Idylls
ἁδύ τι τὸ ψιθύρισμα καὶ ἁ πίτυς αἰπόλε τήνα,
2ἃ ποτὶ ταῖς παγαῖσι μελίσδεται, ἁδὺ δὲ καὶ τὺ
3συρίσδες · μετὰ Πᾶνα τὸ δεύτερον ἆθλον ἀποισῇ.
4αἴκα τῆνος ἕλῃ κεραὸν τράγον, αἶγα τὺ λαψῇ.
5αἴκα δ’αἶγα λάβῃ τῆνος γέρας, ἐςτὲ καταρρεῖ
6ἁ χίμαρος · χιμάρῳ δὲ καλὸν κρέας, ἕστέ κ’ἀμέλξῃς.
7ἅδιον ὦ ποιμὴν τὸ τεὸν μέλος ἢ τὸ καταχὲς
8τῆν’ἀπὸ τᾶς πέτρας καταλείβεται ὑψόθεν ὕδωρ.
9αἴκα ταὶ Μοῖσαι τὰν οἰίδα δῶρον ἄγωνται,
10ἄρνα τὺ σακίταν λαψῇ γέρας · αἰ δέ κ’ἀρέσκῃ
11τήναις ἄρνα λαβεῖν, τὺ δὲ τὰν ὄιν ὕστερον ἀξῇ.
12λῇς ποτὶ τᾶν Νυμφᾶν, λῇς αἰπόλε τεῖδε καθίξας,
13ὡς τὸ κάταντες τοῦτο γεώλοφον αἵτε μυρῖκαι,
14συρίσδεν; τὰς δ’αἶγας ἐγὼν ἐν τῷδε νομευσῶ.
15οὐ θέμις ὦ ποιμὴν τὸ μεσαμβρινόν, οὐ θέμις ἄμμιν
16συρίσδεν. τὸν Πᾶνα δεδοίκαμες · ἦ γὰρ ἀπ’ἄγρας
17τανίκα κεκμακὼς ἀμπαύεται · ἔστι δὲ πικρός,
18καί οἱ ἀεὶ δριμεῖα χολὰ ποτὶ ῥινὶ κάθηται.
19ἀλλὰ τὺ γὰρ δὴ Θύρσι τὰ Δάφνιδος ἄλγε’ἀείδες
20καὶ τᾶς βουκολικᾶς ἐπὶ τὸ πλέον ἵκεο μοίσας,
21δεῦρ’ὑπὸ τὰν πτελέαν ἑσδώμεθα, τῶτε Πριήπω
22καὶ τᾶν Κραναιᾶν κατεναντίον, ᾇπερ ὁ θῶκος
23τῆνος ὁ ποιμενικὸς καὶ ταὶ δρύες. αἰ δέ κ’ἀείσῃς
24ὡς ὅκα τὸν Λιβύαθε ποτὶ Χρόμιν ᾆσας ἐρίσδων,
25αἶγα δέ τοι δωσῶ διδυματόκον ἐς τρὶς ἀμέλξαι,
26ἃ δύ’ἔχοισ’ἐρίφως ποταμέλγεται ἐς δύο πέλλας,
27καὶ βαθὺ κισσύβιον κεκλυσμένον ἁδέι κηρῷ,
28ἀμφῶες, νεοτευχές, ἔτι γλυφάνοιο ποτόσδον.
29τῶ περὶ μὲν χείλη μαρύεται ὑψόθι κισσός,
30κισσὸς ἑλιχρύσῳ κεκονιμένος · ἁ δὲ κατ’αὐτὸν
31καρπῷ ἕλιξ εἱλεῖται ἀγαλλομένα κροκόεντι.
32ἔντοσθεν δὲ γυνά, τί θεῶν δαίδαλμα τέτυκται,
33ἀσκητὰ πέπλῳτε καὶ ἄμπυκι. πὰρ δέ οἱ ἄνδρες
34καλὸν ἐθειράζοντες ἀμοιβαδὶς ἄλλοθεν ἄλλος
35νεικείουσ’ἐπέεσσι. τὰ δ’οὐ φρενὸς ἅπτεται αὐτᾶς ·
36ἀλλ’ὁκὰ μὲν τῆνον ποτιδέρκεται ἄνδρα γελᾶσα,
37ἄλλοκα δ’αὖ ποτὶ τὸν ῥιπτεῖ νόον. οἱ δ’ὑπ’ἔρωτος
38δηθὰ κυλοιδιόωντες ἐτώσια μοχθίζοντι.
39τοῖς δὲ μετὰ γριπεύςτε γέρων πέτρατε τέτυκται
40λεπράς, ἐφ’ᾇ σπεύδων μέγα δίκτυον ἐς βόλον ἕλκει
41ὁ πρέσβυς, κάμνοντι τὸ καρτερὸν ἀνδρὶ ἐοικώς.
42φαίης κεν γυίων νιν ὅσον σθένος ἐλλοπιεύειν ·
43ὧδέ οἱ ᾠδήκαντι κατ’αὐχένα πάντοθεν ἶνες
44καὶ πολιῷ περ ἐόντι, τὸ δὲ σθένος ἄξιον ἅβας.
45τυτθὸν δ’ὅσσον ἄπωθεν ἁλιτρύτοιο γέροντος
46πυρναίαις σταφυλαῖσι καλὸν βέβριθεν ἀλωά,
47τὰν ὀλίγος τις κῶρος ἐφ’αἱμασιαῖσι φυλάσσει
48ἥμενος · ἀμφὶ δέ νιν δύ’ἀλώπεκες ἁ μὲν ἀν’ὄρχως
49φοιτῇ σινομένα τὰν τρώξιμον, ἁ δ’ἐπὶ πήρᾳ
50πάντα δόλον κεύθοισα τὸ παιδίον οὐ πρὶν ἀνησεῖν
51φατὶ πρὶν ἢ ἀκράτιστον ἐπὶ ξηροῖσι καθίξῃ.
52αὐτὰρ ὅγ’ἀνθερίκοισι καλὰν πλέκει ἀκριδοθήραν
53σχοίνῳ ἐφαρμόσδων · μέλεται δέ οἱ οὔτέ τι πήρας
54οὔτε φυτῶν τοσσῆνον, ὅσον περὶ πλέγματι γαθεῖ.
55παντᾷ δ’ἀμφὶ δέπας περιπέπταται ὑγρὸς ἄκανθος ·
56αἰολικόν τι θέαμα, τέρας κέ τυ θυμὸν ἀτύξαι.
57τῶ μὲν ἐγὼ πορθμεῖ Καλυδωνίῳ αἶγάτ’ἔδωκα
58ὦνον καὶ τυρόεντα μέγαν λευκοῖο γάλακτος ·
59οὐ δέ τί πω ποτὶ χεῖλος ἐμὸν θίγεν, ἀλλ’ἔτι κεῖται
60ἄχραντον. τῷ καί τυ μάλα πρόφρων ἀρεσαίμαν,
61αἴκά μοι τὺ φίλος τὸν ἐφίμερον ὕμνον ἀείσῃς.
62κα- κοὔτί τυ κερτομέω. πόταγ’ὠ- ὦγαθέ · τὰν γὰρ ἀοιδὰν
63οὔτί πᾳ εἰς Ἀίδαν γε τὸν ἐκλελάθοντα φυλαξεῖς.
64ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι φίλαι ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
65Θύρσις ὅδ’ὡξ Αἴτνας, καὶ Θύρσιδος ἁδέα φωνά.
66πᾷ ποκ’ἄρ’ἦσθ’, ὅκα Δάφνις ἐτάκετο, πᾷ ποκα Νύμφαι;
67ἢ κατὰ Πηνειῶ καλὰ τέμπεα; ἢ κατὰ Πίνδω;
68οὐ γὰρ δὴ ποταμοῖο μέγαν ῥόον εἴχετ’Ἀνάπω,
69οὐ δ’Αἴτνας σκοπιάν, οὐ δ’Ἄκιδος ἱερὸν ὕδωρ.
70ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι φίλαι ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
71τῆνον μὰν θῶες, τῆνον λύκοι ὠρύσαντο,
72τῆνον κα- χὡκ δρυμοῖο λέων ἔκλαυσε θανόντα.
73ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι φίλαι ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
74πολλαί οἱ πὰρ ποσσὶ βόες, πολλοὶ δέτε ταῦροι,
75πολλαὶ δ’αὖ δαμάλαι καὶ πόρτιες ὠδύραντο.
76ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι φίλαι ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
77ἦνθ’Ἑρμῆς πράτιστος ἀπ’ὤρεος, εἶπε δέ · “Δάφνι,
78τίς τυ κατατρύχει; τίνος ὠ- ὦγαθὲ τόσσον ἐρᾶσαι”;
79ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι φίλαι ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
80ἦνθον τοὶ βοῦται, τοὶ ποιμένες, ᾡπόλοι ἦνθον ·
81πάντες ἀνηρώτευν, τί πάθοι κακόν. ἦνθ’ὁ Πρίηπος
82κα- κἤφα · “Δάφνι τάλαν, τί τὺ τάκεαι, ἁ δέτε κώρα
83πάσας ἀνὰ κράνας, πάντ’ἄλσεα ποσσὶ φορεῖται —
84ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι φίλαι ἄρχετ’ἀοιδᾶς —
85ζάτεισ’; ἆ δύσερώς τις ἄγαν καὶ ἀμήχανος ἐσσί.
86βούτας μὰν ἐλέγευ, νῦν δ’αἰπόλῳ ἀνδρὶ ἔοικας.
87ᾡπόλος ὅκκ’ἐσορῇ τὰς μηκάδας οἷα βατεῦνται,
88τάκεται ὀφθαλμώς, ὅτι οὐ τράγος αὐτὸς ἔγεντο.
89ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι φίλαι ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
90καὶ τὺ δ’ἐπεί κ’ἐσορῇς τὰς παρθένος οἶα γελᾶντι,
91τάκεαι ὀφθαλμώς, ὅτι οὐ μετὰ ταῖσι χορεύεις”.
92τὼς δ’οὐδὲν ποτελέξαθ’ὁ βουκόλος, ἀλλὰ τὸν αὐτῶ
93ἄνυε πικρὸν ἔρωτα, καὶ ἐς τέλος ἄνυε μοίρας ·
94ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι πάλιν ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
95ἦνθέ γε μὰν ἁδεῖα καὶ ἁ Κύπρις γελάοισα,
96λάθρια μὲν γελάοισα, βαρὺν δ’ἀνὰ θυμὸν ἔχοισα,
97κα- κεἶπε · “τύ θην τὸν Ἔρωτα κατεύχεο Δάφνι λυγιξεῖν ·
98ἦ ῥ’οὐκ αὐτὸς Ἔρωτος ὑπ’ἀργαλέω ἐλυγίχθης”;
99ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι πάλιν ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
100τὰν δ’ἄρα κα- χὡ Δάφνις ποταμείβετο · “Κύπρι βαρεῖα,
101Κύπρι νεμεσσατά, Κύπρι θνατοῖσιν ἀπεχθής ·
102ἤδη γὰρ φράσδῃ πάνθ’ἅλιον ἄμμι δεδύκειν ·
103Δάφνις κα- κἠν Ἀίδα κακὸν ἔσσεται ἄλγος Ἔρωτι.
104ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι πάλιν ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
105ὧ λέγεται τὰν Κύπριν ὁ βουκόλος — ἕρπε ποτ’Ἴδαν,
106ἕρπε ποτ’Ἀγχίσην. τηνεῖ δρύες, ἔνθα κύπειρος ·
107ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι φίλαι ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
108ὡραῖος κα- χὥδωνις, ἐπεὶ καὶ μᾶλα νομεύει.
110καὶ πτῶκας βάλλει καὶ θηρία πάντα διώκει.
111ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι φίλαι ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
112αὖθις ὅπως στασῇ Διομήδεος ἆσσον ἰοῖσα,
113καὶ λέγε · τὸν βούταν νικῶ Δάφνιν, ἀλλὰ μάχευ μοι”.
114ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι πάλιν ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
115ὦ λύκοι, ὦ θῶες, ὦ ἀν’ὤρεα φωλάδες ἄρκτοι,
116χαίρεθ’. ὁ βουκόλος ὔμμιν ἐγὼ Δάφνις οὐκέτ’ἀν’ὕλαν,
117οὐκέτ’ἀνὰ δρυμώς, οὐκ ἄλσεα. χαῖρ’Ἀρέθοισα,
118καὶ ποταμοί, τοὶ χεῖτε καλὸν κατὰ Θύμβριδος ὕδωρ.
119ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι πάλιν ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
120Δάφνις ἐγὼν ὅδε τῆνος ὁ τὰς βόας ὧδε νομεύων,
121Δάφνις ὁ τὼς ταύρως καὶ πόρτιας ὧδε ποτίσδων.
122ἄρχετε βουκολικᾶς Μοῖσαι πάλιν ἄρχετ’ἀοιδᾶς.
123ὦ Πὰν Πάν, εἴτ’ἐσσὶ κατ’ὤρεα μακρὰ Λυκαίω,
124εἴτε τύ γ’ἀμφιπολεῖς μέγα Μαίναλον, ἔνθ’ἐπὶ νᾶσον
125τὰν Σικελάν, Ἑλίκας δὲ λίπ’ἠρίον αἰπύτε σᾶμα
126τῆνο Λυκαονίδαο, τὸ καὶ μακάρεσσιν ἀγητόν.
127λήγετε βουκολικᾶς Μοῖσαι ἴτε λήγετ’ἀοιδᾶς.
128ἔνθ’ὠ- ὦναξ καὶ τάνδε φέρευ πακτοῖο μελίπνουν
129ἐκ κηρῶ σύριγγα καλάν, περὶ χεῖλος ἑλικτάν.
130ἦ γὰρ ἐγὼν ὑπ’ἔρωτος ἐς Ἅιδαν ἕλκομαι ἤδη.
131λήγετε βουκολικᾶς Μοῖσαι ἴτε λήγετ’ἀοιδᾶς.
132νῦν δ’ἴα μὲν φορέοιτε βάτοι, φορέοιτε δ’ἄκανθαι,
133ἁ δὲ καλὰ νάρκισσος ἐπ’ἀρκεύθοισι κομάσαι ·
134135
Δάφνις ἐπεὶ θνάσκει · καὶ τὼς κύνας ὥλαφος ἕλκοι,
136κα- κἠξ ὀρέων τοὶ σκῶπες ἀηδόσι γαρύσαιντο.
137λήγετε βουκολικᾶς Μοῖσαι ἴτε λήγετ’ἀοιδᾶς.
138κα- χὡ μὲν τόσσ’εἰπὼν ἀπεπαύσατο · τὸν δ’Ἀφροδίτα
139ἤθελ’ἀνορθῶσαι · τά γε μὰν λίνα πάντα λελοίπει
140ἐκ Μοιρᾶν, κα- χὡ Δάφνις ἔβα ῥόον. ἔκλυσε δίνα
141τὸν Μοίσαις φίλον ἄνδρα, τὸν οὐ Νύμφαισιν ἀπεχθῆ.
142λήγετε βουκολικᾶς Μοῖσαι ἴτε λήγετ’ἀοιδᾶς.
143καὶ τὺ δίδου τὰν αἶγα τότε σκύφος, ὥς κεν ἀμέλξας
144σπείσω ταῖς Μοίσαις. ὦ χαίρετε πολλάκι Μοῖσαι,
145χαίρετ’· ἐγὼ δ’ὔμμιν καὶ ἐς ὕστερον ἅδιον ᾀσῶ.
146πλῆρές τοι μέλιτος τὸ καλὸν στόμα Θύρσι γένοιτο,
147πλῆρές τοι σχαδόνων, καὶ ἀπ’Αἰγίλω ἰσχάδα τρώγοις
148ἁδεῖαν, τέττιγος ἐπεὶ τύγα φέρτερον ᾁδεις.
149ἠνίδε τοι τὸ δέπας · θᾶσαι φίλος, ὡς καλὸν ὄσδει ·
150Ὡρᾶν πεπλύσθαί νιν ἐπὶ κράναισι δοκησεῖς.
151ὧδ’ἴθι Κισσαίθα, τὺ δ’ἄμελγέ νιν. αἱ δὲ χίμαιραι,
152οὐ μὴ σκιρτασεῖτε, μὴ ὁ τράγος ὔμμιν ἀναστῇ.
1πᾷ μοι ταὶ δάφναι; φέρε Θεστυλί · πᾷ δὲ τὰ φίλτρα;
2στέψον τὰν κελέβαν φοινικέῳ οἰὸς ἀώτῳ,
3ὡς τὸν ἐμὸν βαρὺν εὖντα φίλον καταθύσομαι ἄνδρα,
4ὅς μοι δωδεκαταῖος ἀφ’ὧ τάλας οὐδέποθ’ἵκει,
5οὐ δ’ἔγνω πότερον τεθνάκαμες ἢ ζοοὶ εἰμές.
6οὐ δὲ θύρας ἄραξεν ἀνάρσιος. ἦ ῥά οἱ ἀλλᾷ
7ᾤχετ’ἔχων ὅτ’Ἔρως ταχινὰς φρένας ἅτ’Ἀφροδίτα;
8βασεῦμαι ποτὶ τὰν Τιμαγήτοιο παλαίστραν
9αὔριον, ὥς νιν ἴδω, καὶ μέμψομαι οἷά με ποιεῖ.
10νῦν δέ νιν ἐκ θυέων καταθύσομαι. ἀλλὰ Σελάνα,
11φαῖνε καλόν · τὶν γὰρ ποταείσομαι ἅσυχα, δαῖμον,
12τᾷ χθονίᾳθ’Ἑκάτα, τὰν καὶ σκύλακες τρομέοντι
13ἐρχομέναν νεκύων ἀνάτ’ἠρία καὶ μέλαν αἷμα.
14χαῖρ’Ἑκάτα δασπλῆτι, καὶ ἐς τέλος ἄμμιν ὀπάδει.
15φάρμακα ταῦτ’ἔρδοισα χερείονα μήτέ τι Κίρκης
16μήτέ τι Μηδείας μήτε ξανθᾶς Περιμήδας.
17ἶυγξ, ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα.
18ἄλφιτά τοι πρᾶτον πυρὶ τάκεται · ἀλλ’ἐπίπασσε
19Θεστυλί. δειλαία, πᾷ τὰς φρένας ἐκπεπότασαι;
20ἦ ῥά γε τρισμυσαρὰ καὶ τὶν ἐπίχαρμα τέτυγμαι;
21πάσσ’ἅμα καὶ λέγε ταῦτα · “τὰ Δέλφιδος ὀστία πάσσω”.
22ἶυγξ, ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα.
23Δέλφις ἔμ’ἀνίασεν · ἐγὼ δ’ἐπὶ Δέλφιδι δάφναν
24αἴθω · κα- χὡς αὕτα λακεῖ μέγα καππυρίσασα
25κα- κἠξαπίνας ἅφθη, κα- κοὐ δὲ σποδὸν εἴδομες αὐτᾶς,
26οὕτω τοι καὶ Δέλφις ἐνὶ φλογὶ σάρκ’ἀμαθύνοι.
27ἶυγξ, ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα.
28ὡς τοῦτον τὸν κηρὸν ἐγὼ σὺν δαίμονι τάκω,
29ὣς τάκοιθ’ὑπ’ἔρωτος ὁ Μύνδιος αὐτίκα Δέλφις.
30κα- χὡς δινεῖθ’ὅδε ῥόμβος ὁ χάλκεος ἐξ Ἀφροδίτας,
31ὣς τῆνος δινοῖτο ποθ’ἁμετέραισι θύραισιν.
32ἶυγξ, ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα.
33νῦν θυσῶ τὰ πίτυρα. τὺ δ’Ἄρτεμι καὶ τὸν ἐν Ἅιδα
34κινήσαις ἀδάμαντα καὶ εἴ τί περ ἀσφαλὲς ἄλλο.
35Θεστυλί, ταὶ κύνες ἄμμιν ἀνὰ πτόλιν ὠρύονται.
36ἁ θεὸς ἐν τριόδοισι · τὸ χαλκίον ὡς τάχος ἄχει.
37ἶυγξ, ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα.
38ἠνίδε σιγῇ μὲν πόντος, σιγῶντι δ’ἀῆται ·
39ἁ δ’ἐμὰ οὐ σιγῇ στέρνων ἔντοσθεν ἀνία,
40ἀλλ’ἐπὶ τήνῳ πᾶσα καταίθομαι, ὅς με τάλαιναν
41ἀντὶ γυναικὸς ἔθηκε κακὰν καὶ ἀπάρθενον ἦμεν.
42ἶυγξ, ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα.
43ἐς τρὶς ἀποσπένδω καὶ τρὶς τάδε πότνια φωνέω ·
44εἴτε γυνὰ τήνῳ παρακέκλιται εἴτε καὶ ἀνήρ,
45τόσσον ἔχοι λάθας, ὅσσόν ποκα Θησέα φαντὶ
46ἐν Δίᾳ λασθῆμεν ἐυπλοκάμω Ἀριάδνας.
47ἶυγξ, ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα.
48ἱππομανὲς φυτόν ἐστι παρ’Ἀρκάσι · τῷ δ’ἐπὶ πᾶσαι
49καὶ πῶλοι μαίνονται ἀν’ὤρεα καὶ θοαὶ ἵπποι.
50ὣς καὶ Δέλφιν ἴδοιμι, καὶ ἐς τόδε δῶμα περάσαι
51μαινομένῳ ἴκελος λιπαρᾶς ἔκτοσθε παλαίστρας.
52ἶυγξ, ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα.
53τοῦτ’ἀπὸ τᾶς χλαίνας τὸ κράσπεδον ὤλεσε Δέλφις,
54ὡγὼ νῦν τίλλοισα κατ’ἀγρίῳ ἐν πυρὶ βάλλω.
55αἰαῖ Ἔρως ἀνιηρέ, τί μευ μέλαν ἐκ χροὸς αἷμα
56ἐμφὺς ὡς λιμνᾶτις ἅπαν ἐκ βδέλλα πέπωκας;
57ἶυγξ, ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα.
58σαύραν τοι τρίψασα ποτὸν κακὸν αὔριον οἰσῶ.
59Θεστυλί, νῦν δὲ λαβοῖσα τὺ τὰ θρόνα ταῦθ’ὑπόμαξον
60τᾶς τήνω φλιᾶς καθ’ὑπέρτερον, ἇς ἔτι καὶ νύξ,
61καὶ λέγ’ἐπιφθύζοισα · “τὰ Δέλφιδος ὀστία μάσσω”.
62ἶυγξ, ἕλκε τὺ τῆνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα.
63νῦν δὴ μώνα ἐοῖσα πόθεν τὸν ἔρωτα δακρύσω;
65ἐκ τίνος ἄρξωμαι; τίς μοι κακὸν ἄγαγε τοῦτο;
66ἦνθ’ἁ τω- τωὐβούλοιο κανηφόρος ἄμμιν Ἀναξὼ
67ἄλσος ἐς Ἀρτέμιδος, τᾷ δὴ τόκα πολλὰ μὲν ἄλλα
68θηρία πομπεύεσκε περισταδόν, ἐν δὲ λέαινα.
69φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα.
70καί μ’ἁ Θευχαρίδα Θρᾷσσα τροφὸς ἁ μακαρῖτις
71ἀγχίθυρος ναίοισα κατεύξατο καὶ λιτάνευσε
72τὰν πομπὰν θάσασθαι · ἐγὼ δέ οἱ ἁ μεγάλοιτος
73ὡμάρτευν βύσσοιο καλὸν σύροισα χιτῶνα,
74κα- κἀμφιστειλαμένα τὰν ξυστίδα τὰν Κλεαρίστας.
75φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα.
76ἤδη δ’εὖσα μέσον κατ’ἀμαξιτόν, ᾇ τὰ Λύκωνος,
77εἶδον ὁμοῦ Δέλφιντε καὶ Εὐδάμιππον ἰόντας.
78τοῖς δ’ἦν ξανθοτέρα μὲν ἑλιχρύσοιο γενειάς,
79στήθεα δὲ στίλβοντα πολὺ πλέον ἢ τὺ Σελάνα,
80ὡς ἀπὸ γυμνασίοιο καλὸν πόνον ἄρτι λιπόντων.
81φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα.
82κα- χὡς ἴδον, ὡς ἐμάνην, ὥς μευ πέρι θυμὸς ἰάφθη
83δειλαίας · τὸ δὲ κάλλος ἐτάκετο, κα- κοὔτέ τι πομπᾶς
84τήνας ἐφρασάμαν, οὐ δ’ὡς πάλιν οἴκαδ’ἀπῆνθον
85ἔγνων · ἀλλά μέ τις καπυρὰ νόσος ἐξεσάλαξε,
86κείμαν δ’ἐν κλιντῆρι δέκ’ἄματα καὶ δέκα νύκτας.
87φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα.
88καί μευ χρὼς μὲν ὁμοῖος ἐγίνετο πολλάκι θάψῳ,
89ἔρρευν δ’ἐκ κεφαλᾶς πᾶσαι τρίχες, αὐτὰ δὲ λοιπὰ
90ὀστί’ἔτ’ἦς καὶ δέρμα. καὶ ἐς τίνος οὐκ ἐπέρασα
91ἢ ποίας ἔλιπον γραίας δόμον, ἅτις ἐπᾷδεν;
92ἀλλ’ἦς οὐδὲν ἐλαφρόν · ὁ δέ χρόνος ἄνυτο φεύγων.
93φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα.
94κα- χοὕτω τᾷ δούλᾳ τὸν ἀλαθέα μῦθον ἔλεξα ·
95“εἰ δ’ἄγε Θεστυλί μοι χαλεπᾶς νόσω εὑρέ τι μῆχος.
96πᾶσαν ἔχει με τάλαιναν ὁ Μύνδιος · ἀλλὰ μολοῖσα
97τήρησον ποτὶ τὰν Τιμαγήτοιο παλαίστραν ·
98τηνεῖ γὰρ φοιτῇ, τηνεῖ δέ οἱ ἁδὺ καθῆσθαι”.
99φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα.
100“κα- κἠπεί κά νιν ἐόντα μάθῃς μόνον, ἅσυχα νεῦσον,
101κα- κεἴφ’ὅτι Σιμαίθα τυ καλεῖ, καὶ ὑφαγέο τᾷδε”.
102ὣς ἐφάμαν · ἁ δ’ἦνθε καὶ ἄγαγε τὸν λιπαρόχρων
103εἰς ἐμὰ δώματα Δέλφιν · ἐγὼ δέ νιν ὡς ἐνόησα
104ἄρτι θύρας ὑπὲρ οὐδὸν ἀμειβόμενον ποδὶ κούφῳ —
105φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα —
106πᾶσα μὲν ἐψύχθην χιόνος πλέον, ἐν δὲ μετώπῳ
107ἱδρώς μευ κοχύδεσκεν ἴσον νοτίαισιν ἐέρσαις,
108οὐ δέ τι φωνᾶσαι δυνάμαν, οὐ δ’ὅσσον ἐν ὕπνῳ
109κνυζεῦνται φωνεῦντα φίλαν ποτὶ ματέρα τέκνα ·
110ἀλλ’ἐπάγην δαγῦδι καλὸν χρόα πάντοθεν ἴσα.
111φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα.
112καί μ’ἐσιδὼν ὥστοργος, ἐπὶ χθονὸς ὄμματα πήξας
113ἕξετ’ἐπὶ κλιντῆρι καὶ ἑζόμενος φάτο μῦθον ·
114ἦ ῥά με Σιμαίθα τόσον ἔφθασας, ὅσσον ἐγώ θην
115πρᾶν ποκα τὸν χαρίεντα τρέχων ἔφθασσα Φιλῖνον,
116ἐς τὸ τεὸν καλέσασα τόδε στέγος ἤ με παρῆμεν.
117φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα.
118ἦνθον γάρ κεν ἐγώ, ναὶ τὸν γλυκὺν ἦνθον Ἔρωτα,
119ἢ τρίτος ἠὲ τέταρτος ἐὼν φίλος αὐτίκα νυκτός,
120μᾶλα μὲν ἐν κόλποισι Διωνύσοιο φυλάσσων,
121κρατὶ δ’ἔχων λεύκαν, Ἡρακλέος ἱερὸν ἔρνος,
122πάντοθε πορφυρέαισι περὶ ζώστραισιν ἑλικτάν.
123φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα.
124καί μ’εἰ μέν κ’ἐδέχεσθε, τάδ’ἦς φίλα · καὶ γὰρ ἐλαφρὸς
125καὶ καλὸς πάντεσσι μετ’ἠιθέοισι καλεῦμαι ·
126εὗδόντ’, εἴ κε μόνον τὸ καλὸν στόμα τεῦς ἐφίλασα ·
127εἰ δ’ἀλλᾷ μ’ὠθεῖτε καὶ ἁ θύρα εἴχετο μοχλῷ,
128πάντως καὶ πελέκεις καὶ λαμπάδες ἦνθον ἐφ’ὑμέας.
129φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα.
130νῦν δὲ χάριν μὲν ἔφαν τᾷ Κύπριδι πρᾶτον ὀφείλειν,
131καὶ μετὰ τὰν Κύπριν τύ με δευτέρα ἐκ πυρὸς εἵλευ
132ὦ γύναι ἐσκαλέσασα τεὸν ποτὶ τοῦτο μέλαθρον
133αὔτως ἡμίφλεκτον · Ἔρως δ’ἄρα καὶ Λιπαραίω
134πολλάκις Ἡφαίστοιο σέλας φλογερώτερον αἴθει.
135φράζεό μευ τὸν ἔρωθ’ὅθεν ἵκετο, πότνα Σελάνα.
136“σὺν δὲ κακαῖς μανίαις καὶ παρθένον ἐκ θαλάμοιο
137καὶ νύμφαν ἐφόβησ’ἔτι δέμνια θερμὰ λιποῖσαν
138ἀνέρος”. ὣς ὁ μὲν εἶπεν · ἐγὼ δέ οἱ ἁ ταχυπειθὴς
139χειρὸς ἐφαψαμένα μαλακῶν ἔκλιν’ἐπὶ λέκτρων.
140καὶ ταχὺ χρὼς ἐπὶ χρωτὶ πεπαίνετο, καὶ τὰ πρόσωπα
141θερμότερ’ἦς ἢ πρόσθε, καὶ ἐψιθυρίσδομες ἁδύ ·
142κα- χὥς κά τοι μὴ μακρὰ φίλα θρυλέοιμι Σελάνα,
143ἐπράχθη τὰ μέγιστα, καὶ ἐς πόθον ἤνθομες ἄμφω.
144κα- κοὔτέ τι τῆνος ἐμὶν ἐπεμέμψατο μέσφα τό γ’ἐχθές,
145οὔτ’ἐγὼ αὖ τήνῳ. ἀλλ’ἦνθέ μοι ἅτε Φιλίστας
146μάτηρ τᾶς ἀλαᾶς αὐλητρίδος ἅτε Μελιξοῦς
147σάμερον, ἁνίκα πέρτε ποτ’ὠρανὸν ἔτρεχον ἵπποι
148Ἀῶ τὰν ῥοδόπαχυν ἀπ’Ὠκεανοῖο φέροισαι.
149κα- κεἶπέ μοι ἄλλάτε πολλὰ καὶ ὡς ἄρα Δέλφις ἐρᾶται,
150κα- κεἴτέ νιν αὖτε γυναικὸς ἔχει πόθος εἴτε καὶ ἀνδρός,
151οὐκ ἔφατ’ἀτρεκὲς ἴδμεν, ἀτὰρ τόσον · αἰὲν Ἔρωτος
152ἀκράτω ἐπεχεῖτο καὶ ἐς τέλος ᾤχετο φεύγων,
153καὶ φάτο οἱ στεφάνοισι τὰ δώματα τῆνα πυκάσδειν.
154ταῦτά μοι ἁ ξείνα μυθήσατο · ἔστι δ’ἀλαθής ·
155ἦ γάρ μοι καὶ τρὶς καὶ τετράκις ἄλλοκ’ἐφοίτη,
156καὶ παρ’ἐμὶν ἐτίθει τὰν Δωρίδα πολλάκις ὄλπαν ·
157νῦν δέτε δωδεκαταῖος ἀφ’ὧτέ νιν οὐ δὲ ποτεῖδον.
158ἦ ῥ’οὐκ ἄλλό τι τερπνὸν ἔχει, ἁμῶν δὲ λέλασται;
159νῦν μὲν τοῖς φίλτροις καταθύσομαι · αἰ δ’ἔτι κα- κἠμὲ
160λυπῇ, τὰν Ἀίδαο πύλαν ναὶ Μοίρας ἀραξεῖ.
161τοῖά οἱ ἐν κίστᾳ κακὰ φάρμακα φαμὶ φυλάσσειν,
162Ἀσσυρίω δέσποινα παρὰ ξείνοιο μαθοῖσα.
163ἀλλὰ τὺ μὲν χαίροισα ποτ’Ὠκεανὸν τρέπε πώλους,
164πότνι’· ἐγὼ δ’οἰσῶ τὸν ἐμὸν πόνον ὥσπερ ὑπέσταν.
165χαῖρε Σελαναία λιπαρόχροε, χαίρετε δ’ἄλλοι
166ἀστέρες, εὐκήλοιο κατ’ἄντυγα Νυκτὸς ὀπαδοί.
1κωμάσδω ποτὶ τὰν Ἀμαρυλλίδα, ταὶ δέ μοι αἶγες
2βόσκονται κατ’ὄρος, καὶ ὁ Τίτυρος αὐτὰς ἐλαύνει.
3Τίτυρ’ἐμὶν τὸ καλὸν πεφιλαμένε, βόσκε τὰς αἶγας,
4καὶ ποτὶ τὰν κράναν ἄγε Τίτυρε, καὶ τὸν ἐνόρχαν
5τὸν Λιβυκὸν κνάκωνα φυλάσσεο, μή τι κορύψῃ.
6ὦ χαρίεσσ’Ἀμαρυλλί, τί μ’οὐκέτι τοῦτο κατ’ἄντρον
7παρκύπτοισα καλεῖς τὸν ἐρωτύλον; ἦ ῥά με μισεῖς;
8ἦ ῥά γέ τοι σιμὸς καταφαίνομαι ἐγγύθεν ἦμεν,
9νύμφα, καὶ προγένειος; ἀπάγξασθαί με ποησεῖς.
10ἠνίδε τοι δέκα μᾶλα φέρω · τηνῶθε καθεῖλον,
11ὧ μ’ἐκέλευ καθελεῖν τύ · καὶ αὔριον ἄλλά τοι οἰσῶ.
12θᾶσαι μὰν θυμαλγὲς ἐμὸν ἄχος · αἴθε γενοίμαν
13ἁ βομβεῦσα μέλισσα καὶ ἐς τεὸν ἄντρον ἱκοίμαν
14τὸν κισσὸν διαδὺς καὶ τὰν πτέριν, ᾇ τὺ πυκάσδῃ.
15νῦν ἔγνων τὸν Ἔρωτα · βαρὺς θεός · ἦ ῥα λεαίνας
16μαζὸν ἐθήλαζε, δρυμῷτέ νιν ἔτρεφε μάτηρ,
17ὅς με κατασμύχων καὶ ἐς ὀστίον ἄχρις ἰάπτει.
18ὦ τὸ καλὸν ποθορεῦσα, τὸ πᾶν λίθος · ὦ κυάνοφρυ
19νύμφα, πρόσπτυξαί με τὸν αἰπόλον, ὥς τυ φιλάσω.
20ἔστι καὶ ἐν κενεοῖσι φιλάμασιν ἁδέα τέρψις.
21τὸν στέφανον τῖλαί με κατ’αὐτίκα λεπτὰ ποησεῖς,
22τόν τοι ἐγὼν Ἀμαρυλλὶ φίλα κισσοῖο φυλάσσω
23ἀμπλέξας καλύκεσσι καὶ εὐόδμοισι σελίνοις. —
24ὤμοι ἐγώ, τί πάθω; τί ὁ δύσσοος; οὐχ ὑπακούεις; —
25τὰν βαίταν ἀποδὺς ἐς κύματα τηνῶ ἁλεῦμαι,
26ὧπερ τὼς θύννως σκοπιάζεται Ὄλπις ὁ γριπεύς ·
27κα- καἴκα δη- δἠποθάνω, τό γε μὰν τεὸν ἁδὺ τέτυκται.
28ἔγνων πρᾶν, ὅκα μευ μεμναμένω, εἰ φιλέεις με,
29οὐ δὲ τὸ τηλέφιλον ποτεμάξατο, τὸ πλατάγημα,
30ἀλλ’αὔτως ἁπαλῷ ποτὶ πάχεος ἐξεμαράνθη.
31εἶπε καὶ ἀγροιῶτις ἀλαθέα κοσκινόμαντις,
32ἁ πρᾶν ποιολογεῦσα Παραιβάτις, οὕνεκ’ἐγὼ μὲν
33τὶν ὅλος ἔγκειμαι, τὺ δέ μευ λόγον οὐδένα ποιῇ.
34ἦ μάν τοι λευκὰν διδυματόκον αἶγα φυλάσσω,
35τάν με καὶ ἁ Μέρμνωνος ἐριθακὶς ἁ μελανόχρως
36αἰτεῖ, καὶ δωσῶ οἱ, ἐπεὶ τύ μοι ἐνδιαθρύπτῃ.
37ἅλλεται ὀφθαλμός μευ ὁ δεξιός · ἦ ῥά γ’ἰδησῶ
38αὐτάν; ᾀσεῦμαι ποτὶ τὰν πίτυν ὧδ’ἀποκλινθείς,
39καί κέ μ’ἴσως ποτίδοι, ἐπεὶ οὐκ ἀδαμαντίνα ἐστίν.
40Ἱππομένης ὅκα δὴ τὰν παρθένον ἤθελε γᾶμαι,
41μᾶλ’ἐν χερσὶν ἑλὼν δρόμον ἄνυεν · ἁ δ’Ἀταλάντα
42ὡς ἴδεν, ὡς ἐμάνη, ὡς ἐς βαθὺν ἅλατ’ἔρωτα.
43τὰν ἀγέλαν κα- χὡ μάντις ἀπ’Ὄθρυος ἆγε Μελάμπους
44ἐς Πύλον · ἁ δὲ Βίαντος ἐν ἀγκοίναισιν ἐκλίνθη,
45μάτηρ ἁ χαρίεσσα περίφρονος Ἀλφεσιβοίης.
46τὰν δὲ καλὰν Κυθέρειαν ἐν ὤρεσι μᾶλα νομεύων
47οὐχ οὑτῶς ὥδωνις ἐπὶ πλέον ἄγαγε λύσσας,
48ὥστ’οὐ δὲ φθίμενόν νιν ἄτερ μαζοῖο τίθητι;
49ζαλωτὸς μὲν ἐμὶν ὁ τὸν ἄτροπον ὕπνον ἰαύων
50Ἐνδυμίων, ζαλῶ δὲ φίλα γύναι Ἰασίωνα,
51ὃς τοσσῆν’ἐκύρησεν, ὅσ’οὐ πευσεῖσθε βέβαλοι.
52ἀλγέω τὰν κεφαλάν, τὶν δ’οὐ μέλει. οὐκέτ’ἀείδω,
53κεισεῦμαι δὲ πεσών, καὶ τοὶ λύκοι ὧδέ μ’ἔδονται.
54ὡς μέλι τοι γλυκὺ τοῦτο κατὰ βρόχθοιο γένοιτο.
1εἰπέ μοι ὦ Κορύδων, τίνος αἱ βόες; ἦ ῥα Φιλώνδα;
2οὔκ, ἀλλ’Αἴγωνος · βόσκειν δέ μοι αὐτὰς ἔδωκεν.
3ἦ πᾴ ψε κρύβδαν τὰ ποθέσπερα πάσας ἀμέλγεις;
4ἀλλ’ὁ γέρων ὑφίητι τὰ μοσχία κα- κἠμὲ φυλάσσει.
5αὐτὸς δ’ἐς τίν’ἄφαντος ὁ βουκόλος ᾤχετο χώραν;
6οὐκ ἄκουσας; ἄγων νιν ἐπ’Ἀλφεὸν ᾤχετο Μίλων.
7καὶ πόκα τῆνος ἔλαιον ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὀπώπει;
8φαντί νιν Ἡρακλῆι βίην καὶ κάρτος ἐρίσδειν.
9κα- κἤμ’ἔφαθ’ἁ μάτηρ Πολυδεύκεος εἶμεν ἀμείνω.
10κα- κᾤχετ’ἔχων σκαπάναντε καὶ εἴκατι τουτόθε μᾶλα.
11πείσαι τοι Μίλων καὶ τὼς λύκος αὐτίκα λυσσῆν.
12ταὶ δαμάλαι δ’αὐτὸν μυκώμεναι αἵδε ποθεῦντι.
13δειλαῖαί γ’αὗται · τὸν βουκόλον ὡς κακὸν εὗρον.
14ἦ μὰν δειλαῖαί γε, καὶ οὐκέτι λῶντι νέμεσθαι.
15τήνας μὲν δή τοι τᾶς πόρτιος αὐτὰ λέλειπται
16τω- τὠστία. μὴ πρῶκας σιτίζεται ὥσπερ ὁ τέττιξ;
17οὐ Δᾶν, ἀλλ’ὁκὰ μέν νιν ἐπ’Αἰσάροιο νομεύω
18καὶ μαλακῶ χόρτοιο καλὰν κώμυθα δίδωμι,
19ἄλλοκα δὲ σκαίρει τὸ βαθύσκιον ἀμφὶ Λάτυμνον.
20λεπτὸς μὰν κα- χὡ ταῦρος ὁ πυρρίχος. εἴθε λάχοιεν
21τοὶ τῶ Λαμπριάδα, τοὶ δαμόται, ὅκκα θύωντι
22τᾷ Ἥρᾳ, τοιόνδε · κακοχράσμων γὰρ ὁ δᾶμος.
23καὶ μὰν ἐς Στομάλιμνον ἐλαύνεται ἔςτε τὰ Φύσκω,
24καὶ ποτὶ τὸν Νήαιθον, ὅπᾳ καλὰ πάντα φύοντι,
25αἰγίπυρος καὶ κνύζα καὶ εὐώδης μελίτεια.
26φεῦ φεῦ βασεῦνται καὶ ταὶ βόες ὦ τάλαν Αἴγων
27εἰς Ἀίδαν, ὅκα καὶ τὺ κακᾶς ἠράσσαο νίκας,
28κα- χἁ σῦριγξ εὐρῶτι παλύνεται, ἅν ποκ’ἐπάξα.
29οὐ τήνα γ’, οὐ Νύμφας, ἐπεὶ ποτὶ Πῖσαν ἀφέρπων
30δῶρον ἐμοί νιν ἔλειπεν · ἐγὼ δέ τις εἰμὶ μελικτάς,
31κα- κεὖ μὲν τὰ Γλαύκας ἀγκρούομαι, εὖ δὲ τὰ Πύρρω.
32αἰνέω τάντε Κρότωνα — καλὰ πόλις, ἅτε Ζάκυνθος —
33καὶ τὸ ποταῷον, τὸ Λακίνιον ᾇπερ ὁ πύκτας
34Αἴγων ὀγδώκοντα μόνος κατεδαίσατο μάζας.
35τηνεῖ καὶ τὸν ταῦρον ἀπ’ὤρεος ἆγε πιάξας
36τᾶς ὁπλᾶς κα- κἤδωκ’Ἀμαρυλλίδι, ταὶ δὲ γυναῖκες
37μακρὸν ἀνάυσαν, κα- χὡ βουκόλος ἐξεγέλασσεν.
38ὦ χαρίεσσ’Ἀμαρυλλί, μόνας σέθεν οὐ δὲ θανοίσας
39λασεύμεσθ’· ὅσον αἶγες ἐμὶν φίλαι, ὅσσον ἀπέσβης.
40αἰαῖ τῶ σκληρῶ μάλα δαίμονος, ὅς με λελόγχει.
41θαρσεῖν χρὴ φίλε Βάττε · τάχ’αὔριον ἔσσετ’ἄμεινον.
42ἐλπίδες ἐν ζωοῖσιν, ἀνέλπιστοι δὲ θανόντες.
43κα- χὡ Ζεὺς ἄλλοκα μὲν πέλει αἴθριος, ἄλλοκα δ’ὕει.
44θαρσέω. βάλλε κάτωθε τὰ μοσχία · τᾶς γὰρ ἐλαίας
45τὸν θαλλὸν τρώγοντι τὰ δύσσοα. σίτθ’ὁ λέπαργος.
46σίτθ’ἁ Κυμαίθα ποτὶ τὸν λόφον. οὐκ ἐσακούεις;
47ἡξῶ ναὶ τὸν Πᾶνα κακὸν τέλος αὐτίκα δωσῶν,
48εἰ μὴ ἄπει τουτῶθεν. ἴδ’αὖ πάλιν ἅδε ποθέρπει.
49εἴθ’ἦν μοι ῥοικὸν τὸ λαγωβόλον, ὥς τυ πάταξα.
50θᾶσαί μ’ὦ Κορύδων πὸτ τῶ Διός · ἁ γὰρ ἄκανθα
51ἀρμοῖ μ’ὧδ’ἐπάταξ’ὑπὸ τὸ σφυρόν. ὡς δὲ βαθεῖαι
52τα- τἀτρακτυλλίδες ἐντί. κακῶς ἁ πόρτις ὄλοιτο ·
53ἐς ταύταν ἐτύπην χασμεύμενος. ἦ ῥά γε λεύσσεις;
54ναὶ ναί, τοῖς ὀνύχεσσιν ἔχωτέ νιν · ἅδε καὶ αὐτά.
55ὁσσίχον ἐστὶ τὸ τύμμα καὶ ἁλίκον ἄνδρα δαμάζει.
56εἰς ὄρος ὅκχ’ἕρπῃς, μὴ νήλιπος ἔρχεο Βάττε.
57ἐν γὰρ ὄρει ῥάμνοίτε καὶ ἀσπάλαθοι κομέονται.
58εἴπ’ἄγε μ’ὦ Κορύδων, τὸ γερόντιον ἦ ῥα διώκει,
59τήναν τὰν κυάνοφρυν ἐρωτίδα, τᾶς ποκ’ἐκνίσθη;
60ἀκμάν γ’ὦ δειλαῖε · πρόαν γε μὲν αὐτὸς ἐπενθὼν
61καὶ ποτὶ τᾷ μάνδρᾳ κατελάμβανον ἆμος ἐνήργει.
62εὖ γ’ὠ- ὤνθρωπε φιλοῖφα. τό τοι γένος ἢ Σατυρίσκοις
63ἐγγύθεν ἢ Πάνεσσι κακοκνάμοισιν ἐρίσδεις.
1αἶγες ἐμαί, τῆνον τὸν ποιμένα τόνδε Σιβύρτα
2φεύγετε τὸν Λάκωνα · τό μευ νάκος ἐχθὲς ἔκλεψεν.
3οὐκ ἀπὸ τᾶς κράνας; σίττ’ἀμνίδες. οὐκ ἐσορῆτε
4τόν μευ τὰν σύριγγα πρόαν κλέψαντα Κομάταν;
5τὰν ποίαν σύριγγα; τὺ γάρ ποκα δῶλε Σιβύρτα
6ἐκτάσα σύριγγα; τί δ’οὐκέτι σὺν Κορύδωνι
7ἀρκεῖ τοι καλάμας αὐλὸν ποππύσδεν ἔχοντι;
8τάν μοι ἔδωκε Λύκων ὠ- ὦλεύθερε. τὶν δὲ τὸ ποῖον
9Λάκων ἀγκλέψας πόκ’ἔβα νάκος; εἰπὲ Κομάτα ·
10οὐ δὲ γὰρ Εὐμάρᾳ τῷ δεσπότᾳ ἦς τι ἐνεύδειν.
11τὸ Κροκύλος μοι ἔδωκε, τὸ ποικίλον, ἁνίκ’ἔθυσε
12ταῖς Νύμφαις τὰν αἶγα · τὺ δ’ὦ κακὲ καὶ τόκ’ἐτάκευ
13βασκαίνων, καὶ νῦν με τὰ λοίσθια γυμνὸν ἔθηκας.
14οὐκ αὐτὸν τὸν Πᾶνα τὸν ἄκτιον, οὐτέ γε Λάκων
15τὰν βαίταν ἀπέδυσ’ὁ Καλαιθίδος, ἢ κατὰ τήνας
16τᾶς πέτρας ὠ- ὤνθρωπε μανεὶς ἐς Κρᾶθιν ἁλοίμαν.
17οὐ μὰν οὐκ αὐτὰς τὰς λιμνάδας ὠ- ὦγαθὲ Νύμφας,
18αἵτέ μοι ἵλαοίτε καὶ εὐμενέες τελέθοιεν,
19οὔ τευ τὰν σύριγγα λαθὼν ἔκλεψε Κομάτας.
20αἴ τοι πιστεύσαιμι, τὰ Δάφνιδος ἄλγε’ἀροίμαν.
21ἀλλ’ὦν αἴκα λῇς ἔριφον θέμεν — ἔστι μὲν οὐδὲν
22ἱερόν — ἀλλά γε τοι διαείσομαι, ἕστέ κ’ἀπείπῃς.
23ὗς ποτ’Ἀθαναίαν ἔριν ἤρισεν. ἠνίδε κεῖται
24ὥριφος · ἀλλά γε καὶ τὺ τὸν εὔβοτον ἀμνὸν ἔρισδε.
25καὶ πῶς ὦ κίναδος τὺ τάδ’ἔσσεται ἐξ ἴσω ἁμίν;
26τίς τρίχας ἀντ’ἐρίων ἐποκίξατο; τίς δὲ παρεύσας
27αἰγὸς πρατοτόκοιο κακὰν κύνα δήλετ’ἀμέλγειν;
28ὅστις νικασεῖν τὸν πλατίον ὡς τὺ πεποίθεις,
29σφὰξ βομβέων τέττιγος ἐναντίον. ἀλλὰ γὰρ οὔ τοι
30ὥριφος ἰσοπαλής, τυῖδ’ὁ τράγος οὗτος. ἔρισδε.
31μὴ σπεῦδ’· οὐ γάρ τοι πυρὶ θάλπεαι. ἅδιον ᾀσῇ
32τεῖδ’ὑπὸ τὰν κότινον καὶ τα- τἄλσεα ταῦτα καθίξας.
33ψυχρὸν ὕδωρ τουτεῖ καταλείβεται · ὧδε πεφύκει
34ποία κα- χἁ στιβὰς ἅδε, καὶ ἀκρίδες ὧδε λαλεῦντι.
35ἀλλ’οὔ τι σπεύδω · μέγα δ’ἄχθομαι, εἰ τύ με τολμῇς
36ὄμμασι τοῖς ὀρθοῖσι ποτιβλέπεν, ὅν ποκ’ἐόντα
37παῖδ’ἔτ’ἐγὼν ἐδίδασκον. ἴδ’ἁ χάρις ἐς τί ποθ’ἕρπει.
38θρέψαι καὶ λυκιδεῖς, θρέψαι κύνας, ὥς τυ φάγωντι.
39καὶ πόκ’ἐγὼ παρὰ τεῦς τι μαθὼν καλὸν ἢ καὶ ἀκούσας
40μέμναμ’; ὦ φθονερὸν τὺ καὶ ἀπρεπὲς ἀνδρίον αὔτως.
41[…]
42ἀλλὰ γὰρ ἕρφ’ὦδ’, ἕρπε, καὶ ὕστατα βουκολιαξῇ.
45οὐχ ἑρψῶ τηνεῖ · τουτεῖ δρύες, ὧδε κύπειρος,
46ὧδε καλὸν βομβεῦντι ποτὶ σμήνεσσι μέλισσαι ·
47ἔνθ’ὕδατος ψυχρῶ κρᾶναι δύο · ταὶ δ’ἐπὶ δένδρει
48ὄρνιχες λαλαγεῦντι · καὶ ἁ σκιὰ οὐδὲν ὁμοία
49τᾷ παρὰ τίν · βάλλει δὲ καὶ ἁ πίτυς ὑψόθε κώνοις.
50ἦ μὰν ἀρνακίδαςτε καὶ εἴρια τεῖδε πατησεῖς,
51αἴκ’ἔνθῃς, ὕπνω μαλακώτερα · ταὶ δὲ τραγεῖαι
52ταὶ παρὰ τὶν ὄσδοντι κακώτερον ἢ τύ περ ὄσδεις.
53στασῶ δὲ κρατῆρα μέγαν λευκοῖο γάλακτος
54ταῖς Νύμφαις, στασῶ δὲ καὶ ἁδέος ἄλλον ἐλαίω.
55αἰ δέ κε καὶ τὺ μόλῃς, ἁπαλὰν πτέριν ὧδε πατησεῖς
56καὶ γλάχων’ἀνθεῦσαν · ὑπεσσεῖται δὲ χιμαιρᾶν
57δέρματα τῶν παρὰ τὶν μαλακώτερα τετράκις ἀρνῶν.
58στασῶ δ’ὀκτὼ μὲν γαυλὼς τῷ Πανὶ γάλακτος,
59ὀκτὼ δὲ σκαφίδας μέλιτος πλέα κηρί’ἐχοίσας.
60αὐτόθε μοι ποτέρισδε καὶ αὐτόθε βουκολιάσδευ ·
61τὰν σαυτῶ πατέων ἔχε τὰς δρύας. ἀλλὰ τίς ἄμμε
62τίς κρινεῖ; αἴθ’ἔνθοι πόθ’ὁ βουκόλος ὧδ’ὁ Λυκώπας.
63οὐδὲν ἐγὼ τήνω ποτιδεύομαι · ἀλλὰ τὸν ἄνδρα,
64αἰ λῇς, τὸν δρυτόμον βωστρήσομες, ὃς τὰς ἐρείκας
65τήνας τὰς παρὰ τὶν ξυλοχίζεται · ἔστι δὲ Μόρσων.
66βωστρέωμες. τὺ κάλει νιν. ἴθ’ὦ ξένε μικκὸν ἄκουσον
67τεῖδ’ἐνθών · ἄμμες γὰρ ἐρίσδομες, ὅστις ἀρείων
68βουκολιαστάς ἐστι. τὺ δ’ὦ φίλε μήτ’ἐμὲ Μόρσων
69ἐν χάριτι κρίνῃς, μήτ’ὦν τύγα τοῦτον ὀνάσῃς.
70ναὶ ποτὶ τᾶν Νυμφᾶν Μόρσων φίλε μήτε Κομάτᾳ
71τὸ πλέον ἰθύνῃς, μήτ’ὦν τύγα τῷδε χαρίξῃ.
72ἅδέ τοι ἁ ποίμνα τῶ Θουρίω ἐστὶ Σιβύρτα,
73Εὐμάρα δὲ τὰς αἶγας ὁρῇς φίλε τῶ Συβαρίτα.
74μή τύ τις ἠρώτη πὸτ τῶ Διός, αἴτε Σιβύρτα
75αἴτ’ἐμόν ἐστι κάκιστε τὸ ποίμνιον; ὡς λάλος ἐσσί.
76βέντισθ’οὗτος, ἐγὼ μὲν ἀλαθέα πάντ’ἀγορεύω
77κα- κοὐδὲν καυχέομαι · τὺ δ’ἄγαν φιλοκέρτομος ἐσσί.
78εἶα λέγ’εἴ τι λέγεις, καὶ τὸν ξένον ἐς πόλιν αὖθις
79ζῶντ’ἄφες · ὦ Παιάν, ἦ στωμύλος ἦσθα Κομάτα.
80ταὶ Μοῖσαί με φιλεῦντι πολὺ πλέον ἢ τὸν ἀοιδὸν
81Δάφνιν · ἐγὼ δ’αὐταῖς χιμάρως δύο πρᾶν ποκ’ἔθυσα.
82καὶ γὰρ ἔμ’ὡπόλλων φιλέει μέγα, καὶ καλὸν αὐτῷ
83κριὸν ἐγὼ βόσκω. τὰ δὲ Κάρνεα καὶ δὴ ἐφέρπει.
84πλὰν δύο τὰς λοιπὰς διδυματόκος αἶγας ἀμέλγω,
85καί μ’ἁ παῖς ποθορεῦσα “τάλαν” λέγει “αὐτὸς ἀμέλγεις”;
86φεῦ φεῦ Λάκων τοι ταλάρως σχεδὸν εἴκατι πληροῖ
87τυρῶ καὶ τὸν ἄναβον ἐν ἄνθεσι παῖδα μολύνει.
88βάλλει καὶ μάλοισι τὸν αἰπόλον ἁ Κλεαρίστα
89τὰς αἶγας παρελᾶντα καὶ ἁδύ τι ποππυλιάσδει.
90κα- κἠμὲ γὰρ ὁ Κρατίδας τὸν ποιμένα λεῖος ὑπαντῶν
91ἐκμαίνει · λιπαρὰ δὲ παρ’αὐχένα σείετ’ἔθειρα.
92ἀλλ’οὐ σύμβλητ’ἐστὶ κυνόσβατος οὐ δ’ἀνεμώνα
93πρὸς ῥόδα, τῶν ἄνδηρα παρ’αἱμασιαῖσι πεφύκει.
94οὐ δὲ γὰρ οὐ δ’ἀκύλοις ὁμομαλίδες · αἱ μὲν ἔχοντι
95λυπρὸν ἀπὸ πρίνοιο λεπύριον, αἱ δὲ μελιχραί.
96κα- κἠγὼ μὲν δωσῶ τᾷ παρθένῳ αὐτίκα φάσσαν
97ἐκ τᾶς ἀρκεύθω καθελών · τηνεῖ γὰρ ἐφίσδει.
98ἀλλ’ἐγὼ ἐς χλαῖναν μαλακὸν πόκον, ὁππόκα πέξω
99τὰν οἶν τὰν πέλλαν, Κρατίδᾳ δωρήσομαι αὐτός.
100σίττ’ἀπὸ τᾶς κοτίνω ταὶ μηκάδες · ὧδε νέμεσθε,
101ὡς τὸ κάταντες τοῦτο γεώλοφον αἵτε μυρῖκαι.
102οὐκ ἀπὸ τᾶς δρυὸς οὗτος ὁ Κώναρος ἅτε Κιναίθα;
103τουτεῖ βοσκησεῖσθε ποτ’ἀντολάς, ὡς ὁ Φάλαρος.
104ἔστι δέ μοι γαυλὸς κυπαρίσσινος, ἔστι δὲ κρατήρ,
105ἔργον Πραξιτέλευς · τᾷ παιδὶ δὲ ταῦτα φυλάσσω.
106κα- χἁμῖν ἐστι κύων φιλοποίμνιος, ὃς λύκος ἄγχει,
107ὃν τῷ παιδὶ δίδωμι τὰ θηρία πάντα διώκειν.
108ἀκρίδες, αἳ τὸν φραγμὸν ὑπερπαδῆτε τὸν ἁμόν,
109μή μευ λωβασεῖσθε τὰς ἀμπέλος · ἐντὶ γὰρ ἇβαι.
110τοὶ τέττιγες, ὁρῆτε τὸν αἰπόλον ὡς ἐρεθίζω ·
111οὑτῶς κα- χὑμές θην ἐρεθίζετε τὼς καλαμευτάς.
112μισέω τὰς δασυκέρκος ἀλώπεκας, αἳ τὰ Μίκωνος
113αἰεὶ φοιτῶσαι τὰ ποθέσπερα ῥαγίζοντι.
114καὶ γὰρ ἐγὼ μισέω τὼς κανθάρος, οἳ τὰ Φιλώνδα
115σῦκα κατατρώγοντες ὑπανέμιοι φορέονται.
116ἦ οὐ μέμνᾳ, ὅκ’ἐγώ τυ κατήλασα, καὶ τὺ σεσαρὼς
117εὖ ποτεκιγκλίζευ καὶ τᾶς δρυὸς εἴχεο τήνας;
118τοῦτο μὲν οὐ μέμναμ’· ὅκα μάν ποκα τεῖδέ τυ δήσας
119Εὐμάρας ἐκάθηρε καλῶς μάλα, τοῦτό γ’ἴσαμι.
120ἦ δή τις Μόρσων πικραίνεται · ἢ οὐχὶ παρῄσθευ;
121σκίλλας ἰὼν γραίας ἀπὸ σάματος αὐτίκα τίλλειν.
122κα- κἠγὼ μὰν κνίζω Μόρσων τινά · καὶ τὺ δὲ λεύσσεις.
123ἐνθὼν τὰν κυκλάμινον ὄρυσσέ νυν ἐς τὸν Ἄλεντα.
124Ἱμέρα ἀνθ’ὕδατος ῥείτω γάλα, καὶ τὺ δὲ Κράθι
125οἴνῳ πορφύροις, τὰ δέτ’οἴσυα καρπὸν ἐνείκαι.
126ῥείτω κα- χἁ Συβαρῖτις ἐμὶν μέλι, καὶ τὸ πότορθρον
127ἁ παῖς ἀνθ’ὕδατος τᾷ κάλπιδι κηρία βάψαι.
128ταὶ μὲν ἐμαὶ κύτισόντε καὶ αἴγιλον αἶγες ἔδοντι,
129καὶ σχῖνον πατέοντι καὶ ἐν κομάροισι κέχυνται.
130ταῖσι δ’ἐμαῖς ὀίεσσι πάρεστι μὲν ἁ μελίτεια
131φέρβεσθαι, πολλὸς δὲ καὶ ὡς ῥόδα κίσθος ἐπανθεῖ.
132οὐκ ἔραμ’Ἀλκίππας, ὅτι με πρᾶν οὐκ ἐφίλασε
133τῶν ὤτων καθελοῖσ’, ὅκά οἱ τὰν φάσσαν ἔδωκα.
134ἀλλ’ἐγὼ Εὐμήδευς ἔραμαι μέγα · καὶ γὰρ ὅκ’αὐτῷ
135τὰν σύριγγ’ὤρεξα, καλόν τί με κάρτ’ἐφίλασεν.
136οὐ θεμιτὸν Λάκων ποτ’ἀηδόνα κίσσας ἐρίσδειν,
137οὐ δ’ἔποπας κύκνοισι · τὺ δ’ὦ τάλαν ἐσσὶ φιλεχθής.
138παύσασθαι κέλομαι τὸν ποιμένα. τὶν δὲ Κομάτα
139δωρεῖται Μόρσων τὰν ἀμνίδα · καὶ τὺ δὲ θύσας
140ταῖς Νύμφαις Μόρσωνι καλὸν κρέας αὐτίκα πέμψον.
141πεμψῶ ναὶ τὸν Πᾶνα. φριμάσσεο πᾶσα τραγίσκων
142νῦν ἀγέλα · κα- κἠγὼ γὰρ ἴδ’ὡς μέγα τοῦτο καχαξῶ
143κὰτ τῶ Λάκωνος τῶ ποιμένος, ὅττι πόκ’ἤδη
144ἀνυσάμαν τὰν ἀμνόν · ἐς ὠρανὸν ὔμμιν ἁλεῦμαι.
145αἶγες ἐμαὶ θαρσεῖτε κερούτιδες · αὔριον ὔμμε
146πάσας ἐγὼ λουσῶ Συβαρίτιδος ἔνδοθι λίμνας.
147οὗτος ὁ Λευκίτας ὁ κορυπτίλος, εἴ τιν’ὀχευσεῖς
148τᾶν αἰγῶν, φλασσῶ τυ πρὶν ἤ γ’ἐμὲ καλλιερῆσαι
149ταῖς Νύμφαις τὰν ἀμνόν. ὁ δ’αὖ πάλιν. ἀλλὰ γενοίμαν,
150αἰ μή τυ φλάσσαιμι, Μελάνθιος ἀντὶ Κομάτα.
1Δαμοίτας κα- χὡ Δάφνις ὁ βουκόλος εἰς ἕνα χῶρον
2τὰν ἀγέλαν πόκ’Ἄρατε συνάγαγον · ἦς δ’ὁ μὲν αὐτῶν
3πυρρός, ὁ δ’ἡμιγένειος · ἐπὶ κράναν δέ τιν’ἄμφω
4ἑζόμενοι θέρεος μέσῳ ἄματι τοιάδ’ἄειδον.
5πρᾶτος δ’ἄρξατο Δάφνις, ἐπεὶ καὶ πρᾶτος ἔρισδε.
6βάλλει τοι Πολύφαμε τὸ ποίμνιον ἁ Γαλάτεια
7μάλοισιν, δυσέρωτα τὸν αἰπόλον ἄνδρα καλεῦσα ·
8καὶ τύ νιν οὐ ποθόρησθα τάλαν τάλαν, ἀλλὰ κάθησαι
9ἁδέα συρίσδων. πάλιν ἅδ’ἴδε τὰν κύνα βάλλει,
10ἅ τοι τᾶν ὀίων ἕπεται σκοπός · ἁ δὲ βαΰσδει
11εἰς ἅλα δερκομένα, τὰ δέ νιν καλὰ κύματα φαίνει
12ἅσυχα καχλάζοντα ἐπ’αἰγιαλοῖο θέοισαν.
13φράζεο μὴ τᾶς παιδὸς ἐπὶ κνάμαισιν ὀρούσῃ
14ἐξ ἁλὸς ἐρχομένας, κατὰ δὲ χρόα καλὸν ἀμύξῃ.
15ἁ δὲ καὶ αὐτόθε τοι διαθρύπτεται, ὡς ἀπ’ἀκάνθας
16ταὶ καπυραὶ χαῖται, τὸ καλὸν θέρος ἁνίκα φρύγει ·
17καὶ φεύγει φιλέοντα καὶ οὐ φιλέοντα διώκει,
18καὶ τὸν ἀπὸ γραμμᾶς κινεῖ λίθον · ἦ γὰρ ἔρωτι
19πολλάκις ὦ Πολύφαμε τὰ μὴ καλὰ καλὰ πέφανται.
20τῷ δ’ἐπὶ Δαμοίτας ἀνεβάλλετο καὶ τάδ’ἄειδεν.
21εἶδον ναὶ τὸν Πᾶνα, τὸ ποίμνιον ἁνίκ’ἔβαλλε,
22κα- κοὔ μ’ἔλαθ’, οὔ, τὸν ἐμὸν ἕνα τὸν γλυκύν, ᾧπερ ὅρημι
23ἐς τέλος · αὐτὰρ ὁ μάντις ὁ Τήλεμος ἔχθρ’ἀγορεύων
24ἐχθρὰ φέροι ποτὶ οἶκον, ὅπως τεκέεσσι φυλάσσοι.
25ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐγὼ κνίζων πάλιν οὐ ποθόρημι,
26ἀλλ’ἄλλαν τινὰ φαμὶ γυναῖκ’ἔχεν · ἁ δ’ἀίοισα
27ζαλοῖ μ’ὦ Παιὰν καὶ τάκεται, ἐκ δὲ θαλάσσας
28οἰστρεῖ παπταίνοισα ποτ’ἄντράτε καὶ ποτὶ ποίμνας.
29σίξα δ’ὑλακτεῖν νιν καὶ τᾷ κυνί · καὶ γὰρ ὅκ’ἤρων
30αὐτᾶς, ἐκνυζεῖτο ποτ’ἰσχία ῥύγχος ἔχοισα.
31ταῦτα δ’ἴσως ἐσορεῦσα ποεῦντά με πολλάκι πεμψεῖ
32ἄγγελον. αὐτὰρ ἐγὼ κλᾳξῶ θύρας, ἕστέ κ’ὀμόσσῃ
33αὐτά μοι στορεσεῖν καλὰ δέμνια τᾶσδ’ἐπὶ νάσω.
34καὶ γάρ θην οὐ δ’εἶδος ἔχω κακόν, ὥς με λέγοντι.
35ἦ γὰρ πρᾶν ἐς πόντον ἐσέβλεπον, ἦς δὲ γαλάνα,
36καὶ καλὰ μὲν τὰ γένεια, καλὰ δέ μευ ἁ μία κώρα,
37ὡς παρ’ἐμὶν κέκριται, κατεφαίνετο, τῶν δέτ’ὀδόντων
38λευκοτέραν αὐγὰν Παρίας ὑπέφαινε λίθοιο.
39ὡς μὴ βασκανθῶ δέ, τρὶς εἰς ἐμὸν ἔπτυσα κόλπον ·
40ταῦτα γὰρ ἁ γραία με Κοτυταρὶς ἐξεδίδαξε.
4142
τόσσ’εἰπὼν τὸν Δάφνιν ὁ Δαμοίτας ἐφίλησε,
43κα- χὡ μὲν τῷ σύριγγ’, ὁ δὲ τῷ καλὸν αὐλὸν ἔδωκεν.
44αὔλει Δαμοίτας, σύρισδε δὲ Δάφνις ὁ βούτας,
45ὠρχεῦντ’ἐν μαλακᾷ ταὶ πόρτιες αὐτίκα ποίᾳ.
46νίκη μὰν οὐδάλλος, ἀνήσσατοι δ’ἐγένοντο.
1ἦς χρόνος ἁνίκ’ἐγώτε καὶ Εὔκριτος ἐς τὸν Ἅλεντα
2εἵρπομες ἐκ πόλιος, σὺν καὶ τρίτος ἁμὶν Ἀμύντας ·
3τᾷ Δηοῖ γὰρ ἔτευχε θαλύσια καὶ Φρασίδαμος
4κα- κἀντιγένης, δύο τέκνα Λυκωπέος, εἴ τί περ ἐσθλὸν
5χᾳῶν τῶν ἐπάνωθεν, ἀπὸ Κλυτίαςτε καὶ αὐτῶ
6Χάλκωνος, Βούριναν ὃς ἐκ ποδὸς ἄνυσε κράναν
7εὖ ἐνερεισάμενος πέτρᾳ γόνυ · ταὶ δὲ παρ’αὐτὰν
8αἴγειροι πτελέαιτε ἐύσκιον ἄλσος ὕφαινον,
9χλωροῖσιν πετάλοισι κατηρεφέες κομόωσαι.
10κα- κοὔπω τὰν μεσάταν ὁδὸν ἄνυμες, οὐ δὲ τὸ σᾶμα
11ἁμὶν τὸ Βρασίλα κατεφαίνετο, καὶ τὸν ὁδίταν
12ἐσθλὸν σὺν Μοίσαισι Κυδωνικὸν εὕρομες ἄνδρα,
13οὔνομα μὲν Λυκίδαν, ἦς δ’αἰπόλος, οὐ δέ κέ τίς νιν
14ἠγνοίησεν ἰδών, ἐπεὶ αἰπόλῳ ἔξοχ’ἐῴκει.
15ἐκ μὲν γὰρ λασίοιο δασύτριχος εἶχε τράγοιο
16κνακὸν δέρμ’ὤμοισι νέας ταμίσοιο ποτόσδον,
17ἀμφὶ δέ οἱ στήθεσσι γέρων ἐσφίγγετο πέπλος
18ζωστῆρι πλακερῷ, ῥοικὰν δ’ἔχεν ἀγριελαίω
19δεξιτερᾷ κορύναν. καί μ’ἀτρέμας εἶπε σεσαρὼς
20ὄμματι μειδιόωντι, γέλως δέ οἱ εἴχετο χείλευς ·
21“Σιμιχίδα, πᾷ δὴ τὸ μεσαμέριον πόδας ἕλκεις,
22ἁνίκα δὴ καὶ σαῦρος ἐν αἱμασιαῖσι καθεύδει,
23οὐ δ’ἐπιτυμβίδιαι κορυδαλλίδες ἠλαίνοντι;
24ἦ μετὰ δαῖτα κλητὸς ἐπείγεαι; ἤ τινος ἀστῶν
25λανὸν ἔπι θρώσκεις; ὥς τοι ποσὶ νισσομένοιο
26πᾶσα λίθος πταίοισα ποτ’ἀρβυλίδεσσιν ἀείδει”.
27τὸν δ’ἐγὼ ἀμείφθην · “Λυκίδα φίλε, φαντί τυ πάντες
28συριγκτὰν ἔμεναι μέγ’ὑπείροχον ἔντε νομεῦσιν
29ἔντ’ἀμητήρεσσι. τὸ δὴ μάλα θυμὸν ἰαίνει
30ἁμέτερον · καί τοι κατ’ἐμὸν νόον ἰσοφαρίζειν
31ἔλπομαι. ἁ δ’ὁδὸς ἅδε θαλυσιάς · ἦ γὰρ ἑταῖροι
32ἀνέρες εὐπέπλῳ Δαμάτερι δαῖτα τελεῦντι
33ὄλβω ἀπαρχόμενοι · μάλα γάρ σφισι πίονι μέτρῳ
34ἁ δαίμων εὔκριθον ἀνεπλήρωσεν ἀλωάν.
35ἀλλ’ἄγε δή — ξυνὰ γὰρ ὁδός, ξυνὰ δὲ καὶ ἀώς —
36βουκολιασδώμεσθα · τάχ’ὥτερος ἄλλον ὀνασεῖ.
37καὶ γὰρ ἐγὼ Μοισᾶν καπυρὸν στόμα, κα- κἠμὲ λέγοντι
38πάντες ἀοιδὸν ἄριστον · ἐγὼ δέ τις οὐ ταχυπειθής,
39οὐ Δᾶν · οὐ γάρ πω κατ’ἐμὸν νόον οὔτε τὸν ἐσθλὸν
40Σικελίδαν νίκημι τὸν ἐκ Σάμω οὔτε Φιλητᾶν
41ἀείδων, βάτραχος δὲ ποτ’ἀκρίδας ὥς τις ἐρίσδω”.
42ὣς ἐφάμαν ἐπίταδες · ὁ δ’αἰπόλος ἁδὺ γελάσσας,
43“τάν τοι” ἔφα “κορύναν δωρύττομαι, οὕνεκεν ἐσσὶ
44πᾶν ἐπ’ἀλαθείᾳ πεπλασμένον ἐκ Διὸς ἔρνος.
45ὥς μοι καὶ τέκτων μέγ’ἀπέχθεται, ὅστις ἐρευνῇ
46ἶσον ὄρευς κορυφᾷ τελέσαι δόμον εὐρυμέδοντος,
47καὶ Μοισᾶν ὄρνιχες, ὅσοι ποτὶ Χῖον ἀοιδὸν
48ἀντία κοκκύζοντες ἐτώσια μοχθίζοντι.
49ἀλλ’ἄγε βουκολικᾶς ταχέως ἀρχώμεθ’ἀοιδᾶς,
50Σιμιχίδα · κα- κἠγὼ μέν — ὅρη φίλος, εἴ τοι ἀρέσκει
51τοῦθ’ὅ τι πρᾶν ἐν ὄρει τὸ μελύδριον ἐξεπόνασα”.
52ἔσσεται Ἀγεάνακτι καλὸς πλόος ἐς Μυτιλήναν,
53κα- χὥταν ἐφ’ἑσπερίοις ἐρίφοις νότος ὑγρὰ διώκῃ
54κύματα, κα- χὡρίων ὅτ’ἐπ’ὠκεανῷ πόδας ἴσχῃ,
55αἴκεν τὸν Λυκίδαν ὀπτεύμενον ἐξ Ἀφροδίτας
56ῥύσηται · θερμὸς γὰρ ἔρως αὐτῶ με καταίθει.
57κα- χἁλκυόνες στορεσεῦντι τὰ κύματα τάντε θάλασσαν
58τόντε νότον τόντ’εὖρον, ὃς ἔσχατα φυκία κινεῖ ·
59ἁλκυόνες, γλαυκαῖς Νηρηίσι ταίτε μάλιστα
60ὀρνίχων ἐφίλαθεν, ὅσαιςτέ περ ἐξ ἁλὸς ἄγρα.
61Ἀγεάνακτι πλόον διζημένῳ ἐς Μυτιλήναν
62ὥρια πάντα γένοιτο, καὶ εὔπλοξν ὅρμον ἵκοιτο.
63κα- κἠγὼ τῆνο κατ’ἆμαρ ἀνήτινον ἢ ῥοδόεντα
64ἢ καὶ λευκοΐων στέφανον περὶ κρατὶ φυλάσσων
65τὸν Πτελεατικὸν οἶνον ἀπὸ κρατῆρος ἀφυξῶ
66πὰρ πυρὶ κεκλιμένος, κύαμον δέ τις ἐν πυρὶ φρυξεῖ.
67κα- χἁ στιβὰς ἐσσεῖται πεπυκασμένα ἕστ’ἐπὶ πᾶχυν
68κνύζᾳτ’ἀσφοδέλῳτε πολυγνάμπτῳτε σελίνῳ.
69καὶ πίομαι μαλακῶς μεμνημένος Ἀγεάνακτος
70αὐταῖσιν κυλίκεσσι καὶ ἐς τρύγα χεῖλος ἐρείδων.
71αὐλησεῦντι δέ μοι δύο ποιμένες, εἷς μὲν Ἀχαρνεύς,
72εἷς δὲ Λυκωπίτας · ὁ δὲ Τίτυρος ἐγγύθεν ᾀσεῖ,
73ὥς ποκα τᾶς Ξενέας ἠράσσατο Δάφνις ὁ βούτας,
74κα- χὡς ὄρος ἀμφ’ἐπονεῖτο, καὶ ὡς δρύες αὐτὸν ἐθρήνευν,
75Ἱμέρα αἵτε φύοντι παρ’ὄχθῃσιν ποταμοῖο,
76εὖτε χιὼν ὥς τις κατετάκετο μακρὸν ὑφ’Αἷμον
77ἢ Ἄθω ἢ Ῥοδόπαν ἢ Καύκασον ἐσχατόωντα.
78ᾀσεῖ δ’ὥς ποκ’ἔδεκτο τὸν αἰπόλον εὐρέα λάρναξ
79ζωὸν ἐόντα κακαῖσιν ἀτασθαλίαισιν ἄνακτος,
80ὥςτέ νιν αἱ σιμαὶ λειμωνόθε φέρβον ἰοῖσαι
81κέδρον ἐς ἁδεῖαν μαλακοῖς ἄνθεσσι μέλισσαι,
82οὕνεκά οἱ γλυκὺ Μοῖσα κατὰ στόματος χέε νέκταρ.
83ὦ μακαριστὲ Κομάτα, τύ θην τάδε τερπνὰ πεπόνθεις,
84καὶ τὺ κατεκλᾴσθης ἐς λάρνακα, καὶ τὺ μελισσᾶν
85κηρία φερβόμενος ἔτος ὥριον ἐξεπόνασας.
86αἴθ’ἐπ’ἐμεῦ ζωοῖς ἐναρίθμιος ὤφελες εἶμεν,
87ὥς τοι ἐγὼν ἐνόμευον ἀν’ὤρεα τὰς καλὰς αἶγας
88φωνᾶς εἰσαΐων, τὺ δ’ὑπὸ δρυσὶν ἢ ὑπὸ πεύκαις
89ἁδὺ μελισδόμενος κατεκέκλισο θεῖε Κομάτα.
90κα- χὡ μὲν τόσσ’εἰπὼν ἀπεπαύσατο · τὸν δὲ μετ’αὖθις
91κα- κἠγὼ τοῖ’ἐφάμαν · “Λυκίδα φίλε, πολλὰ μὲν ἄλλα
92νύμφαι κα- κἠμὲ δίδαξαν ἀν’ὤρεα βουκολέοντα
93ἐσθλά, τά που καὶ Ζηνὸς ἐπὶ θρόνον ἄγαγε φάμα ·
94ἀλλὰ τόγ’ἐκ πάντων μέγ’ὑπείροχον, ᾧ τυ γεραίρειν
95ἀρξεῦμ’· ἀλλ’ὑπάκουσον, ἐπεὶ φίλος ἔπλεο Μοίσαις”.
96Σιμιχίδᾳ μὲν Ἔρωτες ἐπέπταρον · ἦ γὰρ ὁ δειλὸς
97τόσσον ἐρᾷ Μυρτοῦς, ὅσον εἴαρος αἶγες ἐρᾶντι.
98ὥρατος δ’ὁ τὰ πάντα φιλαίτατος ἀνέρι τήνῳ
99παιδὸς ὑπὸ σπλάγχνοισιν ἔχει πόθον. οἶδεν Ἄριστις,
100ἐσθλὸς ἀνήρ, μέγ’ἄριστος, ὃν οὐ δέ κεν αὐτὸς ἀείδειν
101Φοῖβος σὺν φόρμιγγι παρὰ τριπόδεσσι μεγαίροι,
102ὡς ἐκ παιδὸς Ἄρατος ὑπ’ὀστέον αἴθετ’ἔρωτι.
103τόν μοι Πάν, Ὁμόλας ἐρατὸν πέδον ὅστε λέλογχας,
104ἄκλητον κείνοιο φίλας ἐς χεῖρας ἐρείσαις,
105εἴτ’ἐστ’ἆρα Φιλῖνος ὁ μαλθακὸς εἴτέ τις ἄλλος.
106κα- κἢν μὲν ταῦτ’ἔρδῃς ὦ Πὰν φίλε, μή τί τυ παῖδες
107Ἀρκαδικοὶ σκίλλαισιν ὑπὸ πλευράςτε καὶ ὤμους
108τανίκα μαστίσδοιεν, ὅτε κρέα τυτθὰ παρείη ·
109εἰ δ’ἄλλως νεύσαις, κατὰ μὲν χρόα πάντ’ὀνύχεσσι
110δακνόμενος κνάσαιο καὶ ἐν κνίδαισι καθεύδοις,
111εἴης δ’Ἠδωνῶν μὲν ἐν ὤρεσι χείματι μέσσῳ
112Ἕβρον πὰρ ποταμὸν τετραμμένος ἐγγύθεν ἄρκτω,
113ἐν δὲ θέρει πυμάτοισι παρ’Αἰθιόπεσσι νομεύοις
114πέτρᾳ ὕπο Βλεμύων, ὅθεν οὐκέτι Νεῖλος ὁρατός.
115ὔμμες δ’Ὑετίδος καὶ Βυβλίδος ἁδὺ λιπόντες
116νᾶμα καὶ Οἰκεῦντα, ξανθᾶς ἕδος αἰπὺ Διώνας,
117ὦ μάλοισιν Ἔρωτες ἐρευθομένοισιν ὁμοῖοι,
118βάλλετέ μοι τόξοισι τὸν ἱμερόεντα Φιλῖνον,
119βάλλετ’, ἐπεὶ τὸν ξεῖνον ὁ δύσμορος οὐκ ἐλεεῖ μευ.
120καὶ δὴ μὰν ἀπίοιο πεπαίτερος, αἱ δὲ γυναῖκες
121“αἰαῖ” φαντὶ “Φιλῖνε, τό τοι καλὸν ἄνθος ἀπορρεῖ”.
122μηκέτι τοι φρουρέωμες ἐπὶ προθύροισιν Ἄρατε,
123μη δὲ πόδας τρίβωμες · ὁ δ’ὄρθριος ἄλλον ἀλέκτωρ
124κοκκύζων νάρκαισιν ἀνιαραῖσι διδοίη,
125εἷς δ’ἀπὸ τᾶσδε φέριστε Μόλων ἄγχοιτο παλαίστρας,
126ἄμμιν δ’ἁσυχίατε μέλοι γραίατε παρείη,
127ἅτις ἐπιφθύζοισα τὰ μὴ καλὰ νόσφιν ἐρύκοι.
128τόσσ’ἐφάμαν · ὁ δέ μοι τὸ λαγωβόλον, ἁδὺ γελάσσας
129ὡς πάρος, ἐκ Μοισᾶν ξεινήιον ὤπασεν εἶμεν.
130κα- χὡ μὲν ἀποκλίνας ἐπ’ἀριστερὰ τὰν ἐπὶ Πύξας
131εἷρφ’ὁδόν, αὐτὰρ ἐγώτε καὶ Εὔκριτος ἐς Φρασιδάυω
132στραφθέντες κα- χὡ καλὸς Ἀμύντιχος ἔντε βαθείαις
133ἁδείας σχοίνοιο χαμευνίσιν ἐκλίνθημες
134ἔντε νεοτμάτοισι γεγαθότες οἰναρέοισι.
135πολλαὶ δ’ἁμὶν ὕπερθε κατὰ κρατὸς δονέοντο
136αἴγειροι πτελέαιτε · τὸ δ’ἐγγύθεν ἱερὸν ὕδωρ
137Νυμφᾶν ἐξ ἄντροιο κατειβόμενον κελάρυζε.
138τοὶ δὲ ποτὶ σκιαραῖς ὀροδαμνίσιν αἰθαλίωνες
139τέττιγες λαλαγεῦντες ἔχον πόνον · ἁ δ’ὀλολυγὼν
140τηλόθεν ἐν πυκιναῖσι βάτων τρύζεσκεν ἀκάνθαις.
141ἄειδον κόρυδοι καὶ ἀκανθίδες, ἔστενε τρυγών,
142πωτῶντο ξουθαὶ περὶ πίδακας ἀμφὶ μέλισσαι.
143πάντ’ὦσδεν θέρεος μάλα πίονος, ὦσδε δ’ὀπώρας.
144ὄχναι μὲν πὰρ ποσσί, παρὰ πλευραῖσι δὲ μᾶλα
145δαψιλέως ἁμῖν ἐκυλίνδετο · τοὶ δ’ἐκέχυντο
146ὄρπακες βραβίλοισι καταβρίθοντες ἔραζε ·
147τετράενες δὲ πίθων ἀπελύετο κρατὸς ἄλειφαρ.
148νύμφαι Κασταλίδες Παρνάσιον αἶπος ἔχοισαι,
149ἆρά γέ πᾳ τοιόνδε Φόλω κατὰ λάινον ἄντρον
150κρατῆρ’Ἡρακλῆι γέρων ἐστήσατο Χείρων;
151ἆρά γέ πᾳ τῆνον τὸν ποιμένα τὸν ποτ’Ἀνάπῳ,
152τὸν κρατερὸν Πολύφαμον, ὃς ὤρεσι νᾶας ἔβαλλε,
153τοῖον νέκταρ ἔπεισε κατ’αὐλία ποσσὶ χορεῦσαι,
154οἷον δὴ τόκα πῶμα διεκρανάσατε Νύμφαι
155βωμῷ πὰρ Δάματρος ἀλῳάδος; ἇς ἐπὶ σωρῷ
156αὖθις ἐγὼ πάξαιμι μέγα πτύον, ἁ δὲ γελάσσαι
157δράγματα καὶ μάκωνας ἐν ἀμφοτέραισιν ἔχοισα.
1Δάφνιδι τῷ χαρίεντι συνήντετο βουκολέοντι
2μᾶλα νέμων, ὡς φαντί, κατ’ὤρεα μακρὰ Μενάλκας.
3ἄμφω τώγ’ἤστην πυρροτρίχω, ἄμφω ἀνάβω,
4ἄμφω συρίσδεν δεδαημένω, ἄμφω ἀείδεν.
5πρᾶτος δ’ὦν ποτὶ Δάφνιν ἰδὼν ἀγόρευε Μενάλκας ·
6“μυκητᾶν ἐπίουρε βοῶν Δάφνι, λῇς μοι ἀεῖσαι;
7φαμί τυ νικασεῖν, ὅσσον θέλω αὐτὸς ἀείδων”.
8τὸν δ’ἄρα κα- χὡ Δάφνις τοιῷδ’ἀπαμείβετο μύθῳ ·
9“ποιμὴν εἰροπόκων ὀίων συριγκτὰ Μενάλκα,
10οὔποτε νικασεῖς μ’, οὐ δ’εἴ τι πάθοις τύγ’ἀείδων”.
11χρῄσδεις ὧν ἐσιδεῖν; χρῄσδεις καταθεῖναι ἄεθλον;
12χρῄσδω τοῦτ’ἐσιδεῖν, χρῄσδω καταθεῖναι ἄεθλον.
13καὶ τίνα θησεύμεσθ’, ὅτις ἁμῖν ἄρκιος εἴη;
14μόσχον ἐγὼ θησῶ · τὺ δὲ θὲς ἰσομάτορα ἀμνόν.
15οὐ θησῶ ποκα ἀμνόν, ἐπεὶ χαλεπὸς ὁ πατήρ μευ
16κα- χἁ μάτηρ, τὰ δὲ μᾶλα ποθέσπερα πάντ’ἀριθμεῦντι.
17ἀλλὰ τί μὰν θησεῖς; τί δὲ τὸ πλέον ἑξεῖ ὁ νικῶν;
18σύριγγ’ἃν ἐπόησα καλὰν ἐγὼ ἐννεάφωνον,
19λευκὸν κηρὸν ἔχοισαν, ἴσον κάτω, ἶσον ἄνωθεν,
20ταύταν κατθείην, τὰ δὲ τῶ πατρὸς οὐ καταθησῶ.
21ἦ μάν τοι κα- κἠγὼ σύριγγ’ἔχω ἐννεάφωνον.
22λευκὸν κηρὸν ἔχοισαν, ἴσον κάτω, ἶσον ἄνωθεν.
23πρώαν νιν συνέπαξ’· ἔτι καὶ τὸν δάκτυλον ἀλγέω
24τοῦτον, ἐπεὶ κάλαμός με διασχισθεὶς διέτμαξεν.
25ἀλλὰ τίς ἄμμε κρινεῖ; τίς ἐπάκοος ἔσσεται ἁμέων;
26τῆνον πῶς ἐνταῦθα τὸν αἰπόλον ἢν καλέσωμες;
27ᾧ ποτὶ ταῖς ἐρίφοις ὁ κύων ὁ φάλαρος ὑλακτεῖ.
28κα- χοἱ μὲν παῖδες ἄυσαν, ὁ δ’αἰπόλος ἦνθ’ἐπακοῦσαι.
29κα- χοἱ μὲν παῖδες ἄειδον, ὁ δ’αἰπόλος ἤθελε κρίνειν.
30πρᾶτος δ’ὦν ἄειδε λαχὼν ἰυκτὰ Μενάλκας,
31εἶτα δ’ἀμοιβαίαν ὑπελάμβανε Δάφνις ἀοιδάν.
3233
ἄγκεα καὶ ποταμοί, θεῖον γένος, αἴ τι Μενάλκας
34πήποχ’ὁ συριγκτὰς προσφιλὲς ᾆσε μέλος,
35βόσκοιτ’ἐκ ψυχᾶς τὰς ἀμνάδας · ἢν δέ ποκ’ἔνθῃ
36Δάφνις ἔχων δαμάλας, μηδὲν ἔλασσον ἔχοι.
37κρᾶναι καὶ βοτάναι, γλυκερὸν φυτόν, αἴπερ ὁμοῖον
38μουσίσδει Δάφνις ταῖσιν ἀηδονίσι,
39τοῦτο τὸ βουκόλιον πιαίνετε · κα- κἤν τι Μενάλκας
40τεῖδ’ἀγάγῃ, χαίρων ἄφθονα πάντα νέμοι.
41ἔνθ’ὄις, ἔνθ’αἶγες διδυματόκοι, ἔνθα μέλισσαι
42σμήνεα πληροῦσιν, καὶ δρύες ὑψίτεραι,
43ἔνθ’ὁ καλὸς Μίλων βαίνει ποσίν · αἰ δ’ἂν ἀφέρπῃ,
44κα- χὡ ποιμὴν ξηρὸς τηνόθι κα- χαἰ βοτάναι.
45παντᾷ ἔαρ, παντᾷ δὲ νομοί, παντᾷ δὲ γάλακτος
46οὔθατα πλήθουσιν, καὶ τὰ νέα τρέφεται,
47ἐνθ’ἁ καλὰ παῖς ἐπινίσσεται · αἰ δ’ἂν ἀφέρπῃ,
48κα- χὡ τὰς βῶς βόσκων κα- χαἰ βόες αὐότεραι.
49ὦ τράγε, τᾶν λευκᾶν αἰγῶν ἄνερ, ὧ βάθος ὕλας
50μυρίον, (ὦ σιμαὶ δεῦτ’ἐφ’ὕδωρ ἔριφοι) ·
51ἐν τήνῳ γὰρ τῆνος · ἴθ’ὦ κόλε καὶ λέγε · Μίλων,
52ὁ Πρωτεὺς φώκας καὶ θεὸς ὢν ἔνεμε.
53μή μοι γᾶν Πέλοπος, μή μοι χρύσεια τάλαντα
54εἴη ἔχειν, μη δὲ πρόσθε θέειν ἀνέμων ·
55ἀλλ’ὑπὸ τᾷ πέτρᾳ τᾷδ’ᾁσομαι, ἀγκὰς ἔχων τυ,
56σύννομα μᾶλ’ἐσορῶν, τὰν Σικελὰν ἐς ἅλα.
57δένδρεσι μὲν χειμὼν φοβερὸν κακόν, ὕδασι δ’αὐχμός,
58ὄρνισιν δ’ὕσπλαγξ, ἀγροτέροις δὲ λίνα,
59ἀνδρὶ δὲ παρθενικᾶς ἁπαλᾶς πόθος. ὦ πάτερ ὦ Ζεῦ,
60οὐ μόνος ἠράσθην · καὶ τὺ γυναικοφίλας.
61ταῦτα μὲν ὦν δι’ἀμοιβαίων οἱ παῖδες ἄεισαν ·
62τὰν πυμάταν δ’ᾠδὰν οὑτῶς ἐξᾶρχε Μενάλκας.
63φείδευ τᾶν ἐρίφων, φείδευ λύκε τᾶν τοκάδων μευ,
64μη δ’ἀδίκει μ’, ὅτι μικκὸς ἐὼν πολλαῖσιν ὁμαρτέω.
65ὦ Λάμπουρε κύον, οὕτω βαθὺς ὕπνος ἔχει τυ;
66οὐ χρὴ κοιμᾶσθαι βαθέως σὺν παιδὶ νέμοντα.
67ταὶ δ’ὄιες, μη δ’ὔμμες ὀκνεῖθ’ἁπαλᾶς κορέσασθαι
68ποίας · οὔτι καμεῖσθ’, ὅκκ’αὖ πάλιν ἅδε φύηται.
69σίττα νέμεσθε νέμεσθε, τὰ δ’οὔθατα πλήσατε πᾶσαι,
70ὡς τὸ μὲν ὥρνες ἔχωντι, τὸ δ’ἐς ταλάρως ἀποθῶμαι.
71δεύτερος αὖ Δάφνις λιγυρῶς ἀνεβάλλετ’ἀείδειν ·
72κα- κἠμὲ γὰρ ἐκ τω- τὤντρω σύνοφρυς κόρα ἐχθὲς ἰδοῖσα
73τὰς δαμάλας παρελᾶντα καλὸν καλὸν ἦμεν ἔφασκεν ·
74οὐ μὰν οὐ δὲ λόγον ἐκρίθην ἄπο, τω- τὤμπικρον αὐτᾷ,
75ἀλλὰ κάτω βλέψας τὰν ἁμετέραν ὁδὸν εἷρπον.
76ἁδεῖ’ἁ φωνὰ τᾶς πόρτιος, ἁδὺ τὸ πνεῦμα ·
7778
ἁδὺ δὲ τῶ θέρεος παρ’ὕδωρ ῥέον αἰθριοκοιτεῖν.
79τᾷ δρυῒ ταὶ βάλανοι κόσμος, τᾷ μαλίδι μᾶλα,
80τᾷ βοῒ δ’ἁ μόσχος, τῷ βουκόλῳ αἱ βόες αὐταί.
81ὣς οἱ παῖδες ἄεισαν, ὁ δ’αἰπόλος ὧδ’ἀγόρευεν ·
82ἁδύ τι τὸ στόμα τευ καὶ ἐφίμερος ὦ Δάφνι φωνά.
83κρέσσον μελπομένω τευ ἀκουέμεν ἢ μέλι λείχειν.
84λάζεο τὰς σύριγγας · ἐνίκασας γὰρ ἀείδων.
85αἰ δέ τι λῇς με καὶ αὐτὸν ἅμ’αἰπολέοντα διδάξαι,
86τήναν τὰν μιτύλαν δωσῶ τὰ δίδακτρά τοι αἶγα,
87ἅτις ὑπὲρ κεφαλᾶς αἰεὶ τὸν ἀμολγέα πληροῖ.
88ὡς μὲν ὁ παῖς ἐχάρη καὶ ἀνάλατο καὶ πλατάγησε
89νικάσας, οὑτῶς ἐπὶ ματέρι νεβρὸς ἅλοιτο.
90ὡς δὲ κατεσμύχθη καὶ ἀνετράπετο φρένα λύπᾳ
91ὥτερος, οὕτω καὶ νύμφα γαμεθεῖσ’ἀκάχοιτο.
92κα- κἠκ τούτω πρᾶτος παρὰ ποιμέσι Δάφνις ἔγεντο,
93καὶ Νύμφαν ἄκρηβος ἐὼν ἔτι Ναΐδα γᾶμεν.
12
3
4
5
6
7
ἁδὺ μὲν ἁ μόσχος γαρύεται, ἁδὺ δὲ κα- χἁ βοῦς,
8ἁδὺ δὲ κα- χἁ σῦριγξ κα- χὡ βουκόλος, ἁδὺ δὲ κα- κἠγών.
9ἔστι δέ μοι παρ’ὕδωρ ψυχρὸν στιβάς, ἐν δὲ νένασται
10λευκᾶν ἐκ δαμαλᾶν καλὰ δέρματα, τάς μοι ἁπάσας
11λὶψ κόμαρον τρωγοίσας ἀπὸ σκοπιᾶς ἐτίναξε.
12τῶ δὲ θέρευς φρύγοντος ἐγὼ τόσσον μελεδαίνω,
13ὅσσον ἐρῶντε πατρὸς μύθων καὶ ματρὸς ἀκούειν.
14οὑτῶς Δάφνις ἄεισεν ἐμίν, οὑτῶς δὲ Μενάλκας.
15Αἴτνα μᾶτερ ἐμά, κα- κἠγὼ καλὸν ἄντρον ἐνοικέω
16κοίλαις ἐν πέτραισιν · ἔχω δέ τοι ὅσσ’ἐν ὀνείρῳ
17φαίνονται, πολλὰς μὲν ὄις, πολλὰς δὲ χιμαίρας,
18ὧν μοι πρὸς κεφαλᾷ καὶ πρὸς ποσὶ κώεα κεῖται.
19ἐν πυρὶ δὲ δρυίνῳ χόρια ζεῖ, ἐν πυρὶ δ’αὖαι
20φαγοὶ χειμαίνοντος · ἔχω δέ τοι οὐ δ’ὅσον ὤραν
21χείματος ἢ νωδὸς καρύων ἀμύλοιο παρόντος.
22τοῖς μὲν ἐπεπλατάγησα καὶ αὐτίκα δῶρον ἔδωκα,
23Δάφνιδι μὲν κορύναν, τάν μοι πατρὸς ἔτρεφεν ἀγρός,
24αὐτοφυῆ, τὰν οὐ δ’ἂν ἴσως μωμάσατο τέκτων,
25τήνῳ δὲ στρόμβω καλὸν ὄστρακον, ὧ κρέας αὐτὸς
26σιτήθην πέτραισιν ἐν Ἰκαρίαισι δοκεύσας,
27πέντε ταμὼν πέντ’οὖσιν · ὁ δ’ἐγκαναχήσατο κόχλῳ.
28βουκολικαὶ Μοῖσαι μάλα χαίρετε, φαίνετε δ’ᾠδάς,
29τάς ποκ’ἐγὼ τήνοισι παρὼν ἄεισα νομεῦσι,
30μηκέτ’ἐπὶ γλώσσας ἄκρας ὀλοφυγγόνα φύσω.
31τέττιξ μὲν τέττιγι φίλος, μύρμακι δὲ μύρμαξ,
32ἴρηκες δ’ἴρηξιν, ἐμὶν δέτε μοῖσα καὶ ᾠδά.
33τᾶς μοι πᾶς εἴη πλεῖος δόμος. οὔτε γὰρ ὕπνος
34οὔτ’ἔαρ ἐξαπίνας γλυκερώτερον, οὔτε μελίσσαις
35ἄνθεα · τόσσον ἐμὶν Μοῖσαι φίλαι. οὓς μὲν ὁρεῦντι
36γαθεῦσαι, τοὺς δ’οὔτι ποτῷ δαλήσατο Κίρκη.
1ἐργατίνα βουκαῖε, τί νῦν ᾠζυρὲ πεπόνθεις;
2οὔθ’ἑὸν ὄγμον ἄγειν ὀρθὸν δύνᾳ, ὡς τὸ πρὶν ἆγες,
3οὔθ’ἅμα λᾳοτομεῖς τῷ πλατίον, ἀλλ’ἀπολείπῃ
4ὥσπερ ὄις ποίμνας, ἇς τὸν πόδα κάκτος ἔτυψε.
5ποῖός τις δείλαν τυ καὶ ἐκ μέσω ἄματος ἐσσῇ,
6ὃς νῦν ἀρχόμενος τᾶς αὔλακος οὐκ ἀποτρώγεις;
7Μίλων ὀψαμάτα, πέτρας ἀπόκομμ’ἀτεράμνω,
8οὐδαμά τοι συνέβα ποθέσαι τινὰ τῶν ἀπεόντων;
9οὐδαμά. τίς δὲ πόθος τῶν ἔκτοθεν ἐργάτᾳ ἀνδρί;
10οὐδαμά νυν συνέβα τοι ἀγρυπνῆσαι δι’ἔρωτα;
11μη δέ γε συμβαίη · χαλεπὸν χορίω κύνα γεῦσαι.
12ἀλλ’ἐγὼ ὦ Μίλων ἔραμαι σχεδὸν ἑνδεκαταῖος.
13ἐκ πίθω ἀντλεῖς δῆλον · ἐγὼ δ’ἔχω οὐ δ’ἅλις ὄξος.
14τοιγάρτοι πρὸ θυρᾶν μοι ἀπὸ σπόρω ἄσκαλα πάντα.
15τίς δέ τυ τᾶν παίδων λυμαίνεται;
16ἁ Πολυβώτα,
17ἃ πρᾶν ἀμάντεσσι παρ’Ἱπποκίωνι ποταύλει.
18εὗρε θεὸς τὸν ἀλιτρόν · ἔχεις πάλαι ὧν ἐπεθύμεις.
19μάντίς τοι τὰν νύκτα χροϊξεῖθ’ἁ καλαμαία.
20μωμᾶσθαί μ’ἄρχῃ τύ · τυφλὸς δ’οὐκ αὐτὸς ὁ Πλοῦτος, ἀλλὰ καὶ ὡφρόντιστος Ἔρως. μὴ δὴ μέγα μυθεῦ.
21οὐ μέγα μυθεῦμαι · τὺ μόνον κατάβαλλε τὸ λᾷον,
22καί τι κόρας φιλικὸν μέλος ἀμβάλευ. ἅδιον οὑτῶς
23ἐργαξῇ · καὶ μὰν πρότερόν ποκα μουσικὸς ἦσθα.
24Μοῖσαι Πιερίδες, συναείσατε τὰν ῥαδινάν μοι
25παῖδ’· ὧν γάρ χ’ἅψησθε θεαί, καλὰ πάντα ποεῖτε.
26Βομβύκα χαρίεσσα, Σύραν καλέοντί τυ πάντες,
27ἰσχνὰν ἁλιόκαυστον, ἐγὼ δὲ μόνος μελίχλωρον.
28καὶ τὸ ἴον μέλαν ἐστὶ καὶ ἁ γραπτὰ ὑάκινθος,
29ἀλλ’ἔμπας ἐν τοῖς στεφάνοις τὰ πρᾶτα λέγονται.
30ἁ αἲξ τὰν κύτισον, ὁ λύκος τὰν αἶγα διώκει,
31ἁ γέρανος τω- τὤροτρον, ἐγὼ δ’ἐπὶ τὶν μεμάνημαι.
32αἴθέ μοι ἦς, ὅσσα Κροῖσόν ποκα φαντὶ πεπᾶσθαι,
33χρύσεοι ἀμφότεροί κ’ἀνεκείμεθα τᾷ Ἀφροδίτᾳ,
34τὼς αὐλὼς μὲν ἔχοισα καὶ ἢ ῥόδον ἢ μᾶλον τύ,
35σχῆμα δ’ἐγὼ καὶ καινὰς ἐπ’ἀμφοτέροισιν ἀμύκλας.
36Βομβύκα χαρίεσσ’, οἱ μὲν πόδες ἀστράγαλοί τευς,
37ἁ φωνὰ δὲ τρύχνος · τὸν μὰν τρόπον οὐκ ἔχω εἰπεῖν.
38ἦ καλὰς ἄμμι ποέων ἐλελήθει βοῦκος ἀοιδάς.
39ὡς εὖ τὰν ἰδέαν τᾶς ἁρμονίας ἐμέτρησεν.
40ὤμοι τῶ πώγωνος, ὃν ἀλιθίως ἀνέφυσα.
41θᾶσαι δὴ καὶ ταῦτα τὰ τῶ θείω Λιτυέρσα.
42Δάματερ πολύκαρπε πολύσταχυ, τοῦτο τὸ λᾷον
43εὔεργόντ’εἴη καὶ κάρπιμον ὅττι μάλιστα.
44σφίγγετ’ἀμαλλοδέται τὰ δράγματα, μὴ παριών τις
45εἴποι · “σύκινοι ἄνδρες, ἀπώλετο κα- χοὖτος ὁ μισθός”.
46ἐς βορέην ἄνεμον τᾶς κόρθυος ἁ τομὰ ὔμμιν
47ἢ ζέφυρον βλεπέτω · πιαίνεται ὁ στάχυς οὑτῶς.
48σῖτον ἀλοιῶντας φεύγειν τὸ μεσαμβρινὸν ὕπνον ·
49ἐκ καλάμας ἄχυρον τελέθει τημόσδε μάλιστα.
50ἄρχεσθαι δ’ἀμῶντας ἐγειρομένω κορυδαλλῶ,
51καὶ λήγειν εὕδοντος, ἐλινῦσαι δὲ τὸ καῦμα.
52εὐκτὸς ὁ τῶ βατράχω παῖδες βίος · οὐ μελεδαίνει
53τὸν προπιεῖν ἐγχεῦντα · πάρεστι γὰρ ἄφθονον αὐτῷ.
54κάλλιον ὠ- ὦπιμελητὰ φιλάργυρε τὸν φακὸν ἕψειν ·
55μή τι τάμῃς τὰν χεῖρα καταπρίων τὸ κύμινον.
56ταῦτα χρὴ μοχθεῦντας ἐν ἁλίῳ ἄνδρας ἀείδειν,
57τὸν δὲ τεὸν βουκαῖε πρέπει λιμηρὸν ἔρωτα
58μυθίσδεν τᾷ ματρὶ κατ’εὐνὰν ὀρθρευοίσᾳ.
1οὐδὲν πὸτ τὸν ἔρωτα πεφύκει φάρμακον ἄλλο
2Νικία οὔτ’ἔγχριστον, ἐμὶν δοκεῖ, οὔτ’ἐπίπαστον,
3ἢ ταὶ Πιερίδες · κοῦφον δέ τι τοῦτο καὶ ἁδὺ
4γίνετ’ἐπ’ἀνθρώποις, εὑρεῖν δ’οὐ ῥᾴδιόν ἐστι.
5γινώσκειν δ’οἶμαί τυ καλῶς ἰατρὸν ἐόντα
6καὶ ταῖς ἐννέα δὴ πεφιλάμενον ἔξοχα Μοίσαις.
7οὕτω γοῦν ῥάιστα διᾶγ’ὁ Κύκλωψ ὁ παρ’ἁμῖν,
8ὡρχαῖος Πολύφαμος, ὅκ’ἤρατο τᾶς Γαλατείας,
9ἄρτι γενειάσδων περὶ τὸ στόμα τὼς κροτάφωςτε.
10ἤρατο δ’οὐ μάλοις οὐ δὲ ῥόδῳ οὐ δὲ κικίννοις,
11ἀλλ’ὀρθαῖς μανίαις, ἁγεῖτο δὲ πάντα πάρεργα.
12πολλάκι ταὶ ὄιες ποτὶ τα- ταὐλίον αὐταὶ ἀπῆνθον
13χλωρᾶς ἐκ βοτάνας · ὁ δὲ τὰν Γαλάτειαν ἀείδων
14αὐτόθ’ἐπ’ἀιόνος κατετάκετο φυκιοέσσας
15ἐξ ἀοῦς, ἔχθιστον ἔχων ὑποκάρδιον ἕλκος
16Κύπριδος ἐκ μεγάλας, τό οἱ ἥπατι πᾶξε βέλεμνον.
17ἀλλὰ τὸ φάρμακον εὗρε, καθεζόμενος δ’ἐπὶ πέτρας
18ὑψηλᾶς ἐς πόντον ὁρῶν ἄειδε τοιαῦτα.
19ὦ λευκὰ Γαλάτεια, τί τὸν φιλέοντ’ἀποβάλλῃ;
20λευκοτέρα πακτᾶς ποτιδεῖν, ἁπαλωτέρα ἀρνός,
21μόσχω γαυροτέρα, σφριγανωτέρα ὄμφακος ὠμᾶς.
22φοιτῇς δ’αὖθ’οὑτῶς, ὅκκα γλυκὺς ὕπνος ἔχῃ με,
23οἴχῃ δ’εὐθὺς ἰοῖσ’, ὅκκα γλυκὺς ὕπνος ἀνῇ με,
24φεύγεις δ’ὥσπερ ὄις πολιὸν λύκον ἀθρήσασα.
25ἠράσθην μὲν ἔγωγα τεοῦς κόρα, ἁνίκα πρᾶτον
26ἦνθες ἐμᾷ σὺν ματρὶ θέλοισ’ὑακίνθινα φύλλα
27ἐξ ὄρεος δρέψασθαι, ἐγὼ δ’ὁδὸν ἁγεμόνευον.
28παύσασθαι δ’ἐσιδών τυ καὶ ὕστερον οὐ δέ τί πᾳ νῦν
29ἐκ τήνω δύναμαι · τὶν δ’οὐ μέλει, οὐ μὰ Δί’οὐδέν.
30γινώσκω χαρίεσσα κόρα, τίνος ὥνεκα φεύγεις ·
31ὥνεκά μοι λασία μὲν ὀφρῦς ἐπὶ παντὶ μετώπῳ
32ἐξ ὠτὸς τέταται ποτὶ τω- θὤτερον ὦς μία μακρά,
33εἷς δ’ὀφθαλμὸς ἔπεστι, πλατεῖα δὲ ῥὶς ἐπὶ χείλει.
34ἀλλ’οὗτος τοιοῦτος ἐὼν βοτὰ χίλια βόσκω,
35κα- κἠκ τούτων τὸ κράτιστον ἀμελγόμενος γάλα πίνω ·
36τυρὸς δ’οὐ λείπει μ’οὔτ’ἐν θέρει οὔτ’ἐν ὀπώρᾳ,
37οὐ χειμῶνος ἄκρω · ταρσοὶ δ’ὑπεραχθέες αἰεί.
38συρίσδεν δ’ὡς οὔτις ἐπίσταμαι ὧδε Κυκλώπων,
39τὶν τὸ φίλον γλυκύμαλον ἁμᾷ κα- κἠμαυτὸν ἀείδων
40πολλάκι νυκτὸς ἀωρί. τρέφω δέ τοι ἕνδεκα νεβρὼς
41πάσας μηνοφόρως καὶ σκύμνως τέσσαρας ἄρκτων.
42ἀλλ’ἀφίκευσο ποθ’ἁμέ, καὶ ἑξεῖς οὐδὲν ἔλασσον,
43τὰν γλαυκὰν δὲ θάλασσαν ἔα ποτὶ χέρσον ὀρεχθεῖν.
44ἅδιον ἐν τω- τὤντρῳ παρ’ἐμὶν τὰν νύκτα διαξεῖς.
45ἐντὶ δάφναι τηνεῖ, ἐντὶ ῥαδιναὶ κυπάρισσοι,
46ἔστι μέλας κισσός, ἔστ’ἄμπελος ἁ γλυκύκαρπος,
47ἔστι ψυχρὸν ὕδωρ, τό μοι ἁ πολυδένδρεος Αἴτνα
48λευκᾶς ἐκ χιόνος ποτὸν ἀμβρόσιον προΐητι.
49τίς κα τῶνδε θάλασσαν ἔχειν καὶ κύμαθ’ἕλοιτο;
50αἰ δέ τοι αὐτὸς ἐγὼ δοκέω λασιώτερος ἦμεν,
51ἐντὶ δρυὸς ξύλα μοι καὶ ὑπὸ σποδῷ ἀκάματον πῦρ.
52καιόμενος δ’ὑπὸ τεῦς καὶ τὰν ψυχὰν ἀνεχοίμαν
53καὶ τὸν ἕν’ὀφθαλμόν, τῶ μοι γλυκερώτερον οὐδέν.
54ὤμοι, ὅτ’οὐκ ἔτεκέν μ’ἁ μάτηρ βραγχί’ἔχοντα,
55ὡς κατέδυν ποτὶ τὶν καὶ τὰν χέρα τευς ἐφίλασα,
56αἰ μὴ τὸ στόμα λῇς, ἔφερον δέ τοι ἢ κρίνα λευκὰ
57ἢ μάκων’ἁπαλὰν ἐρυθρὰ πλαταγώνι’ἔχοισαν.
58ἀλλὰ τὰ μὲν θέρεος, τὰ δὲ γίνεται ἐν χειμῶνι,
59ὥστ’οὐκ ἄν τοι ταῦτα φέρειν ἅμα πάντ’ἐδυνάθην.
60νῦν μὰν ὦ κόριον, νῦν αὐτόγα νεῖν κε μάθοιμι,
61αἴκά τις σὺν ναῒ πλέων ξένος ὧδ’ἀφίκηται,
62ὡς εἰδῶ, τί ποθ’ἁδὺ κατοικεῖν τὸν βυθὸν ὔμμιν.
63ἐξένθοις Γαλάτεια καὶ ἐξενθοῖσα λάθοιο
64ὥσπερ ἐγὼ νῦν ὧδε καθήμενος οἴκαδ’ἀπενθεῖν.
65ποιμαίνειν δ’ἐθέλοις σὺν ἐμὶν ἅμα καὶ γάλ’ἀμέλγειν
66καὶ τυρὸν πᾶξαι τάμισον δριμεῖαν ἐνεῖσα.
67ἁ μάτηρ ἀδικεῖ με μόνα, καὶ μέμφομαι αὐτᾷ ·
68οὐδὲν πήποχ’ὅλως ποτὶ τὶν φίλον εἶπεν ὑπέρ μευ,
69καὶ ταῦτ’ἆμαρ ἐπ’ἆμαρ ὁρεῦσά με λεπτὸν ἐόντα.
70φασῶ τὰν κεφαλὰν καὶ τὼς πόδας ἀμφοτέρως μευ
71σφύζειν, ὡς ἀνιαθῇ, ἐπεὶ κα- κἠγὼν ἀνιῶμαι.
72ὦ Κύκλωψ Κύκλωψ, πᾷ τὰς φρένας ἐκπεπότασαι;
73αἴκ’ἐνθὼν θαλάρωςτε πλέκοις καὶ θαλλὸν ἀμάσας
74ταῖς ἄρνεσσι φέροις, τάχα κα πολὺ μᾶλλον ἔχοις νῶν.
75τὰν παρεοῖσαν ἄμελγε. τί τὸν φεύγοντα διώκεις;
76εὑρησεῖς Γαλάτειαν ἴσως καὶ καλλίον’ἄλλαν.
77πολλαὶ συμπαίσδέν με κόραι τὰν νύκτα κέλονται,
78κιχλίζοντι δὲ πᾶσαι, ἐπεί κ’αὐταῖς ὑπακούσω
79δῆλον ὅτ’ἐν τᾷ γᾷ κα- κἠγώ τις φαίνομαι ἦμεν.
80οὕτω τοι Πολύφαμος ἐποίμαινεν τὸν ἔρωτα
81μουσίσδων, ῥᾷον δὲ διᾶγ’ἢ εἰ χρυσὸν ἔδωκεν.
1ἤλυθες ὦ φίλε κοῦρε τρίτῃ σὺν νυκτὶ καὶ ἀοῖ;
2ἤλυθες · οἱ δὲ ποθεῦντες ἐν ἤματι γηράσκουσιν.
3ὅσσον ἔαρ χειμῶνος, ὅσον μᾶλον βραβίλοιο
4ἅδιον, ὅσσον ὄις σφετέρας λασιωτέρα ἀρνός,
5ὅσσον παρθενικὴ προφέρει τριγάμοιο γυναικός,
6ὅσσον ἐλαφροτέρη μόσχου νεβρός, ὅσσον ἀηδὼν
7συμπάντων λιγύφωνος ἀοιδοτάτη πετεηνῶν,
8τόσσον ἔμ’εὔφρανας τὺ φανείς, σκιερὰν δ’ὑπὸ φαγὸν
9ἀελίου φρύγοντος ὁδοιπόρος ἔδραμον ὥς τις.
10εἴθ’ὁμαλοὶ πνεύσειαν ἐπ’ἀμφοτέροισιν Ἔρωτες
11νῶιν, ἐπεσσομένοις δὲ γενοίμεθα πᾶσιν ἀοιδά.
12θείω δή τινε τώδε μετὰ προτέροισι γενέσθην
13φῶθ’, ὁ μὲν εἴσπνηλος, φαίη χ’ὁ- ὡμυκλαϊάσδων,
14τὸν δ’ἕτερον πάλιν ὥς κεν ὁ Θεσσαλὸς εἴποι ἀίταν.
15ἀλλήλους δ’ἐφίλησαν ἴσῳ ζυγῷ. ἦ ῥα τότ’ἦσαν
16χρύσειοι πάλιν ἄνδρες, ὃ κα- κἀντεφίλησ’ὁ φιληθείς.
17εἰ γὰρ τοῦτο πάτερ Κρονίδα πέλοι, εἰ γὰρ ἀγήρῳ
18ἀθάνατοι, γενεαῖς δὲ διηκοσίαισιν ἔπειτα
19ἀγγείλειεν ἐμοί τις ἀνέξοδον εἰς Ἀχέροντα ·
20“ἡ σὴ νῦν φιλότης καὶ τοῦ χαρίεντος ἀίτεω
21πᾶσι διὰ στόματος, μετὰ δ’ἠιθέοισι μάλιστα”.
22ἀλλ’ἤτοι τούτων μὲν ὑπέρτεροι Οὐρανίωνες
23ἔσσονθ’ὡς ἐθέλοντι. ἐγὼ δέ σε τὸν καλὸν αἰνέων
24ψεύδεα ῥινὸς ὕπερθεν ἀραιᾶς οὐκ ἀναφύσω.
25ἢν γὰρ καί τι δάκῃς, τὸ μὲν ἀβλαβὲς εὐθὺς ἔθηκας,
26διπλάσιον δ’ὤνασας, ἔχων δ’ἐπίμετρον ἀπῆνθον.
27Νισαῖοι Μεγαρῆες ἀριστεύοντες ἐρετμοῖς,
28ὄλβιοι οἰκείοιτε, τὸν Ἀττικὸν ὡς περίαλλα
29ξεῖνον ἐτιμήσασθε Διοκλέα τὸν φιλόπαιδα.
30αἰεί οἱ περὶ τύμβον ἀολλέες εἴαρι πράτῳ
31κοῦροι ἐριδμαίνοντι φιλήματος ἄκρα φέρεσθαι.
32ὃς δέ κε προσμάξῃ γλυκερώτερα χείλεσι χείλη,
33βριθόμενος στεφάνοισιν ἑὰν ἐς μητέρ’ἀπῆνθεν.
34ὄλβιος, ὅστις παισὶ φιλήματα κεῖνα διαιτᾷ.
35ἦ που τὸν χαροπὸν Γανυμήδεα πόλλ’ἐπιβωτᾷ
36Λυδίῃ ἶσον ἔχειν πέτρῃ στόμα, χρυσὸν ὁποίῃ
37πεύθονται μὴ φαῦλος ἐτήτυμον ἀργυραμοιβοί.
1οὐχ ἁμῖν τὸν Ἔρωτα μόνοις ἔτεχ’, ὡς ἐδοκεῦμες,
2Νικία, ᾧ τινι τοῦτο θεῶν ποκα τέκνον ἔγεντο.
3οὐχ ἁμῖν τὰ καλὰ πράτοις καλὰ φαίνεται εἶμεν,
4οἳ θνατοὶ πελόμεσθα, τὸ δ’αὔριον οὐκ ἐσορῶμες ·
5ἀλλὰ καὶ ὡμφιτρύωνος ὁ χαλκεοκάρδιος υἱός,
6ὃς τὸν λῖν ὑπέμεινε τὸν ἄγριον, ἤρατο παιδός,
7τῶ χαρίεντος Ὕλα, τῶ τὰν πλοκαμῖδα φορεῦντος,
8καί νιν πάντ’ἐδίδαξε πατὴρ ὡσεὶ φίλον υἱέα,
9ὅσσα μαθὼν ἀγαθὸς καὶ ἀοίδιμος αὐτὸς ἔγεντο ·
10χωρὶς δ’οὐδέποκ’ἦς, οὔτ’εἰ μέσον ἆμαρ ὄροιτο,
11οὔτ’ἄρ’ὅχ’ἁ λεύκιππος ἀνατρέχοι ἐς Διὸς Ἀώς,
12οὐ δ’ὁπόκ’ὀρτάλιχοι μινυροὶ ποτὶ κοῖτον ὁρῷεν,
13σεισαμένας πτερὰ ματρὸς ἐπ’αἰθαλόεντι πετεύρῳ,
14ὡς αὐτῷ κατὰ θυμὸν ὁ παῖς πεποναμένος εἴη,
15αὐτῷ δ’εὖ ἕλκων ἐς ἀλαθινὸν ἄνδρ’ἀποβαίη.
16ἀλλ’ὅτε τὸ χρύσειον ἔπλει μετὰ κῶας Ἰήσων
17Αἰσονίδας, οἱ δ’αὐτῷ ἀριστῆες συνέποντο
18πασᾶν ἐκ πολίων προλελεγμένοι, ὧν ὄφελός τι,
19ἵκετο κα- χὡ ταλαεργὸς ἀνὴρ ἐς ἀφνειὸν Ἰωλκόν,
20Ἀλκμήνης υἱὸς Μιδεάτιδος ἡρωίνης,
21σὺν δ’αὐτῷ κατέβαινεν Ὕλας εὔεδρον ἐς Ἀργώ,
22ἅτις κυανεᾶν οὐχ ἥψατο συνδρομάδων ναῦς,
23ἀλλὰ διεξάιξε — βαθὺν δ’εἰσέδραμε Φᾶσιν —
24αἰετὸς ἐς μέγα λαῖτμα · ἀφ’οὗ τότε χοιράδες ἔσταν.
25ἆμος δ’ἀντέλλοντι Πελειάδες, ἐσχατιαὶ δὲ
26ἄρνα νέον βόσκοντι, τετραμμένου εἴαρος ἤδη,
27τᾶμος ναυτιλίας μιμνάσκετο θεῖος ἄωτος
28ἡρώων, κοίλαν δὲ καθιδρυνθέντες ἐς Ἀργὼ
29Ἑλλάσποντον ἵκοντο νότῳ τρίτον ἆμαρ ἀέντι,
30εἴσω δ’ὅρμον ἔθεντο Προποντίδος, ἔνθα Κιανῶν
31αὔλακας εὐρύνοντι βόες τρίβοντες ἄροτρα.
32ἐκβάντες δ’ἐπὶ θῖνα κατὰ ζυγὰ δαῖτα πένοντο
33δειελινοί, πολλοὶ δὲ μίαν στορέσαντο χαμεύναν.
34λειμὼν γάρ σφιν ἔκειτο, μέγα στιβάδεσσιν ὄνειαρ,
35ἔνθεν βούτομον ὀξὺ βαθύντ’ἐτάμοντο κύπειρον.
36κα- κᾤχεθ’Ὕλας ὁ ξανθὸς ὕδωρ ἐπιδόρπιον οἰσῶν
37αὐτῷθ’Ἡρακλῆι καὶ ἀστεμφεῖ Τελαμῶνι,
38οἳ μίαν ἄμφω ἑταῖροι ἀεὶ δαίνυντο τράπεζαν,
39χάλκεον ἄγγος ἔχων. τάχα δὲ κράναν ἐνόησεν
40ἡμένῳ ἐν χώρῳ · περὶ δὲ θρύα πολλὰ πεφύκει,
41κυάνεόντε χελιδόνιον χλωρόντ’ἀδίαντον
42καὶ θάλλοντα σέλινα καὶ εἰλιτενὴς ἄγρωστις.
43ὕδατι δ’ἐν μέσσῳ Νύμφαι χορὸν ἀρτίζοντο,
44νύμφαι ἀκοίμητοι, δειναὶ θεαὶ ἀγροιώταις,
45Εὐνείκα καὶ Μαλὶς ἔαρθ’ὁρόωσα Νύχεια,
46ἤτοι ὁ κοῦρος ἐπεῖχε ποτῷ πολυχανδέα κρωσσὸν
47βάψαι ἐπειγόμενος, ταὶ δ’ἐν χερὶ πᾶσαι ἔφυσαν ·
48πασάων γὰρ ἔρως ἁπαλὰς φρένας ἐξεσόβησεν
49Ἀργείῳ ἐπὶ παιδί · κατήριπε δ’ἐς μέλαν ὕδωρ
50ἀθρόος, ὡς ὅτε πυρσὸς ἀπ’οὐρανοῦ ἤριπεν ἀστὴρ
51ἀθρόος, ἐν πόντῳ, ναύταις δέ τις εἶπεν ἑταίροις ·
52“κουφότερ’ὦ παῖδες ποιεῖσθ’ὅπλα · πνευστικὸς οὖρος”.
53νύμφαι μὲν σφετέροις ἐπὶ γούνασι κοῦρον ἔχοισαι
54δακρυόεντ’ἀγανοῖσι παρεψύχοντ’ἐπέεσσιν.
55Ἀμφιτρυωνιάδας δὲ ταρασσόμενος περὶ παιδὶ
56ᾤχετο, μαιωτιστὶ λαβὼν εὐκαμπέα τόξα
57καὶ ῥόπαλον, τό οἱ αἰὲν ἐχάνδανε δεξιτερὴ χείρ.
58τρὶς μὲν Ὕλαν ἄυσεν, ὅσον βαρὺς ἤρυγε λαιμός ·
59τρὶς δ’ἄρ’ὁ παῖς ὑπάκουσεν, ἀραιὰ δ’ἵκετο φωνὰ
60ἐξ ὕδατος, παρεὼν δὲ μάλα σχεδὸν εἴδετο πόρρω.
61ὡς δ’ὁπότ’ἠυγένειος ἀπόπροθι λῖς ἐσακούσας †,
62νεβροῦ φθεγξαμένας τις ἐν οὔρεσιν ὠμοφάγος λῖς
63ἐξ εὐνᾶς ἔσπευσεν ἑτοιμοτάταν ἐπὶ δαῖτα ·
64Ἡρακλέης τοιοῦτος ἐν ἀτρίπτοισιν ἀκάνθαις
65παῖδα ποθῶν δεδόνητο, πολὺν δ’ἐπελάμβανε χῶρον.
66σχέτλιοι οἱ φιλέοντες · ἀλώμενος ὅσσ’ἐμόγησεν
67οὔρεα καὶ δρυμούς, τὰ δ’Ἰήσονος ὕστερα πάντ’ἦς.
68ναῦς γέμεν ἄρμεν’ἔχοισα μετάρσια τῶν παρεόντων,
69ἱστία δ’ἡμίθεοι μεσονύκτιον ἐξεκάθαιρον
70Ἡρακλῆα μένοντες. ὁ δ’ᾇ πόδες ἆγον ἐχώρει
71μαινόμενος · χαλεπὸς γὰρ ἔσω θεὸς ἧπαρ ἄμυσσεν.
72οὕτω μὲν κάλλιστος Ὕλας μακάρων ἀμιθρεῖται ·
73Ἡρακλέην δ’ἥρωες ἐκερτόμεον λιποναύταν,
74οὕνεκεν ἠρώησε τριακοντάζυγον Ἀργώ,
75πεζᾷ δ’ἐς Κόλχουςτε καὶ ἄξενον ἵκετο Φᾶσιν.
1χαίρειν πολλὰ τὸν ἄνδρα Θυώνιχον. ἀλλὰ τὺ τα- ταὐτά,
2Αἰσχίνα. ὡς χρόνιος. χρόνιος; τί δέ τοι τὸ μέλημα;
3πράσσομες οὐχ ὡς λῷστα Θυώνιχε. ταῦτ’ἄρα λεπτός,
4κα- χὡ μύσταξ πολὺς οὗτος, ἀυσταλέοι δὲ κίκιννοι.
5τοιοῦτος πρώαν τις ἀφίκετο Πυθαγορικτάς,
6ὠχρὸς κα- κἀνυπόδητος · Ἀθηναῖος δ’ἔφατ’ἦμεν.
7ἤρατο μὰν καὶ τῆνος, ἐμὶν δοκεῖ, ὀπτῶ ἀλεύρω.
8παίσδεις ὠ- ὦγάθ’ἔχων · ἐμὲ δ’ἁ χαρίεσσα Κυνίσκα
9ὑβρίσδει · λασῶ δὲ μανείς ποκα, θρὶξ ἀνὰ μέσσον.
10τοιοῦτος μὲν ἀεὶ τὺ φίλ’Αἰσχίνα, ἁσυχᾷ ὀξύς,
11πάντ’ἐθέλων κατὰ καιρόν · ὅμως δ’εἶπον, τί τὸ καινόν.
12ὡργεῖος κα- κἠγὼ καὶ ὁ Θεσσαλὸς ἱπποδιώκτας
13Ἆπις καὶ Κλεύνικος ἐπίνομες ὁ στρατιώτας
14ἐν χώρῳ παρ’ἐμίν. δύο μὲν κατέκοψα νεοσσὼς
15θηλάζοντάτε χοῖρον, ἀνῷξα δὲ βίβλινον αὐτοῖς
16εὐώδη, τετόρων ἐτέων, σχεδὸν ὡς ἀπὸ λανῶ.
17βολβὸς κτεὶς κοχλίας ἐξῃρέθη. ἦς πότος ἁδύς.
18ἤδη δὲ προϊόντος, ἔδοξ’ἐπιχεῖσθαι ἄκρατον
19ὧτινος ἤθελ’ἕκαστος · ἔδει μόνον ὧτινος εἰπεῖν.
20ἄμμες μὲν φωνεῦντες ἐπίνομες, ὡς ἐδέδοκτο ·
21ἁ δ’οὐδὲν παρεόντος ἐμεῦ. τίν’ἔχειν με δοκεῖς νοῦν;
22“οὐ φθεγξῇ; λύκον εἶδες” · ἔπαιξέ τις. “” ὡς σοφός “” εἶπε,
23κα- κἠφᾶπτ’· εὐμαρέως κεν ἀπ’αὐτᾶς καὶ λύχνον ἇψας.
24ἔστι Λύκος, Λύκος ἐστί, Λάβα τῶ γείτονος υἱός,
25εὐμάκης ἁπαλός, πολλοῖς δοκέων καλὸς ἦμεν.
26τούτω τὸν κλύμενον κατετάκετο τῆνον ἔρωτα.
27κα- χἁμῖν τοῦτο δι’ὠτὸς ἔγεντό ποθ’ἁσυχᾷ οὑτῶς ·
28οὐ μὰν ἐξήταξα μάταν εἰς ἄνδρα γενειῶν.
29ἤδη δ’ὦν πόσιος τοὶ τέσσαρες ἐν βάθει ἦμες,
30κα- χὡ Λαρισαῖος “τὸν ἐμὸν Λύκον” ᾆδεν ἀπ’ἀρχᾶς,
31Θεσσαλικόν τι μέλισμα, κακαὶ φρένες · ἁ δὲ Κυνίσκα
32ἔκλαι’ἐξαπίνας θαλερώτερον ἢ παρὰ ματρὶ
33παρθένος ἑξαέτης κόλπω ἐπιθυμήσασα.
34τᾶμος ἐγώ, τὸν ἴσαις τὺ Θυώνιχε, πὺξ ἐπὶ κόρρας
35ἤλασα, κα- κἄλλαν αὖθις. ἀνειρύσσασα δὲ πέπλως
36ἔξω ἀπῴχετο θᾶσσον. “ἐμὸν κακόν, οὔ τοι ἀρέσκω;
37ἄλλός τοι γλυκίων ὑποκόλπιος; ἄλλον ἰοῖσα
38θάλπε φίλον. τήνῳ τὰ σὰ δάκρυα μᾶλα ῥέοντι”.
39μάστακα δοῖσα τέκνοισιν ὑπωροφίοισι χελιδὼν
40ἄψορρον ταχινὰ πέτεται βίον ἄλλον ἀγείρειν ·
41ὠκυτέρα μαλακᾶς ἀπὸ δίφρακος ἔδραμε τήνα
42ἰθὺ δι’ἀμφιθύρω καὶ δικλίδος, ᾇ πόδες ἆγον.
43αἶνός θην λέγεταί τις · ἔβα τάχα ταῦρος ἀν’ὕλαν.
44εἴκατι · ταὶ δ’ὀκτώ, ταὶ δ’ἐννέα, ταὶ δὲ δέκ’ἄλλαι,
45σάμερον ἑνδεκάτα, ποτίθει δύο, καὶ δύο μῆνες,
46ἐξ ὧ ἀπ’ἀλλάλων. οὐ δ’εἰ Θρᾳκιστὶ κέκαρμαι,
47οἶδε. λύκος νῦν πάντα, Λύκῳ καὶ νυκτὸς ἀνῷκται.
48ἄμμες δ’οὔτε λόγω τινὸς ἄξιοι οὔτ’ἀριθμητοί,
49δύστηνοι Μεγαρῆες ἀτιμοτάτῃ ἐνὶ μοίρῃ.
50κα- κεἰ μὲν ἀποστέρξαιμι, τὰ πάντά κεν εἰς δέον ἕρποι.
51νῦν δὲ πόθεν; μῦς, φαντὶ Θυώνιχε, γεύμεθα πίσσας.
52κα- χὥτι τὸ φάρμακόν ἐστιν ἀμηχανέοντος ἔρωτος,
53οὐκ οἶδα. πλὰν Σῖμος ὁ τᾶς Ἐπιχάλκω ἐρασθεὶς
54ἐκπλεύσας ὑγιὴς ἐπανῆλθ’, ἐμὸς ἁλικιώτας.
55πλευσοῦμαι κα- κἠγὼ διαπόντιος, οὔτε κάκιστος
56οὔτε πρᾶτος ἴσως, ὁμαλὸς δέ τις ὁ στρατιώτας.
57ὤφελε μὰν χωρεῖν κατὰ νοῦν τεόν, ὧν ἐπεθύμεις
58Αἰσχίνα. εἰ δ’οὑτῶς ἄρα τοι δοκεῖ ὥστ’ἀποδαμεῖν,
59μισθοδότας Πτολεμαῖος ἐλευθέρῳ οἷος ἄριστος,
60τα- τἄλλα δ’ἀνὴρ ποῖός τις ἐλευθέρῳ οἷος ἄριστος;
61εὐγνώμων, φιλόμουσος, ἐρωτικός, εἰς ἄκρον ἁδύς,
62εἰδὼς τὸν φιλέοντα, τὸν οὐ φιλέοντ’ἔτι μᾶλλον,
63πολλοῖς πολλὰ διδούς, αἰτεύμενος οὐκ ἀνανεύων
64οἷα χρὴ βασιλῆ’· αἰτεῖν δὲ δεῖ οὐκ ἐπὶ παντὶ
65Αἰσχίνα. ὥστ’εἴ τοι κατὰ δεξιὸν ὦμον ἀρέσκει
66λῶπος ἄκρον περονᾶσθαι, ἐπ’ἀμφοτέροις δὲ βεβακὼς
67τολμασεῖς ἐπιόντα μένειν θρασὺν ἀσπιδιώταν,
68ᾇ τάχος εἰς Αἴγυπτον. ἀπὸ κροτάφων πελόμεσθα
69πάντες γηραλέοι, καὶ ἐπισχερὼ ἐς γένυν ἕρπει
70λευκαίνων ὁ χρόνος · ποιεῖν τι δεῖ, ἇς γόνυ χλωρόν.
1ἔνδοι Πραξινόα; Γοργοῖ φίλα, ὡς χρόνῳ. ἔνδοι.
2θαῦμ’ὅτι καὶ νῦν ἦνθες. ὅρη δίφρον Εὐνόα αὐτῇ.
3ἔμβαλε καὶ ποτίκρανον. ἔχει κάλλιστα. καθίζευ.
4ὢ τᾶς ἀλεμάτω ψυχᾶς · μόλις ὔμμιν ἐσώθην
5Πραξινόα πολλῶ μὲν ὄχλω, πολλῶν δὲ τεθρίππων.
6παντᾷ κρηπῖδες, παντᾷ χλαμυδηφόροι ἄνδρες ·
7ἁ δ’ὁδὸς ἄτρυτος · τὺ δ’ἑκαστάτω ὅσσον ἀποικεῖς.
8ταῦθ’ὁ πάραρος τῆνος ἐπ’ἔσχατα γᾶς ἔλαβ’ἐνθὼν
9ἰλεόν, οὐκ οἴκησιν, ὅπως μὴ γείτονες ὦμες
10ἀλλάλαις, ποτ’ἔριν, φθονερὸν κακόν, αἰὲν ὁμοῖος.
11μὴ λέγε τὸν τεὸν ἄνδρα φίλα Δίκωνα τοιαῦτα,
12τῶ μικκῶ παρεόντος · ὅρη γύναι, ὡς ποθορῇ τυ.
13θάρσει Ζωπυρίων, γλυκερὸν τέκος · οὐ λέγει ἀπφῦν.
14αἰσθάνεται τὸ βρέφος, ναὶ τὰν πότνιαν.
15καλὸς ἀπφῦς. ἀπφῦς μὰν τῆνος τὰ πρόαν (λέγομες δὲ πρόαν θην
16πάντα) νίτρον καὶ φῦκος ἀπὸ σκανᾶς ἀγοράσδων
17ἦνθε φέρων ἅλας ἄμμιν, ἀνὴρ τρισκαιδεκάπηχυς.
18κα- χὡμὸς τα- ταὐτᾷ ἔχει, φθόρος ἀργυρίω, Διοκλείδας ·
19ἑπταδράχμως κυνάδας, γραιᾶν ἀποτίλματα πηρᾶν,
20πέντε πόκως ἔλαβ’ἐχθές, ἅπαν ῥύπον, ἔργον ἐπ’ἔργῳ.
21ἀλλ’ἴθι τω- τὠμπέχονον καὶ τὰν περονατρίδα λάζευ.
22βᾶμες τῶ βασιλῆος ἐς ἀφνειῶ Πτολεμαίω
23θασόμεναι τὸν Ἄδωνιν · ἀκούω χρῆμα καλόν τι
24κοσμεῖν τὰν βασίλισσαν.
25ἐν ὀλβίω ὄλβια πάντα. ὧν ἴδες, ὧν εἶπες καὶ ἰδοῖσα τὺ τῷ μὴ ἰδόντι.
26ἕρπειν ὥρα κ’εἴη.
27ἀεργοῖς αἰὲν ἑορτά.
28Εὐνόα, αἶρε τὸ νῆμα καὶ ἐς μέσον αἰνόθρυπτε
29θὲς πάλιν. αἱ γαλέαι μαλακῶς χρῄζοντι καθεύδειν ·
30κινεῦ δή, φέρε θᾶσσον ὕδωρ. ὕδατος πρότερον δεῖ.
31ἁ δὲ σμᾶμα φέρει. δὸς ὅμως. μὴ δὴ πολὺ ἄπληστε. ἔγχει ὕδωρ. δύστανε, τί μευ τὸ χιτώνιον ἄρδεις;
32παῦε. ὁκοῖα θεοῖς ἐδόκει, τοιαῦτα νένιμμαι.
33ἁ κλᾲξ τᾶς μεγάλας πᾷ λάρνακος; ὧδε φέρ’αὐτάν.
34Πραξινόα, μάλα τοι τὸ καταπτυχὲς ἐμπερόναμα
35τοῦτο πρέπει · λέγε μοι, πόσσω κατέβα τοι ἀφ’ἱστῶ;
36μὴ μνάσῃς Γοργοῖ · πλέον ἀργυρίω καθαρῶ μνᾶν
37ἢ δύο · τοῖς δ’ἔργοις καὶ τὰν ψυχὰν ποτέθηκα.
38ἀλλὰ κατὰ γνώμαν ἀπέβα τοι.
39τοῦτο κάλ’εἶπες.
40τω- τὠμπέχονον φέρε μοι καὶ τὰν θολίαν κατὰ κόσμον
41ἀμφίθες. οὐκ ἀξῶ τυ τέκνον. μορμώ, δάκνει ἵππος. δάκρυ’, ὅσσα θέλεις, χωλὸν δ’οὐ δεῖ τυ γενέσθαι.
42ἕρπωμες. Φρυγία, τὸν μικκὸν παῖσδε λαβοῖσα,
43τὰν κύν’ἔσω κάλεσον, τὰν αὐλείαν ἀπόκλᾳξον. —
44ὦ θεοί, ὅσσος ὄχλος. πῶς καὶ πόκα τοῦτο περᾶσαι
45χρὴ τὸ κακόν; μύρμακες ἀνάριθμοι καὶ ἄμετροι.
46πολλά τοι ὦ Πτολεμαῖε πεποίηται καλὰ ἔργα,
47ἐξ ὧ ἐν ἀθανάτοις ὁ τεκν · οὐδεὶς κακοεργὸς
48δαλεῖται τὸν ἰόντα παρέρπων Αἰγυπτιστί,
49οἷα πρὶν ἐξ ἀπάτας κεκροτημένοι ἄνδρες ἔπαισδον,
50ἀλλάλοις ὁμαλοί, κακὰ παίγνια, πάντες ἐρειοί.
51ἁδίστα Γοργοῖ, τί γενοίμεθα; τοὶ πολεμισταὶ
52ἵπποι τῶ βασιλῆος. ἄνερ φίλε, μή με πατήσῃς.
53ὀρθὸς ἀνέστα ὁ πυρρός · ἴδ’ὡς ἄγριος. κυνοθαρσὴς
54Εὐνόα, οὐ φευξῇ; διαχρησεῖται τὸν ἄγοντα.
55ὠνάθην μεγάλως, ὅτι μοι τὸ βρέφος μένει ἔνδον.
56θάρσει Πραξινόα · καὶ δὴ γεγενήμεθ’ὄπισθεν,
57τοὶ δ’ἔβαν ἐς χώραν. κα- καὐτὰ συναγείρομαι ἤδη.
58ἵππον καὶ τὸν ψυχρὸν ὄφιν τὰ μάλιστα δεδοίκω
59ἐκ παιδός. σπεύδωμες · ὄχλος πολὺς ἄμμιν ἐπιρρεῖ.
60ἐξ αὐλᾶς ὦ μᾶτερ; ἐγὼν ὦ τέκνα. παρενθεῖν
61εὐμαρές; ἐς Τροίαν πειρώμενοι ἦνθον Ἀχαιοί,
62καλλίστα παίδων · πείρᾳ θην πάντα τελεῖται.
63χρησμὼς ἁ πρεσβῦτις ἀπῴχετο θεσπίξασα.
64πάντα γυναῖκες ἴσαντι, καὶ ὡς Ζεὺς ἠγάγεθ’Ἥρην.
65θᾶσαι Πραξινόα, περὶ τὰς θύρας ὅσσος ὅμιλος.
66θεσπέσιος. Γοργοῖ, δὸς τὰν χέρα μοι · λάβε καὶ τὺ
67Εὐνόα Εὐτυχίδος · πότεχ’αὐτᾷ, μή τι πλαναθῇς.
68πᾶσαι ἅμ’εἰσένθωμες · ἀπρὶξ ἔχευ Εὐνόα ἁμῶν.
69οἴμοι δειλαία, δίχα μευ τὸ θερίστριον ἤδη
70ἔσχισται Γοργοῖ. πὸτ τῶ Διός, εἴτι γένοιο
71εὐδαίμων ὠ- ὤνθρωπε, φυλάσσεο τω- τὠμπέχονόν μευ.
72οὐκ ἐπ’ἐμὶν μέν, ὅμως δὲ φυλαξεῦμαι · ὄχλος ἄθρως.
73ὠθεῦνθ’ὥσπερ ὕες. θάρσει γύναι · ἐν καλῷ εἰμές.
74κα- κεἰς ὥρας κα- κἤπειτα φίλ’ἀνδρῶν ἐν καλῷ εἴης
75ἄμμε περιστέλλων. χρηστῶ κα- κᾠκτίρμονος ἀνδρός.
76φλίβεται Εὐνόα ἇμιν · ἄγ’ὦ δειλὰ τὺ βιάζευ.
77κάλλιστ’· ἔνδοι πᾶσαι, ὁ τὰν νυὸν εἶπ’ἀποκλᾴξας.
78Πραξινόα, πόταγ’ὧδε. τὰ ποικίλα πρᾶτον ἄθρησον,
79λεπτὰ καὶ ὡς χαρίεντα · θεῶν περονάματα φασεῖς.
80πότνι’Ἀθαναία, ποῖαί σφ’ἐπόνασαν ἔριθοι,
81ποῖοι ζῳογράφοι τα- τἀκριβέα γράμματ’ἔγραψαν.
82ὡς ἔτυμ’ἑστάκαντι, καὶ ὡς ἔτυμ’ἐνδινεῦντι,
83ἔμψυχ’, οὐκ ἐνυφαντά. σοφόν τοι χρῆμ’ὥνθρωπος.
84αὐτὸς δ’ὡς θαητὸς ἐπ’ἀργυρέας κατάκειται
85κλισμῶ, πρᾶτον ἴουλον ἀπὸ κροτάφων καταβάλλων,
86ὁ τριφίλητος Ἄδωνις, ὃ κα- κἠν Ἀχέροντι φιλεῖται.
87παύσασθ’ὦ δύστανοι, ἀνάνυτα κωτίλλοισαι
88τρυγόνες. ἐκκναισεῦντι πλατειάσδοισαι ἅπαντα.
89μᾶ, πόθεν ὥνθρωπος; τί δὲ τίν, εἰ κωτίλαι εἰμές;
90πασάμενος ἐπίτασσε. Συρακοσίαις ἐπιτάσσεις;
91ὡς δ’εἰδῇς καὶ τοῦτο · Κορίνθιαι εἰμὲς ἄνωθεν,
92ὡς καὶ ὁ Βελλεροφῶν · Πελοποννασιστὶ λαλεῦμες ·
93δωρίσδεν δ’ἔξεστι δοκῶ τοῖς Δωριέεσσι.
94μὴ φύη Μελιτῶδες ὃς ἁμῶν καρτερὸς εἴη,
95πλὰν ἑνός. οὐκ ἀλέγω. μή μοι κενεὰν ἀπομάξῃς.
96σιγᾷ Πραξινόα · μέλλει τὸν Ἄδωνιν ἀείδειν
97ἁ τᾶς Ἀργείας θυγάτηρ πολύιδρις ἀοιδός,
98ἅτις καὶ πέρυσιν τὸν ἰάλεμον ἀρίστευσε.
99φθεγξεῖταί τι σάφ’οἶδα καλόν · διαθρύπτεται ἤδη.
100δέσποιν’, ἃ Γολγώςτε καὶ Ἰδάλιον ἐφίλασας
101αἰπεινάντ’Ἐρύκαν, χρυσῷ παίζοισ’Ἀφροδίτα ·
102οἷόν τοι τὸν Ἄδωνιν ἀπ’ἀενάω Ἀχέροντος
103μηνὶ δυωδεκάτῳ μαλακαὶ πόδας ἄγαγον Ὧραι.
104βάρδισται μακάρων Ὧραι φίλαι, ἀλλὰ ποθειναὶ
105ἔρχονται πάντεσσι βροτοῖς αἰεί τι φορεῦσαι.
106Κύπρι Διωναία, τὺ μὲν ἀθανάταν ἀπὸ θνατᾶς,
107ἀνθρώπων ὡς μῦθος, ἐποίησας Βερενίκαν,
108ἀμβροσίαν ἐς στῆθος ἀποστάξασα γυναικός ·
109τὶν δὲ χαριζομένα, πολυώνυμε καὶ πολύναε,
110ἁ Βερενικεία θυγάτηρ Ἑλένᾳ εἰκυῖα
111Ἀρσινόα πάντεσσι καλοῖς ἀτιτάλλει Ἄδωνιν.
112πὰρ μέν οἱ ὥρια κεῖται, ὅσα δρυὸς ἄκρα φέρονται,
113πὰρ δ’ἁπαλοὶ κᾶποι πεφυλαγμένοι ἐν ταλαρίσκοις
114ἀργυρέοις, Συρίω δὲ μύρω χρύσει’ἀλάβαστρα.
115εἴδατα δ’ὅσσα γυναῖκες ἐπὶ πλαθάνω πονέονται,
116ἄνθεα μίσγοισαι λευκῷ παντοῖα μαλεύρῳ,
117ὅσσάτ’ἀπὸ γλυκερῶ μέλιτος τάτ’ἐν ὑγρῷ ἐλαίῳ,
118πάντ’αὐτῷ πετεηνὰ καὶ ἑρπετὰ τεῖδε πάρεστι.
119χλωραὶ δὲ σκιάδες μαλακῷ βρίθοντι ἀνήθῳ
120δέδμανθ’· οἱ δέτε κῶροι ὑπερπωτῶνται Ἔρωτες,
121οἷοι ἀηδονιδῆες ἀεξομενᾶν ἐπὶ δένδρων
122πωτῶνται πτερύγων πειρώμενοι ὄζον ἀπ’ὄζω.
123ὢ ἔβενος, ὢ χρυσός, ὢ ἐκ λευκῶ ἐλέφαντος
124αἰετοὶ οἰνοχόον Κρονίδᾳ Διὶ παῖδα φέροντες.
125πορφύρεοι δὲ τάπητες ἄνω μαλακώτεροι ὕπνω,
126ἁ Μίλατος ἐρεῖ κα- χὡ τὰν Σαμίαν κάτα βόσκων ·
127“ἔστρωται κλίνα τῷ Ἀδώνιδι τῷ καλῷ ἄλλα”.
128τὰν μὲν Κύπρις ἔχει, τὰν δ’ὁ ῥοδόπαχυς Ἄδωνις
129ὀκτωκαιδεκέτης ἢ ἐννεακαίδεχ’ὁ γαμβρός.
130οὐ κεντεῖ τὸ φίλαμ’, ἔτι οἱ περὶ χείλεα πυρρά.
131νῦν μὰν Κύπρις ἔχοισα τὸν αὐτᾶς χαιρέτω ἄνδρα ·
132ἀῶθεν δ’ἁμές νιν ἅμα δρόσῳ ἀθρόαι ἔξω
133οἰσεῦμες ποτὶ κύματ’ἐπ’ἀιόνι πτύοντα,
134λύσασαι δὲ κόμαν καὶ ἐπὶ σφυρὰ κόλπον ἀνεῖσαι
135στήθεσι φαινομένοις λιγυρᾶς ἀρξώμεθ’ἀοιδᾶς ·
136ἕρπεις ὦ φίλ’Ἄδωνι καὶ ἐνθάδε κα- κεἰς Ἀχέροντα
137ἡμιθέων, ὡς φαντί, μονώτατος. οὔτ’Ἀγαμέμνων
138τοῦτ’ἔπαθ’, οὔτ’Αἴας ὁ μέγας βαρυμάνιος ἥρως,
139οὔθ’Ἕκτωρ Ἑκάβας ὁ γεραίτερος εἴκατι παίδων,
140οὐ Πατροκλῆς, οὐ Πύρρος ἀπὸ Τροίας ἐπανελθών,
141οὔθ’οἱ ἔτι πρότερον Λαπίθαι καὶ Δευκαλίωνες,
142οὐ Πελοπηιάδαιτε καὶ Ἄργεος ἄκρα Πελασγοί ·
143ἵλαθι νῦν φίλ’Ἄδωνι, καὶ ἐς νέωτ’εὐθυμήσαις.
144καὶ νῦν ἦνθες Ἄδωνι, καὶ ὅκκ’ἀφίκῃ, φίλος ἡξεῖς.
145Πραξινόα, τὸ χρῆμα σοφώτερον ἁ θήλεια.
146ὀλβία ὅσσα ἴσατι, πανολβία ὡς γλυκὺ φωνεῖ.
147ὥρα ὅμως κα- κεἰς οἶκον. ἀνάριστος Διοκλείδας.
148κα- χὡνὴρ ὄξος ἅπαν, πεινᾶντι δὲ μη δὲ ποτένθῃς.
149χαῖρε Ἄδων ἀγαπητέ · καὶ ἐς χαίροντας ἀφίκευ.
1αἰεὶ τοῦτο Διὸς κούραις μέλει, αἰὲν ἀοιδοῖς,
2ὑμνεῖν ἀθανάτους, ὑμνεῖν ἀγαθῶν κλέα ἀνδρῶν.
3Μοῦσαι μὲν θεαὶ ἐντί, θεοὺς θεαὶ ἀείδοντι ·
4ἄμμες δὲ βροτοὶ οἵδε, βροτοὺς βροτοὶ ἀείδωμεν.
5τίς γὰρ τῶν ὁπόσοι γλαυκὰν ναίουσιν ὑπ’ἀῶ
6ἡμετέρας Χάριτας πετάσας ὑποδέξεται οἴκῳ
7ἀσπασίως, οὐ δ’αὖθις ἀδωρήτους ἀποπέμψει;
8αἱ δὲ σκυζόμεναι γυμνοῖς ποσὶν οἴκαδ’ἴασι,
9πολλά με τωθάζοισαι, ὅτ’ἀλιθίαν ὁδὸν ἦνθον,
10ὀκνηραὶ δὲ πάλιν κενεᾶς ἐν πυθμένι χηλοῦ
11ψυχροῖς ἐν γονάτεσσι κάρη μίμνοντι βαλοῖσαι,
12ἔνθ’αἰεί σφισιν ἕδρα, ἐπὴν ἄπρηκτοι ἵκωνται.
13τίς τῶν νῦν τοιόσδε; τίς εὖ εἰπόντα φιλήσει;
14οὐκ οἶδ’· οὐ γὰρ ἔτ’ἄνδρες ἐπ’ἔργμασιν ὡς πάρος ἐσθλοῖς
15αἰνεῖσθαι σπεύδοντι, νενίκηνται δ’ὑπὸ κερδέων.
16πᾶς δ’ὑπὸ κόλπῳ χεῖρας ἔχων πόθεν οἴσεται ἀθρεῖ
17ἄργυρον, οὐ δέ κεν ἰὸν ἀποτρίψας τινὶ δοίη,
18ἀλλ’εὐθὺς μυθεῖται · “ἀπωτέρω ἢ γόνυ κνάμα ·
19αὐτῷ μοί τι γένοιτο · θεοὶ τιμῶσιν ἀοιδούς.
20τίς δέ κεν ἄλλου ἀκούσαι; ἅλις πάντεσσιν Ὅμηρος.
21οὗτος ἀοιδῶν λῷστος, ὃς ἐξ ἐμεῦ οἴσεται οὐδέν”.
22δαιμόνιοι, τί δὲ κέρδος ὁ μυρίος ἔνδοθι χρυσὸς
23κείμενος; οὐχ ἅδε πλούτου φρονέουσιν ὄνασις,
24ἀλλὰ τὸ μὲν ψυχᾷ, τὸ δὲ καί τινι δοῦναι ἀοιδῶν ·
25πολλοὺς δ’εὖ ἔρξαι παῶν, πολλοὺς δὲ καὶ ἄλλων
26ἀνθρώπων, αἰεὶ δὲ θεοῖς ἐπιβώμια ῥέζειν,
27μη δὲ ξεινοδόκον κακὸν ἔμμεναι, ἀλλὰ τραπέζῃ
28μειλίξαντ’ἀποπέμψαι, ἐπὴν ἐθέλωντι νέεσθαι,
29Μουσάων δὲ μάλιστα τίειν ἱεροὺς ὑποφήτας,
30ὄφρα καὶ εἰν Ἀίδαο κεκρυμμένος ἐσθλὸς ἀκούσῃς,
31μη δ’ἀκλεὴς μύρηαι ἐπὶ ψυχροῦ Ἀχέροντος,
32ὡσεί τις μακέλᾳ τετυλωμένος ἔνδοθι χεῖρας
33ἀχὴν ἐκ πατέρων πενίην ἀκτήμονα κλαίων.
34πολλοὶ ἐν Ἀντιόχοιο δόμοις καὶ ἄνακτος Ἀλεύα
35ἁρμαλιὴν ἔμμηνον ἐμετρήσαντο πενέσται ·
36πολλοὶ δὲ Σκοπάδῃσιν ἐλαυνόμενοι ποτὶ σακοὺς
37μόσχοι σὺν κεραῇσιν ἐμυκήσαντο βόεσσι,
38μυρία δ’ἀμπεδίον Κραννώνιον ἐνδιάασκον
39ποιμένες ἔκκριτα μῆλα φιλοξείνοισι Κρεώνδαις ·
40ἀλλ’οὔ σφιν τῶν ἦδος, ἐπεὶ γλυκὺν ἐξεκένωσαν
41θυμὸν ἐς εὐρεῖαν σχεδίαν στυγνοῦ Ἀχέροντος,
42ἄμναστοι δὲ τὰ πολλὰ καὶ ὄλβια τῆνα λιπόντες
43δειλοῖς ἐν νεκύεσσι μακροὺς αἰῶνας ἔκειντο,
44εἰ μὴ κεῖνος ἀοιδὸς ὁ Κήιος αἰόλα φωνέων
45βάρβιτον ἐς πολύχορδον ἐν ἀνδράσι θῆκ’ὀνομαστοὺς
46ὁπλοτέροις, τιμᾶς δὲ καὶ ὠκέες ἔλλαχον ἵπποι,
47οἵ σφισιν ἐξ ἱερῶν στεφανηφόροι ἦλθον ἀγώνων.
48τίς δ’ἂν ἀριστῆας Λυκίων ποτέ, τίς κομόωντας
49Πριαμίδας ἢ θῆλυν ἀπὸ χροιᾶς Κύκνον ἔγνω,
50εἰ μὴ φυλόπιδας προτέρων ὕμνησαν ἀοιδοί;
51οὐ δ’Ὀδυσεὺς ἑκατόντε καὶ εἴκοσι μῆνας ἀλαθεὶς
52πάντας ἐπ’ἀνθρώπους, Ἀίδαντ’εἰς ἔσχατον ἐλθὼν
53ζωός, καὶ σπήλυγγα φυγὼν ὀλοοῖο Κύκλωπος,
54δηναιὸν κλέος ἔσχεν, ἐσιγάθη δ’ἂν ὑφορβὸς
55Εὔμαιος, καὶ βουσὶ Φιλοίτιος ἀμφ’ἀγελαίαις
56ἔργον ἔχων, αὐτόςτε περίσπλαγχνος Λαέρτης,
57εἰ μή σφεας ὤνασαν Ἰάονος ἀνδρὸς ἀοιδαί.
58ἐκ Μοισᾶν ἀγαθὸν κλέος ἔρχεται ἀνθρώποισι,
59χρήματα δὲ ζώοντες ἀμαλδύνουσι θανόντων.
60ἀλλ’ἶσος γὰρ ὁ μόχθος ἐπ’ᾀόνι κύματα μετρεῖν,
61ὅσσ’ἄνεμος χέρσονδε μετὰ γλαυκᾶς ἁλὸς ὠθεῖ,
62ἢ ὕδατι νίζειν θολερὰν διαειδέι πλίνθον,
63καὶ φιλοκερδείᾳ βεβλαμμένον ἄνδρα παρελθεῖν.
64χαιρέτω ὃς τοιοῦτος, ἀνάριθμος δέ οἱ εἰη
65ἄργυρος, αἰεὶ δὲ πλεόνων ἔχοι ἵμερος αὐτόν.
66αὐτὰρ ἐγὼ τιμήντε καὶ ἀνθρώπων φιλότητα
67πολλῶν ἡμιόνωντε καὶ ἵππων πρόσθεν ἑλοίμαν.
68δίζημαι δ’, ὅτινι θνατῶν κεχαρισμένος ἔνθω
69σὺν Μοίσαις · χαλεπαὶ γὰρ ὁδοὶ τελέθουσιν ἀοιδοῖς
70κουράων ἀπάνευθε Διὸς μέγα βουλεύοντος.
71οὔπω μῆνας ἄγων ἔκαμ’οὐρανὸς οὐ δ’ἐνιαυτούς ·
72πολλοὶ κινήσουσιν ἔτι τροχὸν ἅρματος ἵπποι ·
73ἔσσεται οὗτος ἀνήρ, ὃς ἐμεῦ κεχρήσετ’ἀοιδοῦ,
74ῥέξας ἢ Ἀχιλεὺς ὅσσον μέγας ἢ βαρὺς Αἴας
75ἐν πεδίῳ Σιμόεντος, ὅθι Φρυγὸς ἠρίον Ἴλου.
76ἤδη νῦν Φοίνικες ὑπ’ἠελίῳ δύνοντι
77οἰκεῦντες Λιβύας ἄκρον σφυρὸν ἐρρίγασιν.
78ἤδη βαστάζουσι Συρακόσιοι μέσα δοῦρα
79ἀχθόμενοι σακέεσσι βραχίονας ἰτεΐνοισιν ·
80ἐν δ’αὐτοῖς Ἱέρων προτέροις ἴσος ἡρώεσσι
81ζώννυται, ἵππειαι δὲ κόρυν σκεπάουσιν ἔθειραι.
82αἰ γὰρ Ζεῦ κύδιστε πάτερ καὶ πότνι’Ἀθάνα
83κούρηθ’, ἣ σὺν ματρὶ πολυκλήρων Ἐφυραίων
84εἴληχας μέγα ἄστυ παρ’ὕδασι Λυσιμελείας,
85ἐχθροὺς ἐκ νάσοιο κακὰ πέμψειεν ἀνάγκα
86Σαρδόνιον κατὰ κῦμα, φίλων μόρον ἀγγέλλοντας
87τέκνοις ἠδ’ἀλόχοισιν, ἀριθμητοὺς ἀπὸ πολλῶν ·
88ἄστεάτε προτέροισι πάλιν ναίοιτο πολίταις,
89δυσμενέων ὅσα χεῖρες ἐλωβήσαντο κατάκρας ·
90ἀγροὺς δ’ἐργάζοιντο τεθαλότας · αἱ δ’ἀνάριθμοι
91μήλων χιλιάδες βοτάνᾳ διαπιανθεῖσαι
92ἀμπεδίον βληχοῖντο, βόες δ’ἀγελαδὸν ἐς αὖλιν
93ἐρχόμεναι σκνιφαῖον ἐπισπεύδοιεν ὁδίταν ·
94νειοὶ δ’ἐκπονέοιντο ποτὶ σπόρον, ἁνίκα τέττιξ
95ποιμένας ἐνδίους πεφυλαγμένος ἔνδοθι δένδρων
96ἀχεῖ ἐν ἀκρεμόνεσσιν · ἀράχνια δ’εἰς ὅπλ’ἀράχναι
97λεπτὰ διαστήσαιντο, βοᾶς δ’ἔτι μη δ’ὄνομ’εἴη.
98ὑψηλὸν δ’Ἱέρωνι κλέος φορέοιεν ἀοιδοὶ
99καὶ πόντου Σκυθικοῖο πέραν καὶ ὅθι πλατὺ τεῖχος
100ἀσφάλτῳ δήσασα Σεμίραμις ἐμβασίλευεν.
101εἷς μὲν ἐγώ, πολλοὺς δὲ Διὸς φιλέοντι καὶ ἄλλους
102θυγατέρες, τοῖς πᾶσι μέλοι Σικελὰν Ἀρέθοισαν
103ὑμνεῖν σὺν λαοῖσι καὶ αἰχμητὰν Ἱέρωνα.
104ὦ Ἐτεόκλειοι θύγατρες θεαί, ὦ Μινύειον
105Ὀρχομενὸν φιλέοισαι ἀπεχθόμενόν ποτε Θήβαις,
106ἄκλητος μὲν ἔγωγε μένοιμί κεν, ἐς δὲ καλεύντων
107θαρσήσας Μοίσαισι σὺν ἁμετέραισιν ἱκοίμαν.
108καλλείψω δ’οὐ δ’ὔμμε · τί γὰρ Χαρίτων ἀγαπητὸν
109ἀνθρώποις ἀπάνευθεν; ἀεὶ Χαρίτεσσιν ἅμ’εἴην.
1ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα καὶ ἐς Δία λήγετε Μοῖσαι,
2ἀθανάτων τὸν ἄριστον ἐπὴν αὐδῶμεν ἀοιδαῖς ·
3ἀνδρῶν δ’αὖ Πτολεμαῖος ἐνὶ πρώτοισι λεγέσθω
4καὶ πύματος καὶ μέσσος · ὁ γὰρ προφερέστατος ἄλλων.
5ἥρωες, τοὶ πρόσθεν ἀφ’ἡμιθέων ἐγένοντο,
6ῥέξαντες καλὰ ἔργα σοφῶν ἐκύρησαν ἀοιδῶν ·
7αὐτὰρ ἐγὼ Πτολεμαῖον ἐπιστάμενος καλὰ εἰπεῖν
8ὑμνήσαιμ’· ὕμνοι δὲ καὶ ἀθανάτων γέρας αὐτῶν.
9Ἴδαν ἐς πολύδενδρον ἀνὴρ ὑλατόμος ἐλθὼν
10παπταίνει, παρεόντος ἄδην, πόθεν ἄρξεται ἔργου.
11τί πρῶτον καταλέξω; ἐπεὶ πάρα μυρία εἰπεῖν,
12οἷσι θεοὶ τὸν ἄριστον ἐτίμησαν βασιλήων.
13ἐκ πατέρων οἷος μὲν ἔην τελέσαι μέγα ἔργον
14Λαγείδας Πτολεμαῖος, ὅτε φρεσὶν ἐγκατάθοιτο
15βουλάν, ἃν οὐκ ἄλλος ἀνὴρ οἷόςτε νοῆσαι.
16τῆνον καὶ μακάρεσσι πατὴρ ὁμότιμον ἔθηκεν
17ἀθανάτοις, καί οἱ χρύσεος δόμος ἐν Διὸς οἴκῳ
18δέδμηται · παρὰ δ’αὐτὸν Ἀλέξανδρος φίλα εἰδὼς
19ἑδριάει, Πέρσαισι βαρὺς θεὸς αἰολομίτρας.
20ἀντία δ’Ἡρακλῆος ἕδρα κενταυροφόνοιο
21ἵδρυται στερεοῖο τετυγμένα ἐξ ἀδάμαντος ·
22ἔνθα σὺν ἄλλοισιν θαλίας ἔχει οὐρανίδαισι,
23χαίρων υἱωνῶν περιώσιον υἱωνοῖσιν,
24ὅττί σφεων Κρονίδης μελέων ἐξείλετο γῆρας,
25ἀθάνατοι δὲ καλεῦνται ἑοὶ νέποδες γεγαῶτες.
26ἄμφω γὰρ πρόγονός σφιν ὁ καρτερὸς Ἡρακλείδας,
27ἀμφότεροι δ’ἀριθμεῦνται ἐς ἔσχατον Ἡρακλῆα.
28τῷ καὶ ἐπεὶ δαίτηθεν ἴοι κεκορημένος ἤδη
29νέκταρος εὐόδμοιο φίλας ἐς δῶμ’ἀλόχοιο,
30τῷ μὲν τόξον ἔδωκεν ὑπωλένιόντε φαρέτραν,
31τῷ δὲ σιδάρειον σκύταλον κεχαραγμένον ὄζοις.
32οἱ δ’εἰς ἀμβρόσιον θάλαμον λευκοσφύρου Ἥβης
33ὅπλα καὶ αὐτὸν ἄγουσι γενειήταν Διὸς υἱόν.
34οἵα δ’ἐν πινυταῖσι περικλειτὰ Βερενίκα
35ἔπρεπε θηλυτέραις, ὄφελος μέγα γειναμένοισι.
36τᾷ μὲν Κύπρον ἔχοισα Διώνας πότνια κούρα
37κόλπον ἐς εὐώδη ῥαδινὰς ἐσεμάξατο χεῖρας.
38τῷ οὔπω τινὰ φαντὶ ἁδεῖν τόσον ἀνδρὶ γυναικῶν,
39ὅσσόν περ Πτολεμαῖος ἑὴν ἐφίλησεν ἄκοιτιν.
40ἦ μὰν ἀντεφιλεῖτο πολὺ πλέον · ὧδέ κε παισὶ
41θαρσήσας σφετέροισιν ἐπιτρέποι οἶκον ἅπαντα,
42ὁππότε κεν φιλέων βαίνῃ λέχος ἐς φιλεούσης.
43ἀστόργου δὲ γυναικὸς ἐπ’ἀλλοτρίῳ νόος αἰεί,
44ῥηίδιοι δὲ γοναί, τέκνα δ’οὐ ποτεοικότα πατρί.
45κάλλει ἀριστεύουσα θεάων πότν’Ἀφροδίτα,
46σοὶ τήνα μεμέλητο · σέθεν δ’ἕνεκεν Βερενίκα
47εὐειδὴς Ἀχέροντα πολύστονον οὐκ ἐπέρασεν,
48ἀλλά μιν ἁρπάξασα, πάροιθ’ἐπὶ νῆα κατελθεῖν
49κυανέαν καὶ στυγνὸν ἀεὶ πορθμῆα καμόντων,
50ἐς ναὸν κατέθηκας, ἑᾶς δ’ἀπεδάσσαο τιμᾶς.
51πᾶσιν δ’ἤπιος ἥδε βροτοῖς μαλακοὺς μὲν ἔρωτας
52προσπνείει, κούφας δὲ διδοῖ ποθέοντι μερίμνας. —
53Ἀργεία κυάνοφρυ, σὺ λαοφόνον Διομήδεα
54μισγομένα Τυδῆι τέκες, Καλυδώνιον ἄνδρα,
55ἀλλὰ Θέτις βαθύκολπος ἀκοντιστὰν Ἀχιλῆα
56Αἰακίδᾳ Πηλῆι, σὲ δ’αἰχμητὰ Πτολεμαῖε
57αἰχμητᾷ Πτολεμαίῳ ἀρίζηλος Βερενίκα.
58καί σε Κόως ἀτίταλλε βρέφος νεογιλλὸν ἐόντα,
59δεξαμένα παρὰ ματρός, ὅτε πρώταν ἴδες ἀῶ.
60ἔνθα γὰρ Εἰλείθυιαν ἐβώσατο λυσίζωνον
61Ἀντιγόνας θυγάτηρ βεβαρημένα ὠδίνεσσιν ·
62ἡ δέ οἱ εὐμενέοισα παρίστατο, κὰδ δ’ἄρα πάντων
63νωδυνίαν κατέχευε μελῶν · ὁ δὲ πατρὶ ἐοικὼς
64παῖς ἀγαπητὸς ἔγεντο. Κόως δ’ὀλόλυξεν ἰδοῖσα,
65φᾶ δὲ καθαπτομένα βρέφεος χείρεσσι φίλῃσιν ·
66“ὄλβιε κοῦρε γένοιο, τίοις δέ με τόσσον, ὅσον περ
67Δᾶλον ἐτίμησεν κυανάμπυκα Φοῖβος Ἀπόλλων ·
68ἐν δὲ μιᾷ τιμᾷ Τρίοπον καταθεῖο κολώναν,
69ἶσον Δωριέεεσσι νέμων γέρας ἐγγὺς ἐοῦσιν”.
70ἶσον καὶ Ῥήναιαν ἄναξ ἐφίλησεν Ἀπόλλων.
71ὣς ἄρα νᾶσος ἔειπεν · ὁ δ’ὑψόθεν ἔκλαγε φωνᾷ
72ἐς τρὶς ἀπὸ νεφέων μέγας αἰετὸς αἴσιος ὄρνις.
73Ζηνός που τόδε σᾶμα. Διὶ Κρονίωνι μέλοντι
74αἰδοῖοι βασιλῆες · ὁ δ’ἔξοχος, ὅν κε φιλήσῃ
75γεινόμενον τὰ πρῶτα · πολὺς δέ οἱ ὄλβος ὀπαδεῖ,
76πολλᾶς δὲ κρατέει γαίας, πολλᾶς δὲ θαλάσσας.
77μυρίαι ἄπειροίτε καὶ ἔθνεα μυρία φωτῶν
78λήιον ἀλδήσκουσιν ὀφελλόμεναι Διὸς ὄμβρῳ ·
79ἀλλ’οὔτις τόσα φύει, ὅσα χθαμαλὰ Αἴγυπτος,
80Νεῖλος ἀναβλύζων διερὰν ὅτε βώλακα θρύπτει.
81οὐ δέ τις ἄστεα τόσσα βροτῶν ἔχει ἔργα δαέντων.
82τρεῖς μέν οἱ πολίων ἑκατοντάδες ἐνδέδμηνται,
83τρεῖς δ’ἄρα χιλιάδες τρισσαῖς ἐπὶ μυριάδεσσι,
84δοιαὶ δὲ τριάδες, μετὰ δέ σφισιν ἐννεάδες τρεῖς ·
85τῶν πάντων Πτολεμαῖος ἀλήνωρ ἐμβασιλεύει.
86καὶ μὴν Φοινίκας ἀποτέμνεται Ἀρραβίαςτε
87καὶ Συρίας Λιβύαςτε κελαινῶντ’Αἰθιοπήων.
88Παμφύλοισίτε πᾶσι καὶ αἰχμηταῖς Κιλίκεσσι
89σαμαίνει, Λυκίοιςτε φιλοπτολέμοισίτε Καρσί,
90καὶ νάσοις Κυκλάδεσσιν, ἐπεί οἱ νᾶες ἄρισται
91πόντον ἐπιπλώοντι, θάλασσα δὲ πᾶσα καὶ αἶα
92καὶ ποταμοὶ κελάδοντες ἀνάσσονται Πτολεμαίῳ.
93πολλοὶ δ’ἱππῆες, πολλοὶ δέ μιν ἀσπιδιῶται.
94χαλκῷ μαρμαίροντι σεσαγμένοι ἀμφαγέρονται.
95ὄλβῳ μὲν πάντάς κε καταβρίθοι βασιλῆας ·
96τόσσον ἐπ’ἆμαρ ἕκαστον ἐς ἀφνεὸν ἔρχεται οἶκον
97πάντοθε. λαοὶ δ’ἔργα περιστέλλουσιν ἕκηλοι.
98οὐ γάρ τις δηίων πολυκήτεα Νεῖλον ὑπερβὰς
99πεζὸς ἐν ἀλλοτρίαισι βοὰν ἐστάσατο κώμαις,
100οὐ δέ τις αἰγιαλόνδε θοᾶς ἐξάλατο ναὸς
101θωρηχθεὶς ἐπὶ βουσὶν ἀνάρσιος Αἰγυπτίῃσι ·
102τοῖος ἀνὴρ πλατέεσσιν ἐνίδρυται πεδίοισι
103ξανθοκόμας Πτολεμαῖος, ἐπιστάμενος δόρυ πάλλειν,
104ᾧ ἐπὶ πάγχυ μέλει πατρώια πάντα φυλάσσειν
105οἷ’ἀγαθῷ βασιλῆι, τὰ δὲ κτεατίζεται αὐτός.
106οὐ μὰν ἀχρεῖός γε δόμῳ ἐνὶ πίονι χρυσὸς
107μυρμάκων ἅτε πλοῦτος ἀεὶ κέχυται μογεόντων ·
108ἀλλὰ πολὺν μὲν ἔχοντι θεῶν ἐρικυδέες οἶκοι,
109αἰὲν ἀπαρχομένοιο σὺν ἄλλοισιν γεράεσσι,
110πολλὸν δ’ἰφθίμοισι δεδώρηται βασιλεῦσι,
111πολλὸν δὲ πτολίεσσι, πολὺν δ’ἀγαθοῖσιν ἑταίροις.
112οὐ δὲ Διωνύσου τις ἀνὴρ ἱεροὺς κατ’ἀγῶνας
113ἵκετ’ἐπιστάμενος λιγυρὰν ἀναμέλψαι ἀοιδάν,
114ᾧ οὐ δωτίναν ἀντάξιον ὤπασε τέχνας.
115Μουσάων δ’ὑποφῆται ἀείδοντι Πτολεμαῖον
116ἀντ’εὐεργεσίας. τί δὲ κάλλιον ἀνδρί κεν εἴη
117ὀλβίῳ ἢ κλέος ἐσθλὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἀρέσθαι;
118τοῦτο καὶ Ἀτρείδαισι μένει · τὰ δὲ μυρία τῆνα,
119ὅσσα μέγαν Πριάμοιο δόμον κτεάτισσαν ἑλόντες,
120ἀέρι πᾳ κέκρυπται, ὅθεν πάλιν οὐκέτι νόστος ·
121μοῦνος δὲ προτέρωντε καὶ ὧν ἔτι θερμὰ κονία
122στειβομένα καθύπερθε ποδῶν ἐκμάσσεται ἴχνη,
123ματρὶ φίλᾳ καὶ πατρὶ θυώδεας εἵσατο ναούς ·
124ἐν δ’αὐτοὺς χρυσῷ περικαλλέας ἠδ’ἐλέφαντι
125ἵδρυται πάντεσσιν ἐπιχθονίοισιν ἀρωγούς.
126πολλὰ δὲ πιανθέντα βοῶν ὅγε μηρία καίει
127μησὶ περιπλομένοισιν ἐρευθομένων ἐπὶ βωμῶν,
128αὐτόςτ’ἰφθίματ’ἄλοχος, τᾶς οὔτις ἀρείων
129νυμφίον ἐν μεγάροισι γυνὰ περιβάλλετ’ἀγοστῷ,
130ἐκ θυμοῦ στέργοισα κασίγνητόντε πόσιντε.
131ὧδε καὶ ἀθανάτων ἱερὸς γάμος ἐξετελέσθη,
132οὓς τέκετο κρείουσα Ῥέα βασιλῆας Ὀλύμπου ·
133ἓν δὲ λέχος στόρνυσιν ἰαύειν Ζηνὶ καὶ Ἥρῃ
134χεῖρας φοιβήσασα μύροις ἔτι παρθένος Ἶρις.
135χαῖρε ἄναξ Πτολεμαῖε · σέθεν δ’ἐγὼ ἶσα καὶ ἄλλων
136μνάσομαι ἡμιθέων, δοκέω δ’ἔπος οὐκ ἀπόβλητον
137φθέγξομαι ἐσσομένοις · ἀρετήν γε μὲν ἐκ Διὸς αἰτεῦ.
1ἔν ποκ’ἄρα Σπάρτᾳ ξανθότριχι πὰρ Μενελάῳ
2παρθενικαὶ θάλλοντα κόμαις ὑάκινθον ἔχοισαι
3πρόσθε νεογράπτω θαλάμω χορὸν ἐστάσαντο,
4δώδεκα ταὶ πρᾶται πόλιος, μέγα χρῆμα Λακαινᾶν,
5ἁνίκα Τυνδαριδᾶν κατεδέξατο τὰν ἀγαπητὰν
6μναστεύσας Ἑλέναν ὁ νεώτερος Ἀτρέος υἱός.
7ἄειδον δ’ἄρα πᾶσαι ἐς ἓν μέλος ἐγκροτέοισαι
8ποσσὶ περιπλέκτοις, ὑπὸ δ’ἴαχε δῶμ’ὑμεναίῳ.
9οὕτω δὴ πρωιζὲ κατέδραθες ὦ φίλε γαμβρέ;
10ἦ ῥά τις ἐσσὶ λίαν βαρυγούνατος; ἦ ῥα φίλυπνος;
11ἦ ῥα πολύν τιν’ἔπινες, ὅτ’εἰς εὐνὰν κατεβάλλευ;
12εὕδειν μὰν σπεύδοντα καθ’ὥραν αὐτὸν ἐχρῆν τυ,
13παῖδα δ’ἐᾶν σὺν παισὶ φιλοστόργῳ παρὰ ματρὶ
14παίσδειν ἐς βαθὺν ὄρθρον, ἐπεὶ καὶ ἔνας καὶ ἐς ἀῶ
15κα- κεἰς ἔτος ἐξ ἔτεος Μενέλαε τεὰ νυὸς ἅδε.
16ὄλβιε γάμβρ’, ἀγαθός τις ἐπέπταρεν ἐρχομένῳ τοι
17ἐς Σπάρταν, ἅπερ ὥλλοι ἀριστέες, ὡς ἀνύσαιο.
18μοῦνος ἐν ἡμιθέοις Κρονίδαν Δία πενθερὸν ἑξεῖς.
19Ζανός τοι θυγάτηρ ὑπὸ τὰν μίαν ἵκετο χλαῖναν,
20οἵα Ἀχαιιάδων γαῖαν πατεῖ οὐ δὲ μί’ἄλλα.
21ἦ μέγα κέν τι τέκοιτ’, εἰ ματέρι τίκτοι ὁμοῖον.
22ἄμμες δ’αἱ πᾶσαι συνομάλικες, αἷς δρόμος ωὑτός
23χρισαμέναις ἀνδριστὶ παρ’Εὐρώταο λοετροῖς,
24τετράκις ἑξήκοντα κόραι, θῆλυς νεολαία,
25τᾶν οὐδέν τις ἄμωμος, ἐπεί χ’Ἑλένᾳ παρισωθῇ.
26ἀὼς ἀντέλλοισα καλὸν διέφανε πρόσωπον,
27πότνια νὺξ τότε λευκὸν ἔαρ χειμῶνος ἀνέντος ·
28ὧδε καὶ ἁ χρυσέα Ἑλένα διαφαίνετ’ἐν ἁμῖν.
29πιείρᾳ μέγα λᾷον ἀνέδραμε κόσμος ἀρούρᾳ
30ἢ κάπῳ κυπάρισσος ἢ ἅρματι Θεσσαλὸς ἵππος ·
31ὧδε καὶ ἁ ῥοδόχρως Ἑλένα Λακεδαίμονι κόσμος.
32οὔτέ τις ἐκ ταλάρω πανίσδεται ἔργα τοιαῦτα,
33οὔτ’ἐνὶ δαιδαλέῳ πυκινώτερον ἄτριον ἱστῷ
34κερκίδι συμπλέξασα μακρῶν ἔταμ’ἐκ κελεόντων.
35οὐ μὰν οὐ δὲ λύραν τις ἐπίσταται ὧδε κροτῆσαι
36Ἄρτεμιν ἀείδοισα καὶ εὐρύστερνον Ἀθάναν,
37ὡς Ἑλένα, τᾶς πάντες ἐπ’ὄμμασιν ἵμεροι ἐντί.
38ὦ καλὰ ὦ χαρίεσσα κόρα, τὺ μὲν οἰκέτις ἤδη,
39ἄμμες δ’ἐς δρόμον ἦρι καὶ ἐς λειμώνια φύλλα
40ἑρψοῦμες στεφάνως δρεψούμεναι ἁδὺ πνέοντας,
41πολλὰ τεοῦς Ἑλένα μεμναμέναι ὡς γαλαθηναὶ
42ἄρνες γειναμένας ὄιος μαστὸν ποθέοισαι.
43πρᾶταί τοι στέφανον λωτῶ χαμαὶ αὐξομένοιο
44πλέξασαι σκιερὰν καταθήσομεν ἐς πλατάνιστον,
45πρᾶται δ’ἀργυρέας ἐξ ὄλπιδος ὑγρὸν ἄλειφαρ
46λαζύμεναι σταξεῦμες ὑπὸ σκιερὰν πλατάνιστον ·
47γράμματα δ’ἐν φλοιῷ γεγράψεται, (ὡς παριών τις
48ἀννείμῃ,) δωριστί · σέβου μ’· Ἑλένας φυτὸν εἰμί.
49χαίροις ὦ νύμφα, χαίροις εὐπένθερε γαμβρέ.
50Λατὼ μὲν δοίη, Λατὼ κουροτρόφος ὔμμιν
51εὐτεκνίαν, Κύπρις δέ, θεὰ Κύπρις ἶσον ἔρασθαι
52ἀλλάλων, Ζεὺς δέ, Κρονίδας Ζεὺς ἄφθιτον ὄλβον,
53ὡς ἐξ εὐπατριδᾶν εἰς εὐπατρίδας πάλιν ἔνθῃ.
54εὕδετ’ἐς ἀλλάλων στέρνον φιλότητα πνέοντες
55καὶ πόθον, ἔγρεσθαι δὲ πρὸς ἀῶ μη- μἠπιλάθησθε.
56νεύμεθα κα- κἄμμες ἐς ὄρθρον, ἐπεί κα πρᾶτος ἀοιδὸς
57ἐξ εὐνᾶς κελαδήσῃ ἀνασχὼν εὔτριχα δειράν.
58ὑμὴν ὦ Ὑμέναιε, γάμῳ ἐπὶ τῷδε χαρείης.
1τὸν κλέπταν πότ’Ἔρωτα κακὰ κέντασε μέλισσα
2κηρίον ἐκ σίμβλων συλεύμενον, ἄκρα δὲ χειρῶν
3δάκτυλα πάνθ’ὑπένυξεν. ὁ δ’ἄλγεε καὶ χέρ’ἐφύση
4καὶ τὰν γᾶν ἐπάταξε καὶ ἅλατο, τᾷ δ’Ἀφροδίτᾳ
5δεῖξεν τὰν ὀδύναν καὶ μέμφετο, ὅττί γε τυτθὸν
6θηρίον ἐστὶ μέλισσα καὶ ἁλίκα τραύματα ποιεῖ.
7κα- χἁ μάτηρ γελάσασα · τί δ’; οὐκ ἴσος ἐσσὶ μελίσσαις;
8ὡς τυτθὸς μὲν ἔφυς, τὰ δὲ τραύματα κα- χἁλίκα ποιεῖς.
1Εὐνείκα μ’ἐγέλαξε θέλοντά μιν ἁδὺ φιλῆσαι,
2καί μ’ἐπικερτομέοισα τάδ’ἔννεπεν · “ἔρρ’ἀπ’ἐμεῖο.
3βουκόλος ὢν ἐθέλεις με κύσαι τάλαν; οὐ μεμάθηκα
4ἀγροίκως φιλέειν, ἀλλ’ἀστικὰ χείλεα θλίβειν.
5μή τύ γέ μευ κύσσῃς τὸ καλὸν στόμα μη δ’ἐν ὀνείροις.
6οἷα βλέπεις, ὁπποῖα λαλεῖς, ὡς ἄγρια παίσδεις,
7ὡς τρυφέρ’αἰκάλλεις, ὡς κωτίλα ῥήματα φράσδεις ·
8ὡς μαλακὸν τὸ γένειον ἔχεις, ὡς ἁδέα χαίταν.
9χείλεά τοι νοσέοντι, χέρες δέ τοι ἐντὶ μέλαιναι,
10καὶ κακὸν ἐξόσδεις. ἀπ’ἐμεῦ φύγε, μή με μολύνῃς”.
11τοιάδε μυθίζοισα τρὶς εἰς ἑὸν ἔπτυσε κόλπον,
12καί μ’ἀπὸ τᾶς κεφαλᾶς ποτὶ τὼ πόδε συνεχὲς εἶδε
13χείλεσι μυχθίζοισα καὶ ὄμμασι λοξὰ βλέποισα,
14καὶ πολὺ τᾷ μορφᾷ θηλύνετο, καί τι σεσαρὸς
15καὶ σοβαρόν μ’ἐγέλαξεν. ἐμοὶ δ’ἄφαρ ἔζεσεν αἷμα,
16καὶ χρόα φοινίχθην ὑπὸ τω- τὤλγεος ὡς ῥόδον ἕρσᾳ.
17κα- χἁ μὲν ἔβα με λιποῖσα · φέρω δ’ὑποκάρδιον ὀργάν,
18ὅττί με τὸν χαρίεντα κακὰ μωμήσαθ’ἑταίρα.
19ποιμένες, εἴπατέ μοι τὸ κρήγυον · οὐ καλὸς ἐμμί;
20ἆρά τις ἐξαπίνας με θεὸς βροτὸν ἄλλον ἔτευξε;
21καὶ γὰρ ἐμοὶ τὸ πάροιθεν ἐπάνθεεν ἁδύ τι κάλλος
22ὡς κισσὸς ποτὶ πρέμνον, ἐμὰν δ’ἐπύκαζεν ὑπήναν,
23χαῖται δ’οἷα σέλινα περὶ κροτάφοισι κέχυντο,
24καὶ λευκὸν τὸ μέτωπον ἐπ’ὀφρύσι λάμπε μελαίναις ·
25ὄμματά μοι γλαυκᾶς χαροπώτερα πολλὸν Ἀθάνας,
26καὶ στόμα δ’αὖ πακτᾶς γλυκερώτερον, ἐκ στομάτων δὲ
27ἔρρεέ μοι φωνὰ γλυκερωτέρα ἢ μέλι κηρῶ.
28ἁδὺ δέ μοι τὸ μέλισμα, καὶ ἢν σύριγγι μελίσδω,
29κα- κἢν αὐλῷ δονέω, κα- κἢν δώνακι, κα- κἢν πλαγιαύλῳ.
30καὶ πᾶσαι καλόν με κατ’ὤρεα φαντὶ γυναῖκες,
31καὶ πᾶσαί με φιλεῦντι · τὰ δ’ἀστικά μ’οὐκ ἐφίλασεν,
32ἀλλ’ὅτι βουκόλος ἐμμὶ παρέδραμε κα- κοὔποτ’ἀκούει,
33ὡς ὁ καλὸς Διόνυσος ἐν ἄγκεσι πόρτιν ἔλαυνεν ·
34οὐκ ἔγνω δ’, ὅτι Κύπρις ἐπ’ἀνέρι μήνατο βούτᾳ
35καὶ Φρυγίοις ἐνόμευσεν ἐν ὤρεσι καὶ τὸν Ἄδωνιν
36ἐν δρυμοῖσι φίλασε καὶ ἐν δρυμοῖσιν ἔκλαυσεν.
37Ἐνδυμίων δὲ τίς ἦν; οὐ βουκόλος; ὅν γε Σελάνα
38βουκολέοντα φίλασεν, ἀπ’Οὐλύμπω δὲ μολοῖσα
39λάθριον ἀν νάπος ἦλθε καὶ εἰς ἕνα παιδὶ κάθευδε.
40καὶ τὺ Ῥέα κλαίεις τὸν βουκόλον. οὐχὶ δὲ καὶ τὺ
41ὦ Κρονίδα διὰ παῖδα βοηνόμον ὄρνις ἐπλάγχθης;
42Εὐνείκα δὲ μόνα τὸν βουκόλον οὐκ ἐφίλασεν,
43ἁ Κυβέλας κρέσσων καὶ Κύπριδος ἠδὲ Σελάνας.
44μηκέτι μη δὲ σὺ Κύπρι τὸν ἁδέα μήτε κατ’ἄστυ
45μήτ’ἐν ὄρει φιλέοις, μούνη δ’ἀνὰ νύκτα καθεύδοις.
1ἁ πενία Διόφαντε μόνα τὰς τέχνας ἐγείρει,
2αὐτὰ τῶ μόχθοιο διδάσκαλος · οὐ δὲ γὰρ εὕδειν
3ἀνδράσιν ἐργατίναισι κακαὶ παρέχοντι μέριμναι.
4κα- κἂν ὀλίγον νυκτός τις ἐπιμύσσῃσι, τὸν ὕπνον
5αἰφνίδιον θορυβεῦσιν ἐφιστάμεναι μελεδῶναι.
6ἰχθύος ἀγρευτῆρες ὅμως δύο κεῖντο γέροντες,
7στρωσάμενοι βρύον αὖον ὑπὸ πλεκταῖς καλύβαισι,
8κεκλιμένοι τοίχῳ τῷ φυλλίνῳ · ἐγγύθι δ’αὐτοῖν
9κεῖτο τὰ ταῖν χειροῖν ἀθλήματα, τοὶ καλαθίσκοι,
10τοὶ κάλαμοι, τα- τἄγκιστρα τὰ φυκιόεντα δέλητα
11ὁρμιαὶ κύρτοιτε καὶ ἐκ σχοίνων λαβύρινθοι,
12μήρινθοι κώπατε γέρωντ’ἐπ’ἐρείσμασι λέμβος ·
13νέρθεν τᾶς κεφαλᾶς φορμὸς βραχύς, εἷμάτ’ἐπί σφι
14οὗτος τοῖς ἁλιεῦσιν ὁ πᾶς πόρος, οὗτος ὁ πλοῦτος.
15οὐδεὶς δ’οὐ σισύραν εἶχ’οὐ λίνα · πάντα περισσά,
16πάντ’ἐδόκει τήνοις · ἁ γὰρ πενία σφας ἔτειρε
17οὐδεὶς δ’ἐν μέσσῳ γείτων · πενίᾳ δὲ παρ’αὐτὰν
18θλιβομέναν καλύβαν τρυφερὸν προσέναχε θάλασσα.
19κα- κοὔπω τὸν μέσατον δρόμον ἄνυεν ἅρμα Σελάνας,
20τοὺς δ’ἁλιεῖς ἤγειρε φίλος πόνος, ἐκ βλεφάρων δὲ
21ὕπνον ἀπωσάμενοι σφετέραις φρεσὶν ἤρεθον αὐδάν.
22ψεύδοντ’ὦ φίλε πάντες, ὅσοι τὰς νύκτας ἔφασκον
23τῶ θέρεος μινύθειν, ὅτε τα- τἄματα μακρὰ φέρει Ζεύς.
24ἤδη μυρί’ἐσεῖδον ὀνείρατα, κα- κοὐδέπω ἀώς.
25μὴ λαθόμην; τί τὸ χρῆμα; χρόνον δ’αἱ νύκτες ἔχοντι.
26Ἀσφαλίων, μέμφῃ τὸ καλὸν θέρος; οὐ γὰρ ὁ καιρὸς
27αὐτομάτως παρέβα τὸν ἑὸν δρόμον · ἀλλὰ τὸν ὕπνον
28ἁ φροντὶς κόπτοισα μακρὰν τὰν νύκτα ποιεῖ τοι.
29ἆρ’ἔμαθες κρίνειν πόκ’ἐνύπνια; χρηστὰ γὰρ εἶδον.
30οὔ δε θέλω τω- τὠμῶ φαντάσματος ἦμεν ἄμοιρον.
31ὡς καὶ τὰν ἄγραν, τω- τὠνείρατα πάντα μερίζευ.
32ὃς γὰρ ἂν εἰκάξῃ κατὰ τὸν νόον οὗτος ἄριστος
33ἐστὶν ὀνειροκρίτας, ὁ διδάσκαλός ἐστι παρ’ᾧ νοῦς.
34ἄλλως καὶ σχολά ἐστι · τί γὰρ ποιεῖν ἂν ἔχοι τις
35κείμενος ἐν φύλλοις ποτὶ κύματι μη δὲ καθεύδων,
36ἀλλ’ὄνος ἐν ῥάμνῳ τότε λύχνιον ἐν πρυτανείῳ ·
37φαντὶ γὰρ ἀγρυπνίαν τόδ’ἔχειν.
38λέγε μοί ποτε νυκτὸς
39ὄψιν, ἐπεὶ τά τις οἶδε λέγει μανύεν ἑταίρῳ.
40δειλινὸν ὡς κατέδαρθον ἐν εἰναλίοισι πόνοισιν (οὐ μὰν ἦν πολύσιτος, ἐπεὶ δειπνεῦντες ἐν ὥρᾳ,
41εἰ μέμνῃ, τᾶς γαστρὸς ἐφειδόμεθ’), εἶδον ἐμαυτὸν
42ἐν πέτρᾳ μεμαῶτα, καθεζόμενος δ’ἐδόκευον
43ἰχθύας, ἐκ καλάμων δὲ πλάνον κατέσειον ἐδωδάν.
44καί τις τῶν τραφερῶν ὠρέξατο · καὶ γὰρ ἐν ὕπνοις
45πᾶσα κύων ἄρκτον μαντεύεται, ἰχθύα κα- κἠγών.
46κα- χὡ μὲν τω- τὠγκίστρῳ ποτεφύετο, καὶ ῥέεν αἷμα,
47τὸν κάλαμον δ’ὑπὸ τῶ κινήματος ἀγκύλον εἶχον
48τὼ χέρε τεινόμενον περικλώμενον, εὐρὺν ἀγῶνα,
49πῶς νιν ἕλω μέγαν ἰχθὺν ἀφαυροτέροισι σιδάροις.
50εἶθ’ὑπομιμνάσκων τῶ τρώματος ἠρέμ’ἔνυξα,
51καὶ νύξας ἐχάλαξα, καὶ οὐ φεύγοντος ἔτεινα.
52ἤνυσα δ’ὦν τὸν ἄεθλον, ἀνείλκυσα χρύσεον ἰχθύν,
53παντᾷ τοι χρυσῷ πεπυκασμένον · εἶχε δὲ δεῖμα,
54μήτι Ποσειδάωνι πέλοι πεφιλημένος ἰχθὺς
55ἢ τάχα τᾶς γλαυκᾶς κειμήλιον Ἀμφιτρίτης.
56ἠρέμα δ’αὐτὸν ἐγὼν ἐκ τω- τὠγκίστρω ἀπέλυσα,
57μή ποτε τῶ στόματος τα- τἀγκίστρια χρυσὸν ἔχοιεν.
58καὶ τὸν μὲν πίστευσα καλεῖν τὸν ἐπήρατον ἰχθύν,
59ὤμοσα δ’οὐκέτι λοιπὸν ὑπὲρ πελάγους πόδα θεῖναι,
60ἀλλὰ μενεῖν ἐπὶ γᾶς καὶ τῷ χρυσῷ βασιλεύσειν.
61ταῦτά με κα- κἀξήγειρε, τὺ δ’ὦ ξένε λοιπὸν ἔρειδε
62τὰν γνώμαν · ὅρκον γὰρ ἐγὼ τὸν ἐπώμοσα ταρβῶ.
63καὶ σύγε τί τρέσσεις; οὐκ ὤμοσας · οὐ δὲ γὰρ ἰχθὺν
64χρύσεον ὡς ἴδες εὗρες, ἴσα δ’ἦν ψεύδεσιν ὄψις,
65ἐλπὶς τῶν ὕπνων. ζάτει τὸν σάρκινον ἰχθύν, εἰ γάρ πᾳ κνώσσων ἔτ’ἐτώσια ταῦτα ματεύσεις,
66μὴ σὺ θάνῃς λιμῷ καίτοι χρυσοῖσιν ὀνείροις.
1ὑμνέομεν Λήδαςτε καὶ αἰγιόχου Διὸς υἱώ,
2Κάστορα καὶ φοβερὸν Πολυδεύκεα πὺξ ἐρεθίζειν
3χεῖρας ἐπιζεύξαντα μέσας βοέοισιν ἱμᾶσιν.
4ὑμνέομεν καὶ δὶς καὶ τὸ τρίτον ἄρσενα τέκνα
5κούρης Θεστιάδος, Λακεδαιμονίους δύ’ἀδελφούς,
6ἀνθρώπων σωτῆρας ἐπὶ ξυροῦ ἤδη ἐόντων,
7ἵππωνθ’αἱματόεντα ταρασσομένων καθ’ὅμιλον,
8νηῶνθ’, αἳ δύνοντα καὶ οὐρανὸν ἐξανύοντα
9ἄστρα βιαζόμεναι χαλεποῖς ἐνέκυρσαν ἀήταις.
10οἱ δέ σφεων κατὰ πρύμναν ἀείραντες μέγα κῦμα,
11ἠὲ καὶ ἐκ πρῴρηθεν, ἢ ὅππῃ θυμὸς ἑκάστου,
12ἐς κοίλην ἔρριψαν, ἀνέρρηξαν δ’ἄρα τοίχους
13ἀμφοτέρους · κρέμαται δὲ σὺν ἱστίῳ ἄρμενα πάντα
14εἰκῇ ἀποκλασθέντα · πολὺς δ’ἐξ οὐρανοῦ ὄμβρος
15νυκτὸς ἐφερπούσης · παταγεῖ δ’εὐρεῖα θάλασσα,
16κοπτομένη πνοιαῖςτε καὶ ἀρρήκτοισι χαλάζαις.
17ἀλλ’ἔμπης ὑμεῖς γε καὶ ἐκ βυθοῦ ἕλκετε νῆας
18αὐτοῖσιν ναύτῃσιν ὀιομένοις θανέεσθαι ·
19αἶψα δ’ἀπολήγοντ’ἄνεμοι, λιπαρὴ δὲ γαλάνη
20ἀμπέλαγος · νεφέλαι δὲ διέδραμον ἄλλυδις ἄλλαι ·
21ἐκ δ’ἄρκτοιτ’ἐφάνησαν, ὄνωντ’ἀνὰ μέσσον ἀμαυρὴ
22φάτνη σημαίνοισα τὰ πρὸς πλόον εὔδια πάντα.
23ὦ ἄμφω θνητοῖσι βοηθόοι, ὦ φίλοι ἄμφω,
24ἱππῆες κιθαρισταί, ἀεθλητῆρες ἀοιδοί ·
25Κάστορος ἢ πρώτου Πολυδεύκεος ἄρξομ’ἀείδειν;
26ἀμφοτέρους ὑμνέων Πολυδεύκεα πρῶτον ἀείσω.
27ἡ μὲν ἄρα προφυγοῦσα πέτρας εἰς ἓν ξυνιούσας
28Ἀργὼ καὶ νιφόεντος ἀταρτηρὸν στόμα Πόντου
29Βέβρυκας εἰσαφίκανε θεῶν φίλα τέκνα φέρουσα.
30ἔνθα μιῆς πολλοὶ κατὰ κλίμακος ἀμφοτέρων ἒξ
31τοίχων ἄνδρες ἔβαινον Ἰησονίης ἀπὸ νηός.
32ἐκβάντες δ’ἐπὶ θῖνα βαθὺν καὶ ὑπήνεμον ἀκτὴν
33εὐνάςτ’ἐστόρνυντο πυρεῖάτε χερσὶν ἐνώμων.
34Κάστωρ δ’αἰολόπωλος ὅτ’οἰνωπὸς Πολυδεύκης
35ἄμφω ἐρημάζεσκον ἀποπλαγχθέντες ἑταίρων,
36παντοίην ἐν ὄρει θηεύμενοι ἄγριον ὕλην.
37εὗρον δ’ἀέναον κρήνην ὑπὸ λισσάδι πέτρῃ
38ὕδατι πεπληθυῖαν ἀκηράτῳ · αἱ δ’ὑπένερθεν
39λάλλαι κρυστάλλῳ ἠδ’ἀργύρῳ ἰνδάλλοντο
40ἐκ βυθοῦ · ὑψηλαὶ δὲ πεφύκεσαν ἀγχόθι πεῦκαι
41λεῦκαίτε πλάτανοίτε καὶ ἀκρόκομοι κυπάρισσοι,
42ἄνθεάτ’εὐώδη, λασίαις φίλα ἔργα μελίσσαις,
43ὅσσ’ἔαρος λήγοντος ἐπιβρύει ἀν λειμῶνας.
44ἔνθα δ’ἀνὴρ ὑπέροπλος ἐνήμενος ἐνδιάασκε,
45δεινὸς ἰδεῖν, σκληραῖσι τεθλασμένος οὔατα πυγμαῖς ·
46στήθεα δ’ἐσφαίρωτο πελώρια καὶ πλατὺ νῶτον
47σαρκὶ σιδηρείῃ, σφυρήλατος οἷα κολοσσός.
48ἐν δὲ μύες στερεοῖσι βραχίοσιν ἄκρον ὑπ’ὦμον
49ἕστασαν ἠύτε πέτροι ὁλοίτροχοι, οὕστε κυλίνδων
50χειμάρρους ποταμὸς μεγάλαις περιέξεσε δίναις ·
51αὐτὰρ ὑπὲρ νώτοιο καὶ αὐχένος ᾐωρεῖτο
52ἄκρων δέρμα λέοντος ἀφημμένον ἐκ ποδεώνων.
53τὸν πρότερος προσέειπεν ἀεθλοφόρος Πολυδεύκης.
54χαῖρε ξεῖν’, ὅτις ἐσσί. τίνες βροτοί, ὧν ὅδε χῶρος;
55χαίρω πῶς, ὅτετ’ἄνδρας ὁρῶ, τοὺς μὴ πρὶν ὄπωπα;
56θάρσει. μήτ’ἀδίκους μήτ’ἐξ ἀδίκων φάθι λεύσσειν.
57θαρσέω, κα- κοὐκ ἐκ σεῦ με διδάσκεσθαι τόδ’ἔοικεν.
58ἄγριος εἶ, πρὸς πάντα παλίγκοτος, ἢ ὑπερόπτης;
59τοιόσδ’οἷον ὁρᾷς · τῆς σῆς γε μὲν οὐκ ἐπιβαίνω.
60π. ἔλθοις, καὶ ξενίων γε τυχὼν πάλιν οἴκαδ’ἱκάνοις.
61μήτε σύ με ξείνιζε, τάτ’ἐξ ἐμεῦ οὐκ ἐν ἑτοίμῳ.
62δαιμόνι’, οὐ δ’ἂν τοῦδε πιεῖν ὕδατος σύγε δοίης;
63γνώσεαι, εἴ σευ δῖψος ἀνειμένα χείλεα τέρσει.
64ἄργυρος ἢ τίς ὁ μισθός, ἐρεῖς, ᾧ κέν σε πίθοιμεν;
65α. εἷς ἑνὶ χεῖρας ἄειρον ἐναντίος ἀνδρὶ καταστάς.
66πυγμάχος, ἢ καὶ ποσσὶ θενὼν σκέλος;
67………ὄμματά γ’ὀρθὸς
68πὺξ διατεινάμενος σφετέρης μὴ φείδεο τέχνης.
69τίς γάρ, ὅτῳ χεῖρας καὶ ἐμοὺς συνερείσω ἱμάντας;
70ἐγγὺς ὁρᾷς · οὐ γύννις ἐὼν κεκλήσεθ’ὁ πύκτης. π. ἦ καὶ ἄεθλον ἑτοῖμον, ἐφ’ᾧ δηρισόμεθ’ἄμφω
71σὸς μὲν ἐγώ, σὺ δ’ἐμὸς κεκλήσεαι, αἴκε κρατήσω.
72ὀρνίθων φοινικολόφων τοιοίδε κυδοιμοί.
73εἴτ’οὖν ὀρνίθεσσιν ἐοικότες εἴτε λέουσι
74γινόμεθ’, οὐκ ἄλλῳ γε μαχεσσαίμεσθ’ἐπ’ἀέθλῳ.
75ἦ ῥ’Ἄμυκος, καὶ κόχλον ἑλὼν μυκήσατοκοίλην.
76οἱ δὲ θοῶς συνάγερθεν ὑπὸ σκιερὰς πλατανίστους
77κόχλου φυσηθέντος ἀεὶ Βέβρυκες κομόωντες.
78ὣς δ’αὔτως ἥρωας ἰὼν ἐκαλέσσατο πάντας
79Μαγνήσσης ἀπὸ νηὸς ὑπείροχος ἐν δαῒ Κάστωρ.
80οἱ δ’ἐπεὶ οὖν σπείρῃσιν ἐκαρτύναντο βοείαις
81χεῖρας καὶ περὶ γυῖα μακροὺς εἵλιξαν ἱμάντας,
82ἐς μέσσον σύναγον φόνον ἀλλήλοισι πνέοντες.
83ἔνθα πολύς σφισι μόχθος ἐπειγομένοισιν ἐτύχθη,
84ὁππότερος κατὰ νῶτα λάβοι φάος ἠελίοιο ·
85ἰδρείῃ μέγαν ἄνδρα παρήλυθες ὦ Πολύδευκες,
86βάλλετο δ’ἀκτίνεσσιν ἅπαν Ἀμύκοιο πρόσωπον.
87αὐτὰρ ὅγ’ἐν θυμῷ κεχολωμένος ἵετο πρόσσω,
88χερσὶ τιτυσκόμενος. τοῦ δ’ἄκρον τύψε γένειον
89Τυνδαρίδης ἐπιόντος · ὀρίνθη δὲ πλέον ἢ πρίν,
90σὺν δὲ μάχην ἐτάραξε, πολὺς δ’ἐπέκειτο νενευκὼς
91ἐς γαῖαν. Βέβρυκες δ’ἐπαΰτεον, οἱ δ’ἑτέρωθεν
92ἥρωες κρατερὸν Πολυδεύκεα θαρσύνεσκον,
93δειδιότες μή πώς μιν ἐπιβρίσας δαμάσειε
94χώρῳ ἐνὶ στεινῷ Τιτυῷ ἐναλίγκιος ἀνήρ.
95ἤτοι ὅγ’ἔνθα καὶ ἔνθα παριστάμενος Διὸς υἱὸς
96ἀμφοτέρῃσιν ἄμυσσεν ἀμοιβαδίς, ἔσχεθε δ’ὁρμῆς
97παῖδα Ποσειδάωνος ὑπερφίαλόν περ ἐόντα.
98ἔστη δὲ πληγαῖς μεθύων, ἐκ δ’ἔπτυσεν αἷμα
99φοίνιον · οἱ δ’ἅμα πάντες ἀριστῆες κελάδησαν,
100ὡς ἴδον ἕλκεα λυγρὰ περὶ στόματε γναθμούςτε ·
101ὄμματα δ’οἰδήσαντος ἀπεστείνωτο προσώπου.
102τὸν μὲν ἄναξ ἐτάρασσεν ἐτώσια χερσὶ προδεικνὺς
103πάντοθεν · ἀλλ’ὅτε δή μιν ἀμηχανέοντ’ἐνόησε,
104μέσσης ῥινὸς ὕπερθε κατ’ὀφρύος ἤλασε πυγμῇ,
105πᾶν δ’ἀπέσυρε μέτωπον ἐς ὀστέον. αὐτὰρ ὁ πληγεὶς
106ὕπτιος ἐν φύλλοισι τεθηλόσιν ἐξετανύσθη.
107ἔνθα μάχη δριμεῖα πάλιν γένετ’ὀρθωθέντος ·
108ἀλλήλους δ’ὄλεκον στερεοῖς θείνοντες ἱμᾶσιν.
109ἀλλ’ὁ μὲν ἐς στῆθόςτε καὶ ἔξω χεῖρας ἐνώμα
110αὐχένος ἀρχηγὸς Βεβρύκων · ὁ δ’ἀεικέσι πληγαῖς
111πᾶν συνέφυρε πρόσωπον ἀνίκητος Πολυδεύκης.
112σάρκες δ’αἱ μὲν ἱδρῶτι συνίζανον, ἐκ μεγάλου δὲ
113αἶψ’ὀλίγος γένετ’ἀνδρός · ὁ δ’αἰεὶ πάσσονα γυῖα
114ἁπτομένου φορέεσκε πόνου καὶ χροιῇ ἀμείνων.
115πῶς γὰρ δὴ Διὸς υἱὸς ἀδηφάγον ἄνδρα καθεῖλεν;
116εἰπὲ θεά, σὺ γὰρ οἶσθα · ἐγὼ δ’ἑτέρων ὑποφήτης
117φθέγξομαι, ὡς ἐθέλεις σύ, καὶ ὅππως τοι φίλον αὐτῇ.
118ἤτοι ὅγε ῥέξαί τι λιλαιόμενος μέγα ἔργον
119σκαιῇ μὲν σκαιὴν Πολυδεύκεος ἔλλαβε χεῖρα,
120δοχμὸς ἀπὸ προβολῆς κλινθείς, ἑτέρῃ δ’ἐπιβαίνων
121δεξιτερῆς ἤνεγκεν ἀπὸ λαγόνος πλατὺ γυῖον.
122καί κε τυχὼν ἔβλαψεν Ἀμυκλαίων βασιλῆα.
123ἀλλ’ὅγ’ὑπεξανέδυ κεφαλῇ, στιβαρῇ δ’ἅμα χειρὶ
124πλῆξεν ὑπὸ σκαιὸν κρόταφον καὶ ἐπέμπεσεν ὤμῳ ·
125ἐκ δ’ἐχύθη μέλαν αἷμα θοῶς κροτάφοιο χανόντος ·
126λαιῇ δὲ στόμα κόψε, πυκνοὶ δ’ἀράβησαν ὀδόντες ·
127αἰεὶ δ’ὀξυτέρῳ πιτύλῳ δηλεῖτο πρόσωπον,
128μέχρι συνηλοίησε παρήια. πᾶς δ’ἐπὶ γαίῃ
129κεῖτ’ἀλλοφρονέων, καὶ ἀνέσχεθε νεῖκος ἀπαυδῶν
130ἀμφοτέρας ἅμα χεῖρας, ἐπεὶ θανάτου σχεδὸν ἦεν.
131τὸν μὲν ἄρα κρατέων περ ἀτάσθαλον οὐδὲν ἔρεξας,
132ὦ πύκτη Πολύδευκες · ὄμοσσε δέ τοι μέγαν ὅρκον,
133ὃν πατέρ’ἐκ πόντοιο Ποσειδάωνα κικλήσκων,
134μήποτ’ἔτι ξείνοισιν ἑκὼν ἀνιηρὸς ἔσεσθαι.
135καὶ σὺ μὲν ὕμνησαί μοι ἄναξ. σὲ δὲ Κάστορ ἀείσω,
136Τυνδαρίδη ταχύπωλε δορυσσόε χαλκεοθώρηξ.
137τὼ μὲν ἀναρπάξαντε δύω φερέτην Διὸς υἱὼ
138δοιὰς Λευκίπποιο κόρας · δοιὼ δ’ἄρα τώγε
139ἐσσυμένως ἐδίωκον ἀδελφεὼ υἷ’Ἀφαρῆος,
140γαμβρὼ μελλογάμω, Λυγκεὺς καὶ ὁ καρτερὸς Ἴδας.
141ἀλλ’ὅτε τύμβον ἵκανον ἀποφθιμένου Ἀφαρῆος,
142ἐκ δίφρων ἅμα πάντες ἐπ’ἀλλήλοισιν ὄρουσαν,
143ἔγχεσι καὶ κοίλοισι βαρυνόμενοι σακέεσσι.
144Λυγκεὺς δ’αὖ μετέειπεν ὑπὲκ κόρυθος μέγ’ἀύσας ·
145δαιμόνιοι, τί μάχης ἱμείρετε; πῶς δ’ἐπὶ νύμφαις
146ἀλλοτρίαις χαλεποί, γυμναὶ δ’ἐν χερσὶ μάχαιραι;
147ἡμῖν τοι Λεύκιππος ἑὰς ἕδνωσε θύγατρας
148τάσδε πολὺ προτέροις, ἡμῖν γάμος οὗτος ἐν ὅρκῳ ·
149ὑμεῖς δ’οὐ κατὰ κόσμον ἐπ’ἀλλοτρίοις λεχέεσσιν
150βουσὶ καὶ ἡμιόνοισι καὶ ἄλλοισι κτεάτεσσιν
151ἄνδρα παρετρέψασθε, γάμον δ’ἐκλέπτετε δώροις.
152ἦ μὰν πολλάκις ὔμμιν ἐνώπιον ἀμφοτέροισιν
153αὐτὸς ἐγὼ τάδ’ἔειπα καὶ οὐ πολύμυθος ἐών περ ·
154“οὐχ οὕτω φίλοι ἄνδρες ἀριστήεσσιν ἔοικε
155μνηστεύειν ἀλόχους, αἷς νυμφίοι ἤδη ἑτοῖμοι.
156πολλή τοι Σπάρτη, πολλὴ δ’ἱππήλατος Ἦλις,
157Ἀρκαδίητ’εὔμηλος Ἀχαιῶντε πτολίεθρα,
158Μεσσήνητε καὶ Ἄργος ἅπασάτε Σισυφὶς ἀκτή ·
159ἔνθα κόραι τοκέεσσιν ὑπὸ σφετέροισι τρέφονται
160μυρίαι οὔτε φυῆς ἐπιδευέες οὔτε νόοιο.
161τάων εὐμαρὲς ὔμμιν ὀπυίειν ἅς κ’ἐθέλητε ·
162ὡς ἀγαθοῖς πολέες βούλοιντό κε πενθεροὶ εἶναι ·
163ὑμεῖς δ’ἐν πάντεσσι διάκριτοι ἡρώεσσι,
164καὶ πατέρες καὶ ἄνωθεν ἅπαν πατρώιον αἷμα.
165ἀλλὰ φίλοι τοῦτον μὲν ἐάσατε πρὸς τέλος ἐλθεῖν
166ἄμμι γάμον · σφῷν δ’ἄλλον ἐπιφραζώμεθα πάντες”.
167ἴσκον τοιάδε πολλά, τὰ δ’εἰς ὑγρὸν ᾤχετο κῦμα
168πνοιὴ ἔχουσ’ἀνέμοιο, χάρις δ’οὐχ ἕσπετο μύθοις.
169σφὼ γὰρ ἀκηλήτω καὶ ἀπηνέες. ἀλλ’ἔτι καὶ νῦν
170πείθεσθ’· ἄμφω δ’ἄμμιν ἀνεψιὼ ἐκ πατρὸς ἐστόν.
171εἰ δ’ὑμῖν κραδίη πόλεμον ποθεῖ, αἵματι δὲ χρὴ
172νεῖκος ἀναρρήξαντας ὁμοίιον ἔγχεα λοῦσαι,
173Ἴδας μὲν καὶ ὅμαιμος ἐμός, κρατερὸς Πολυδεύκης,
174χεῖρας ἐρωήσουσιν ἀπεχθομένης ὑσμίνης,
175νῶι δ’, ἐγὼ Κάστωρτε, διακρινώμεθ’ἄρηι
176ὁπλοτέρω γεγαῶτε. γονεῦσι δὲ μὴ πολὺ πένθος
177ἡμετέροισι λίπωμεν. ἅλις νέκυς ἐξ ἑνὸς οἴκου
178εἶς · ἀτὰρ ὥλλοι πάντες ἐυφρανέουσιν ἑταίρους
179νυμφίοι ἀντὶ νεκρῶν, ὑμεναιώσουσι δὲ κούρας
180τάσδ’· ὀλίγῳ τοι ἔοικε κακῷ μέγα νεῖκος ἀναιρεῖν.
181εἶπε, τὰ δ’οὐκ ἄρ’ἔμελλε θεὸς μεταμώνια θήσειν.
182τὼ μὲν γὰρ ποτὶ γαῖαν ἀπ’ὤμων τεύχε’ἔθεντο,
183ὣ γενεῇ προφέρεσκον · ὁ δ’ἐς μέσον ἤλυθε Λυγκεύς,
184σείων καρτερὸν ἔγχος ὑπ’ἀσπίδος ἄντυγα πρώτην ·
185ὣς δ’αὔτως ἄκρας ἐτινάξατο δούρατος ἀκμὰς
186Κάστωρ · ἀμφοτέροις δὲ λόφων ἐπένευον ἔθειραι.
187ἔγχεσι μὲν πρώτιστα τιτυσκόμενοι πόνον εἶχον
188ἀλλήλων, εἴ πού τι χροὸς γυμνωθὲν ἴδοιεν.
189ἀλλ’ἤτοι τὰ μὲν ἄκρα πάρος τινὰ δηλήσασθαι
190δοῦρ’ἐάγη, σακέεσσιν ἐνὶ δεινοῖσι παγέντα.
191τὼ δ’ἄορ ἐκ κολεοῖο ἐρυσσαμένω φόνον αὖτις
192τεῦχον ἐπ’ἀλλήλοισι · μάχης δ’οὐ γίνετ’ἐρωή.
193πολλὰ μὲν ἐς σάκος εὐρὺ καὶ ἱππόκομον τρυφάλειαν
194Κάστωρ, πολλὰ δ’ἔνυξεν ἀκριβὴς ὄμμασι Λυγκεὺς
195τοῖο σάκος, φοίνικα δ’ὅσον λόφον ἵκετ’ἀκωκή.
196τοῦ μὲν ἄκρην ἐκόλουσεν ἐπὶ σκαιὸν γόνυ χεῖρα
197φάσγανον ὀξὺ φέροντος ὑπεξαναβὰς ποδὶ Κάστωρ
198σκαιῷ · ὁ δὲ πληγεὶς ξίφος ἔκβαλεν, αἶψα δὲ φεύγειν
199ὡρμήθη ποτὶ σῆμα πατρός, τόθι καρτερὸς Ἴδας
200κεκλιμένος θηεῖτο μάχην ἐμφύλιον ἀνδρῶν.
201ἀλλὰ μεταΐξας πλατὺ φάσγανον ὦσε διαπρὸ
202Τυνδαρίδης λαγόνοςτε καὶ ὀμφαλοῦ · ἔγκατα δ’εἴσω
203χαλκὸς ἄφαρ διέχευεν · ὁ δ’ἐς στόμα κεῖτο νενευκὼς
204Λυγκεύς, κὰδ δ’ἄρα οἱ βλεφάρων βαρὺς ἔδραμεν ὕπνος.
205οὐ μὰν οὐ δὲ τὸν ἄλλον ἐφ’ἑστίῃ εἶδε πατρῴῃ
206παίδων Λαοκόωσσα φίλον γάμον ἐκτελέσαντα.
207ἦ γὰρ ὅγε στήλην Ἀφαρηίου ἐξανέχουσαν
208τύμβου ἀναρρήξας ταχέως Μεσσήνιος Ἴδας
209μέλλε κασιγνήτοιο βαλεῖν σφετέροιο φονῆα ·
210ἀλλὰ Ζεὺς ἐπάμυνε, χερῶν δέ οἱ ἔκβαλε τυκτὴν
211μάρμαρον, αὐτὸν δὲ φλογέῳ συνέφλεξε κεραυνῷ.
212οὕτως Τυνδαρίδαις πολεμιζέμεν οὐκ ἐν ἐλαφρῷ.
213αὐτοίτε κρατέοντε καὶ ἐκ κρατέοντος ἔφυσαν.
214χαίρετε Λήδας τέκνα, καὶ ἡμετέροις κλέος ὕμνοις
215ἐσθλὸν ἀεὶ πέμποιτε · φίλοι δέτε πάντες ἀοιδοὶ
216Τυνδαρίδαις Ἑλένῃτε καὶ ἄλλοις ἡρώεσσιν,
217Ἴλιον οἳ διέπερσαν ἀρήγοντες Μενελάῳ.
218ὑμῖν κῦδος ἄνακτες ἐμήσατο Χῖος ἀοιδός,
219ὑμνήσας Πριάμοιο πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν
220Ἰλιάδαςτε μάχας Ἀχιλῆάτε πύργον ἀυτῆς ·
221ὑμῖν αὖ καὶ ἐγὼ λιγεῶν μειλίγματα Μουσέων,
222οἷ’αὐταὶ παρέχουσι καὶ ὡς ἐμὸς οἶκος ὑπάρχει,
223τοῖα φέρω. γεράων δὲ θεοῖς κάλλιστον ἀοιδαί.
1ἀνήρ τις πολύφιλτρος ἀπηνέος ἤρατ’ἐφάβω,
2τὰν μορφὰν ἀγαθῶ, τὸν δὲ τρόπον οὐκέθ’ὁμοίω.
3μίσει τὸν φιλέοντα καὶ οὐ δὲ ἓν ἅμερον εἶχε,
4κα- κοὐκ ᾔδει τὸν Ἔρωτα, τίς ἦν θεός, ἡλίκα τόξα
5χερσὶ κρατεῖ, πῶς πικρὰ βέλη ποτικάρδια βάλλει ·
6πάντα δὲ κα- κἠν μύθοισι καὶ ἐν προσόδοισιν ἀτειρής.
7οὐ δέ τι τῶν πυρσῶν παραμύθιον, οὐκ ἀμάρυγμα
8χείλεος, οὐκ ὄσσων λιπαρὸν σέλας, οὐ ῥοδόμαλον,
9οὐ λόγος, οὐχὶ φίλαμα, τὸ κουφίζει τὸν ἔρωτα.
10οἷα δὲ θὴρ ὑλαῖος ὑποπτεύῃσι κυναγώς,
11οὕτως πάντ’ἐποίει ποτὶ τὸν φίλον · ἄγρια δ’αὐτῷ
12χείλεα καὶ κῶραι δεινὸν βλέπος · εἶχε γὰρ ὄγκον ·
13τᾷ δὲ χολᾷ τὸ πρόσωπον ἀμείβετο, φεῦγε δ’ἀπὸ χρὼς
14ὕβριν τᾶς ὀργᾶς περικείμενος. ἀλλὰ καὶ οὕτως
15ἦν καλός · ἐξ ὀργᾶς ἐρεθίζετο μᾶλλον ἐραστάς.
16λοίσθιον οὐκ ἤνεικε τόσαν φλόγα τᾶς Κυθερείας,
17ἀλλ’ἐλθὼν ἔκλαιε ποτὶ στυγνοῖσι μελάθροις,
18καὶ κύσε τὰν φλιάν, οὕτω δ’ἀνενείκατο φωνάν ·
19“ἄγριε παῖ καὶ στυγνέ, κακᾶς ἀνάθρεμμα λεαίνας,
20λάινε παῖ καὶ ἔρωτος ἀνάξιε, δῶρά τοι ἦλθον
21λοίσθια ταῦτα φέρων, τὸν ἐμὸν βρόχον · οὐκέτι πὰρ σὲ
22κῶρ’ἐθέλω λύπης κεχολωμένος, ἀλλὰ βαδίζω,
23ἔνθα τύ μευ κατέκρινας, ὅπῃ λόγος ἦμεν ἀταρπὸν
24ξυνάν, τοῖσιν ἐρῶσι τὸ φάρμακον ἔνθα τὸ λᾶθος.
25ἀλλὰ καὶ ἢν ὅλον αὐτὸ λαβὼν ποτὶ χεῖλος ἀμέλξω,
26οὐ δ’οὕτως σβέσσω τὸν ἐμὸν χόλον. ἄρτι δὲ χαίρειν
27τοῖσι τεοῖς προθύροις ἐπιτέλλομαι. οἶδα τὸ μέλλον.
28καὶ τὸ ῥόδον καλόν ἐστι, καὶ ὁ χρόνος αὐτὸ μαραίνει ·
29καὶ τὸ ἴον καλόν ἐστιν ἐν εἴαρι, καὶ ταχὺ γηρᾷ ·
30λευκὸν τὸ κρίνον ἐστί, μαραίνεται ἁνίκα πίπτῃ ·
31ἁ δὲ χιὼν λευκά, καὶ τάκεται ἁνίκα πασθῇ.
32καὶ κάλλος καλόν ἐστι τὸ παιδικόν, ἀλλ’ὀλίγον ζῇ.
33ἥξει καιρὸς ἐκεῖνος, ὁπανίκα καὶ τὺ φιλάσεις,
34ἁνίκα τὰν κραδίαν ὀπτεύμενος ἁλμυρὰ κλαύσῃ.
35ἀλλὰ τὺ παῖ καὶ τοῦτο πανύστατον ἁδύ τι ῥέξον ·
36ὁππόταν ἐξενθὼν ἠρτημένον ἐν προθύροισι
37τοῖσι τεοῖσιν ἴδῃς τὸν τλάμονα, μή με παρένθῃς,
38στᾶθι δὲ καὶ βραχὺ κλαῦσον, ἐπισπείσας δὲ τὸ δάκρυ
39λῦσον τῶ σχοίνω με καὶ ἀμφίθες ἐκ ῥεθέων σῶν
40εἵματα καὶ κρύψόν με, τὸ δ’αὖ πύματόν με φίλασον,
41κα- κἂν νεκρῷ χάρισαι τὰ σὰ χείλεα. μή με φοβαθῇς ·
42οὐ δύναμαι λυπεῖν σε, διαλλάξεις με φιλάσας.
43χῶμα δέ μοι χῶσόν τι ὅ μευ κρύψει τὸν ἔρωτα.
44κα- κἂν ἀπίῃς, τόδε μοι τρὶς ἐπαίασον · ὦ φίλε κεῖσαι.
45ἢν δὲ θέλῃς, καὶ τοῦτο · καλὸς δέ μοι ὤλεθ’ἑταῖρος.
46γράψον καὶ τόδε γράμμα, τὸ σοῖς τοίχοισι χαράξω ·
47” τοῦτον ἔρως ἔκτεινεν. ὁδοιπόρε, μὴ παροδεύσῃς,
48ἀλλὰ στὰς τόδε λέξον · ἀπηνέα εἶχεν ἑταῖρον “”.
49ὧδ’εἰπὼν λίθον εἷλκεν, ἐρεισάμενος δ’ἐπὶ τοίχω
50ἄχρι μέσων οὐδῶν φοβερὸν λίθον ἅπτετ’ἀπ’αὐτῶν,
51τὰν λεπτὰν σχοινῖδα, βρόχον δ’ἐνέβαλλε τραχήλῳ,
52τὰν ἕδραν δ’ἐκύλισεν ὑπὲκ ποδός, ἠδ’ἐκρεμάσθη
53νεκρός. ὁ δ’αὖτ’ὤιξε θύρας καὶ τὸν νεκρὸν εἶδεν
54αὐλᾶς ἐξ ἰδίας ἠρτημένον, οὐ δ’ἐλυγίχθη
55τὰν ψυχάν, οὐ κλαῦσε νέον φόνον, ἀλλ’ἐπὶ νεκρῷ
56εἵματα πάντ’ἐμίανεν, ἐφαβικὰ βαῖνε δ’ἐς ἄθλα
57γυμναστῶν, καὶ τῆλε φίλων ἐπεμαίετο λουτρῶν,
58καὶ ποτὶ τὸν θεὸν ἦλθε, τὸν ὕβρισε · λαϊνέας δὲ
59ἵστατ’ἀπὸ κρηπῖδος ἐς ὕδατα · τῷ δ’ἐφύπερθεν
60ἅλατο καὶ τω- τὤγαλμα, κακὸν δ’ἔκτεινεν ἔφαβον ·
61νᾶμα δ’ἐφοινίχθη · παιδὸς δ’ἐπενάχετο σῶμα.
62χαίρετε τοὶ φιλέοντες · ὁ γὰρ μισῶν ἐφονεύθη.
63στέργετε δ’οἱ μισεῦντες · ὁ γὰρ θεὸς οἶδε δικάζειν.
1Ἡρακλέα δεκάμηνον ἐόντα πόχ’ἁ Μιδεᾶτις
2Ἀλκμήνα καὶ νυκτὶ νεώτερον Ἰφικλῆα,
3ἀμφοτέρους λούσασα καὶ ἐμπλήσασα γάλακτος,
4χαλκείαν κατέθηκεν ἐς ἀσπίδα, τὰν Πτερελάου
5Ἀμφιτρύων καλὸν ὅπλον ἀπεσκύλευσε πεσόντος.
6ἁπτομένα δὲ γυνὰ κεφαλᾶς μυθήσατο παίδων ·
7“εὕδετ’ἐμὰ βρέφεα γλυκερὸν καὶ ἐγέρσιμον ὕπνον,
8εὕδετ’ἐμὰ ψυχά, δύ’ἀδελφεώ, εὔσοα τέκνα ·
9ὄλβιοι εὐνάζοισθε καὶ ὄλβιοι ἀῶ ἵκοισθε”.
10ὣς φαμένα δίνασε σάκος μέγα · τοὺς δ’ἔλαβ’ὕπνος.
11ἆμος δὲ στρέφεται μεσονύκτιον ἐς δύσιν ἄρκτος
12Ὠρίωνα κατ’αὐτόν, ὁ δ’ἀμφαίνει μέγαν ὦμον,
13τᾶμος ἄρ’αἰνὰ πέλωρα δύω πολυμήχανος Ἥρη
14κυανέαις φρίσσοντας ὑπὸ σπείραισι δράκοντας
15ὦρσεν ἐπὶ πλατὺν οὐδόν, ὅθι σταθμὰ κοῖλα θυράων
16εἶκεν, ἀπειλήσασα φαγεῖν βρέφος Ἡρακλῆα.
17τὼ δ’ἐξειληθέντες ἐπὶ χθονὶ γαστέρας ἄμφω
18αἱμοβόρους ἐκύλιον · ἀπ’ὀφθαλμῶν δὲ κακὸν πῦρ
19ἐρχομένοις λάμπεσκε, βαρὺν δ’ἐξέπτυον ἰόν.
20ἀλλ’ὅτε δὴ παίδων λιχμώμενοι ἐγγύθεν ἦνθον,
21καὶ τότ’ἄρ’ἐξέγροντο, Διὸς νοέοντος ἅπαντα,
22Ἀλκμήνας φίλα τέκνα, φάος δ’ἀνὰ οἶκον ἐτύχθη.
23ἤτοι ὅγ’εὐθὺς ἄυσεν, ὅπως κακὰ θηρί’ἀνέγνω
24κοίλου ὑπὲρ σάκεος καὶ ἀναιδέας εἶδεν ὀδόντας,
25Ἰφικλέης, οὔλαν δὲ ποσὶν διελάκτισε χλαῖναν,
26φευγέμεν ὁρμαίνων · ὁ δ’ἐναντίος εἴχετο χερσὶν
27Ἡρακλέης, ἄμφω δὲ βαρεῖ ἐνεδήσατο δεσμῷ,
28δραξάμενος φάρυγος, τόθι φάρμακα λυγρὰ κέκρυπται
29οὐλομένοις ὀφίεσσιν, ἃ καὶ θεοὶ ἐχθαίροντι.
30τὼ δ’αὖτε σπείραισιν ἑλισσέσθην περὶ παῖδα
31ὀψίγονον γαλαθηνόν, ὑπὸ τροφῷ αἰὲν ἄδακρυν ·
32ἂψ δὲ πάλιν διέλυον ἐπεὶ μογέοιεν ἀκάνθας,
33δεσμοῦ ἀναγκαίου πειρώμενοι ἔκλυσιν εὑρεῖν.
34Ἀλκμήνα δ’ἐσάκουσε βοᾶς καὶ ἐπέγρετο πράτα ·
35“ἄνσταθ’Ἀμφιτρύων · ἐμὲ γὰρ δέος ἴσχει ὀκνηρόν ·
36ἄνστα, μη δὲ πόδεσσιν ἑοῖς ὑπὸ σάνδαλα θείῃς.
37οὐκ ἀίεις, παίδων ὁ νεώτερος ὅσσον ἀυτεῖ;
38ἢ οὐ νοέεις, ὅτι νυκτὸς ἀωρί που, οἱ δέτε τοῖχοι
39πάντες ἀριφραδέες, καθαρᾶς ἅπερ ἠριγενείας;
40ἔστί τί μοι κατὰ δῶμα νεώτερον, ἔστι φίλ’ἀνδρῶν”.
41ὣς φάθ’. ὁ δ’ἐξ εὐνᾶς ἀλόχῳ κατέβαινε πιθήσας ·
42δαιδάλεον δ’ὥρμασε μετὰ ξίφος, ὅ οἱ ὕπερθεν
43κλιντῆρος κεδρίνου περὶ πασσάλῳ αἰὲν ἄωρτο.
44ἤτοι ὅγ’ὠριγνᾶτο νεοκλώστου τελαμῶνος,
45κουφίζων ἑτέρᾳ κολεὸν μέγα, λώτινον ἔργον.
46ἀμφιλαφὴς δ’ἄρα παστὰς ἐνεπλήσθη πάλιν ὄρφνας ·
47δμῶας δὴ τότ’ἄυσεν ὕπνον βαρὺν ἐκφυσῶντας ·
48“οἴσετε πῦρ ὅτι θᾶσσον ἀπ’ἐσχαρεῶνος ἑλόντες,
49δμῶες ἐμοί, στιβαροὺς δὲ θυρᾶν ἀνακόψατ’ὀχῆας”.
50“ἄνστατε δμῶες ταλασίφρονες. αὐτὸς ἀυτεῖ”.
51ἦ ῥα γυνὰ Φοίνισσα μύλαις ἔπι κοῖτον ἔχουσα.
52οἱ δ’αἶψα προγένοντο λύχνοις ἅμα δαιομένοισι
53δμῶες · ἐνεπλήσθη δὲ δόμος σπεύδοντος ἑκάστου.
54ἤτοι ἄρ’ὡς εἴδοντ’ἐπιτίτθιον Ἡρακλῆα
55θῆρε δύω χείρεσσιν ἀπρὶξ ἁπαλαῖσιν ἔχοντα,
56συμπλήγδην ἰάχησαν · ὁ δ’ἐς πατέρ’Ἀμφιτρύωνα
57ἑρπετὰ δεικανάασκεν, ἐπάλλετο δ’ὑψόθι χαίρων
58κουροσύνᾳ, γελάσας δὲ πάρος κατέθηκε ποδοῖιν
59πατρὸς ἑοῦ θανάτῳ κεκαρωμένα δεινὰ πέλωρα.
60Ἀλκμήνα μὲν ἔπειτα ποτὶ σφέτερον βάλε κόλπον
61ξηρὸν ὑπαὶ δείους ἀκρόχλοον Ἰφικλῆα ·
62Ἀμφιτρύων δὲ τὸν ἄλλον ὑπ’ἀμνείαν θέτο χλαῖναν
63παῖδα, πάλιν δ’ἐς λέκτρον ἰὼν ἐμνάσατο κοίτου.
64ὄρνιθες τρίτον ἄρτι τὸν ἔσχατον ὄρθρον ἄειδον ·
65Τειρεσίαν τόκα μάντιν ἀλαθέα πάντα λέγοντα
66Ἀλκμήνα καλέσασα τέρας κατέλεξε νεοχμόν,
67καί νιν ὑποκρίνεσθαι, ὅπως τελέεσθαι ἔμελλεν,
68ἠνώγει. “μη δ’εἴ τι θεοὶ νοέοντι πονηρόν,
69αἰδόμενος σύ με κρύπτε · καὶ ὣς οὐκ ἔστιν ἀλύξαι
70ἀνθρώποις ὅ τι Μοῖρα κατὰ κλωστῆρος ἐπείγει.
71ἀλλ’Εὐηρείδα μάλα σε φρονέοντα διδάσκω”.
72τόσσ’ἔλεγεν βασίλεια · ὁ δ’ἀνταμείβετο τοίως ·
73“θάρσει ἀριστοτόκεια γύναι, Περσήιον αἷμα.
74θάρσει · μελλόντων δὲ τὸ λώιον ἐν φρεσὶ θέσθαι.
75ναὶ γὰρ ἐμὸν γλυκὺ φέγγος ἀποιχόμενον πάλαι ὄσσων,
76πολλαὶ Ἀχαιιάδων μαλακὸν περὶ γούνατι νῆμα
77χειρὶ κατατρίψοντι ἀκρέσπερον ἀείδοισαι
78Ἀλκμήναν ὀνομαστί, σέβας δ’ἔσῃ Ἀργείαισι.
79τοῖος ἀνὴρ ὅδε μέλλει ἐς οὐρανὸν ἄστρα φέροντα
80ἀμβαίνειν τεὸς υἱός, ἀπὸ στέρνων πλατὺς ἥρως,
81οὗ καὶ θηρία πάντα καὶ ἀνέρες ἥσσονες ἄλλοι.
82δώδεκά οἱ τελέσαντι πεπρωμένον ἐν Διὸς οἰκεῖν
83μόχθους, θνητὰ δὲ πάντα πυρὰ Τραχίνιος ἑξεῖ.
84γαμβρὸς δ’ἀθανάτων κεκλήσεται, οἳ τάδ’ἐπῶρσαν
85κνώδαλα φωλεύοντα βρέφος διαδηλήσασθαι.
86ἔσται δὴ τοῦτ’ἆμαρ, ὁπηνίκα νεβρὸν ἐν εὐνᾷ
87καρχαρόδων σίνεσθαι ἰδὼν λύκος οὐκ ἐθελήσει.
88ἀλλὰ γύναι πῦρ μέν τοι ὑπὸ σποδῷ εὔτυκον ἔστω,
89κάγκανα δ’ἀσπαλάθου ξύλ’ἑτοιμάσατ’ἢ παλιούρου
90ἢ βάτου ἢ ἀνέμῳ δεδονημένον αὖον ἄχερδον ·
91καῖε δὲ τώδ’ἀγρίαισιν ἐπὶ σχίζαισι δράκοντε
92νυκτὶ μέσᾳ, ὅκα παῖδα κανεῖν τεὸν ἤθελον αὐτοί.
93ἦρι δὲ συλλέξασα κόνιν πυρὸς ἀμφιπόλων τις
94ῥιψάτω εὖ μάλα πᾶσαν ὑπὲρ ποταμοῖο φέρουσα
95ῥωγάδας ἐς πέτρας ὑπερούριον, ἂψ δὲ νέεσθαι
96ἄστρεπτος · καθαρῷ δὲ πυρώσατε δῶμα θεείῳ
97πρᾶτον, ἔπειτα δ’ἅλεσσι μεμιγμένον, ὡς νενόμισται,
98θαλλῷ ἐπιρραίνειν ἐστεμμένῳ ἀβλαβὲς ὕδωρ ·
99Ζηνὶ δ’ἐπιρρέξαι καθυπερτέρῳ ἄρσενα χοῖρον,
100δυσμενέων αἰεὶ καθυπέρτεροι ὡς τελέθοιτε”.
101φᾶ, καὶ ἐρωήσας ἐλεφάντινον ᾤχετο δίφρον
102Τειρεσίας πολλοῖσι βαρύς περ ἐὼν ἐνιαυτοῖς.
103Ἡρακλέης δ’ὑπὸ ματρὶ νέον φυτὸν ὣς ἐν ἀλωᾷ
104ἐτρέφετ’Ἀργείου κεκλημένος Ἀμφιτρύωνος.
105γράμματα μὲν τὸν παῖδα γέρων Λίνος ἐξεδίδαξεν,
106υἱὸς Ἀπόλλωνος μελεδωνεὺς ἄγρυπνος ἥρως,
107τόξον δ’ἐντανύσαι καὶ ἐπίσκοπον εἶναι ὀϊστῶν
108Εὔρυτος ἐκ πατέρων μεγάλαις ἀφνειὸς ἀρούραις.
109αὐτὰρ ἀοιδὸν ἔθηκε καὶ ἄμφω χεῖρας ἔπλασσε
110πυξίνᾳ ἐν φόρμιγγι Φιλαμμονίδας εὔμολπος.
111ὅσσα δ’ἀπὸ σκελέων ἑδροστρόφοι Ἀργόθεν ἄνδρες
112ἀλλάλους σφάλλοντι παλαίσμασιν, ὅσσάτε πύκται
113δεινοὶ ἐν ἱμάντεσσιν, ἅτ’ἐς γαῖαν προπεσόντες
114πάμμαχοι ἐξεύροντο σοφίσματα σύμφορα τέχνᾳ,
115πάντ’ἔμαθ’Ἑρμείαο διδασκόμενος παρὰ παιδὶ
116Ἁρπαλύκῳ Φανοτῆι, τὸν οὐ δ’ἂν τηλόθι λεύσσων
117θαρσαλέως τις ἔμεινεν ἀεθλεύοντ’ἐν ἀγῶνι ·
118τοῖον ἐπισκύνιον βλοσυρῷ ἐπέκειτο προσώπῳ.
119ἵππους δ’ἐξελάσασθαι ὑφ’ἅρματι, καὶ περὶ νύσσαν
120ἀσφαλέως κάμπτοντα τροχῷ σύριγγα φυλάξαι,
121Ἀμφιτρύων ὃν παῖδα φίλα φρονέων ἐδίδαξεν
122αὐτός, ἐπεὶ μάλα πολλὰ θοῶν ἐξήρατ’ἀγώνων
123Ἄργει ἐν ἱπποβότῳ κειμήλια, καί οἱ ἀαγεῖς
124δίφροι, ἐφ’ὧν ἐπέβαινε, χρόνῳ διέλυσαν ἱμάντας.
125δούρατι δὲ προβολαίῳ ὑπ’ἀσπίδι ὦμον ἔχοντα
126ἀνδρὸς ὀρέξασθαι ξιφέωντ’ἀνέχεσθαι ἀμυχμόν,
127κοσμῆσαίτε φάλαγγα λόχοντ’ἀναμετρήσασθαι
128δυσμενέων ἐπιόντα καὶ ἱππήεσσι κελεῦσαι
129Κάστωρ Ἱππαλίδας δέδαεν, φυγὰς Ἄργεος ἐνθών,
130ὁππόκα κλᾶρον ἅπαντα καὶ οἰνόπεδον μέγα Τυδεὺς
131ναῖε παρ’Ἀδρήστοιο λαβὼν ἱππήλατον Ἄργος.
132Κάστορι δ’οὔτις ὁμοῖος ἐν ἡμιθέοις πολεμιστὴς
133ἄλλος ἔην πρὶν γῆρας ἀποτρῖψαι νεότητα.
134ὧδε μὲν Ἡρακλῆα φίλα παιδεύσατο μάτηρ.
135εὐνὰ δ’ἦς τῷ παιδὶ τετυγμένα ἀγχόθι πατρὸς
136δέρμα λεόντειον μάλα οἱ κεχαρισμένον αὐτῷ,
137δεῖπνον δὲ κρέατ’ὀπτὰ καὶ ἐν κανέῳ μέγας ἄρτος
138Δωρικός · ἀσφαλέως κε φυτοσκάφον ἄνδρα κορέσσαι.
139αὐτὰρ ἐπ’ἄματι τυννὸν ἄνευ πυρὸς αἴνυτο δόρπον.
140εἵματα δ’οὐκ ἀσκητὰ μέσας ὑπὲρ ἕννυτο κνάμας.
1τὸν δ’ὁ γέρων προσέειπε φυτῶν ἐπίουρος ἀροτρεὺς
2παυσάμενος ἔργοιο, τό οἱ μετὰ χερσὶν ἔκειτο ·
3“ἔκ τοι ξεῖνε πρόφρων μυθήσομαι ὅσσ’ἐρεείνεις,
4Ἑρμέω ἁζόμενος δεινὴν ὄπιν εἰνοδίοιο ·
5τὸν γάρ φασι μέγιστον ἐπουρανίων κεχολῶσθαι,
6εἴ κεν ὁδοῦ ζαχρεῖον ἀνήνηταί τις ὁδίτην.
7ποῖμναι μὲν βασιλῆος εὔτριχες Αὐγείαο
8οὐ πᾶσαι βόσκονται ἴαν βόσιν οὐ δ’ἕνα χῶρον ·
9ἀλλ’αἱ μέν ῥα νάοντος ἐπ’ὄχθαις ἀμφ’Ἐλισοῦντος,
10αἱ δ’ἱερὸν θείοιο παρὰ ῥόον Ἀλφειοῖο,
11αἱ δ’ἐπὶ Βουπρασίου πολυβότρυος, αἱ δὲ καὶ ὧδε.
12χωρὶς δὴ σηκοί σφι τετυγμένοι εἰσὶν ἑκάσταις.
13αὐτὰρ βουκολίοισι περιπλήθουσί περ ἔμπης
14πάντεσσιν νομοὶ ὧδε τεθηλότες αἰὲν ἔασι,
15Μηνίου ἀμμέγα τῖφος, ἐπεὶ πολυειδέα ποίην
16λειμῶνες θαλέθουσιν ὑπόδροσοι εἰαμεναίτε
17εἰς ἅλις, ἥ ῥα βόεσσι μένος κεραῇσιν ἀέξει.
18αὖλις δέ σφισιν ἥδε τεῆς ἐπὶ δεξιὰ χειρὸς
19φαίνεται εὖ μάλα πᾶσα πέρην ποταμοῖο ῥέοντος,
20κείνῃ, ὅθι πλατάνιστοι ἐπηεταναὶ πεφύασι
21χλωρήτ’ἀγριέλαιος, Ἀπόλλωνος νομίοιο
22ἱερὸν ἁγνόν, ξεῖνε, τελειοτάτοιο θεοῖο.
23εὐθὺς δὲ σταθμοὶ περιμήκεες ἀγροιώταις
24δέδμηνθ’, οἳ βασιλῆι πολὺν καὶ ἀθέσφατον ὄλβον
25ῥυόμεθ’ἐνδυκέως, τριπόλοις σπόρον ἐν νειοῖσιν
26ἔσθ’ὅτε βάλλοντες καὶ τετραπόλοισιν ὁμοίως.
27οὔρους μὴν ἴσασι φυτοσκάφοι οἱ πολύεργοι,
28ἐς ληνοὺς δ’ἱκνεῦνται, ἐπὴν θέρος ὥριον ἔλθῃ.
29πᾶν γὰρ δὴ πεδίον τόδ’ἐπίφρονος Αὐγείαο,
30πυροφόροιτε γύαι καὶ ἀλωαὶ δενδρήεσσαι,
31μέχρις ἐπ’ἐσχατιὰς πολυπίδακος ἀκρωρείης,
32ἃς ἡμεῖς ἔργοισιν ἐποιχόμεθα πρόπαν ἦμαρ,
33ἣ δίκη οἰκήων, οἷσιν βίος ἔπλετ’ἐπ’ἀγροῦ.
34ἀλλὰ σύ πέρ μοι ἔνισπε, τό τοι καὶ κέρδιον αὐτῷ
35ἔσσεται, οὗτινος ὧδε κεχρημένος εἰλήλουθας,
36ἠὲ σύγ’Αὐγείην ἢ καὶ δμώων τινὰ κείνου
37δίζεαι, οἵ οἱ ἔασιν. ἐγὼ δέ κέ τοι σάφα εἰδὼς
38ἀτρεκέως εἴποιμ’, ἐπεὶ οὐ σέγε φημὶ κακῶν ἒξ
39ἔμμεναι οὐ δὲ κακοῖσιν ἐοικότα φύμεναι αὐτόν,
40οἷόν τοι μέγα εἶδος ἐπιπρέπει. ἦ ῥά νυ παῖδες
41ἀθανάτων τοιοίδε μετὰ θνητοῖσιν ἔασι”.
42τὸν δ’ἀπαμειβόμενος προσέφη Διὸς ἄλκιμος υἱός.
43“ναὶ γέρον Αὐγείην ἐθέλοιμί κεν ἀρχὸν Ἐπειῶν
44εἰσιδέειν · τοῦ γάρ με καὶ ἤγαγεν ἐνθάδε χρειώ.
45εἰ δ’ὁ μὲν ἂρ κατὰ ἄστυ μένει παρὰ οἷσι πολίταις
46δήμου κηδόμενος, διὰ δὲ κρίνουσι θέμιστας,
47δμώων δή τινα πρέσβυ σύ μοι φράσον ἡγεμονεύσας,
48ὅστις ἐπ’ἀγρῶν τῶνδε γεραίτερος αἰσυμνήτης,
49ᾧ κε τὸ μὲν εἴποιμι, τὸ δ’ἐκ φαμένοιο πυθοίμην.
50ἄλλου δ’ἄλλον ἔθηκε θεὸς ἐπιδευέα φωτῶν”.
51τὸν δ’ὁ γέρων ἐξαῦτις ἀμείβετο δῖος ἀροτρεύς ·
52“ἀθανάτων ὦ ξεῖνε φραδῇ τινος ἐνθάδ’ἱκάνεις,
53ὥς τοι πᾶν ὃ θέλεις αἶψα χρέος ἐκτετέλεσται.
54ὧδε γὰρ Αὐγείης, υἱὸς φίλος Ἠελίοιο,
55σφωιτέρῳ σὺν παιδί, βίῃ Φυλῆος ἀγαυοῦ,
56χθιζός γ’εἰλήλουθεν ἀπ’ἄστεος, ἤμασι πολλοῖς
57κτῆσιν ἐποψόμενος, ἥ οἱ νήριθμος ἐπ’ἀγρῶν ·
58ὥς που καὶ βασιλεῦσιν ἐείδεται ἐν φρεσὶν ᾗσιν
59αὐτοῖς κηδομένοισι σαώτερος ἔμμεναι οἶκος.
60ἀλλ’ἴομεν μάλα πρός μιν · ἐγὼ δέ τοι ἡγεμονεύσω
61αὖλιν ἐφ’ἡμετέρην, ἵνα κεν τέτμοιμεν ἄνακτα”.
62ὣς εἰπὼν ἡγεῖτο, νόῳ δ’ἔτι πόλλ’ἐμενοίνα,
63δέρμάτε θηρὸς ὁρῶν χειροπληθῆτε κορύνην,
64ὁππόθεν ὁ ξεῖνος · μέμονεν δέ μιν αἰὲν ἔρεσθαι ·
65ἂψ δ’ὄκνῳ ποτὶ χεῖλος ἐλάμβανε μῦθον ἰόντα,
66μή τί οἱ οὐ κατὰ καιρὸν ἔπος προτιμυθήσαιτο,
67σπερχομένου · χαλεπὸν δ’ἑτέρου νόον ἴδμεναι ἀνδρός.
68τοὺς δὲ κύνες προσιόντας ἀπόπροθεν αἶψ’ἐνόησαν,
69ἀμφότερον ὀσμῇτε χροὸς δούπῳτε ποδοῖιν.
70θεσπέσιον δ’ὑλάοντες ἐπέδραμον ἄλλοθεν ἄλλος
71Ἀμφιτρυωνιάδῃ Ἡρακλέι · τὸν δὲ γέροντα
72ἀχρεῖον κλάζοντε περίσσαινον ἑτέρωθεν.
73τοὺς μὲν ὅγε λάεσσιν ἀπὸ χθόνος ὅσσον ἀείρων
74φευγέμεν ἂψ ὀπίσω δειδίσσετο, τρηχὺ δὲ φωνῇ
75ἠπείλει μάλα πᾶσιν, ἐρητύσασκε δ’ὑλαγμοῦ,
76χαίρων ἐν φρεσὶν ᾗσιν, ὁθούνεκεν αὖλιν ἔρυντο
77αὐτοῦ γ’οὐ παρεόντος · ἔπος δ’ὅγε τοῖον ἔειπεν ·
78“ὢ πόποι, οἷον τοῦτο θεοὶ ποίησαν ἄνακτες
79θηρίον ἀνθρώποισι μετέμμεναι, ὡς ἐπιμηθές.
80εἴ οἱ καὶ φρένες ὧδε νοήμονες ἔνδοθεν ἦσαν,
81ᾔδει δ’, ᾧτε χρὴ χαλεπαινέμεν ᾧτε καὶ οὐκί,
82οὐκ ἄν οἱ θηρῶν τις ἐδήρισεν περὶ τιμῆς ·
83νῦν δὲ λίην ζάκοτόντε καὶ ἀρρηνὲς γένετ’αὔτως”.
84ἦ ῥα, καὶ ἐσσυμένως ποτὶ τα- ταὐλίον ἷξον ἰόντες.
85Ἠέλιος μὲν ἔπειτα ποτὶ ζόφον ἔτραπεν ἵππους
86δείελον ἦμαρ ἄγων · τὰ δ’ἐπήλυθε πίονα μῆλα
87ἐκ βοτάνης ἀνιόντα μετ’αὐλίατε σηκούςτε.
88αὐτὰρ ἔπειτα βόες μάλα μυρίαι ἄλλαι ἐπ’ἄλλαις
89ἐρχόμεναι φαίνονθ’ὡσεὶ νέφη ὑδατόεντα,
90ἅσσάτ’ἐν οὐρανῷ εἶσιν ἐλαυνόμενα προτέρωσε
91ἠὲ νότοιο βίῃ ἠὲ Θρῃκὸς βορέαο ·
92τῶν μέντ’οὔτις ἀριθμὸς ἐν ἠέρι γίνετ’ἰόντων,
93οὐ δ’ἄνυσις · τόσα γάρτε μετὰ προτέροισι κυλίνδει
94ἲς ἀνέμου, τὰ δέτ’ἄλλα κορύσσεται αὖτις ἐπ’ἄλλοις ·
95τόσσ’αἰεὶ μετόπισθε βοῶν ἐπὶ βουκόλι’ᾔει.
96πᾶν δ’ἄρ’ἐνεπλήσθη πεδίον, πᾶσαι δὲ κέλευθοι
97ληίδος ἐρχομένης (στείνοντο δὲ πίονες ἀγροί),
98μυκηθμῷ · σηκοὶ δὲ βοῶν ῥεῖα πλήσθησαν
99εἰλιπόδων, ὄιες δὲ κατ’αὐλὰς ηὐλίζοντο.
100ἔνθα μὲν οὔτις ἕκηλος ἀπειρεσίων περ ἐόντων
101εἱστήκει παρὰ βουσὶν ἀνὴρ κεχρημένος ἔργου ·
102ἀλλ’ὁ μὲν ἀμφὶ πόδεσσιν ἐυτμήτοισιν ἱμᾶσι
103κωλοπέδας ἀράρισκε περισταδὸν ἐγγὺς ἀμέλγειν ·
104ἄλλος δ’αὖ φίλα τέκνα φίλαις ὑπὸ μητράσιν ἵει
105πινέμεναι λιαροῖο μεμαότα πάγχυ γάλακτος,
106ἄλλος ἀμόλγιον εἶχ’, ἄλλος τρέφε πίονα τυρόν,
107ἄλλος ἐσῆγεν ἔσω ταύρους δίχα θηλειάων.
108Αὐγείης δ’ἐπὶ πάντας ἰὼν θηεῖτο βοαύλους
109ἥντινά οἱ κτεάνων κομιδὴν ἐτίθεντο νομῆες,
110σὺν δ’υἱόςτε βίητε βαρύφρονος Ἡρακλῆος
111ὡμάρτευν βασιλῆι διερχομένῳ μέγαν ὄλβον.
112ἔνθα καὶ ἄρρηκτόν περ ἔχων ἐν στήθεσι θυμὸν
113Ἀμφιτρυωνιάδης καὶ ἀρηρότα νωλεμὲς αἰεὶ
114ἐκπάγλως θαύμαζε θεῶν τόγε μυρίον ἕδνον
115εἰσορόων. οὐ γάρ κεν ἔφασκέ τις οὐ δὲ ἐώλπει
116ἀνδρὸς ληίδ’ἑνὸς τόσσην ἔμεν οὐ δὲ δέκ’ἄλλων,
117οἵτε πολύρρηνες πάντων ἔσαν ἐκ βασιλήων.
118Ἠέλιος δ’ᾧ παιδὶ τόγ’ἔξοχον ὤπασε δῶρον,
119ἀφνειὸν μήλοις περὶ πάντων ἔμμεναι ἀνδρῶν,
120καί ῥά οἱ αὐτὸς ὄφελλε διαμπερέως βοτὰ πάντα
121ἐς τέλος · οὐ μὲν γάρ τις ἐπήλυθε νοῦσος ἐκείνου
122βουκολίοις, αἵτ’ἔργα καταφθείρουσι νομήων,
123αἰεὶ δὲ πλέονες κερααὶ βόες, αἰὲν ἀμείνους
124ἐξ ἔτεος γίνοντο μάλ’εἰς ἔτος · ἦ γὰρ ἅπασαι
125ζωοτόκοιτ’ἦσαν περιώσια θηλυτόκοιτε.
126ταῖς δὲ τριηκόσιοι ταῦροι συνάμ’ἐστιχόωντο
127κνήμαργοίθ’ἕλικέςτε, διηκόσιοί γε μὲν ἄλλοι
128φοίνικες · πάντες δ’ἐπιβήτορες οἵγ’ἔσαν ἤδη.
129ἄλλοι δ’αὖ μετὰ τοῖσι δυώδεκα βουκολέοντο
130ἱεροὶ Ἠελίοιο · χρόην δ’ἔσαν ἠύτε κύκνοι
131ἀργησταί, πᾶσιν δὲ μετέπρεπον εἰλιπόδεσσιν
132οἳ καὶ ἀτιμαγέλαι βόσκοντ’ἐριθηλέα ποίην
133ἐν νομῷ · ὧδ’ἔκπαγλον ἐπὶ σφίσι γαυριόωντο.
134καί ῥ’ὁπότ’ἐκ λασίοιο θοοὶ προγενοίατο θῆρες
135ἐς πεδίον δρυμοῖο βοῶν ἕνεκ’ἀγροτεράων,
136πρῶτοι τοίγε μάχηνδε κατὰ χροὸς ᾔεσαν ὀσμήν,
137δεινὸν δ’ἐβρυχῶντο φόνον λεύσσοντε προσώπῳ.
138τῶν μέντε προφέρεσκε βίηφίτε καὶ σφένεϊ ᾧ
139ἠδ’ὑπεροπλίῃ Φαέθων μέγας, ὅν ῥα βοτῆρες
140ἀστέρι πάντες ἔισκον, ὁθούνεκα πολλὸν ἐν ἄλλοις
141βουσὶν ἰὼν λάμπεσκεν, ἀρίζηλος δ’ἐτέτυκτο.
142ὃς δή τοι σκύλος αὖον ἰδὼν χαροποῖο λέοντος
143αὐτῷ ἔπειτ’ἐπόρουσεν ἐυσκόπῳ Ἡρακλῆι
144χρίμψασθαι ποτὶ πλευρὰ κάρη στιβαρόντε μέτωπον.
145τοῦ μὲν ἄναξ προσιόντος ἐδράξατο χειρὶ παχείῃ
146σκαιοῦ ἄφαρ κέραος, κατὰ δ’αὐχένα νέρθ’ἐπὶ γαίης
147κλάσσε βαρύν περ ἐόντα, πάλιν δέ μιν ὦσεν ὀπίσσω
148ὤμῳ ἐπιβρίσας · ὁ δέ οἱ περὶ νεῦρα τανυσθεὶς
149μυὼν ἐξ ὑπάτοιο βραχίονος ὀρθὸς ἀνέστη.
150θαύμαζεν δ’αὐτόςτε ἄναξ υἱόςτε δαΐφρων
151Φυλεὺς οἵτ’ἐπὶ βουσὶ κορωνίσι βουκόλοι ἄνδρες,
152Ἀμφιτρυωνιάδαο βίην ὑπέροπλον ἰδόντες.
153τὼ δ’εἰς ἄστυ λιπόντε καταυτόθι πίονας ἀγροὺς
154ἐστιχέτην, Φυλεύςτε βίηθ’Ἡρακληείη.
155λαοφόρου δ’ἐπέβησαν ὅθι πρώτιστα κελεύθου,
156λεπτὴν καρπαλίμοισι τρίβον ποσὶν ἐξανύσαντες,
157ἥ ῥα δι’ἀμπελεῶνος ἀπὸ σταθμῶν τετάνυστο
158οὔτι λίην ἀρίσημος ἐν ὕλῃ χλωρὰ θέουσα,
159τῇ μιν ἄρα προσέειπε Διὸς γόνον ὑψίστοιο
160Αὐγείω φίλος υἱὸς ἕθεν μετόπισθεν ἰόντα,
161ἦκα παρακλίνας κεφαλὴν κατὰ δεξιὸν ὦμον ·
162“ξεῖνε, πάλαι τινὰ πάγχυ σέθεν πέρι μῦθον ἀκούσας
163ὡσεί περ σφετέρῃσιν ἐνὶ φρεσὶ βάλλομαι ἄρτι.
164ἤλυθε γὰρ στείχων τις ἀπ’Ἄργεος ὡς μέσος ἀκμῆς
165ἐνθάδ’Ἀχαιὸς ἀνὴρ Ἑλίκης ἐξ ἀγχιάλοιο ·
166ὃς δή τοι μυθεῖτο καὶ ἐν πλεόνεσσιν Ἐπειῶν,
167οὕνεκεν Ἀργείων τις ἕθεν παρεόντος ὄλεσσε
168θηρίον, αἰνολέοντα, κακὸν τέρας ἀγροιώταις,
169κοίλην αὖλιν ἔχοντα Διὸς Νεμέοιο παρ’ἄλσος,
170οὐκ οἶδ’ἀτρεκέως ἢ Ἄργεος ἐξ ἱεροῖο
171αὐτόθεν ἢ Τίρυνθα νέμων πόλιν ἠὲ Μυκήνην.
172ὣς κεῖνος ἀγόρευε · γένος δέ μιν εἶναι ἔφασκεν,
173εἰ ἐτεόν περ ἐγὼ μιμνήσκομαι, ἐκ Περσῆος.
174ἔλπομαι οὐχ ἕτερον τόδε τλήμεναι Αἰγιαλήων
175ἠὲ σέ · δέρμα δὲ θηρὸς ἀριφραδέως ἀγορεύει
176χειρῶν καρτερὸν ἔργον, ὅ τοι περὶ πλευρὰ καλύπτει.
177εἴπ’ἄγε νῦν μοι πρῶτον, ἵνα γνώω κατὰ θυμόν,
178ἥρως, εἴτ’ἐτύμως μαντεύομαι εἴτε καὶ οὐκί,
179εἰ σύγ’ἐκεῖνος, ὃν ἧμιν ἀκουόντεσσιν ἔειπεν
180οὑξ Ἑλίκηθεν Ἀχαιός, ἐγὼ δέ σε φράζομαι ὀρθῶς.
181εἰπὲ δ’ὅπως ὀλοὸν τόδε θηρίον αὐτὸς ἔπεφνες,
182ὅππωςτ’εὔυδρον Νεμέης εἰσήλυθε χῶρον ·
183οὐ μὲν γάρ κε τοσόνδε κατ’Ἀπίδα κνώδαλον εὕροις
184ἱμείρων ἰδέειν, ἐπεὶ οὐ μάλα τηλίκα βόσκει,
185ἀλλ’ἄρκτουςτε σύαςτε λύκωντ’ὀλοφώιον ἔρνος.
186τῷ καὶ θαυμάζεσκον ἀκούοντες τότε μῦθον ·
187οἱ δέ νυ καὶ ψεύδεσθαι ὁδοιπόρον ἀνέρ’ἔφαντο
188γλώσσης μαψιδίοιο χαριζόμενον παρεοῦσιν”.
189ὣς εἰπὼν μέσσης ἐξηρώησε κελεύθου
190Φυλεύς, ὄφρα κιοῦσιν ἅμα σφίσιν ἄρκιος εἴη,
191καί ῥάτε ῥηίτερον φαμένου κλύοι Ἡρακλῆος,
192ὅς μιν ὁμαρτήσας τοίῳ προσελέξατο μύθῳ ·
193“ὦ Αὐγηιάδη, τὸ μὲν ὅττί με πρῶτον ἀνήρευ,
194αὐτὸς καὶ μάλα ῥεῖα κατὰ στάθμην ἐνόησας.
195ἀμφὶ δέ σοι τὰ ἕκαστα λέγοιμί κε τοῦδε πελώρου
196ὅππως ἐκράανθεν, ἐπεὶ λελίησαι ἀκούειν,
197νόσφίν γ’ἢ ὅθεν ἦλθε · τὸ γὰρ πολέων περ ἐόντων
198Ἀργείων οὐδείς κεν ἔχοι σάφα μυθήσασθαι ·
199οἶον δ’ἀθανάτων τίν’ἐίσκομεν ἀνδράσι πῆμα
200ἱρῶν μηνίσαντα Φορωνείδῃσιν ἐφεῖναι.
201πάντας γὰρ πισῆας ἐπικλύζων ποταμὸς ὣς
202λῖς ἄμοτον κεράιζε, μάλιστα δὲ Βεμβιναίους,
203οἵ ἑθεν ἀγχόμοροι ναῖον πασχόντες ἄτλητα.
204τὸν μὲν ἐμοὶ πρώτιστα τελεῖν ἐπέταξεν ἄεθλον
205Εὐρυσθεύς, κτεῖναι δέ μ’ἐφίετο θηρίον αἰνόν.
206αὐτὰρ ἐγὼ κέρας ὑγρὸν ἑλὼν κοίληντε φαρέτρην
207ἰῶν ἐμπλείην νεόμην, ἑτέρηφι δὲ βάκτρον
208εὐπαγὲς αὐτόφλοιον ἐπηρεφέος κοτίνοιο
209ἔμμητρον, τὸ μὲν αὐτὸς ὑπὸ ζαθέῳ Ἑλικῶνι
210εὑρὼν σὺν πυκινῇσιν ὁλοσχερὲς ἔσπασα ῥίζαις.
211αὐτὰρ ἐπεὶ τὸν χῶρον, ὅθι λῖς ἦεν, ἵκανον,
212δὴ τότε τόξον ἑλὼν στρεπτὴν ἐπέλασσα κορώνῃ
213νευρειήν, περὶ δ’ἰὸν ἐχέστονον εἶθαρ ἔβησα.
214πάντῃ δ’ὄσσε φέρων ὀλοὸν τέρας ἐσκοπίαζον,
215εἴ μιν ἐσαθρήσαιμι, πάρος γ’ἐμὲ κεῖνον ἰδέσθαι.
216ἤματος ἦν τὸ μεσηγύ, καὶ οὐ δέ πῃ ἴχνια τοῖο
217φρασθῆναι δυνάμην οὐ δ’ὠρυγμοῖο πυθέσθαι.
218οὐ δὲ μὲν ἀνθρώπων τις ἔην ἐπὶ βουσὶ καὶ ἔργοις
219φαινόμενος σπορίμοιο δι’αὔλακος, ὅντιν’ἐροίμην ·
220ἀλλὰ κατὰ σταθμοὺς χλωρὸν δέος εἶχεν ἕκαστον.
221οὐ μὴν πρὶν πόδας ἔσχον ὄρος τανύφυλλον ἐρευνῶν,
222πρὶν ἰδέειν ἀλκῆςτε παραυτίκα πειρηθῆναι.
223ἤτοι ὁ μὲν σήραγγα προδείελος ἔστιχεν εἰς ἥν,
224βεβρωκὼς κρειῶντε καὶ αἵματος, ἀμφὶ δὲ χαίτας
225αὐχμηρὰς πεπάλακτο φόνῳ χαροπόντε πρόσωπον
226στήθεάτε, γλώσσῃ δὲ περιλιχμᾶτο γένειον.
227αὐτὰρ ἐγὼ θάμνοισιν ἄφαρ σκιεροῖσιν ἐκρύφθην
228ἐν ῥίῳ ὑλήεντι δεδεγμένος ὁππόθ’ἵκοιτο,
229καὶ βάλον ἆσσον ἰόντος ἀριστερὸν ἐς κενεῶνα
230τηϋσίως · οὐ γάρ τι βέλος διὰ σαρκὸς ὄλισθεν
231ὀκριόεν, χλωρῇ δὲ παλίσσυτον ἔμπεσε ποίῃ.
232αὐτὰρ ὁ κρᾶτα δαφοινὸν ἀπὸ χθονὸς ὦκ’ἐπάειρε
233θαμβήσας, πάντῃ δὲ διέδρακεν ὀφθαλμοῖσι
234σκεπτόμενος, λαμυροὺς δὲ χανὼν ὑπ’ὀδόντας ἔφηνε.
235τῷ δ’ἐγὼ ἄλλον ὀιστὸν ἀπὸ νευρῆς προΐαλλον
236ἀσχαλόων, ὅ μοι ὁ πρὶν ἐτώσιος ἔκφυγε χειρός ·
237μεσσηγὺς δ’ἔβαλον στηθέων, ὅθι πνεύμονος ἕδρη.
238ἀλλ’οὐ δ’ὣς ὑπὸ βύρσαν ἔδυ πολυώδυνος ἰός,
239ἀλλ’ἔπεσε προπάροιθε ποδῶν ἀνεμώλιος αὔτως.
240τὸ τρίτον αὖ μέλλεσκον ἀσώμενος ἐν φρεσὶν αἰνῶς
241αὐερύειν · ὁ δέ μ’εἶδε περιγληνώμενος ὄσσοις
242θὴρ ἄμοτος, μακρὴν δὲ περ’ἰγνύῃσιν ἕλιξε
243κέρκον, ἄφαρ δὲ μάχης ἐμνήσατο · πᾶς δέ οἱ αὐχὴν
244θυμοῦ ἐνεπλήσθη, πυρσαὶ δ’ἔφριξαν ἔθειραι
245σκυζομένῳ, κυρτὴ δὲ ῥάχις γένετ’ἠύτε τόξον,
246πάντοθεν εἰληθέντος ὑπὸ λαγόναςτε καὶ ἰξύν.
247ὡς δ’ὅτ’ἂν ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ πολέων ἴδρις ἔργων
248ὄρπηκας κάμπτῃσιν ἐρινεοῦ εὐκεάτοιο,
249θάλψας ἐν πυρὶ πρῶτον, ἐπαξονίῳ κύκλα δίφρῳ ·
250τοῦ μὲν ὑπὲκ χειρῶν ἔφυγεν τανύφλοιος ἐρινεὸς
251καμπτόμενος, τηλοῦ δὲ μιῇ πήδησε σὺν ὁρμῇ ·
252ὣς ἐπ’ἐμοὶ λῖς αἰνὸς ἀπόπροθεν ἀθρόος ἆλτο
253μαιμώων χροὸς ἆσαι · ἐγὼ δ’ἑτέρηφι βέλεμνα
254χειρὶ προεσχεθόμην καὶ ἀπ’ὤμων δίπλακα λώπην,
255τῇ δ’ἑτέρῃ ῥόπαλον κόρσης ὕπερ αὖον ἀείρας
256ἤλασα κὰκ κεφαλῆς, διὰ δ’ἄνδιχα τρηχὺν ἔαξα
257αὐτοῦ ἐπὶ λασίοιο καρήατος ἀγριέλαιον
258θηρὸς ἀμαιμακέτοιο · πέσεν δ’ὅγε πρὶν ἔμ’ἱκέσθαι
259ὑψόθεν ἐν γαίῃ, καὶ ἐπὶ τρομεροῖς ποσὶν ἔστη
260νευστάζων κεφαλῇ · περὶ γὰρ σκότος ὄσσέ οἱ ἄμφω
261ἦλθε, βίῃ σεισθέντος ἐν ὀστέῳ ἐγκεφάλοιο.
262τὸν μὲν ἐγὼν ὀδύνῃσι παραφρονέοντα βαρείαις
263νωσάμενος, πρὶν αὖτις ὑπότροπον ἀμπνυνθῆναι,
264αὐχένος ἀρρήκτοιο παρ’ἰνίον ἤλασα προφθάς,
265ῥίψας τόξον ἔραζε πολύρραπτόντε φαρέτρην ·
266ἦγχον δ’ἐγκρατέως στιβαρὰς σὺν χεῖρας ἐρείσας
267ἐξόπιθεν, μὴ σάρκας ὑποδρύψῃ ὀνύχεσσι,
268πρὸς δ’οὖδας πτέρνῃσι πόδας στερεῶς ἐπίεζον
269οὐραίους ἐπιβάς, μηροῖσίτε πλεύρ’ἐφύλασσον,
270μέχρί οἱ ἐξετάνυσσα βραχίονας ὀρθὸν ἀείρας
271ἄπνευστον, ψυχὴν δὲ πελώριος ἔλλαχεν Ἅιδης.
272καὶ τότε δὴ βούλευον, ὅπως λασιαύχενα βύρσαν
273θηρὸς τεθνειῶτος ἀπὸ μελέων ἐρυσαίμην,
274ἀργαλέον μάλα μόχθον, ἐπεὶ οὐκ ἔσκε σιδήρῳ
275τμητὴ οὐ δὲ λίθοις πειρωμένῳ, οὐ δὲ μὲν ἄλλῃ
276ἔνθά μοι ἀθανάτων τις ἐπὶ φρεσὶ θῆκε νοῆσαι
277αὐτοῖς δέρμα λέοντος ἀνασχίζειν ὀνύχεσσι.
278τοῖσι θοῶς ἀπέδειρα, καὶ ἀμφεθέμην μελέεσσιν
279ἕρκος ἐνυαλίου ταμεσίχροος ἰωχμοῖο.
280οὗτός τοι Νεμέου γένετ’ὦ φίλε θηρὸς ὄλεθρος,
281πολλὰ πάρος μήλοιςτε καὶ ἀνδράσι κήδεα θέντος”.
1Ἰνὼ κα- καὐτονόα κα- χἁ μαλοπάραυος Ἀγαύα
2τρεῖς θιάσως ἐς ὄρος τρεῖς ἄγαγον αὐταὶ ἐοῖσαι.
3κα- χαἰ μὲν ἀμερξάμεναι λασίας δρυὸς ἄγρια φύλλα
4κισσόντε ζώοντα καὶ ἀσφόδελον τὸν ὑπὲρ γᾶς
5ἐν καθαρῷ λειμῶνι κάμον δυοκαίδεκα βωμούς,
6τὼς τρεῖς τᾷ Σεμέλᾳ, τὼς ἐννέα τῷ Διονύσῳ.
7ἱερὰ δ’ἐκ κίστας ποπανεύματα χερσὶν ἑλοῖσαι
8εὐφάμως κατέθεντο νεοδρέπτων ἐπὶ βωμῶν,
9ὡς ἐδίδασχ’, ὡς αὐτὸς ἐθυμάρει Διόνυσος.
10Πενθεὺς δ’ἀλιβάτου πέτρας ἄπο πάντ’ἐθεώρει,
11σχῖνον ἐς ἀρχαίαν καταδύς, ἐπιχώριον ἔρνος.
12Αὐτονόα πράτα νιν ἀνέκραγε δεινὸν ἰδοῖσα,
13σὺν δ’ἐτάραξε ποσὶν μανιώδεος ὄργια Βάκχου,
14ἐξαπίνας ἐπιοῖσα, τὰ δ’οὐχ ὁρέοντι βέβηλοι.
15μαίνετο μένθ’αὕτα, μαίνοντο δ’ἄρ’εὐθὺ καὶ ἄλλαι.
16Πενθεὺς μὲν φεῦγεν πεφοβημένος, αἱ δ’ἐδίωκον,
17πέπλως ἐκ ζωστῆρος ἐπ’ἰγνύαν ἐρύσαισαι.
18Πενθεὺς μὲν τόδ’ἔειπε · “τίνος κέχρησθε γυναῖκες”;
19Αὐτονόα τόδ’ἔειπε “τάχα γνώσῃ πρὶν ἀκοῦσαι”.
20μάτηρ μὲν κεφαλὰν μυκήσατο παιδὸς ἑλοῖσα,
21ὅσσόν περ τοκάδος τελέθει μύκημα λεαίνας ·
22Ἰνὼ δ’ἐξέρρηξε σὺν ὠμοπλάτᾳ μέγαν ὦμον
23λὰξ ἐπὶ γαστέρα βᾶσα, καὶ Αὐτονόας ῥυθμὸς ωὑτός ·
24αἱ δ’ἄλλαι τὰ περισσὰ κρεανομέοντο γυναῖκες.
25ἐς Θήβας δ’ἀφίκοντο πεφυρμέναι αἵματι πᾶσαι,
26ἐξ ὄρεος πένθημα καὶ οὐ Πενθῆα φέροισαι.
27οὐκ ἀλέγω · μη δ’ἄλλος ἀπεχθομένω Διονύσῳ
28φροντίζοι, μη δ’εἰ χαλεπώτερα τῶνδ’ἐμόγησεν,
29εἴη δ’ἐνναέτης ἢ καὶ δεκάτω ἐπιβαίνοι ·
30αὐτὸς δ’εὐαγέοιμι καὶ εὐαγέεσσιν ἅδοιμι.
31ἐκ Διὸς αἰγιόχω τιμὰν ἔχει αἰετὸς οὗτος.
32εὐσεβέων παίδεσσι τὰ λώια, δυσσεβέων δ’οὔ.
33χαίροι μὲν Διόνυσος, ὃν ἐν Δρακάνῳ νιφόεντι
34Ζεὺς ὕπατος μεγάλαν ἐπιγουνίδα κάτθετο λύσας ·
35χαίροι δ’εὐειδὴς Σεμέλα καὶ ἀδελφεαὶ αὐτᾶς
36Καδμεῖαι πολλαῖς μεμελημέναι ἡρωίναις,
37αἳ τόδε ἔργον ἔρεξαν ὀρίναντος Διονύσου
38οὐκ ἐπιμωματόν. μηδεὶς τὰ θεῶν ὀνόσαιτο.
1τὰν πινυτὰν Ἑλέναν Πάρις ἥρπασε βουκόλος ἄλλος.
2μᾶλλον ἑκοῖσ’Ἑλένα τὸν βουκόλον ἔσχε φιλεῦσα.
3μὴ καυχῶ σατυρίσκε · κενὸν τὸ φίλαμα λέγουσιν.
4ἔστι καὶ ἐν κενεοῖσι φιλάμασιν ἁδέα τέρψις.
5τὸ στόμα μευ πλύνω καὶ ἀποπτύω τὸ φίλαμα.
6πλύνεις χείλεα σεῖο; δίδου πάλιν ὄφρα φιλάσω.
7καλόν σοι δαμάλας φιλέειν, οὐκ ἄζυγα κώραν.
8μὴ καυχῶ · τάχα γάρ σε παρέρχεται ὡς ὄναρ ἥβη.
9ἢν δέ τι γηράσκω, τόδε που μέλι καὶ γάλα πίνω.
10[…] ἁ σταφυλὶς σταφίς ἐστι καὶ οὐ ῥόδον αὖον ὀλεῖται. δεῦρ’ὑπὸ τὰς κοτίνους, ἵνα σοί τινα μῦθον ἐνίψω.
11οὐκ ἐθέλω · καὶ πρίν με παρήπαφες ἁδέι μύθῳ.
12δεῦρ’ὑπὸ τὰς πτελέας, ἵν’ἐμᾶς σύριγγος ἀκούσῃς.
13τὴν σαυτοῦ φρένα τέρψον · ὀιζύον οὐδὲν ἀρέσκει.
14φεῦ φεῦ τᾶς Παφίας χόλον ἅζεο καὶ σύγε κώρα.
15χαιρέτω ἁ Παφία · μόνον ἵλαος Ἄρτεμις εἴη.
16μὴ λέγε, μὴ βάλλῃ σε καὶ ἐς λίνον ἄκριτον ἔνθῃς.
17βαλλέτω ὡς ἐθέλει · πάλιν Ἄρτεμις ἄμμιν ἀρήγει.
1819
οὐ φεύγεις τὸν Ἔρωτα, τὸν οὐ φύγε παρθένος ἄλλη.
20φεύγω ναὶ τὸν Πᾶνα · σὺ δὲ ζυγὸν αἰὲν ἀείρεις.
21δειμαίνω, μὴ δή σε κακωτέρῳ ἀνέρι δώσει.
22πολλοί μ’ἐμνώοντο, νόμον δ’ἐμὸν οὔτις ἀείδει.
23εἶς καὶ ἐγὼ πολλῶν μνηστὴρ τεὸς ἐνθάδ’ἱκάνω.
24καὶ τί φίλος ῥέξαιμι; γάμοι πλήθουσιν ἀνίας.
25οὐκ ὀδύνην, οὐκ ἄλγος ἔχει γάμος, ἀλλὰ χορείην.
26ναὶ μάν φασι γυναῖκας ἑοὺς τρομέειν παρακοίτας.
27μᾶλλον ἀεὶ κρατέουσι · τίνα τρομέουσι γυναῖκες;
28ὠδίνειν τρομέω · χαλεπὸν βέλος Εἰλειθυίης.
29ἀλλὰ τεὴ βασίλεια μογοστόκος Ἄρτεμίς ἐστιν.
30ἀλλὰ τεκεῖν τρομέω, μὴ καὶ χρόα καλὸν ὀλέσσω.
31ἢν δὲ τέκῃς φίλα τέκνα, νέον φάος ὄψεαι υἷας.
32καὶ τί μοι ἕδνον ἄγεις γάμου ἄξιον, ἢν ἐπινεύσω;
33πᾶσαν τὰν ἀγέλαν, πάντ’ἄλσεα καὶ νομὸν ἕξεις.
34ὄμνυε μὴ μετὰ λέκτρα λιπὼν ἀέκουσαν ἀπενθεῖν.
35οὐκ αὐτὸν τὸν Πᾶνα, καὶ ἢν ἐθέλῃς με διῶξαι.
36τεύχεις μοι θαλάμους, τεύχεις καὶ δῶμα καὶ αὐλάς;
37τεύχω σοι θαλάμους · τὰ δὲ πώεα καλὰ νομεύω.
38πατρὶ δὲ γηραλέῳ τίνα μάν, τίνα μῦθον ἐνίψω;
39αἰνήσει σέο λέκτρον, ἐπὴν ἐμὸν οὔνομ’ἀκούσῃ.
40οὔνομα σὸν λέγε τῆνο · καὶ οὔνομα πολλάκι τέρπει.
41Δάφνις ἐγώ, Λυκίδαςτε πατήρ, μήτηρ δὲ Νομαία.
42ἐξ εὐηγενέων · ἀλλ’οὐ σέθεν εἰμὶ χερείων.
43οἶδ’, ἄκρα τιμίη ἐσσί · πατὴρ δέ τοί ἐστι Μενάλκας.
44[…]
1Γλαύκας ὦ φιλέριθ’ἀλακάτα δῶρον Ἀθανάας
2γύναιξιν, νόος οἰκωφελίας αἷσιν ἐπάβολος,
3θέρσεισ’ἄμμιν ὑμάρτη πόλιν ἐς Νείλεος ἀγλάαν,
4ὅπᾳ Κύπριδος ἶρον καλάμω χλῶρον ὑπαπάλω.
5τυῖδε γὰρ πλόον εὐάνεμον αἰτήμεθα πὰρ Δίος,
6ὅπως ξέννον ἔμον τέρψομ’ἴδων κα- κἀντιφιλήσομεν,
7Νικίαν, Χαρίτων ἰμεροφώνων ἴερον φύτον,
8καὶ σὲ τὰν ἐλέφαντος πολυμόχθω γεγενημέναν
9δῶρον Νικιάας εἰς ὀλόχω χέρρας ὀπάσσομεν,
10σὺν τᾷ πόλλα μὲν ἔργ’ἐκτελέσεις ἀνδρεΐοις πέπλοις,
11πόλλα δ’οἷα γύναικες φορέοισ’ὐδάτινα βράκη.
12δὶς γὰρ μάτερες ἄρνων μαλάκοις ἐν βοτάνᾳ πόκοις
13πέξαιντ’αὐτοένει, Θευγένιδός γ’ἔνεκ’ἐυσφύρω ·
14οὕτως ἀνυσίεργος, φιλέει δ’ὅσσα σαόφρονες.
15οὐ γὰρ εἰς ἀκίρας οὐ δ’ἐς ἀέργω κεν ἐβολλόμαν
16ὀπάσσαι σε δόμοις ἀμμετέρας ἔσσαν ἀπὺ χθόνος.
17καὶ γάρ τοι πάτρις, ἃν ὡξ Ἐφύρας κτίσσέ ποτ’Ἀρχίας
18νάσω Τρινακρίας μύελον, ἄνδρων δοκίμων πόλιν.
19νῦν μὰν οἶκον ἔχοισ’ἄνερος, ὃς πόλλ’ἐδάη σόφα
20ἀθρώποισι νόσοις φάρμακα λύγραις ἀπαλαλκέμεν,
21οἰκήσεις κατὰ Μίλλατον ἐράνναν πεδ’Ἰαόνων,
22ὡς εὐαλάκατος Θεύγενις ἐν δαμότισιν πέλῃ,
23καί οἱ μνᾶστιν ἄει τῶ φιλαοίδω παρέχῃς ξένω.
24κῆνο γάρ τις ἔρει τω- τὤπος ἴδων σ’· ἦ μεγάλα χάρις
25δώρῳ σὺν ὀλίγῳ · πάντα δὲ τίματα τὰ πὰρ φίλων.
1οἶνος ὦ φίλε παῖ λέγεται καὶ ἀλάθεα ·
2κα- κἄμμε χρὴ μεθύοντας ἀλαθέας ἔμμεναι.
3κα- κἤγω μὲν τὰ φρενῶν ἐρέω κέατ’ἐν μυχῷ.
4οὐκ ὄλας φιλέειν μ’ἐθέλησθ’ἀπὸ καρδίας.
5γινώσκω · τὸ γὰρ ἅμισυ τᾶς ζοΐας ἔχω
6ζὰ τὰν σὰν ἰδέαν, τὸ δὲ λοιπὸν ἀπώλετο.
7κα- χὥτα μὲν σὺ θέλῃς, μακάρεσσιν ἴσαν ἄγω
8ἁμέραν · ὅτα δ’οὐκ ἐθέλῃς τύ, μάλ’ἐν σκότῳ.
9πῶς ταῦτ’ἄρμενα, τὸν φιλέοντ’ἀνίαις δίδων;
10ἀλλ’εἴ μοί τι πίθοιο νέος προγενεστέρῳ,
11τῷ κε λώιον αὔτος ἔχων ἔμ’ἐπαινέσαις,
12ποίησαι καλίαν μίαν εἰν ἑνὶ δενδρίῳ,
13ὅππῃ μηδὲν ἀπίξεται ἄγριον ὄρπετον.
14νῦν δὲ τῶδε μὲν ἄματος ἄλλον ἔχης κλάδον,
15ἄλλον δ’αὔριον, ἐξ ἑτέρω δ’ἕτερον μάτης ·
16κα- καἰ μέν σευ τὸ κάλον τις ἴδων ῥέθος αἰνέσαι,
17τῷ δ’εὔθυς πλέον ἢ τριέτης ἐγένευ φίλος,
18τὸν πρῶτον δὲ φιλεῦντα τρίταιον ἐθήκαο.
19ἄνδρων τῶν ὑπερανορέων δοκίμοις πνέειν.
20φίλη δ’, ἇς κ’ἔτ’ἔῃς, τὸν ὕμοιον ἔχην ἄει.
21αἰ γὰρ ὧδε πόῃς, ἄγαθος μὲν ἀκούσεαι
22ἐξ ἄστων · ὁ δέ τοί κ’Ἔρος οὐ χαλέπως ἔχοι,
23ὃς ἄνδρων φρένας εὐμαρέως ὑποδάμναται,
24κα- κἤμε μάλθακον ἐξ ἐπόησε σιδαρίω.
25ἀλλὰ πὲρ ἀπάλω στύματός σε πεδέρχομαι
26ὀμνάσθην, ὅτι πέρυσιν ἦσθα νεώτερος,
27κα- χὥτι γηραλέοι πέλομες πρὶν ἀποπτύσαι
28καὶ ῥύσοι, νεότατα δ’ἔχην παλινάγρετον
29οὐκ ἔστι · πτέρυγας γὰρ ἐπομμαδίαις φόρη,
30κα- κἄμμες βαρδύτεροι τὰ ποτήμενα συλλάβην.
31ταῦτα χρὴ νοέοντα πέλην ποτιμώτερον,
32καί μοι τω- τὠραμένῳ συνέραν ἀδόλως σέθεν,
33ὅπως, ἁνίκα τὰν γένυν ἀνδρεΐαν ἔχῃς,
34ἀλλάλοισι πελώμεθ’Ἀχιλλέϊοι φίλοι.
35αἰ δὲ ταῦτα φέρην ἀνέμοισιν ἐπιτρόπῃς,
36ἐν θύμῳ δὲ λέγῃς “τί με δαιμόνι’ἐνόχλης”;
37νῦν μὲν κα- κἠπὶ τὰ χρύσεα μᾶλ’ἔνεκεν σέθεν
38βαίην καὶ φύλακον νεκύων πεδὰ Κέρβερον,
39τότα δ’οὐ δὲ καλεῦντος ἐπ’αὐλεΐαις θύραις
40προμόλοιμί κε παυσάμενος χαλέπω πόθω.
1ὤιαι τῶ χαλεπῶ κα- καἰνομόρω τῶδε νοσήματος ·
2τετορταῖος ἔχει, παιδὸς ἔρως, μῆνά με δεύτερον,
3μᾶκος μὲν μετρίω γ’, ἀλλ’ὁπόσον τῶ πέδα περρέχε
4τᾶς γᾶς τοῦτο χάρις · ταῖς δὲ παραύαις γλυκὺ μειδίαι.
5καὶ νῦν μὲν τὸ κακὸν ταῖς μὲν ἔχει, ταῖσι δέ μ’οὐκέτι,
6τάχα δ’οὐ δ’ὅσον ὕπνω ’πιτύχην ἔσσετ’ἐρωία ·
7ἐχθὲς γὰρ παριὼν ἔδρακε λέπτ’ἄμμε δι’ὀφρύγων
8αἰδεσθεὶς ποτίδην ἀντίος, ἠρεύθετο δὲ χρόα.
9ἔμεθεν δὲ πλέον τᾶς κραδίας ὥ’ρος ἐδράξατο,
10εἰς οἶκον δ’ἀπέβαν ἕλκος ἔχων καὶ τὸ κέαρ δακών.
11πολλὰ δ’εἰσκαλέσας θυμὸν ἐμαυτοῦ διελεξάμαν ·
12τί δὴ ταῦτα ποίης; ἀλοσύνας τί ἔσχατον ἔσσεται;
13λεύκας οὐκετ’ἴσησθ’ὅττι φορῇς ἐν κροτάφοις τρίχας;
14ὧρά τοι φρονέειν μὴ οὔτι νέος τὰν ἰδέαν πέλῃ.
15πάντ’ἔρδης ἅπερ οἱ τῶν ἐτέων ἄρτι γεγευμένοι.
16καὶ μὰν ἄλλο δε λάθει · τόδ’ἄρ’ἦς λώιον, ἔμμεναι
17ξέννον τῶν χαλεπῶν παιδὸς ἐράννω παράπαν πόθων
18τῷ μὲν γὰρ βίος ἕρπει προγόνοις ἶσ’ἐλάφω θοᾶς,
19χαλάσει δ’ἑτέρᾳ ποντοπόρην αὔριον ἄρμενα.
20οὐ δ’αὐτῷ γλυκερᾶς ἄνθεμον ἅβας πεδ’ὐμαλίκων
21μένει · τῷ δ’ὁ πόθος καὶ τὸν ἔσω μυελὸν ἐσθίει
22ὀμμιμνασκομένῳ · πολλὰ δ’ὄρη νυκτὸς ἐνύπνια,
23παύσασθαι δ’ἐνιαυτὸς χαλεπᾶς οὐκ ἰκανὸς νόσω.
24ταῦτα κα- χἅτερα πολλὰ προτ’ἐμὸν θυμὸν ἐμεμψάμαν.
25ὁ δὲ τοῦτ’ἔφατ’· ὄττις δοκίμοι τὸν δολομάχανον
26νικάσειν Ἔρον, οὗτος δοκίμοι τοὶς ὑπὲρ ἄμμεων
27εὑρεῖν βραϊδίως ἀστέρας ὁπποσσάκιν ἐννέα.
28καὶ νῦν, εἴτ’ἐθέλω, χρή με μακρὸν σχόντα τὸν ἄμφενα
29ἕλκειν τὸν ζυγόν, εἴτ’οὐκ ἐθέλω · ταῦτα γὰρ ὠ- ὦγαθὲ
30βούλεται θέος, ὃς καὶ Διὸς ἔσφαλε μέγαν νόον
31κα- καὔτας Κυπρογενήας · ἔμε μάν, φύλλον ἐπάμερον,
32σμίκρας δεύμενον αὔρας ὀνέμων ᾇ κε θέλῃ φόρη.