέ μοι, τί ποτ’ἔβα κακόν;

Φαιδρα

Φα.

581

ὁ τῆς φιλίππου παῖς Ἀμαζόνος βοᾷ

582

Ἱππόλυτος, αὐδῶν δεινὰ πρόσπολον κακά.

Χορος

Χο.

585

ἀχὰν μὲν κλύω, σαφὲς δ’οὐκ ἔχω ·

586

γεγωνεῖ δ’ὅπᾳ

587

διὰ πύλας ἔμολεν ἔμολε σοὶ βοά.

Φαιδρα

Φα.

589

καὶ μὴν σαφῶς γε τὴν κακῶν προμνήστριαν,

590

τὴν δεσπότου προδοῦσαν ἐξαυδᾷ λέχος.

Χορος

Χο.

591

ὤμοι ἐγὼ κακῶν · προδέδοσαι, φίλα.

592

τί σοι μήσομαι;

593

τὰ κρυπτὰ γὰρ πέφηνε, διὰ δ’ὄλλυσαι —

Φαιδρα

Φα.

594

αἰαῖ, ἒ ἔ.

Χορος

Χο.

595

πρόδοτος ἐκ φίλων.

Φαιδρα

Φα.

596

ἀπώλεσέν μ’εἰποῦσα συμφορὰς ἐμάς,

597

φίλως, καλῶς δ’οὐ τήνδ’ἰωμένη νόσον.

Χορος

Χο.

598

πῶς οὖν; τί δράσεις, ὦ παθοῦσ’ἀμήχανα;

Φαιδρα

Φα.

599

οὐκ οἶδα πλὴν ἕν · κατθανεῖν ὅσον τάχος,

600

τῶν νῦν παρόντων πημάτων ἄκος μόνον.

Ιππολυτος

Ιπ.

601

ὦ γαῖα μῆτερ ἡλίουτ’ἀναπτυχαί,

602

οἵων λόγων ἄρρητον εἰσήκουσ’ὄπα.

Τροφος

Τρ.

603

σίγησον, ὦ παῖ, πρίν τιν’αἰσθέσθαι βοῆς.

Ιππολυτος

Ιπ.

604

οὐκ ἔστ’ἀκούσας δείν’ὅπως σιγήσομαι.

Τροφος

Τρ.

605

ναὶ πρός σε τῆς σῆς δεξιᾶς εὐωλένου.

Ιππολυτος

Ιπ.

606

οὐ μὴ προσοίσεις χεῖρα μη δ’ἅψῃ πέπλων.

Τροφος

Τρ.

607

ὦ πρός σε γονάτων, μηδαμῶς μ’ἐξεργάσῃ.

Ιππολυτος

Ιπ.

608

τί δ’, εἴπερ, ὡς φῄς, μηδὲν εἴρηκας κακόν;

Τροφος

Τρ.

609

ὁ μῦθος, ὦ παῖ, κοινὸς οὐδαμῶς ὅδε.

Ιππολυτος

Ιπ.

610

τά τοι κάλ’ἐν πολλοῖσι κάλλιον λέγειν.

Τροφος

Τρ.

611

ὦ τέκνον, ὅρκους μηδαμῶς ἀτιμάσῃς.

Ιππολυτος

Ιπ.

612

ἡ γλῶσσ’ὀμώμοχ’, ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος.

Τροφος

Τρ.

613

ὦ παῖ, τί δράσεις; σοὺς φίλους διεργάσῃ;

Ιππολυτος

Ιπ.

614

ἀπέπτυσ’· οὐδεὶς ἄδικός ἐστί μοι φίλος.

Τροφος

Τρ.

615

σύγγνωθ’· ἁμαρτεῖν εἰκὸς ἀνθρώπους, τέκνον.

Ιππολυτος

Ιπ.

616

ὦ Ζεῦ, τί δὴ κίβδηλον ἀνθρώποις κακὸν

617

γυναῖκας ἐς φῶς ἡλίου κατῴκισας;

618

εἰ γὰρ βρότειον ἤθελες σπεῖραι γένος,

619

οὐκ ἐκ γυναικῶν χρῆν παρασχέσθαι τόδε,

620

ἀλλ’ἀντιθέντας σοῖσιν ἐν ναοῖς βροτοὺς

621

ἢ χρυσὸν ἢ σίδηρον ἢ χαλκοῦ βάρος

622

παίδων πρίασθαι σπέρμα, τοῦ τιμήματος

623

τῆς ἀξίας ἕκαστον, ἐν δὲ δώμασιν

624

ναίειν ἐλευθέροισι θηλειῶν ἄτερ.

625

626

627

τούτῳ δὲ δῆλον ὡς γυνὴ κακὸν μέγα ·

628

προσθεὶς γὰρ ὁ σπείραςτε καὶ θρέψας πατὴρ

629

φερνὰς ἀπῴκισ’, ὡς ἀπαλλαχθῇ κακοῦ.

630

ὁ δ’αὖ λαβὼν ἀτηρὸν ἐς δόμους φυτὸν

631

γέγηθε κόσμον προστιθεὶς ἀγάλματι

632

καλὸν κακίστῳ καὶ πέπλοισιν ἐκπονεῖ

633

δύστηνος, ὄλβον δωμάτων ὑπεξελών.

ῥᾷστον δ’ὅτῳ τὸ μηδέν, ἀλλ’ἀνωφελὴς

639

εὐηθίᾳ κατ’οἶκον ἵδρυται γυνή.

640

σοφὴν δὲ μισῶ · μὴ γὰρ ἔν γ’ἐμοῖς δόμοις

641

εἴη φρονοῦσα πλείον’ἢ γυναῖκα χρή.

642

τὸ γὰρ κακοῦργον μᾶλλον ἐντίκτει Κύπρις

643

ἐν ταῖς σοφαῖσιν · ἡ δ’ἀμήχανος γυνὴ

644

γνώμῃ βραχείᾳ μωρίαν ἀφῃρέθη.

645

χρῆν δ’ἐς γυναῖκα πρόσπολον μὲν οὐ περᾶν,

646

ἄφθογγα δ’αὐταῖς συγκατοικίζειν δάκη

647

θηρῶν, ἵν’εἶχον μήτε προσφωνεῖν τινα

648

μήτ’ἐξ ἐκείνων φθέγμα δέξασθαι πάλιν.

649

νῦν δ’αἳ μὲν ἔνδον † δρῶσιν αἱ κακαὶ † κακὰ

650

βουλεύματ’, ἔξω δ’ἐκφέρουσι πρόσπολοι.

651

ὡς καὶ σύ γ’ἡμῖν πατρός, ὦ κακὸν κάρα,

652

λέκτρων ἀθίκτων ἦλθες ἐς συναλλαγάς ·

653

ἁγὼ ῥυτοῖς νασμοῖσιν ἐξομόρξομαι,

654

ἐς ὦτα κλύζων. πῶς ἂν οὖν εἴην κακός,

655

ὃς οὐ δ’ἀκούσας τοιάδ’ἁγνεύειν δοκῶ;

656

εὖ δ’ἴσθι, τοὐμόν σ’εὐσεβὲς σῴζει, γύναι ·

657

εἰ μὴ γὰρ ὅρκοις θεῶν ἄφαρκτος ᾑρέθην,

658

οὐκ ἄν ποτ’ἔσχον μὴ οὐ τάδ’ἐξειπεῖν πατρί.

659

νῦν δ’ἐκ δόμων μέν, ἔστ’ἂν ἔκδημος χθονὸς

660

Θησεύς, ἄπειμι · σῖγα δ’ἕξομεν στόμα.

661

θεάσομαι δὲ σὺν πατρὸς μολὼν ποδὶ

662

πῶς νιν προσόψῃ καὶ σὺ καὶ δέσποινα σή ·

663

τῆς σῆς δὲ τόλμης εἴσομαι γεγευμένος.

664

ὄλοισθε. μισῶν δ’οὔποτ’ἐμπλησθήσομαι

665

γυναῖκας, οὐ δ’εἴ φησί τίς μ’ἀεὶ λέγειν ·

666

ἀεὶ γὰρ οὖν πώς εἰσι κἀκεῖναι κακαί.

667

ἤ νύν τις αὐτὰς σωφρονεῖν διδαξάτω,

668

ἢ κἄμ’ἐάτω ταῖσδ’ἐπεμβαίνειν ἀεί.

Φαιδρα

Φα.

669

τάλανες ὦ κακοτυχεῖς

669a

γυναικῶν πότμοι.

670

τίνα νῦν ἢ τέχναν ἔχομεν ἢ τίνας

671

σφαλεῖσαι κάθαμμα λύειν λόγους;

672

ἐτύχομεν δίκας · ἰὼ γᾶ καὶ φῶς.

673

πᾷ ποτ’ἐξαλύξω τύχας;

674

πῶς δὲ πῆμα κρύψω, φίλαι;

675

τίς ἂν θεῶν ἀρωγὸς ἢ τίς ἂν βροτῶν

676

πάρεδρος ἢ ξυνεργὸς ἀδίκων ἔργων

677

φανείη; τὸ γὰρ παρ’ἡμῖν πάθος

678

πέραν δυσεκπέρατον ἔρχεται βίου.

679

κακοτυχεστάτα γυναικῶν ἐγώ.

Χορος

Χο.

680

φεῦ φεῦ · πέπρακται, κοὐ κατώρθωνται τέχναι,

681

δέσποινα, τῆς σῆς προσπόλου, κακῶς δ’ἔχει.

Φαιδρα

Φα.

682

ὦ παγκακίστη καὶ φίλων διαφθορεῦ,

683

οἷ’εἰργάσω με. Ζεύς σε γεννήτωρ ἐμὸς

684

πρόρριζον ἐκτρίψειεν οὐτάσας πυρί.

685

οὐκ εἶπον — οὐ σῆς προυνοησάμην φρενός; —

686

σιγᾶν ἐφ’οἷσι νῦν ἐγὼ κακύνομαι;

687

σὺ δ’οὐκ ἀνέσχου · τοιγὰρ οὐκέτ’εὐκλεεῖς

688

θανούμεθ’. ἀλλὰ δεῖ με δὴ καινῶν λόγων.

689

οὗτος γὰρ ὀργῇ συντεθηγμένος φρένας

690

ἐρεῖ καθ’ἡμῶν πατρὶ σὰς ἁμαρτίας,

691

ἐρεῖ δὲ Πιτθεῖ τῷ γέροντι συμφοράς,

692

πλήσειτε πᾶσαν γαῖαν αἰσχίστων λόγων.

693

ὄλοιο καὶ σὺ χὥστις ἄκοντας φίλους

694

πρόθυμός ἐστι μὴ καλῶς εὐεργετεῖν.

Τροφος

Τρ.

695

δέσποιν’, ἔχεις μὲν τἀμὰ μέμψασθαι κακά ·

696

τὸ γὰρ δάκνον σου τὴν διάγνωσιν κρατεῖ ·

697

ἔχω δὲ κἀγὼ πρὸς τάδ’, εἰ δέξῃ, λέγειν.

698

ἔθρεψά σ’εὔνουςτ’εἰμί · τῆς νόσου δέ σοι

699

ζητοῦσα φάρμαχ’ηὗρον οὐχ ἁβουλόμην.

700

εἰ δ’εὖ γ’ἔπραξα, κάρτ’ἂν ἐν σοφοῖσιν ἦ ·

701

πρὸς τὰς τύχας γὰρ τὰς φρένας κεκτήμεθα.

Φαιδρα

Φα.

702

ἦ γὰρ δίκαια ταῦτα κἀξαρκοῦντά μοι,

703

τρώσασαν ἡμᾶς εἶτα συγχωρεῖν λόγοις;

Τροφος

Τρ.

704

μακρηγοροῦμεν · οὐκ ἐσωφρόνουν ἐγώ.

705

ἀλλ’ἔστι κἀκ τῶνδ’ὥστε σωθῆναι, τέκνον.

Φαιδρα

Φα.

706

παῦσαι λέγουσα · καὶ τὰ πρὶν γὰρ οὐ καλῶς

707

παρῄνεσάς μοι κἀπεχείρησας κακά.

708

ἀλλ’ἐκποδὼν ἄπελθε καὶ σαυτῆς πέρι

709

φρόντιζ’· ἐγὼ γὰρ τἀμὰ θήσομαι καλῶς.

710

ὑμεῖς δέ, παῖδες εὐγενεῖς Τροζήνιαι,

711

τοσόνδε μοι παράσχετ’ἐξαιτουμένῃ,

712

σιγῇ καλύπτειν ἁνθάδ’εἰσηκούσατε.

Χορος

Χο.

713

ὄμνυμι σεμνὴν Ἄρτεμιν, Διὸς κόρην,

714

μηδὲν κακῶν σῶν ἐς φάος δείξειν ποτέ.

Φαιδρα

Φα.

715

καλῶς ἔλεξας · ἓν δὲ † προτρέπουσ’† ἐγὼ

716

εὕρημα δῆτα τῆσδε συμφορᾶς ἔχω,

717

ὥστ’εὐκλεᾶ μὲν παισὶ προσθεῖναι βίον,

718

αὐτήτ’ὀνάσθαι πρὸς τὰ νῦν πεπτωκότα.

719

οὐ γάρ ποτ’αἰσχυνῶ γε Κρησίους δόμους,

720

οὐ δ’ἐς πρόσωπον Θησέως ἀφίξομαι

721

αἰσχροῖς ἐπ’ἔργοις οὕνεκα ψυχῆς μιᾶς.

Χορος

Χο.

722

μέλλεις δὲ δὴ τί δρᾶν ἀνήκεστον κακόν;

Φαιδρα

Φα.

723

θανεῖν · ὅπως δέ, τοῦτ’ἐγὼ βουλεύσομαι.

Χορος

Χο.

724

εὔφημος ἴσθι.

Φαιδρα

Φα.

724b

καὶ σύ γ’εὖ με νουθέτει.

725

ἐγὼ δὲ Κύπριν, ἥπερ ἐξόλλυσί με,

726

ψυχῆς ἀπαλλαχθεῖσα τῇδ’ἐν ἡμέρᾳ

727

τέρψω · πικροῦ δ’ἔρωτος ἡσσηθήσομαι.

728

ἀτὰρ κακόν γε χἀτέρῳ γενήσομαι

729

θανοῦσ’, ἵν’εἰδῇ μὴ ’πὶ τοῖς ἐμοῖς κακοῖς

730

ὑψηλὸς εἶναι · τῆς νόσου δὲ τῆσδέ μοι

731

κοινῇ μετασχὼν σωφρονεῖν μαθήσεται.

Χορος

Χο.

732

Ἠλιβάτοις ὑπὸ κευθμῶσι γενοίμαν,

733

ἵνα με πτεροῦσσαν ὄρνιν ἀγέλῃσι

734

ποταναῖς θεὸς ἐνθείη ·

735

ἀρθείην δ’ἐπὶ πόντιον

736

κῦμα τᾶς Ἀδριηνᾶς

737

ἀκτᾶς Ἠριδανοῦθ’ὕδωρ ·

738

ἔνθα πορφύρεον

738a

σταλάσσουσιν ἐς οἶδμα πατρὸς

739

τάλαιναι κόραι Φαέθοντος

740

οἴκτῳ δακρύων

741

τὰς ἠλεκτροφαεῖς αὐγάς.

742

Ἑσπερίδων δ’ἐπὶ μηλόσπορον ἀκτὰν

743

ἀνύσαιμι τᾶν ἀοιδῶν, ἵν’ὁ

744

ποντομέδων πορφυρέας λίμνας

745

ναύταις οὐκέθ’ὁδὸν νέμει,

746

σεμνὸν τέρμονα κυρῶν

747

οὐρανοῦ, τὸν Ἄτλας ἔχει ·

748

κρῆναίτ’ἀμβρόσιαι

749

χέονται Ζηνὸς μελάθρων παρὰ

750

κοίταις, ἵν’ἁ βιόδωρος

750a

αὔξει ζαθέα

751

χθὼν εὐδαιμονίαν θεοῖς.

752

ὦ λευκόπτερε Κρησία

753

πορθμίς, ἃ διὰ πόντιον

754

κῦμ’ἁλίκτυπον ἅλμας

755

ἐπόρευσας ἐμὰν ἄνασσαν ὀλβίων ἀπ’οἴκων,

756

κακονυμφοτάταν ὄνασιν. ἦ γὰρ ἀπ’ἀμφοτέρων

757

ἁ Κρησίας ἐκ γᾶς

758

δύσορνις ἔπτατο κλεινὰς

759

Ἀθήνας · Μουνίχου δ’ἀκταῖσιν

760

ἐκδήσαντο πλεκτὰς πεισμάτων

761

ἀρχάς, ἐπ’

762

ἀπείρουτε γᾶς ἔβασαν.

764

ἀνθ’ὧν, οὐχ ὁσίων

765

ἐρώτων δεινᾷ φρένας

766

Ἀφροδίτας νόσῳ κατεκλάσθη ·

767

χαλεπᾷ δ’ὑπέραντλος οὖσα συμφορᾷ τεράμνων

768

ἀπὸ νυμφιδίων κρεμαστὸν ἅψεται ἀμφὶ βρόχον

769

λευκᾷ καθαρμόζουσα

770

δείρᾳ, δαίμονα στυγνὸν

771

καταιδεσθεῖσα, τὰν δ’εὔδοξον

772

ἀνθαιρουμένα φήμαν,

773

ἀπαλλάσσουσάτ’

774

ἀλγεινὸν φρενῶν ἔρωτα.

Τροφος

Τρ.

776

ἰοὺ ἰού ·

776a

βοηδρομεῖτε πάντες οἱ πέλας δόμων ·

777

ἐν ἀγχόναις δέσποινα, Θησέως δάμαρ.

Χορος

Χο.

778

— φεῦ φεῦ, πέπρακται · βασιλὶς οὐκέτ’ἔστι δὴ

779

γυνή, κρεμαστοῖς ἐν βρόχοις ἠρτημένη.

Τροφος

Τρ.

780

οὐ σπεύσετ’; οὐκ οἴσει τις ἀμφιδέξιον

781

σίδηρον, ᾧ τόδ’ἅμμα λύσομεν δέρης;

Χορος

Χο.

782

— φίλαι, τί δρῶμεν; ἢ δοκεῖ περᾶν δόμους

783

λῦσαίτ’ἄνασσαν ἐξ ἐπισπαστῶν βρόχων;

784

— τί δ’; οὐ πάρεισι πρόσπολοι νεανίαι;

785

τὸ πολλὰ πράσσειν οὐκ ἐν ἀσφαλεῖ βίου.

Τροφος

Τρ.

786

ὀρθώσατ’ἐκτείνοντες ἄθλιον νέκυν ·

787

πικρὸν τόδ’οἰκούρημα δεσπόταις ἐμοῖς.

Χορος

Χο.

788

— ὄλωλεν ἡ δύστηνος, ὡς κλύω, γυνή ·

789

ἤδη γὰρ ὡς νεκρόν νιν ἐκτείνουσι δή.

Θησευς

Θη.

790

γυναῖκες, ἴστε τίς ποτ’ἐν δόμοις βοή;

791

ἠχὼ βαρεῖα προσπόλων ἀφίκετο.

792

οὐ γάρ τί μ’ὡς θεωρὸν ἀξιοῖ δόμος

793

πύλας ἀνοίξας εὐφρόνως προσεννέπειν.

794

μῶν Πιτθέως τι γῆρας εἴργασται νέον;

795

πρόσω μὲν ἤδη βίοτος, ἀλλ’ὅμως ἔτ’ἂν

796

λυπηρὸς ἡμῖν τούσδ’ἂν ἐκλίποι δόμους.

Χορος

Χο.

797

οὐκ ἐς γέροντας ἥδε σοι τείνει τύχη,

798

Θησεῦ · νέοι θανόντες ἀλγυνοῦσί σε.

Θησευς

Θη.

799

οἴμοι · τέκνων μοι μή τι συλᾶται βίος;

Χορος

Χο.

800

ζῶσιν, θανούσης μητρὸς ὡς ἄλγιστά σοι.

Θησευς

Θη.

801

τί φῄς; ὄλωλεν ἄλοχος; ἐκ τίνος τύχης;

Χορος

Χο.

802

βρόχον κρεμαστὸν ἀγχόνης ἀνήψατο.

Θησευς

Θη.

803

λύπῃ παχνωθεῖσ’, ἢ ἀπὸ συμφορᾶς τινος;

Χορος

Χο.

804

τοσοῦτον ἴσμεν · ἄρτι γὰρ κἀγὼ δόμοις,

805

Θησεῦ, πάρειμι σῶν κακῶν πενθήτρια.

Θησευς

Θη.

806

αἰαῖ · τί δῆτα τοῖσδ’ἀνέστεμμαι κάρα

807

πλεκτοῖσι φύλλοις, δυστυχὴς θεωρὸς ὤν;

808

χαλᾶτε κλῇθρα, πρόσπολοι, πυλωμάτων,

825

ἐκλύεθ’ἁρμούς, ὡς ἴδω πικρὰν θέαν

810

γυναικός, ἥ με κατθανοῦσ’ἀπώλεσεν.

Χορος

Χο.

811

— ἰὼ ἰὼ τάλαινα μελέων κακῶν ·

811a

ἔπαθες, εἰργάσω

812

τοσοῦτον ὥστε τούσδε συγχέαι δόμους.

813

— αἰαῖ τόλμας, ὦ βιαίως θανοῦσ’

814

ἀνοσίῳτε συμφορᾷ, σᾶς χερὸς

815

πάλαισμα μελέας.

816

— τίς ἄρα σάν, τάλαιν’, ἀμαυροῖ ζόαν;

Θησευς

Θη.

817

ὤμοι ἐγὼ πόνων · ἔπαθον, ὦ πόλις,

818

τὰ μάκιστ’ἐμῶν κακῶν. ὦ τύχα,

819

ὥς μοι βαρεῖα καὶ δόμοις ἐπεστάθης,

820

κηλὶς ἄφραστος ἐξ ἀλαστόρων τινός.

821

κατακονὰ μὲν οὖν ἀβίοτος βίου ·

822

κακῶν δ’, ὢ τάλας, πέλαγος εἰσορῶ

823

τοσοῦτον ὥστε μήποτ’ἐκνεῦσαι πάλιν,

824

μη δ’ἐκπερᾶσαι κῦμα τῆσδε συμφορᾶς.

826

τίνα λόγον τάλας, τίνα τύχαν σέθεν

827

βαρύποτμον, γύναι, προσαυδῶν τύχω;

828

ὄρνις γὰρ ὥς τις ἐκ χερῶν ἄφαντος εἶ,

829

πήδημ’ἐς Ἅιδου κραιπνὸν ὁρμήσασά μοι.

830

αἰαῖ αἰαῖ, μέλεα μέλεα τάδε πάθη.

831

πρόσωθεν δέ ποθεν ἀνακομίζομαι

832

τύχαν δαιμόνων

833

ἀμπλακίαισι τῶν πάροιθέν τινος.

Χορος

Χο.

834

οὐ σοὶ τάδ’, ὦναξ, ἦλθε δὴ μόνῳ κακά,

835

πολλῶν μετ’ἄλλων δ’ὤλεσας κεδνὸν λέχος.

Θησευς

Θη.

836

τὸ κατὰ γᾶς θέλω, τὸ κατὰ γᾶς κνέφας

837

μετοικεῖν σκότῳ θανὼν ὁ τλάμων,

838

τῆς σῆς στερηθεὶς φιλτάτης ὁμιλίας ·

839

ἀπώλεσας γὰρ μᾶλλον ἢ κατέφθισο.

840

† τίνος κλύω; πόθεν θανάσιμος τύχα,

841

γύναι, σὰν ἔβα, τάλαινα, καρδίαν †;

842

εἴποι τις ἂν τὸ πραχθέν, ἢ μάτην ὄχλον

843

στέγει τύραννον δῶμα προσπόλων ἐμῶν;

844

ὤμοι μοι σέθεν, […]

845

μέλεος, οἷον εἶδον ἄλγος δόμων,

846

οὐ τλητὸν οὐ δὲ ῥητόν. ἀλλ’ἀπωλόμην ·

847

ἔρημος οἶκος, καὶ τέκν’ὀρφανεύεται.

848

ἔλιπες οὓς ἔτεκες, ἔλιπες, ὦ φίλα

849

γυναικῶν ἀρίσταθ’ὁπόσας ὁρᾷ

850

φέγγος ἀελίου

851

τε καὶ νυκτὸς ἀστερωπὸν σέλας.

Χορος

Χο.

852

ἰὼ τάλας · ὦ τάλας · ὅσον κακὸν ἔχει δόμος.

853

δάκρυσί μου βλέφαρα

854

καταχυθέντα τέγγεται σᾷ τύχᾳ ·

855

τὸ δ’ἐπὶ τῷδε πῆμα φρίσσω πάλαι.

Θησευς

Θη.

856

ἔα ἔα ·

856a

τί δή ποθ’ἥδε δέλτος ἐκ φίλης χερὸς

857

ἠρτημένη; θέλει τι σημῆναι νέον;

858

ἀλλ’ἦ λέχους μοι καὶ τέκνων ἐπιστολὰς

859

ἔγραψεν ἡ δύστηνος, ἐξαιτουμένη;

860

θάρσει, τάλαινα · λέκτρα γὰρ τὰ Θησέως

861

οὐκ ἔστι δῶμάθ’ἥτις εἴσεισιν γυνή.

862

καὶ μὴν τύποι γε σφενδόνης χρυσηλάτου

863

τῆς οὐκέτ’οὔσης τῆσδε προσσαίνουσί με.

864

φέρ’, ἐξελίξας περιβολὰς σφραγισμάτων

865

ἴδω τί λέξαι δέλτος ἥδε μοι θέλει.

Χορος

Χο.

866

— φεῦ φεῦ · τόδ’αὖ νεοχμὸν ἐκδοχαῖς

867

ἐπιφέρει θεὸς κακόν. ἐμοὶ μὲν οὖν

868

ἀβίοτος βίου τύχα † πρὸς τὸ κρανθέν · εἴη τυχεῖν †.

869

— ὀλομένους γάρ, οὐκέτ’ὄντας λέγω,

870

φεῦ φεῦ, τῶν ἐμῶν τυράννων δόμους.

871

— ὦ δαῖμον, εἴ πως ἔστι, μὴ σφήλῃς δόμους,

872

αἰτουμένης δὲ κλῦθί μου · πρὸς γάρ τινος

873

οἰωνὸν ὥστε μάντις εἰσορῶ κακοῦ.

Θησευς

Θη.

874

οἴμοι · τόδ’οἷον ἄλλο πρὸς κακῷ κακόν,

875

οὐ τλητὸν οὐ δὲ λεκτόν. ὦ τάλας ἐγώ.

Χορος

Χο.

876

τί χρῆμα; λέξον, εἴ τί μοι λόγου μέτα.

Θησευς

Θη.

877

βοᾷ βοᾷ δέλτος ἄλαστα. πᾷ φύγω

878

βάρος κακῶν; ἀπὸ γὰρ ὀλόμενος οἴχομαι,

879

οἷον οἷον εἶδον γραφαῖς μέλος

880

φθεγγόμενον τλάμων.

Χορος

Χο.

881

αἰαῖ, κακῶν ἀρχηγὸν ἐκφαίνεις λόγον.

Θησευς

Θη.

882

τόδε μὲν οὐκέτι στόματος ἐν πύλαις

883

καθέξω δυσεκπέρατον, ὀλοὸν

884

κακόν · ἰὼ πόλις.

885

Ἱππόλυτος εὐνῆς τῆς ἐμῆς ἔτλη θιγεῖν

886

βίᾳ, τὸ σεμνὸν Ζηνὸς ὄμμ’ἀτιμάσας.

887

ἀλλ’, ὦ πάτερ Πόσειδον, ἃς ἐμοί ποτε

888

ἀρὰς ὑπέσχου τρεῖς, μιᾷ κατέργασαι

889

τούτων ἐμὸν παῖδ’, ἡμέραν δὲ μὴ φύγοι

890

τήνδ’, εἴπερ ἡμῖν ὤπασας σαφεῖς ἀράς.

Χορος

Χο.

891

ἄναξ, ἀπεύχου ταῦτα πρὸς θεῶν πάλιν ·

892

γνώσῃ γὰρ αὖθις ἀμπλακών. ἐμοὶ πιθοῦ.

Θησευς

Θη.

893

οὐκ ἔστι · καὶ πρός γ’ἐξελῶ σφε τῆσδε γῆς,

894

δυοῖν δὲ μοίραιν θατέρᾳ πεπλήξεται ·

895

ἢ γὰρ Ποσειδῶν αὐτὸν εἰς Ἅιδου δόμους

896

θανόντα πέμψει τὰς ἐμὰς ἀρὰς σέβων,

897

ἢ τῆσδε χώρας ἐκπεσὼν ἀλώμενος

898

ξένην ἐπ’αἶαν λυπρὸν ἀντλήσει βίον.

Χορος

Χο.

899

καὶ μὴν ὅδ’αὐτὸς παῖς σὸς ἐς καιρὸν πάρα,

900

Ἱππόλυτος · ὀργῆς δ’ἐξανεὶς κακῆς, ἄναξ

901

Θησεῦ, τὸ λῷστον σοῖσι βούλευσαι δόμοις.

Ιππολυτος

Ιπ.

902

κραυγῆς ἀκούσας σῆς ἀφικόμην, πάτερ,

903

σπουδῇ · τὸ μέντοι πρᾶγμ’ἐφ’ᾧτινι στένεις

904

οὐκ οἶδα, βουλοίμην δ’ἂν ἐκ σέθεν κλύειν.

905

ἔα, τί χρῆμα; σὴν δάμαρθ’ὁρῶ, πάτερ,

906

νεκρόν · μεγίστου θαύματος τόδ’ἄξιον ·

907

ἣν ἀρτίως ἔλειπον, ἣ φάος τόδε

908

οὔπω χρόνον παλαιὸν εἰσεδέρκετο.

909

τί χρῆμα πάσχει; τῷ τρόπῳ διόλλυται;

910

πάτερ, πυθέσθαι βούλομαι σέθεν πάρα.

911

σιγᾷς · σιωπῆς δ’οὐδὲν ἔργον ἐν κακοῖς ·

912

ἡ γὰρ ποθοῦσα πάντα καρδία κλύειν

913

κἀν τοῖς κακοῖσι λίχνος οὖσ’ἁλίσκεται.

914

οὐ μὴν φίλους γε κἄτι μᾶλλον ἢ φίλους

915

κρύπτειν δίκαιον σάς, πάτερ, δυσπραξίας.

Θησευς

Θη.

916

ὦ πόλλ’ἁμαρτάνοντες ἄνθρωποι μάτην,

917

τί δὴ τέχνας μὲν μυρίας διδάσκετε

918

καὶ πάντα μηχανᾶσθε κἀξευρίσκετε,

919

ἓν δ’οὐκ ἐπίστασθ’οὐ δ’ἐθηράσασθέ πω,

920

φρονεῖν διδάσκειν οἷσιν οὐκ ἔνεστι νοῦς;

Ιππολυτος

Ιπ.

921

δεινὸν σοφιστὴν εἶπας, ὅστις εὖ φρονεῖν

922

τοὺς μὴ φρονοῦντας δυνατός ἐστ’ἀναγκάσαι.

923

ἀλλ’οὐ γὰρ ἐν δέοντι λεπτουργεῖς, πάτερ,

924

δέδοικα μή σου γλῶσσ’ὑπερβάλῃ κακοῖς.

Θησευς

Θη.

925

φεῦ, χρῆν βροτοῖσι τῶν φίλων τεκμήριον

926

σαφές τι κεῖσθαι καὶ διάγνωσιν φρενῶν,

927

ὅστιςτ’ἀληθής ἐστιν ὅςτε μὴ φίλος,

928

δισσάςτε φωνὰς πάντας ἀνθρώπους ἔχειν,

929

τὴν μὲν δικαίαν, τὴν δ’ὅπως ἐτύγχανεν,

930

ὡς ἡ φρονοῦσα τἄδικ’ἐξηλέγχετο

931

πρὸς τῆς δικαίας, κοὐκ ἂν ἠπατώμεθα.

Ιππολυτος

Ιπ.

932

ἀλλ’ἦ τις ἐς σὸν οὖς με διαβαλὼν ἔχει

933

φίλων, νοσοῦμεν δ’οὐδὲν ὄντες αἴτιοι;

934

ἔκ τοι πέπληγμαι · σοὶ γὰρ ἐκπλήσσουσί με

935

λόγοι παραλλάσσοντες ἔξεδροι φρενῶν.

Θησευς

Θη.

936

φεῦ τῆς βροτείας · ποῖ προβήσεται; φρενός.

937

τί τέρμα τόλμης καὶ θράσους γενήσεται;

938

εἰ γὰρ κατ’ἀνδρὸς βίοτον ἐξογκώσεται,

939

ὁ δ’ὕστερος τοῦ πρόσθεν εἰς ὑπερβολὴν

940

πανοῦργος ἔσται, θεοῖσι προσβαλεῖν χθονὶ

941

ἄλλην δεήσει γαῖαν, ἣ χωρήσεται

942

τοὺς μὴ δικαίους καὶ κακοὺς πεφυκότας.

943

σκέψασθε δ’ἐς τόνδ’, ὅστις ἐξ ἐμοῦ γεγὼς

944

ᾔσχυνε τἀμὰ λέκτρα κἀξελέγχεται

945

πρὸς τῆς θανούσης ἐμφανῶς κάκιστος ὤν.

946

δεῖξον δ’, ἐπειδή γ’ἐς μίασμ’ἐλήλυθας,

947

τὸ σὸν πρόσωπον δεῦρ’ἐναντίον πατρί.

948

σὺ δὴ θεοῖσιν ὡς περισσὸς ὢν ἀνὴρ

949

ξύνει; σὺ σώφρων καὶ κακῶν ἀκήρατος;

950

οὐκ ἂν πιθοίμην τοῖσι σοῖς κόμποις ἐγὼ

951

θεοῖσι προσθεὶς ἀμαθίαν φρονεῖν κακῶς.

952

† ἤδη νυν αὔχει καὶ δι’ἀψύχου βορᾶς

953

σίτοις † καπήλευ’, Ὀρφέατ’ἄνακτ’ἔχων

954

βάκχευε πολλῶν γραμμάτων τιμῶν καπνούς ·

955

ἐπεί γ’ἐλήφθης. τοὺς δὲ τοιούτους ἐγὼ

956

φεύγειν προφωνῶ πᾶσι · θηρεύουσι γὰρ

957

σεμνοῖς λόγοισιν, αἰσχρὰ μηχανώμενοι.

958

τέθνηκεν ἥδε · τοῦτό σ’ἐκσώσειν δοκεῖς;

959

ἐν τῷδ’ἁλίσκῃ πλεῖστον, ὦ κάκιστε σύ ·

960

ποῖοι γὰρ ὅρκοι κρείσσονες, τίνες λόγοι

961

τῆσδ’ἂν γένοιντ’ἄν, ὥστε σ’αἰτίαν φυγεῖν;

962

μισεῖν σε φήσεις τήνδε καὶ τὸ δὴ νόθον

963

τοῖς γνησίοισι πολέμιον πεφυκέναι ·

964

κακὴν ἄρ’αὐτὴν ἔμπορον βίου λέγεις,

965

εἰ δυσμενείᾳ σῇ τὰ φίλτατ’ὤλεσεν.

966

ἀλλ’ὡς τὸ μῶρον ἀνδράσιν μὲν οὐκ ἔνι,

967

γυναιξὶ δ’ἐμπέφυκεν; οἶδ’ἐγὼ νέους,

968

οὐδὲν γυναικῶν ὄντας ἀσφαλεστέρους,

969

ὅταν ταράξῃ Κύπρις ἡβῶσαν φρένα ·

970

τὸ δ’ἄρσεν αὐτοὺς ὠφελεῖ προσκείμενον.

971

νῦν οὖν — τί ταῦτα σοῖς ἁμιλλῶμαι λόγοις

972

νεκροῦ παρόντος μάρτυρος σαφεστάτου;

973

ἔξερρε γαίας τῆσδ’ὅσον τάχος φυγάς,

974

καὶ μήτ’Ἀθήνας τὰς θεοδμήτους μόλῃς,

975

μήτ’εἰς ὅρους γῆς ἧς ἐμὸν κρατεῖ δόρυ.

976

εἰ γὰρ παθών γε σοῦ τάδ’ἡσσηθήσομαι,

977

οὐ μαρτυρήσει μ’Ἴσθμιος Σίνις ποτὲ

978

κτανεῖν ἑαυτόν, ἀλλὰ κομπάζειν μάτην,

979

οὐ δ’αἱ θαλάσσῃ σύννομοι Σκιρωνίδες

980

φήσουσι πέτραι τοῖς κακοῖς μ’εἶναι βαρύν.

Χορος

Χο.

981

οὐκ οἶδ’ὅπως εἴποιμ’ἂν εὐτυχεῖν τινα

982

θνητῶν · τὰ γὰρ δὴ πρῶτ’ἀνέστραπται πάλιν.

Ιππολυτος

Ιπ.

983

πάτερ, μένος μὲν ξύστασίςτε σῶν φρενῶν

984

δεινή · τὸ μέντοι πρᾶγμ’ἔχον καλοὺς λόγους,

985

εἴ τις διαπτύξειεν, οὐ καλὸν τόδε.

986

ἐγὼ δ’ἄκομψος εἰς ὄχλον δοῦναι λόγον,

987

ἐς ἥλικας δὲ κὠλίγους σοφώτερος.

988

ἔχει δὲ μοῖραν καὶ τόδ’· οἱ γὰρ ἐν σοφοῖς

989

φαῦλοι παρ’ὄχλῳ μουσικώτεροι λέγειν.

990

ὅμως δ’ἀνάγκη, ξυμφορᾶς ἀφιγμένης,

991

γλῶσσάν μ’ἀφεῖναι. πρῶτα δ’ἄρξομαι λέγειν,

992

ὅθεν μ’ὑπῆλθες πρῶτον ὡς διαφθερῶν

993

κοὐκ ἀντιλέξοντ’. εἰσορᾷς φάος τόδε

994

καὶ γαῖαν · ἐν τοῖσδ’οὐκ ἔνεστ’ἀνὴρ ἐμοῦ,

995

οὐ δ’ἢν σὺ μὴ φῇς, σωφρονέστερος γεγώς.

996

ἐπίσταμαι γὰρ πρῶτα μὲν θεοὺς σέβειν,

997

φίλοιςτε χρῆσθαι μὴ ἀδικεῖν πειρωμένοις,

998

ἀλλ’οἷσιν αἰδὼς μήτ’ἐπαγγέλλειν κακὰ

999

μήτ’ἀνθυπουργεῖν αἰσχρὰ τοῖσι χρωμένοις ·

1000

οὐκ ἐγγελαστὴς τῶν ὁμιλούντων, πάτερ,

1001

ἀλλ’αὑτὸς οὐ παροῦσι κἀγγὺς ὢν φίλοις.

1002

ἑνὸς δ’ἄθικτος, ᾧ με νῦν ἑλεῖν δοκεῖς ·

1003

λέχους γὰρ ἐς τόδ’ἡμέρας ἁγνὸν δέμας ·

1004

οὐκ οἶδα πρᾶξιν τήνδε πλὴν λόγῳ κλύων

1005

γραφῇτε λεύσσων · οὐ δὲ ταῦτα γὰρ σκοπεῖν

1006

πρόθυμός εἰμι, παρθένον ψυχὴν ἔχων.

1007

καὶ δὴ τὸ σῶφρον τοὐμὸν οὐ πείθει σ’· ἴτω ·

1008

δεῖ δή σε δεῖξαι τῷ τρόπῳ διεφθάρην.

1009

πότερα τὸ τῆσδε σῶμ’ἐκαλλιστεύετο

1010

πασῶν γυναικῶν; ἢ σὸν οἰκήσειν δόμον

1011

ἔγκληρον εὐνὴν προσλαβὼν ἐπήλπισα;

1012

μάταιος ἆρ’ἦν, οὐδαμοῦ μὲν οὖν φρενῶν.

1013

ἀλλ’ὡς τυραννεῖν ἡδύ; τοῖσι σώφροσιν

1014

ἥκιστά γ’, εἰ μὴ τὰς φρένας διέφθορεν

1015

θνητῶν ὅσοισιν ἁνδάνει μοναρχία.

1016

ἐγὼ δ’ἀγῶνας μὲν κρατεῖν Ἑλληνικοὺς

1017

πρῶτος θέλοιμ’ἄν, ἐν πόλει δὲ δεύτερος

1018

σὺν τοῖς ἀρίστοις εὐτυχεῖν ἀεὶ φίλοις.

1019

πράσσειντε γὰρ πάρεστι, κίνδυνόςτ’ἀπὼν

1020

κρείσσω δίδωσι τῆς τυραννίδος χάριν.

1021

ἓν οὐ λέλεκται τῶν ἐμῶν, τὰ δ’ἄλλ’ἔχεις ·

1022

εἰ μὲν γὰρ ἦν μοι μάρτυς οἷός εἰμ’ἐγώ,

1023

καὶ τῆσδ’ὁρώσης φέγγος ἠγωνιζόμην,

1024

ἔργοις ἂν εἶδες τοὺς κακοὺς διεξιών ·

1025

νῦν δ’ὅρκιόν σοι Ζῆνα καὶ πέδον χθονὸς

1026

ὄμνυμι τῶν σῶν μήποθ’ἅψασθαι γάμων

1027

μη δ’ἂν θελῆσαι μη δ’ἂν ἔννοιαν λαβεῖν.

1028

ἦ τἄρ’ὀλοίμην ἀκλεὴς ἀνώνυμος,

1029

ἄπολις ἄοικος, φυγὰς ἀλητεύων χθόνα,

1030

καὶ μήτε πόντος μήτε γῆ δέξαιτό μου

1031

σάρκας θανόντος, εἰ κακὸς πέφυκ’ἀνήρ.

1032

εἰ δ’ἥδε δειμαίνουσ’ἀπώλεσεν βίον

1033

οὐκ οἶδ’· ἐμοὶ γὰρ οὐ θέμις πέρα λέγειν.

1034

ἐσωφρόνησεν οὐκ ἔχουσα σωφρονεῖν,

1035

ἡμεῖς δ’ἔχοντες οὐ καλῶς ἐχρώμεθα.

Χορος

Χο.

1036

ἀρκοῦσαν εἶπας αἰτίας ἀποστροφήν,

1037

ὅρκους παρασχών, πίστιν οὐ σμικράν, θεῶν.

Θησευς

Θη.

1038

ἆρ’οὐκ ἐπῳδὸς καὶ γόης πέφυχ’ὅδε,

1039

ὃς τὴν ἐμὴν πέποιθεν εὐοργησίᾳ

1040

ψυχὴν κρατήσειν, τὸν τεκόντ’ἀτιμάσας;

Ιππολυτος

Ιπ.

1041

καὶ σοῦ γε ταὐτὰ κάρτα θαυμάζω, πάτερ ·

1042

εἰ γὰρ σὺ μὲν παῖς ἦσθ’, ἐγὼ δὲ σὸς πατήρ,

1043

ἔκτεινά τοί σ’ἂν κοὐ φυγαῖς ἐζημίουν,

1044

εἴπερ γυναικὸς ἠξίουν σ’ἐμῆς θιγεῖν.

Θησευς

Θη.

1045

ὡς ἄξιον τόδ’εἶπας · οὐχ οὕτω θανῇ.

1047

ταχὺς γὰρ Ἅιδης ῥᾷστος ἀνδρὶ δυστυχεῖ ·

1048

ἀλλ’ἐκ πατρῴας φυγὰς ἀλητεύων χθονὸς

1046

ὥσπερ σὺ σαυτῷ τόνδε προύθηκας νόμον —

1049

1050

Ιππολυτος

Ιπ.

1051

οἴμοι, τί δράσεις; οὐ δὲ μηνυτὴν χρόνον

1052

δέξῃ καθ’ἡμῶν, ἀλλά μ’ἐξελᾷς χθονός;

Θησευς

Θη.

1053

πέραν γε πόντου καὶ τόπων Ἀτλαντικῶν,

1054

εἴ πως δυναίμην, ὡς σὸν ἐχθαίρω κάρα.

Ιππολυτος

Ιπ.

1055

οὐ δ’ὅρκον οὐ δὲ πίστιν οὐ δὲ μάντεων

1056

φήμας ἐλέγξας ἄκριτον ἐκβαλεῖς με γῆς;

Θησευς

Θη.

1057

ἡ δέλτος ἥδε κλῆρον οὐ δεδεγμένη

1058

κατηγορεῖ σου πιστά · τοὺς δ’ὑπὲρ κάρα

1059

φοιτῶντας ὄρνις πόλλ’ἐγὼ χαίρειν λέγω.

Ιππολυτος

Ιπ.

1060

ὦ θεοί, τί δῆτα τοὐμὸν οὐ λύω στόμα,

1061

ὅστις γ’ὑφ’ὑμῶν, οὓς σέβω, διόλλυμαι;

1062

οὐ δῆτα · πάντως οὐ πίθοιμ’ἂν οὕς με δεῖ,

1063

μάτην δ’ἂν ὅρκους συγχέαιμ’οὓς ὤμοσα.

Θησευς

Θη.

1064

οἴμοι, τὸ σεμνὸν ὥς μ’ἀποκτενεῖ τὸ σόν.

1065

οὐκ εἶ πατρῴας ἐκτὸς ὡς τάχιστα γῆς;

Ιππολυτος

Ιπ.

1066

ποῖ δῆθ’ὁ τλήμων τρέψομαι; τίνος ξένων

1067

δόμους ἔσειμι, τῇδ’ἐπ’αἰτίᾳ φυγών;

Θησευς

Θη.

1068

ὅστις γυναικῶν λυμεῶνας ἥδεται

1069

ξένους κομίζων καὶ ξυνοικούρους κακῶν.

Ιππολυτος

Ιπ.

1070

αἰαῖ, πρὸς ἧπαρ · δακρύων ἐγγὺς τόδε,

1071

εἰ δὴ κακός γε φαίνομαι, δοκῶτέ σοι.

Θησευς

Θη.

1072

τότε στενάζειν καὶ προγιγνώσκειν σ’ἐχρῆν

1073

ὅτ’ἐς πατρῴαν ἄλοχον ὑβρίζειν ἔτλης.

Ιππολυτος

Ιπ.

1074

ὦ δώματ’, εἴθε φθέγμα γηρύσαισθέ μοι

1075

καὶ μαρτυρήσαιτ’εἰ κακὸς πέφυκ’ἀνήρ.

Θησευς

Θη.

1076

ἐς τοὺς ἀφώνους μάρτυρας φεύγεις σοφῶς ·

1077

τὸ δ’ἔργον οὐ λέγον σε μηνύει κακόν.

Ιππολυτος

Ιπ.

1078

φεῦ ·

1078a

εἴθ’ἦν ἐμαυτὸν προσβλέπειν ἐναντίον

1079

στάνθ’, ὡς ἐδάκρυσ’οἷα πάσχομεν κακά.

Θησευς

Θη.

1080

πολλῷ γε μᾶλλον σαυτὸν ἤσκησας σέβειν

1081

ἢ τοὺς τεκόντας ὅσια δρᾶν δίκαιος ὤν.

Ιππολυτος

Ιπ.

1082

ὦ δυστάλαινα μῆτερ, ὦ πικραὶ γοναί ·

1083

μηδείς ποτ’εἴη τῶν ἐμῶν φίλων νόθος.

Θησευς

Θη.

1084

οὐχ ἕλξετ’αὐτόν, δμῶες; οὐκ ἀκούετε

1085

πάλαι ξενοῦσθαι τόνδε προυννέποντά με;

Ιππολυτος

Ιπ.

1086

κλαίων τις αὐτῶν ἆρ’ἐμοῦ τεθίξεται ·

1087

σὺ δ’αὐτός, εἴ σοι θυμός, ἐξώθει χθονός.

Θησευς

Θη.

1088

δράσω τάδ’, εἰ μὴ τοῖς ἐμοῖς πείσῃ λόγοις ·

1089

οὐ γάρ τις οἶκτος σῆς μ’ὑπέρχεται φυγῆς.

Ιππολυτος

Ιπ.

1090

ἄραρεν, ὡς ἔοικεν · ὦ τάλας ἐγώ ·

1091

ὡς οἶδα μὲν ταῦτ’, οἶδα δ’οὐχ ὅπως φράσω.

1092

ὦ φιλτάτη μοι δαιμόνων Λητοῦς κόρη,

1093

σύνθακε, συγκύναγε, φευξόμεσθα δὴ

1094

κλεινὰς Ἀθήνας. ἀλλὰ χαιρέτω πόλις

1095

καὶ γαῖ’Ἐρεχθέως · ὦ πέδον Τροζήνιον,

1096

ὡς ἐγκαθηβᾶν πόλλ’ἔχεις εὐδαίμονα,

1097

χαῖρ’· ὕστατον γάρ σ’εἰσορῶν προσφθέγγομαι.

1098

ἴτ’ὦ νέοι μοι τῆσδε γῆς ὁμήλικες,

1099

προσείπαθ’ἡμᾶς καὶ προπέμψατε χθονός ·

1100

ὡς οὔποτ’ἄλλον ἄνδρα σωφρονέστερον

1101

ὄψεσθε, κεἰ μὴ ταῦτ’ἐμῷ δοκεῖ πατρί.

Χορος Κυνηγων

Χο.

1102

ἦ μέγα μοι τὰ θεῶν μελεδήμαθ’, ὅταν φρένας ἔλθῃ,

1103

λύπας παραιρεῖ · ξύνεσιν δέ τιν’ἐλπίδι κεύθων

1104

λείπομαι ἔντε τύχαις θνατῶν καὶ ἐν ἔργμασι λεύσσων ·

1105

ἄλλα γὰρ ἄλλοθεν ἀμείβεται, μετὰ δ’ἵσταται ἀνδράσιν

1106

αἰὼν

1107

πολυπλάνητος αἰεί.

Χορος

Χο.

1111

εἴθε μοι εὐξαμένᾳ θεόθεν τάδε μοῖρα παράσχοι,

1112

τύχαν μετ’ὄλβου καὶ ἀκήρατον ἄλγεσι θυμόν ·

1115

δόξα δὲ μήτ’ἀτρεκὴς μήτ’αὖ παράσημος ἐνείη ·

1116

ῥᾴδια δ’ἤθεα τὸν αὔριον μεταβαλλομένα χρόνον αἰεὶ

1118

βίον συνευτυχοίην.

Χορος Κυνηγων

Χο.

1120

οὐκέτι γὰρ καθαρὰν φρέν’ἔχω τὰ παρ’ἐλπίδα

1120a

λεύσσων,

1121

ἐπεὶ τὸν Ἑλλανίας

1122

φανερώτατον ἀστέρ’Ἀθήνας

1123

εἴδομεν εἴδομεν ἐκ πατρὸς ὀργᾶς

1125

ἄλλαν ἐπ’αἶαν ἱέμενον.

1126

ὦ ψάμαθοι πολιήτιδος ἀκτᾶς,

1128

ὦ δρυμὸς ὄρειος, ὅθι κυνῶν

1129

ὠκυπόδων μέτα θῆρας ἔναιρεν

1130

Δίκτυνναν ἀμφὶ σεμνάν.

Χορος

Χο.

1131

οὐκέτι συζυγίαν πώλων Ἐνετᾶν ἐπιβάσῃ

1132

τὸν ἀμφὶ Λίμνας τρόχον

1133

κατέχων ποδὶ γυμνάδος ἵππου.

1134

μοῦσα δ’ἄυπνος ὑπ’ἄντυγι χορδᾶν

1135

λήξει πατρῷον ἀνὰ δόμον ·

1136

ἀστέφανοι δὲ κόρας ἀνάπαυλαι

1137

Λατοῦς βαθεῖαν ἀνὰ χλόαν ·

1138

νυμφιδία δ’ἀπόλωλε φυγᾷ σᾷ

1139

λέκτρων ἅμιλλα κούραις.

1142

— ἐγὼ δὲ σᾷ δυστυχίᾳ

1143

δάκρυσι διοίσω πότμον

1144

ἄποτμον · ὦ τάλαινα

1145

μᾶτερ, ἔτεκες ἀνόνατα · φεῦ ·

1146

μανίω θεοῖσιν ·

1147

ἰὼ ἰώ ·

1148

συζύγιαι Χάριτες, τί τὸν τάλαν’ἐκ πατρίας γᾶς

1149

οὐδὲν ἄτας αἴτιον

1150

πέμπετε τῶνδ’ἀπ’οἴκων;

1151

— καὶ μὴν ὀπαδὸν Ἱππολύτου τόνδ’εἰσορῶ

1152

σπουδῇ σκυθρωπὸν πρὸς δόμους ὁρμώμενον.

Αγγελος

Αγ.

1153

ποῖ γῆς ἄνακτα τῆσδε Θησέα μολὼν

1154

εὕροιμ’ἄν, ὦ γυναῖκες; εἴπερ ἴστε μοι

1155

σημήνατ’· ἆρα τῶνδε δωμάτων ἔσω;

Χορος

Χο.

1156

ὅδ’αὐτὸς ἔξω δωμάτων πορεύεται.

Αγγελος

Αγ.

1157

Θησεῦ, μερίμνης ἄξιον φέρω λόγον

1158

σοὶ καὶ πολίταις οἵτ’Ἀθηναίων πόλιν

1159

ναίουσι καὶ γῆς τέρμονας Τροζηνίας.

Θησευς

Θη.

1160

τί δ’ἔστι; μῶν τις συμφορὰ νεωτέρα

1161

δισσὰς κατείληφ’ἀστυγείτονας πόλεις;

Αγγελος

Αγ.

1162

Ἱππόλυτος οὐκέτ’ἔστιν, ὡς εἰπεῖν ἔπος ·

1163

δέδορκε μέντοι φῶς ἐπὶ σμικρᾶς ῥοπῆς.

Θησευς

Θη.

1164

πρὸς τοῦ; δι’ἔχθρας μῶν τις ἦν ἀφιγμένος,

1165

ὅτου κατῄσχυν’ἄλοχον ὡς πατρὸς βίᾳ;

Αγγελος

Αγ.

1166

οἰκεῖος αὐτὸν ὤλεσ’ἁρμάτων ὄχος

1167

ἀραίτε τοῦ σοῦ στόματος, ἃς σὺ σῷ πατρὶ

1168

πόντου κρέοντι παιδὸς ἠράσω πέρι.

Θησευς

Θη.

1169

ὦ θεοὶ Πόσειδόνθ’, ὡς ἄρ’ἦσθ’ἐμὸς πατὴρ

1170

ὀρθῶς, ἀκούσας τῶν ἐμῶν κατευγμάτων.

1171

πῶς καὶ διώλετ’; εἰπέ · τῷ τρόπῳ Δίκης

1172

ἔπαισεν αὐτὸν ῥόπτρον αἰσχύναντ’ἐμέ;

Αγγελος

Αγ.

1173

ἡμεῖς μὲν ἀκτῆς κυμοδέγμονος πέλας

1174

ψήκτραισιν ἵππων ἐκτενίζομεν τρίχας

1175

κλαίοντες · ἦλθε γάρ τις ἄγγελος λέγων

1176

ὡς οὐκέτ’ἐν γῇ τῇδ’ἀναστρέψοι πόδα

1177

Ἱππόλυτος, ἐκ σοῦ τλήμονας φυγὰς ἔχων.

1178

ὃ δ’ἦλθε ταὐτὸν δακρύων ἔχων μέλος

1179

ἡμῖν ἐπ’ἀκτάς · μυρία δ’ὀπισθόπους

1180

φίλων ἅμ’ἔστειχ’ἡλίκωνθ’ὁμήγυρις.

1181

χρόνῳ δὲ δήποτ’εἶπ’ἀπαλλαχθεὶς γόων ·

1182

Τί ταῦτ’ἀλύω; πειστέον πατρὸς λόγοις.

1183

ἐντύναθ’ἵππους ἅρμασι ζυγηφόρους,

1184

δμῶες · πόλις γὰρ οὐκέτ’ἔστιν ἥδε μοι.

1185

τοὐνθένδε μέντοι πᾶς ἀνὴρ ἠπείγετο,

1186

καὶ θᾶσσον ἢ λέγοι τις ἐξηρτυμένας

1187

πώλους παρ’αὐτὸν δεσπότην ἐστήσαμεν.

1188

μάρπτει δὲ χερσὶν ἡνίας ἀπ’ἄντυγος,

1189

αὐταῖσιν ἀρβύλαισιν ἁρμόσας πόδα.

1190

καὶ πρῶτα μὲν θεοῖς εἶπ’ἀναπτύξας χέρας ·

1191

Ζεῦ, μηκέτ’εἴην, εἰ κακὸς πέφυκ’ἀνήρ ·

1192

αἴσθοιτο δ’ἡμᾶς ὡς ἀτιμάζει πατὴρ

1193

ἤτοι θανόντας ἢ φάος δεδορκότας.

1194

κἀν τῷδ’ἐπῆγε κέντρον ἐς χεῖρας λαβὼν

1195

πώλοις ὁμαρτῇ · πρόσπολοι δ’ὑφ’ἅρματος

1196

πέλας χαλινῶν εἱπόμεσθα δεσπότῃ

1197

τὴν εὐθὺς Ἄργους κἀπιδαυρίας ὁδόν.

1198

ἐπεὶ δ’ἔρημον χῶρον εἰσεβάλλομεν,

1199

ἀκτή τις ἔστι τοὐπέκεινα τῆσδε γῆς

1200

πρὸς πόντον ἤδη κειμένη Σαρωνικόν.

1201

ἔνθεν τις ἠχὼ χθόνιος ὡς βροντὴ Διὸς

1202

βαρὺν βρόμον μεθῆκε, φρικώδη κλύειν ·

1203

ὀρθὸν δὲ κρᾶτ’ἔστησαν οὖςτ’ἐς οὐρανὸν

1204

ἵπποι · παρ’ἡμῖν δ’ἦν φόβος νεανικὸς

1205

πόθεν ποτ’εἴη φθόγγος. ἐς δ’ἁλιρρόθους

1206

ἀκτὰς ἀποβλέψαντες ἱερὸν εἴδομεν

1207

κῦμ’οὐρανῷ στηρίζον, ὥστ’ἀφῃρέθη

1208

Σκίρωνος ἀκτὰς ὄμμα τοὐμὸν εἰσορᾶν ·

1209

ἔκρυπτε δ’Ἰσθμὸν καὶ πέτραν Ἀσκληπιοῦ.

1210

κἄπειτ’ἀνοιδῆσάντε καὶ πέριξ ἀφρὸν

1211

πολὺν καχλάζον ποντίῳ φυσήματι

1212

χωρεῖ πρὸς ἀκτὰς οὗ τέθριππος ἦν ὄχος.

1213

αὐτῷ δὲ σὺν κλύδωνι καὶ τρικυμίᾳ

1214

κῦμ’ἐξέθηκε ταῦρον, ἄγριον τέρας ·

1215

οὗ πᾶσα μὲν χθὼν φθέγματος πληρουμένη

1216

φρικῶδες ἀντεφθέγγετ’, εἰσορῶσι δὲ

1217

κρεῖσσον θέαμα δεργμάτων ἐφαίνετο.

1218

εὐθὺς δὲ πώλοις δεινὸς ἐμπίπτει φόβος ·

1219

καὶ δεσπότης μὲν ἱππικοῖσιν ἤθεσιν

1220

πολὺς ξυνοικῶν ἥρπασ’ἡνίας χεροῖν,

1221

ἕλκει δὲ κώπην ὥστε ναυβάτης ἀνὴρ

1222

ἱμᾶσιν ἐς τοὔπισθεν ἀρτήσας δέμας ·

1223

αἳ δ’ἐνδακοῦσαι στόμια πυριγενῆ γναθμοῖς

1224

βίᾳ φέρουσιν, οὔτε ναυκλήρου χερὸς

1225

οὔθ’ἱπποδέσμων οὔτε κολλητῶν ὄχων

1226

μεταστρέφουσαι. κεἰ μὲν ἐς τὰ μαλθακὰ

1227

γαίας ἔχων οἴακας εὐθύνοι δρόμον,

1228

προυφαίνετ’ἐς τὸ πρόσθεν, ὥστ’ἀναστρέφειν,

1229

ταῦρος, φόβῳ τέτρωρον ἐκμαίνων ὄχον ·

1230

εἰ δ’ἐς πέτρας φέροιντο μαργῶσαι φρένας,

1231

σιγῇ πελάζων ἄντυγι ξυνείπετο

1232

ἐς τοῦθ’ἕως ἔσφηλε κἀνεχαίτισεν,

1233

ἁψῖδα πέτρῳ προσβαλὼν ὀχήματος.

1234

σύμφυρτα δ’ἦν ἅπαντα · σύριγγέςτ’ἄνω

1235

τροχῶν ἐπήδων ἀξόνωντ’ἐνήλατα.

1236

αὐτὸς δ’ὁ τλήμων ἡνίαισιν ἐμπλακεὶς

1237

δεσμὸν δυσεξήνυστον ἕλκεται δεθείς,

1238

σποδούμενος μὲν πρὸς πέτραις φίλον κάρα

1239

θραύωντε σάρκας, δεινὰ δ’ἐξαυδῶν κλύειν ·

1240

στῆτ’, ὦ φάτναισι ταῖς ἐμαῖς τεθραμμέναι,

1241

μή μ’ἐξαλείψητ’· ὦ πατρὸς τάλαιν’ἀρά.

1242

τίς ἄνδρ’ἄριστον βούλεται σῶσαι παρών;

1243

πολλοὶ δὲ βουληθέντες ὑστέρῳ ποδὶ

1244

ἐλειπόμεσθα. χὣ μὲν ἐκ δεσμῶν λυθεὶς

1245

τμητῶν ἱμάντων οὐ κάτοιδ’ὅτῳ τρόπῳ

1246

πίπτει, βραχὺν δὴ βίοτον ἐμπνέων ἔτι ·

1247

ἵπποι δ’ἔκρυφθεν καὶ τὸ δύστηνον τέρας

1248

ταύρου λεπαίας οὐ κάτοιδ’ὅποι χθονός.

1249

δοῦλος μὲν οὖν ἔγωγε σῶν δόμων, ἄναξ,

1250

ἀτὰρ τοσοῦτόν γ’οὐ δυνήσομαί ποτε,

1251

τὸν σὸν πιθέσθαι παῖδ’ὅπως ἐστὶν κακός ·

1252

οὐ δ’εἰ γυναικῶν πᾶν κρεμασθείη γένος,

1253

καὶ τὴν ἐν Ἴδῃ γραμμάτων πλήσειέ τις

1254

πεύκην, ἐπεί νιν ἐσθλὸν ὄντ’ἐπίσταμαι.

Χορος

Χο.

1255

αἰαῖ · κέκρανται συμφορὰ νέων κακῶν,

1256

οὐ δ’ἔστι μοίρας τοῦ χρεώντ’ἀπαλλαγή.

Θησευς

Θη.

1257

μίσει μὲν ἀνδρὸς τοῦ πεπονθότος τάδε

1258

λόγοισιν ἥσθην τοῖσδε · νῦν δ’αἰδούμενος

1259

θεούςτ’ἐκεῖνόνθ’, οὕνεκ’ἐστὶν ἐξ ἐμοῦ,

1260

οὔθ’ἥδομαι τοῖσδ’οὔτ’ἐπάχθομαι κακοῖς.

Αγγελος

Αγ.

1261

πῶς οὖν; κομίζειν, ἢ τί χρὴ τὸν ἄθλιον

1262

δράσαντας ἡμᾶς σῇ χαρίζεσθαι φρενί;

1263

φρόντιζ’· ἐμοῖς δὲ χρώμενος βουλεύμασιν

1264

οὐκ ὠμὸς ἐς σὸν παῖδα δυστυχοῦντ’ἔσῃ.

Θησευς

Θη.

1265

κομίζετ’αὐτόν, ὡς ἰδὼν ἐν ὄμμασιν

1266

τὸν τἄμ’ἀπαρνηθέντα μὴ χρᾶναι λέχη

1267

λόγοιςτ’ἐλέγξω δαιμόνωντε συμφοραῖς.

Χορος

Χο.

1268

σὺ τὰν θεῶν ἄκαμπτον φρένα καὶ βροτῶν

1269

ἄγεις, Κύπρι, σὺν δ’

1270

ὁ ποικιλόπτερος ἀμφιβαλὼν

1271

ὠκυτάτῳ πτερῷ.

1272

ποτᾶται δὲ γαῖαν εὐάχητόνθ’

1273

ἁλμυρὸν ἐπὶ πόντον.

1274

θέλγει δ’Ἔρως, ᾧ μαινομένᾳ κραδίᾳ

1275

πτανὸς ἐφορμάσῃ χρυσοφαής,

1276

φύσιν ὀρεσκόων σκυλάκων πελαγίωνθ’

1277

ὅσατε γᾶ τρέφει

1278

τάτ’ἀέλιος αἰθόμενα δέρκεται,

1280

ἄνδραςτε · συμπάντων βασιληίδα τιμάν,

1281

Κύπρι, τῶνδε μόνα κρατύνεις.

Αρτεμις

Αρ.

1283

σὲ τὸν εὐπατρίδην Αἰγέως κέλομαι

1284

παῖδ’ἐπακοῦσαι ·

1285

Λητοῦς δὲ κόρη σ’Ἄρτεμις αὐδῶ.

1286

Θησεῦ, τί τάλας τοῖσδε συνήδῃ,

1287

παῖδ’οὐχ ὁσίως σὸν ἀποκτείνας,

1288

ψευδέσι μύθοις ἀλόχου πεισθεὶς

1289

ἀφανῆ; φανερὰν δ’ἔσχεθες ἄτην.

1290

πῶς οὐχ ὑπὸ γῆς τάρταρα κρύπτεις

1291

δέμας αἰσχυνθείς,

1292

ἢ πτηνὸς ἄνω μεταβὰς βίοτον

1293

πήματος ἔξω πόδα τοῦδ’ἀνέχεις;

1294

ὡς ἔν γ’ἀγαθοῖς ἀνδράσιν οὔ σοι

1295

κτητὸν βιότου μέρος ἐστίν.

1296

ἄκουε, Θησεῦ, σῶν κακῶν κατάστασιν ·

1297

καίτοι προκόψω γ’οὐδέν, ἀλγυνῶ δέ σε.

1298

ἀλλ’ἐς τόδ’ἦλθον, παιδὸς ἐκδεῖξαι φρένα

1299

τοῦ σοῦ δικαίαν, ὡς ὑπ’εὐκλείας θάνῃ,

1300

καὶ σῆς γυναικὸς οἶστρον ἢ τρόπον τινὰ

1301

γενναιότητα · τῆς γὰρ ἐχθίστης θεῶν

1302

ἡμῖν, ὅσαισι παρθένειος ἡδονή,

1303

δηχθεῖσα κέντροις παιδὸς ἠράσθη σέθεν.

1304

γνώμῃ δὲ νικᾶν τὴν Κύπριν πειρωμένη

1305

τροφοῦ διώλετ’οὐχ ἑκοῦσα μηχαναῖς,

1306

ἣ σῷ δι’ὅρκων παιδὶ σημαίνει νόσον.

1307

ὃ δ’, ὥσπερ ὢν δίκαιος, οὐκ ἐφέσπετο

1308

λόγοισιν, οὐ δ’αὖ πρὸς σέθεν κακούμενος

1309

ὅρκων ἀφεῖλε πίστιν, εὐσεβὴς γεγώς.

1310

ἣ δ’εἰς ἔλεγχον μὴ πέσῃ φοβουμένη

1311

ψευδεῖς γραφὰς ἔγραψε καὶ διώλεσεν

1312

δόλοισι σὸν παῖδ’· ἀλλ’ὅμως ἔπεισέ σε.

Θησευς

Θη.

1313

οἴμοι.

Αρτεμις

Αρ.

1313a

δάκνει σε, Θησεῦ, μῦθος; ἀλλ’ἔχ’ἥσυχος,

1314

τοὐνθένδ’ἀκούσας ὡς ἂν οἰμώξῃς πλέον.

1315

ἆρ’οἶσθα πατρὸς τρεῖς ἀρὰς ἔχων σαφεῖς;

1316

ὧν τὴν μίαν παρεῖλες, ὦ κάκιστε σύ,

1317

ἐς παῖδα τὸν σόν, ἐξὸν εἰς ἐχθρόν τινα.

1318

πατὴρ μὲν οὖν σοι πόντιος φρονῶν καλῶς

1319

ἔδωχ’ὅσονπερ χρῆν, ἐπείπερ ᾔνεσεν ·

1320

σὺ δ’ἔντ’ἐκείνῳ κἀν ἐμοὶ φαίνῃ κακός,

1321

ὃς οὔτε πίστιν οὔτε μάντεων ὄπα

1322

ἔμεινας, οὐκ ἤλεγξας, οὐ χρόνῳ μακρῷ

1323

σκέψιν παρέσχες, ἀλλὰ θᾶσσον ἤ σ’ἐχρῆν

1324

ἀρὰς ἀφῆκας παιδὶ καὶ κατέκτανες.

Θησευς

Θη.

1325

δέσποιν’, ὀλοίμην.

Αρτεμις

Αρ.

1325b

δείν’ἔπραξας, ἀλλ’ὅμως

1326

ἔτ’ἔστι καί σοι τῶνδε συγγνώμης τυχεῖν ·

1327

Κύπρις γὰρ ἤθελ’ὥστε γίγνεσθαι τόδε,

1328

πληροῦσα θυμόν. θεοῖσι δ’ὧδ’ἔχει νόμος ·

1329

οὐδεὶς ἀπαντᾶν βούλεται προθυμίᾳ

1330

τῇ τοῦ θέλοντος, ἀλλ’ἀφιστάμεσθ’ἀεί.

1331

ἐπεί, σάφ’ἴσθι, Ζῆνα μὴ φοβουμένη

1332

οὐκ ἄν ποτ’ἦλθον ἐς τόδ’αἰσχύνης ἐγὼ

1333

ὥστ’ἄνδρα πάντων φίλτατον βροτῶν ἐμοὶ

1334

θανεῖν ἐᾶσαι. τὴν δὲ σὴν ἁμαρτίαν

1335

τὸ μὴ εἰδέναι μὲν πρῶτον ἐκλύει κάκης ·

1336

ἔπειτα δ’ἡ θανοῦσ’ἀνήλωσεν γυνὴ

1337

λόγων ἐλέγχους ὥστε σὴν πεῖσαι φρένα.

1338

μάλιστα μέν νυν σοὶ τάδ’ἔρρωγεν κακά,

1339

λύπη δὲ κἀμοί · τοὺς γὰρ εὐσεβεῖς θεοὶ

1340

θνῄσκοντας οὐ χαίρουσι · τούς γε μὴν κακοὺς

1341

αὐτοῖς τέκνοισι καὶ δόμοις ἐξόλλυμεν.

Χορος

Χο.

1342

καὶ μὴν ὁ τάλας ὅδε δὴ στείχει,

1343

σάρκας νεαρὰς ξανθόντε κάρα

1344

διαλυμανθείς. ὦ πόνος οἴκων,

1345

οἷον ἐκράνθη δίδυμον μελάθροις

1346

πένθος θεόθεν καταληπτόν.

Ιππολυτος

Ιπ.

1347

αἰαῖ αἰαῖ ·

1348

δύστηνος ἐγώ, πατρὸς ἐξ ἀδίκου

1349

χρησμοῖς ἀδίκοις διελυμάνθην.

1350

ἀπόλωλα τάλας, οἴμοι μοι.

1351

διά μου κεφαλῆς ᾄσσουσ’ὀδύναι,

1352

κατὰ δ’ἐγκέφαλον πηδᾷ σφάκελος.

1353

σχές, ἀπειρηκὸς σῶμ’ἀναπαύσω.

1354

1355

ὦ στυγνὸν ὄχημ’ἵππειον, ἐμῆς

1356

βόσκημα χερός,

1357

διά μ’ἔφθειρας, κατὰ δ’ἔκτεινας.

1358

φεῦ φεῦ · πρὸς θεῶν, ἀτρέμας, δμῶες,

1359

χροὸς ἑλκώδους ἅπτεσθε χεροῖν.

1360

τίς ἐφέστηκεν δεξιὰ πλευροῖς;

1361

πρόσφορά μ’αἴρετε, σύντονα δ’ἕλκετε

1362

τὸν κακοδαίμονα καὶ κατάρατον

1363

πατρὸς ἀμπλακίαις. Ζεῦ Ζεῦ, τάδ’ὁρᾷς;

1364

ὅδ’ὁ σεμνὸς ἐγὼ καὶ θεοσέπτωρ,

1365

ὅδ’ὁ σωφροσύνῃ πάντας ὑπερσχὼν

1366

προῦπτον ἐς Ἅιδην στείχω κατ’ἄκρας

1367

ὀλέσας βίοτον · μόχθους δ’ἄλλως

1368

τῆς εὐσεβίας

1369

εἰς ἀνθρώπους ἐπόνησα.

1370

αἰαῖ αἰαῖ ·

1371

καὶ νῦν ὀδύνα μ’ὀδύνα βαίνει —

1372

μέθετέ με, τάλανες —

1373

καί μοι θάνατος Παιὰν ἔλθοι.

1374

προσαπόλλυτ’ἀπόλλυτε τὸν

1375

δυσδαίμονά μ’· ἀμφιτόμου λόγχας ἔραμαι,

1376

διαμοιρᾶσαι

1377

διάτ’εὐνᾶσαι τὸν ἐμὸν βίοτον.

1378

ὦ πατρὸς ἐμοῦ δύστηνος ἀρά ·

1379

μιαιφόνων συγγόνων παλαιῶν

1380

προγεννητόρων ἐξορίζεται

1381

κακόν, † οὐ δὲ μέλλει †,

1382

ἔμολέτ’ἐπ’ἐμὲ τί ποτε τὸν

1383

οὐδὲν ὄντ’ἐπαίτιον κακῶν;

1384

ἰώ μοί μοι ·

1385

— τί φῶ; πῶς ἀπαλλάξω βιοτὰν ἐμὰν τάνδ’

1386

ἀναλγήτου πάθους; εἴθε με

1387

κοιμάσειε τὸν δυσδαίμον’

1388

Ἅιδου μέλαινα νύκτερόςτ’ἀνάγκα.

Αρτεμις

Αρ.

1389

ὦ τλῆμον, οἵᾳ συμφορᾷ συνεζύγης ·

1390

τὸ δ’εὐγενές σε τῶν φρενῶν ἀπώλεσεν.

Ιππολυτος

Ιπ.

1391

ἔα ·

1391a

ὦ θεῖον ὀδμῆς πνεῦμα · καὶ γὰρ ἐν κακοῖς

1392

ὢν ᾐσθόμην σου κἀνεκουφίσθην δέμας ·

1393

ἔστ’ἐν τόποισι τοισίδ’Ἄρτεμις θεά.

Αρτεμις

Αρ.

1394

ὦ τλῆμον, ἔστι, σοί γε φιλτάτη θεῶν.

Ιππολυτος

Ιπ.

1395

ὁρᾷς με, δέσποιν’, ὡς ἔχω, τὸν ἄθλιον;

Αρτεμις

Αρ.

1396

ὁρῶ · κατ’ὄσσων δ’οὐ θέμις βαλεῖν δάκρυ.

Ιππολυτος

Ιπ.

1397

οὐκ ἔστι σοι κυναγὸς οὐ δ’ὑπηρέτης,

Αρτεμις

Αρ.

1398

οὐ δῆτ’· ἀτάρ μοι προσφιλής γ’ἀπόλλυσαι.

Ιππολυτος

Ιπ.

1399

οὐ δ’ἱππονώμας οὐ δ’ἀγαλμάτων φύλαξ.

Αρτεμις

Αρ.

1400

Κύπρις γὰρ ἡ πανοῦργος ὧδ’ἐμήσατο.

Ιππολυτος

Ιπ.

1401

ὤμοι · φρονῶ δὴ δαίμον’ἥ μ’ἀπώλεσεν.

Αρτεμις

Αρ.

1402

τιμῆς ἐμέμφθη σωφρονοῦντι δ’ἤχθετο.

Ιππολυτος

Ιπ.

1403

τρεῖς ὄντας ἡμᾶς ὤλεσ’, ᾔσθημαι, Κύπρις.

Αρτεμις

Αρ.

1404

πατέρα γε καὶ σὲ καὶ τρίτην ξυνάορον.

Ιππολυτος

Ιπ.

1405

ᾤμωξα τοίνυν καὶ πατρὸς δυσπραξίας.

Αρτεμις

Αρ.

1406

ἐξηπατήθη δαίμονος βουλεύμασιν.

Ιππολυτος

Ιπ.

1407

ὦ δυστάλας σὺ τῆσδε συμφορᾶς, πάτερ.

Θησευς

Θη.

1408

ὄλωλα, τέκνον, οὐ δέ μοι χάρις βίου.

Ιππολυτος

Ιπ.

1409

στένω σὲ μᾶλλον ἢ ’μὲ τῆς ἁμαρτίας.

Θησευς

Θη.

1410

εἰ γὰρ γενοίμην, τέκνον, ἀντὶ σοῦ νεκρός.

Ιππολυτος

Ιπ.

1411

ὦ δῶρα πατρὸς σοῦ Ποσειδῶνος πικρά.

Θησευς

Θη.

1412

ὡς μήποτ’ἐλθεῖν ὤφελ’ἐς τοὐμὸν στόμα.

Ιππολυτος

Ιπ.

1413

τί δ’; ἔκτανές τἄν μ’, ὡς τότ’ἦσθ’ὠργισμένος.

Θησευς

Θη.

1414

δόξης γὰρ ἦμεν πρὸς θεῶν ἐσφαλμένοι.

Ιππολυτος

Ιπ.

1415

φεῦ ·

1415a

εἴθ’ἦν ἀραῖον δαίμοσιν βροτῶν γένος.

Αρτεμις

Αρ.

1416

ἔασον · οὐ γὰρ οὐ δὲ γῆς ὑπὸ ζόφον

1417

θεᾶς ἄτιμοι Κύπριδος ἐκ προθυμίας

1418

ὀργαὶ κατασκήψουσιν ἐς τὸ σὸν δέμας

1419

σῆς εὐσεβείας κἀγαθῆς φρενὸς χάριν.

1420

ἐγὼ γὰρ αὐτῆς ἄλλον ἐξ ἐμῆς χερὸς

1421

ὃς ἂν μάλιστα φίλτατος κυρῇ βροτῶν

1422

τόξοις ἀφύκτοις τοῖσδε τιμωρήσομαι.

1423

σοὶ δ’, ὦ ταλαίπωρ’, ἀντὶ τῶνδε τῶν κακῶν

1424

τιμὰς μεγίστας ἐν πόλει Τροζηνίᾳ

1425

δώσω · κόραι γὰρ ἄζυγες γάμων πάρος

1426

κόμας κεροῦνταί σοι, δι’αἰῶνος μακροῦ

1427

πένθη μέγιστα δακρύων καρπουμένῳ.

1428

ἀεὶ δὲ μουσοποιὸς ἐς σὲ παρθένων

1429

ἔσται μέριμνα, κοὐκ ἀνώνυμος πεσὼν

1430

ἔρως ὁ Φαίδρας ἐς σὲ σιγηθήσεται.

1431

σὺ δ’, ὦ γεραιοῦ τέκνον Αἰγέως, λαβὲ

1432

σὸν παῖδ’ἐν ἀγκάλαισι καὶ προσέλκυσαι ·

1433

ἄκων γὰρ ὤλεσάς νιν · ἀνθρώποισι δὲ

1434

θεῶν διδόντων εἰκὸς ἐξαμαρτάνειν.

1435

καὶ σοὶ παραινῶ πατέρα μὴ στυγεῖν σέθεν,

1436

Ἱππόλυτ’· ἔχεις γὰρ μοῖραν ᾗ διεφθάρης.

1437

καὶ χαῖρ’· ἐμοὶ γὰρ οὐ θέμις φθιτοὺς ὁρᾶν

1438

οὐ δ’ὄμμα χραίνειν θανασίμοισιν ἐκπνοαῖς ·

1439

ὁρῶ δέ σ’ἤδη τοῦδε πλησίον κακοῦ.

Ιππολυτος

Ιπ.

1440

χαίρουσα καὶ σὺ στεῖχε, παρθέν’ὀλβία ·

1441

μακρὰν δὲ λείπεις ῥᾳδίως ὁμιλίαν.

1442

λύω δὲ νεῖκος πατρὶ χρῃζούσης σέθεν ·

1443

καὶ γὰρ πάροιθε σοῖς ἐπειθόμην λόγοις.

1444

αἰαῖ, κατ’ὄσσων κιγχάνει μ’ἤδη σκότος ·

1445

λαβοῦ, πάτερ, μου καὶ κατόρθωσον δέμας.

Θησευς

Θη.

1446

οἴμοι, τέκνον, τί δρᾷς με τὸν δυσδαίμονα;

Ιππολυτος

Ιπ.

1447

ὄλωλα καὶ δὴ νερτέρων ὁρῶ πύλας.

Θησευς

Θη.

1448

ἦ τὴν ἐμὴν ἄναγνον ἐκλιπὼν χέρα;

Ιππολυτος

Ιπ.

1449

οὐ δῆτ’, ἐπεί σε τοῦδ’ἐλευθερῶ φόνου.

Θησευς

Θη.

1450

τί φῄς; ἀφίης αἵματός μ’ἐλεύθερον;

Ιππολυτος

Ιπ.

1451

τὴν τοξόδαμνον Ἄρτεμιν μαρτύρομαι.

Θησευς

Θη.

1452

ὦ φίλταθ’, ὡς γενναῖος ἐκφαίνῃ πατρί.

Ιππολυτος

Ιπ.

1455

τοιῶνδε παίδων γνησίων εὔχου τυχεῖν.

Θησευς

Θη.

1454

οἴμοι φρενὸς σῆς εὐσεβοῦςτε κἀγαθῆς.

Ιππολυτος

Ιπ.

1453

ὦ χαῖρε καὶ σύ, χαῖρε πολλά μοι, πάτερ.

Θησευς

Θη.

1456

μή νυν προδῷς με, τέκνον, ἀλλὰ καρτέρει.

Ιππολυτος

Ιπ.

1457

κεκαρτέρηται τἄμ’· ὄλωλα γάρ, πάτερ.

1458

κρύψον δέ μου πρόσωπον ὡς τάχος πέπλοις.

Θησευς

Θη.

1459

ὦ κλείν’† Ἀθῆναι Παλλάδοςθ’ὁρίσματα †,

1460

οἵου στερήσεσθ’ἀνδρός. ὦ τλήμων ἐγώ ·

1461

ὡς πολλά, Κύπρι, σῶν κακῶν μεμνήσομαι.

Χορος

Χο.

1462

κοινὸν τόδ’ἄχος πᾶσι πολίταις

1463

ἦλθεν ἀέλπτως.

1464

πολλῶν δακρύων ἔσται πίτυλος ·

1465

τῶν γὰρ μεγάλων ἀξιοπενθεῖς

1466

φῆμαι μᾶλλον κατέχουσιν.